facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนไรท์นะจ้าทุกคน : ) ถ้าใครอ่านฟรีในนี้ไม่ทัน สามารถเข้าไปอ่านฟรีได้ที่เพจของไรท์นะจ้า ^^ **ยิ่งบังคับใจไม่ให้รัก ก็ยิ่งรัก ทำไมเราต้องเลือกรักคนที่เขาทำร้ายเราด้วย**

ตอนที่ 2 : หรือแค่ตัวแทน

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 : หรือแค่ตัวแทน

คำค้น : #ซัน #มายด์ #มาเฟีย #นายแบบ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.พ. 2563 22:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 : หรือแค่ตัวแทน
แบบอักษร

     ไรท์ฝากรีดทุกคนอ่านตอนท้ายของนิยายนิดหนึ่งนะจ้า: ) /\ 

     

    

#มายด์ 

 

      ชีวิตของผมตอนนี้เหมือนตกนรกทั้งเป็น T_T ผู้ชายคนนี้ใจร้ายมาก .....ผมบอกเลยว่า 

 

       ‘ผมเกลียดมัน 

 

       “มองหน้าฉันแบบนี้คงจะเกลียดฉันมากสินะ” รู้ตัวก็ดีครับ ตอนนี้ผมปวดเนื้อปวดตัวไปหมด ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมามีอะไรกับผู้ชาย T_T 

 

       “พรึบ))” ผมไม่อยากคุยกับมัน! หันหลังให้แม่งเลย 

 

       “หึ! อย่าพยศให้มาก เดี๋ยวจะเจ็บตัวซ้ำอีก” ขู่ ขู่อยู่นั้นแหละ

 

       ผมจะลืมตาไม่ขึ้นอยู่แล้ว ไม่สบายแน่ๆเล่นใส่มาไม่ยั้งขนาดนี้ ผมไม่รู้ว่าสลบไปตั้งแต่ตอนไหนซะด้วยซ้ำ ~_~ 

 

       “...........”

 

       “ตื่นแล้วก็ไปอาบน้ำ! จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไงหะ!!” ถ้ากูไปไหวกูคงไปนานแล้ว >_< ไอบ้า!! 

 

       “..........”

 

       “จะเงียบใส่ ‘ผัว!!’ อีกนานไหม? หรือว่าอยากจะโดนดีอีก?” ผมจะหนีจากนรกนี้ยังไง : (  

 

       “ไปไม่ไหว!! เจ็บ!!” ผมกลั้นใจพูดออกไป เจ็บคอก็เจ็บ ไหนนะงานวันนี้อีก คงจะไปทำไม่ได้แล้วหละ T_T 

 

       “หึ! ยอมบอกแล้วหรอ” เกลียด เกลียด ผมเกลียดมัน 

 

       “ถ้าไม่พาไปก็ไม่ต้องพูด!!” ผมเริ่มหงุดหงิดแล้วนี่อาจจะเป็นเพราะไม่สบายด้วย ~_~

 

       “มานี่ พรึบ))) เห้ย)))” ไอบ้านี่จะอุ้มก็อุ้มเลย กูตกมานี่หัวฟาดตายได้เลยนะเนี่ย!! +_+ 

 

       “บอกก่อนไม่เป็นหรือไงกัน!” ผมเผลอตะคอกใส่ไอบ้านี่ออกไป 

 

       “ทำไมต้องบอก!!” เออดีกวนตีนกูจังนะ รัดรอให้ตายเลยดีไหมหนิ ~_~ 

 

       “........”

 

       ไอบ้านี่พาผมมาเข้าห้องน้ำ แถมยังจัดการทุกอย่างให้ผมด้วยหึ! คิดว่าทำแบบนี้แล้วผมจะเกลียดมันน้อยลงหรอ ฝันไปเถอะ +_+

 

       “ผมทำเองได้! คุณออกไปได้แล้ว” บางทีมึงไม่ต้องมายืนมองกูขนาดนี้ก็ได้ 

 

       “อย่าพูดมาก! จะอายทำไม! ฉันเห็นมาหมดแล้ว” >_< พูดออกมาได้ไม่อายปาก 

 

       “..........”

 

       ผมพยายามจะไม่ต่อปากต่อคำกับไอบ้านี่ เพราะเดี๋ยวจะเจ็บตัวอีก ผมแปลงฟัน ล้างหน้าทำธุระส่วนตัวอย่างยากลำบาก เจ็บ เจ็บไปหมดทุกส่วน >_<

 

       “เสร็จแล้ว!!” ผมบอกไอบ้านี่ออกไป เมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว มันก็อุ้มผมไปวางไว้ที่เตียงเหมือนเดิม 

 

       “แปะ))” O_O 

 

       “นายไม่สบาย เดี๋ยวฉันจะบอกให้แม่บ้านเอาข้าวกับยาขึ้นมาให้ กินแล้วก็พักผ่อน” สั่ง สั่งอยู่ได้ ~_~ 

 

       “ผมต้องกลับคอนโด ผมมีงานที่ต้องทำ” ผมอยากออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด 

 

       “ทำงานทำไม!! ผัวรวยขนาดนี้” >_< โอ้ยยยอยากจะบ้าตาย มันไปเอาความมั่นหน้ามั่นโหนกมาจากไหน ถึงได้คิดว่าผมจะเอามันมาทำผัว!! 

 

       “ผมก็มีหน้าที่ มีอาชีพที่ผมต้องรับผิดชอบ” ผมเลยพูดบอกไอบ้านี่ออกไป จะให้ทิ้งงานแล้วมาอยู่กับมันเฉยๆหรอ ผมไม่ใช่ของเล่น

 

       “ฉันไม่ให้ทำ!!” นอกจากจะบ้าแล้วยังไม่มีเหตุผลอีกนะไอบ้านี่ +_+ 

 

       “คุณ!! ผมไปทำอะไรให้คุณ? ผมถามคุณจริงๆทำไมคุณต้องมาทำร้ายผมด้วย” ผมพูดถามไอบ้านี่ออกไป น้ำตาเริ่มคลอแล้วกู 

 

       “..........” 

 

        “ปั้ง)))” 

 

        เงียบใส่ผมครับ ไม่ตอบแถมยังเดินออกจากห้องไปแล้วด้วย นี่ผมต้องทิ้งอาชีพที่ผมรักจริงๆหรอเนี่ย แต่...บางทีถ้าผมพูดดีๆกับไอบ้านี่ มันอาจจะดีกับตัวของผมก็ได้ T_T 

 

        .........

 

        ........

 

        ........

 

        ผมพยายามพยับตัวขึ้นมานั่งบนพิงหัวเตียงนอน ทุกการกระทำของผมมันทรมานอะไรแบบนี้ ~_~ 

 

       แกร็ก))) 

 

       “ขอโทษคะ คุณมายด์คะ คุณซันให้ป้าเอาข้าวกับยามาให้คะ คุณซันบอกว่าถ้าคุณมายด์ไม่กินจะมาจัดการ” บ้าไปแล้ว >_< ถึงขนาดขู่ฝากแม่บ้านมาเลยหรอเนี่ย!! 

 

       ชื่อซันหรอ...ชื่อนี้ผมจะจำไปจนวันตาย!เลย มันคือคนที่ทำให้ชีวิตของผมเหมือนตกนรกทั้งเป็น

 

       “ครับ ขอบคุณมากนะครับป้า : )” ผมพูดขอบคุณป้าแม่บ้านออกไป มันเป็นมารยาทที่ต้องทำ 

 

       “ป้ายินดีมากเลยคะคุณมายด์ ^^” ป้าแม่บ้านน่ารักจัง ดูใจดีมาก 

 

       “อย่าเรียกคุณเลยนะครับป้า เรียกแค่ชื่อผมก็พอนะครับ : ) เรียกคุณแล้วมันดูแปลกๆครับป้า” ผมบอกป้าแม่บ้านออกไป ให้คนมีอายุมากกว่ามาเรียกแบบนี้บาปได้กินหัวตาย 

 

       “ให้ป้าเรียกคุณหนะดีแล้วคะ ป้าชอบรอยยิ้มของคุณมายด์นะคะ น่ารักมาก” ^^ ถ้าป้าจะชมผมแบบนี้เขินสิครับ ไปไม่เป็นเลยมายด์

 

        “แหะๆ ป้าครับมายด์เป็นผู้ชายนะครับ น่ารักมันไม่ค่อยเหมาะครับ : )” 

 

        “คุณมายด์ใช้คำนี้เหมาะแล้วคะ แต่ป้าอยากให้คุณมายเข้าใจคุณซันเธอหน่อยนะคะ เธอเป็นคนแสดงออกไม่เก่ง : ) ป้าไปก่อนนะคะอย่าลืมกินนะคะ” 

 

        “ปั้ง)))” 

 

        ป้าแม่บ้านพูดแปลกๆ อยู่ๆก็มาบอกให้ผมเข้าใจไอบ้าซันอะไรนี่ *_*

 

        ผมรีบกินข้าวกินยาแล้วจะได้พักผ่อน เพราะถ้าผมยังป่วยแบบนี้ผมจะไปทำงานไม่ได้เลย...แต่ต้องโทรบอกพี่ฟางก่อนว่าผมขอหยุดงานสักสามวัน ให้ไปทำตอนนี้ได้แตกตื่นกันแน่ 

 

      .........

 

      .........

 

      .........

 

      ตอนนี้กินข้าวกินยาเสร็จแล้ว ก่อนนอนผมขอโทรหาพี่ฟางก่อน เดี๋ยวไอบ้าซันเข้ามาได้ยินจะมาโวยวายใส่ผมอีก 

 

      [โทรออก: พี่ฟาง]  

 

      ตู๊ด))) ตู๊ด)))) ตู๊ด))) 

 

       พี่ฟาง: มายด์อยู่ไหน? พี่โทรหาก็ไม่รับ ไปหาที่ห้องก็ไม่เจอ!

 

       รัวคำถามมาทันทีคุณผู้จัดการของผม พี่ฟางเป็นคนที่พ่อผมสั่งให้มาดูแลผม ไม่งั้นคุณพ่อสุดที่รักจะไม่ให้ผมทำงานนี้ 

 

     มายด์: มายด์มาห้องเพื่อนครับพี่ฟาง มายด์ขอลางานสักสามวันนะครับ 

 

     พี่ฟาง: ฝนตกแล้วมั้งหนิ? มายด์จะลางานปกติไม่เคยจะลา 

 

      มายด์: พี่ฟาง! 

 

      พี่ฟาง: ได้คะ เดี๋ยวพี่เคลียร์ตารางงานให้ กลับมาโทรหาพี่ด้วยนะคะพี่จะได้ไปคุยงานด้วย ตอนนี้มีบริษัทหลายบริษัท ที่ติดต่อให้เราไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้เค้า 

 

      มายด์: ครับพี่ฟาง ขอบคุณมากนะครับ มายด์ฝากด้วยนะครับ...

 

      “แกร็ก)))”

 

      “คุยกับใคร!!” 

 

      O_O 

 

      พี่ฟาง: มายด์!! เสียงใคร? 

 

      มายด์: พี่ฟางแค่นี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวมายด์กลับไปแล้วมายด์จะโทรหานะครับ.....

 

       ผมรีบวางสายพี่ฟางอย่างเร็วเดี๋ยวจะยาว ไอบ้าซันมันเป็นบ้าอะไรอีก ทำหน้าดุฉิบหาย

 

       “ตอบ!!” เอาสิตะคอกใส่กูเข้าไป กูหูไม่ได้ตึงนะโว้ยยยย >_<

 

       “คุยกับผู้จัดการ” ผมตอบไอบ้าซันไปสั้นๆ 

 

       “คุยทำไม?” มันจะมาเสือกอยากรู้อะไรเรื่องของผมวะเนี่ย!! ~_~ 

 

       “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ!!” 

 

       “โอ้ย))) อ่อย...เอ็บ...อะ” บีบมาได้เจ็บนะโว้ย >_< หน้าคนนะ 

 

       “อย่าปากดีกับฉัน เดี๋ยวจะลุกไม่ขึ้น” หึมันจะทำอะไรผมก็ได้หนิ ผมมันแค่ของเล่นของมัน 

 

       “ใช่สิ!! ผมมันแค่ของเล่นของคุณหนิ คุณจะทำอะไรกับผมก็ได้” ผมเลยพูดประชดไอบ้าซันออกไป 

 

       “รู้ตัวก็ดี ทำตัวให้มันดีๆอย่าให้มีปัญหา” 

 

       “.........”

 

       เอาไงดีวะ จะลองพูดดีๆกับไอบ้าซันก่อนดีไหมเรื่องงานเราจะไม่ทำไม่ได้เด็ดขาด ดื้อกับพ่อมาได้ขนาดนี้แล้ว 

 

       “เออ...คุณ..เออ..” ไม่กล้าพูดออกไปเลยกู >_< 

  

       “จะเออ...เออ...อีกนานไหม? ฉันไม่มีเวลาว่างมากนะ” ก็คนไม่กล้าพูดออกไปโว้ยยยย อยากจะตะโกนใส่หน้า 

 

       “ผมขอทำงานเหมือนเดิมได้ไหม?” ผมหลับตาแล้วพูดออกไป 

 

       “..........”

 

      “อยากทำมาก?” ถามกวนตีนละ ถ้าไม่อยากทำผมจะทำมาจนถึงทุกวันนี้ไหม 

 

       “มันคืองานที่ผมรัก” ผมเลือกที่จะตอบออกไปโดยใช้เหตุผล 

 

       “โชว์อะไรนั้นหนะนะ?” โชว์พ่อง!! กูเป็นนายแบบโว้ย ~_~ 

 

       “ผมเป็นนายแบบครับ ไม่ใช่พวกชอบโชว์อย่างที่คุณคิด” เริ่มจะโมโหละนะไอบ้าซัน 

 

      “.........”

 

       ไม่ตอบผมอีกแล้วครับ ทำไมครับงานนายแบบนี่มันผิดนักหรอครับ? ผมไม่ได้ไปขายตัว! 

 

       “คุณ! ผมขอเถอะนะ เรื่องนี้เรื่องเดียวก็ได้” ผมลองต่อรองกับไอบ้าซัน 

 

      “ฉันไม่อยากให้ทำ!!” จะหาเหตุผลกับไอบ้าซันน่าจะยาก +_+ 

 

       “แต่ผมทิ้งงานไม่ได้ คุณก็ยังมีงานที่คุณต้องทำต้องรับผิดชอบ ผมก็ไม่ต่างจากคุณ” 

 

       “.......”

 

       “ก็ได้!! ถ้าอยากทำฉันจะให้ทำ...แต่...” 

 

       จะดีมากถ้าไม่มีคำว่าแต่ต่อท้ายมา ~_~ มีข้อต่อรองกับผมแน่ๆ 

 

       “แต่อะไร?” ผมเลยถามไอบ้าซันต่อ 

 

       “นายต้องย้ายมาอยู่กับฉัน เวลาไปทำงานฉันจะให้คนของฉันตามไปด้วย!” โหยคุกชัดๆ ให้ผมมาอยู่กับมันด้วย บ้าไปแล้ว >_

 

       “บ้าไปแล้ว! ให้ผมมาอยู่กับคุณทำไม? เราไม่ได้เป็นอะไรกัน!!” ผมเผลอตะคอกออกไป โมโหครับ 

 

       “ต้องให้ฉันย้ำไหมว่าฉันกับนายเป็นอะไรกัน! นายถึงจะจำได้?” พูดออกมาแบบนี้อันตรายแล้วมายด์ 

 

        ผมจะไปมีทางเลือกอะไรมากมายขนาดนั้น แต่ขอต่อรองอีกนิดเพื่อจะได้ใช้ชีวิตไม่เกร็งมาก 

 

        “ไม่ต้อง!!” 

 

        “เลิกปากดีสักที! นอนพักได้แล้วฉันจะไปทำงาน! แล้วถ้ากลับมานายยังไข้ไม่ลดฉันจะพาไปหาหมอ” @[email protected] หาหมอหรอ ....ผมไม่ชอบ 

 

        “แต่ผมไม่อยากให้ใครมาตามผมอะ มันอึดอัด” ผมพูดขึ้นอีกก่อนที่ไอบ้าซันจะเดินออกจากห้อง 

 

       “ได้!! งั้นก็เลือกเอาว่า..จะอยู่บ้านไม่ต้องไปทำงาน หรือไปทำงานแล้วให้คนของฉันตาม” ~_~ มีทางเลือกให้กูเยอะมาก ตั้งแต่ต้องมาอยู่กับมันแล้ว พ่อรู้มายด์ได้ตายแน่ 

 

       “ปั้ง)))” 

 

       ไม่ฟังอะไรเลยไอคนบ้าอำนาจ ไอคนไม่มีเหตุผล ไอคนเลว!! >_< 

 

       ผมคงต้องยอมรับแล้วใช่ไหมว่าถึงอยากจะไปจากไอบ้าซันก็คงจะไปไม่ได้ ถ้ามันไม่อนุญาต! T_T 

 

       ผมได้แต่หวังในอยู่ใจว่ามันจะเบื่อผม แล้วปล่อยให้ผมเป็นอิสระเร็วๆ ผมจะได้หลุดออกจากขุมนรกนี่สักที........

 

          ******************************

#ซัน  

 

        ตื่นมาก็ปากดีเลยนะมายด์ ไม่ยอมผมด้วย ตอนแรกที่ผมเห็นน้ำตาของมายด์ ผมเกือบใจอ่อนแล้ว ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมต้องทำแบบนี้ 

 

       ‘หรือผมจะเห็นมายด์เป็น......’ 

 

        ก็อก)) ก็อก))) ก็อก)))  

 

        “เชิญ!!”  

   

        “นายครับ มีเอกสารให้นายดูนิดหน่อยครับ”  

 

        “ขอคิดอะไรเพลินๆหน่อยก็ไม่ได้!!”  

 

        “งานทำไมมันเยอะจังวะไอซานวันนี้ >_< นี่กูเซ็นไปเยอะแล้วนะ” ผมบอกลูกน้องคนสนิทออกไป  

 

       “เป็นแบบนี้ปกติไหมครับนาย วันนี้นายเป็นอะไรครับ?” รู้ดีจริงๆเลยเรื่องของผมเนี่ย!!  

 

       “เสือก!!” ผมเลยด่าไอซานออกไป 

 

       “นายยังคิดถึงคุณ.....”  

 

       “หุบปาก!!” มาจี้ปมกูนะมึง  

 

        “ขอโทษครับนาย...แต่ไม่มีใครสามารถมาแทนใครได้นะครับนาย นายควรจะเริ่มต้นใหม่ได้แล้วนะครับ” นี่กูเป็นหนักถึงขนาดต้องให้ลูกน้องมาสอนแล้วหรอวะเนี่ย!! ~_~  

 

        “รู้ดีนะมึง” ผมพูดแขวะไอซานออกไป ไอพวกนี้มันชินกับปากของผมแล้ว  

 

       “คิดดูดีๆนะครับนาย” ยัง ยังจะมาบอกผมอีก >_<  

 

       “มึงจะไปไหนก็ไป! กูอยากอยู่คนเดียว แล้วถ้ากูไม่อนุญาตห้ามใครเข้าห้องกูมาอีก” ผมอยากใช้เวลาอยู่กับตัวเอง  

 

       “หนีตลอด นายหนีความจริงมาหลายปีแล้วนะครับ ผมว่ามันถึงเวลาแล้วนะครับที่นายจะมองไปข้างหน้า” ลูกน้องแบบพวกมันคงหาที่ไหนไม่ได้แล้ว 

 

       “เออ!! ออกไปได้แล้วโว้ย!!” ผมเริ่มโวยวาย มันจะพูดมากเกินไปแล้ว  

 

        ไอซานคงจะรู้อารมณ์ของผม มันเลยเดินออกไป....คนอย่างผมมันสามารถออกไปจากอดีตที่ผมทำผิดพลาดได้ด้วยหรอ? ............ 

 

         ******************************** 

       **ทำไมพี่ซันถึงกลายเป็นคนใจร้าย นิสัยไม่ดีแบบนี้กันนะ มีเรื่องอะไรที่ทำให้พี่ซันต้องเป็นแบบ นี้เนี่ย!!**  

       **ไรท์ขอฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะจ้า ^^ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจ หรือคอมเม้นมาคุยกันได้นะจ้า ทุกๆรอมเม้น เป็นแรงบันดาลใจให้ไรท์มโนตอนต่อไป เรามาดูกันว่าที่อิพี่ซันมันบ้าขนาดนี้เพราะอะไรกันแน่**  

       -ตอนนี้ไรท์พยายามจะอัพนิยายทุกเรื่องของไรท์อยู่นะจ้า สลับๆกันไป แต่รีดจะได้อ่านทุกวันแน่นอนจ้าถ้าไรท์ไม่ติดอะไร แต่จะได้อ่านเรื่องไหนรีดต้องกดเข้ามาดูกันนะจ้า^^  

       **ยังไม่ได้แก้คำผิด**  

       

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว