facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 46 : เป็นอย่างที่คิด

ชื่อตอน : ตอนที่ 46 : เป็นอย่างที่คิด

คำค้น : #มาเฟีย #ลูกแฝด #หมอกาย #ไทป์ #ม่านเมฆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2563 03:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 46 : เป็นอย่างที่คิด
แบบอักษร

#กาย  

 

      เวลาหมุนเวียนไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้ผมท้องโตมากแล้ว 

 

      “อ๊วก))) อ๊วก))) อ๊วก))” นี่คือเสียงอ๊วกในทุกๆเช้าของผม ผมมีลูกแฝดสมใจไทป์แล้วนะครับ แล้วเหมือนจะแสบด้วย เล่นผมอ๊วกทุกเช้าเลย

 

      “กายเป็นยังไงบ้างครับ อ๊วกอีกแล้ว?” ไทป์สะดุ้งตื่นเพราะเสียงอ๊วกของผมแล้วรีบวิ่งเข้ามาดูผมในห้องน้ำทันที 

 

      “ไหวครับ กายยังไหว” ผมบอกไทป์ออกไปไม่ไหวก็คงต้องไหว ลูกอยู่ในท้องตั้งสองคน 

 

      “กายครับ ไทป์ขอโทษที่ทำให้กายต้องเป็นแบบนี้” ว่าแล้วไงโทษตัวเองอีกแล้ว 

 

      “ไทป์ครับฟังกายนะ ลูกของเราเกิดจากความรักของเรานะครับ แค่นี้เองกายไม่เป็นไรครับ” ผมพูดปลอบไทป์ ไทป์ดูจะเป็นกังวลเรื่องของผมมากถึงขั้นนั่งทำงานที่บ้านกันเลยทีเดียว 

 

      “แต่ลูกแกล้งแม่แบบนี้ไทป์ไม่โอเคนะครับ” ดูคุณพ่อพูดเข้า ลูกได้ยินคงจะดิ้นแน่ 

 

      “อ๊ะ))” ว่าเค้าไม่ได้นะครับ แสบจริงๆลูกสองคนนี้ของผม เหมือนไทป์แน่นอนไม่ต้องสืบ

 

      “ลูกดิ้นหรอครับ?” 

 

      “ใช่ครับ สงสัยลูกจะได้ยินที่ไทป์พูดเมื่อกี้” ผมตอบไทป์ออกไป ดูทำหน้าเข้า

 

     “กายไม่เป็นไรครับ จุ๊บ))” ผมพูดต่อแล้วจุ๊บลงบนแก้มของคุณสามี 

 

      “ไทป์ขอคุยกับลูกหน่อยนะครับ” 

 

      “ได้สิครับคุณพ่อ” 

 

       “ลูกรักของพ่อ ดื้อกับแม่เค้ามากเลยนะเราสองคน แกล้งแม่แบบนี้แม่จะแย่เอานะครับ” ไทป์พูดบอกลูกไปด้วยมือก็ลูบท้องของผมไปด้วยอย่างอ่อนโยน 

 

       หมดแล้วครับมาเฟียผู้โหดร้าย เย็นชา กับลูกเมียนี่กลายเป็นไทป์ผู้อ่อนโยนไปแล้ว

 

       “ลูกไม่ดิ้นแล้วครับ” ผมบอกไทป์ออกไป ดูท่าแล้วเจ้าแสบสองคนนี้น่าจะเชื่อฟังพ่อของเขามากแน่เลย ม่านเมฆเตรียมตัวรับศึกหนักก็งานนี้แหละ

 

       “งั้นล้างหน้าแปรงฟัน อาบน้ำแล้วลงไปกินข้าวกันนะครับ” ไทป์ยังเป็นห่วงผมเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เคยให้ผมห่างไปไหน 

 

       หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว ไทป์ก็พาผมลงมากินข้าว ซึ่งการกินแต่ละทีก็เป็นไปด้วยความยากลำบากมาก แต่ผมก็ต้องฝืนกินเพื่อลูก 

 

       “แม่ครับ หมับ))” ม่านเมฆวิ่งมาหาผมแล้วกอดผมทันที 

 

       “ฟอด))) ไปไหนมาครับลูกชาย ไม่เห็นมาหาแม่ตอนเช้าเลย” ปกติลูกจะมาหาผมทุกเช้าแต่พักหลังๆมานี่ไม่ค่อยจะมา 

 

        “น้องไปเล่นยิงปืนกับพี่เฉินพี่หยางมาครับ” พอพูดคำว่า ‘ครับ’ ชัดนี่พูดใหญ่เลย  

 

       “ไทป์!” ผมหันไปทำตาขวางใส่ไทป์ทันที ให้ลูกเล่นแต่ละอย่างผมนี่ลมจับ 

 

       “เอาหนะกายครับ ให้ลูกฝึกไว้ป้องกันตัว” ตลอด หาข้ออ้างตลอด ดีนะเป็นแค่ปืนปลอม ลูกผมน่าจะคิดว่าคล้ายปืนของเล่น แต่ลูกชายของผมนี่ก็ยิงแม่นใช้ได้เลยนะครับ

 

       “แล้วกายพูดอะไรได้ไหม?” 

 

       “ไม่เอาครับ ไม่พูดแบบนี้นะครับเดี๋ยวเจ้าแสบสองคนที่อยู่ในท้องจะต่อต้านไทป์นะ” ต่อต้านก็ดี ไทป์คงเห็นสีหน้าของผมบึ้งตึงเลยพูดบอกผม 

 

       “ม่านเมฆหิวไหมครับลูก? แล้วนี่กินอะไรไปหรือยังครับ?” ผมเปลี่ยนมาสนใจลูกแทน งอลพ่อ

 

       “ไม่หิวแล้วครับ น้องกินแล้วครับ” อาเฉินกับอาหยางเลี้ยงลูกของผมดีมาก 

 

      “ครับลูกชาย แล้วอยากกินอะไรอีกไหมลูก?” ผมยังคงถามลูกชายต่อ 

 

      “ไม่หิวแล้วครับ น้องจะเล่นกับน้อง” ม่านเมฆเหมือนจะรักน้องของตัวเองมาก ชอบลูบท้อง ชอบจับท้องของผมเป็นประจำ

 

       “ครับงั้นเดี๋ยวแม่กินข้าวแปบหนึ่งนะครับ เดี๋ยวเรามาคุยกับน้องกัน” ลูกชายของผมยิ่งโตวิ่งฉลาด แล้วหน้านี่ผมชัดๆเลย ไทป์กุมขมับทุกวัน วันไหนลูกไปโรงเรียนพ่อเค้าจะไปส่งเอง หวงลูกเว่อร์วัง 

 

      “ครับแม่ งั้นน้องไปนั่งเล่นตรงโน้นรอนะครับ”  

 

      “ครับลูก” ตอบลูกกลับไปเจ้าตัวก็วิ่งดุกดิกไปเล่นตรงห้องนั่งเล่นทันที 

 

      “เหมือนกายเข้าไปทุกวัน รอให้สองแสบนี่คลอดออกมาก่อนนะ ไทป์จะให้ตามคุมพี่อย่าให้คลาดสายตาเลย"

 

      ลูกยังไม่ทันจะโตยังหวงได้ขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดสภาพตอนลูกโตเลยครับผม

 

      “ลูกรักใครเราควรจะรักด้วยนะครับไทป์” 

 

      “ฝันไปเถอะว่าจะได้ลูกของเราไปได้ง่ายๆ” เอาเข้าไป ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้แล้วพูดทีไรแพ้ไทป์ทุกที อนาคตจะเป็นยังไงก็ต้องมารอลุ้นกันหละครับทีนี้......

 

       “ครับๆกินข้าวกันเถอะครับ” 

 

       ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าใครจะโชคร้ายมาหลงรักลูกชายสุดที่รักของผม ที่มีทั้งตา ทั้งพ่อ ทั้งน้าๆของเค้า และที่สำคัญจะผ่านด่านของเจ้าแสบสองคนที่อยู่ในท้องของผมนี้ยังไง.........

 

       ..........

 

       .........

 

       .........

 

        ************************************

#ไทป์  

 

       หลังจากที่กายต้องอดทนกับอาการแพ้มาหลายเดือน ตอนนี้อาการแพ้ของกายก็หายแล้ว พออาการแพ้หายปุ๊บกายก็กินเยอะมาก หิวบ่อย อารมณ์เสียง่าย แปรปรวนมาก วันเดียวหลายอารมณ์

 

       “ไทป์! ปล่อยให้ลูกต่อยมวยอีกแล้วนะ!” บ่นจนได้เมียผม ท้องก็ใหญ่มากแล้วยังจะเดินไปเดินมาอีก น่าตีจริงๆ

 

        “ใจเย็นๆก่อนนะครับเมีย ลูกแค่ซ้อมมวยเองครับ” เอาไว้ป้องกันตัวครับ  

 

       “สอนลูกแต่ละอย่างไทป์อยากให้กายประสาทเสียเพราะเรื่องพวกนี้หรอ?” เอาแล้วไงแม่หมูโมโหแล้ว ไอเฉินกับไอหยางทิ้งกูเลยนะมึง

 

       “อย่าพึ่งโกรธครับเมีย อึบ))) ฟู่ว))) ใจเย็นๆก่อนนะครับเมีย อย่าพึ่งโกรธเดี๋ยวลูกจะอารมณ์เสียไปด้วยนะครับ” เอาลูกมาช่วยก็แล้วกันไทป์เอ้ย ม่านเมฆก็ไปโรงเรียน

 

       “ถ้าลูกกลายเป็นคนเอาแต่ใจขึ้นมาเมื่อไหร่นะ กายจะลงโทษพ่อของลูกก่อนคนแรกเลย” โดนเมียหมายหัวเรียบร้อย 

 

       “ครับเมีย ใจเย็นๆนะครับ กินเค้กก่อนครับ เค้กร้านนี้อร่อยมาก” ผมรีบเปลี่ยนเรื่องทันที คุยเรื่องนี้นานเดี๋ยวงานจะงอกผมมากกว่านี้ 

 

       “เอาของกินมาล่อกายหรอ?” 

 

       “เปล่าล่อครับ ไทป์เห็นกายตัดมาแล้วยังไม่ได้ชิมลองชิมดูครับ” ผมตักเค้กไปจ่อที่ปากของเมีย 

 

       “กินก็ได้เสียดายของหรอกนะ” ดูข้ออ้างของแม่หมูครับ

 

       “ทำอะไรกันอยู่ลูก” 

 

       O_O ........

 

       พ่อตาเดินเข้าบ้านมาไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียง ตกใจหมดเลย 

 

       “กินเค้กอยู่ครับพ่อ สวัสดีครับ” เมียผมตอบกลับพ่อ 

 

       “สวัสดีครับพ่อ” 

 

       “ไหว้พระเถอะไอไทป์!” พ่อตานี่ไม่ว่าจะกี่ปีก็กวนผมอยู่ดีนะเนี่ย

 

       “ไหว้พระต้องไปที่วัดครับพ่อ” ผมยอมพ่อที่ไหน คนอย่างไทป์ 

 

      “แล้วแกอยากไปนอนไม่หายใจอยู่ที่วัดสักสาม เจ็ดวันไหมไอไทป์?” โหยพ่อตามารุนแรงมาก นั้นมันคนตายแล้วไหมถึงเอาไปไว้วัด 

 

      “ผมยังมีลูกมีเมียให้ดูแลครับพ่อ ผมเกรงใจ” 

 

      “ปากดีนะแกไอไทป์!” 

 

      “พอเลยทั้งสองคน ถ้ายังทะเลาะกันอยู่แบบนี้กายจะไปนั่งข้างนอก!” แม่หมูเริ่มตกมัน

 

      “พอแล้วครับ/หยุดแล้วลูกพ่อ” สงบศึกชั่วคราวเพราะกลัวเมียจะโมโหไปมากกว่านี้ เดี๋ยวลูกเล็ด 

 

       “ว่าแต่พ่อมาทำไมครับ” ผมถามพ่อตาออกไปปกติจะให้ผมกับกายไปหามากกว่า

 

      “ทำไม? ไม่มีอะไรฉันจะมาหาลูก มาหาหลานฉันไม่ได้เลยหรึไงกัน!” ดูเอาเถอะครับ ไม่ให้ผมเถียงกลับบ้างได้ยังไงกัน 

 

       “มาหนะมาได้ครับพ่อ แต่พ่อมาหาแบบนี้มันแปลก” ผมคิดว่าพ่อตาต้องมีอะไรแน่ๆถึงได้มาที่นี่ 

 

       “ฉันจะมาหาหลานฉันวันนี้ฉันว่าง” เอาที่พ่อตาสบายใจเลยครับ ผมหมดคำจะพูด

 

      “ม่านเมฆไปโรงเรียนครับพ่อ วันนี้วันปกติ” 

 

       “ใครบอกแกไอไทป์ว่าฉันมาหาม่านเมฆ?”

 

      “ผมขอโทษครับพ่อที่ไม่รู้อะไรแล้วยังพูดออกไป” เดี๋ยวเมียได้ขึ้นอีกแน่ สงบปากสงบคำไว้ดีที่สุดครับผมตอนนี้

 

       “พ่อมาหาสองแสบที่อยู่ในท้องนี่ต่างหาก หลานตาเป็นยังไงบ้างเอ่ย จะออกมาช่วยงานตาเมื่อไหร่เนี่ย เราสองคน”

 

       โห่ว! ม่านเมฆก็ต้องช่วยพ่อตา แล้วนี่ยังจะมาเอาสองแสบของผมอีกหรอเนี่ย

 

       “พ่อครับเหลือลูกผมให้ช่วยผมบริหารงานบ้างครับ” สงสัยต้องมีลูกสักสิบสองคนถึงจะช่วยกันดูหมด

 

       “ทำไม? ลูกแกก็หลานฉัน จะช่วยฉันบ้างไม่ได้หรือยังไงกัน!” แล้วผมจะไปพูดอะไรได้ 

 

       “พอครับ ลูกของกายยังไม่คลอดออกมาเลยจะเถียงกันทำไมครับ รอลูกโตก่อนให้ลูกเลือกเองครับว่าจะช่วยงานใคร” เมียคงจะเหลืออดแล้วครับถึงพูดขึ้นมาแบบนี้ 

 

       “แกนะไอไทป์ทำลูกฉันอารมณ์เสีย” โยนขี้ให้ผมเลยนะพ่อตา 

 

       “ครับๆผมขอโทษครับ” พ่อตามาทีไรผมนี่รู้สึกแพ้ยังไงก็ไม่รู้ 

 

       “แล้วนี่พ่อแวะมาแค่นี้จริงๆหรอครับ” กายถามพ่อของตัวเองออกไปด้วยความสงสัย 

 

       “เปล่า! พ่อมีเรื่องจะคุยกับแกเรื่องของพี่ชายแก” นั้นไงว่าแล้วคิดผิดที่ไหนกัน 

 

       “พี่ซันทำอะไรหรอครับพ่อ?” เมียคงยังไม่รู้สินะว่าพี่ชายของตัวเองนิสัยไม่ดี ชอบทรมานคนที่ตัวเองรัก 

 

       “พี่ชายแกชอบ...เออ..ทำร้ายร่างกายของเมียมันหนะ พ่ออยากให้แกคุยกับมันหน่อย” พ่อตาไม่คุยเองมาใช้เมียผมคุย 

 

       “เดี๋ยวกายจะลองคุยให้ครับพ่อ” เมียนี่ก็เป็นคนดีจริงๆ 

 

       “อืมขอบใจมากนะลูก งั้นพ่อไปหละคลอดเมื่อไหร่หุ้นอีกห้าสิบเปอร์เซ็นของพ่อจะโอนให้หลานทั้งสองคนทันที” พ่อตาใจปล้ำจริงหวะ ลูกผมรวยแล้ว 

 

       “ไม่เป็นไรครับพ่อ ม่านเมฆก็ได้มาครึ่งหนึ่งแล้วเก็บไว้ให้ลูกของพี่ซันบ้าง” เมียของผมเกรงใจพ่อตัวเอง

 

       “หึรายนั้นไม่ต้องให้มันหรอก มันหาของมันเองชาตินี้ก็ใช้ไม่หมดแล้วลูก” ไอซันมันก็ถือว่ารวยมาก เป็นอันดับต้นๆเหมือนกันครับ 

 

      “แล้วพ่อจะมายัดเยียดให้ลูกผมทั้งหมดได้ยังไงหละครับ ไม่ยุติธรรม!” ผมพูดแกมหยอกพ่อตา

 

      “ฉันหมั่นไส้พ่อมัน เลยให้มันมาช่วยงานฉันดีกว่า” อ่าวพ่อพูดแบบนี้ 

 

      “พ่อ!” 

 

      “เรียกเสียงดังทำไม? เบาๆก็ได้! ฉันยังไม่แก่ ได้ยินหูไม่ได้ตึง” ครับพ่อตา ไทป์ยอมแล้วครับ 

 

      “พ่อครับ อย่าชวนไทป์ทะเลาะสิครับ” เมียช่วยไทป์แล้ว

 

       “แตะไม่ได้เลยนะผัวเราเนี่ย!” 

 

       “พ่อ!” เมียผมเริ่มโวยวาย 

 

       “นี่ก็อีกคน เรียกพ่อเสียงดัง พ่อไปดีกว่า อย่าลืมโทรไปเตือนสติพี่ชายของเราบ้างนะ เดี๋ยวเมียมันจะหนีมันไปซะก่อน” ทิ้งท้ายด้วยการใช้เมียของผมอีก 

 

       ไปแล้วครับพ่อตา มาเร็วไปเร็วแบบนี้ประจำ ไอซันนี่ก็แม่งไม่ยอมเมียมันสักที พ่อจะได้เลิกกดดันลูกของผมบ้าง ผมอยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตอิสระ

 

       “ไทป์! รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง?” เมียพูดแล้วทำหน้าแบบนี้ไทป์รู้ก็ได้ 

 

       “ครับเมีย ...เดี๋ยวไทป์ไปคุยให้ครับ” 

 

       มาทิ้งขี้ไว้ให้ผมแก้อีกแล้วนะครับพ่อตา แสบจริงๆ

 

       ตกลงกับเมียสุดที่รักเสร็จ ผมก็ให้เมียกินเค้กต่อ..จนหมด หมดจริงๆเค้กสองชิ้น 

 

      “อิ่มจังเลย” สบายใจแล้วไงแม่หมูของผม ไม่อิ่มก็แปลกละเค้กสองชิ้น

 

      “อิ่มแล้วก็อย่าพึ่งนอนครับ” ผมต้องคอยเตือนกายทุกวัน ว่ากินแล้วอย่าพึ่งนอนเดี๋ยวจะจุกเอาได้ 

 

      “กายง่วงอะครับไทป์” ดูทำหน้าทำตา มันน่านัก น่าจัดให้ลุกไม่ขึ้นจริงๆ

 

      “ครับๆง่วงก็นอน เดี๋ยวไทป์ปลุกครับ” ผมก็ต้องตามใจเมียอยู่ดี อ้อนน่ารักขนาดนี้ไทป์ใจบาง

 

      ตอนนี้ผมจะปล่อยให้กายนอนไปก่อนก็แล้วกัน คนท้องต้องพักผ่อนเยอะๆ ผมวางแผนจะทำห้องให้สองแฝดไว้ ตอนนี้กำลังให้ไอเฉินกับไอหยางมันจัดการอยู่เสร็จก็น่าจะทันลูกคลอดพอดี 

 

       เกือบลืม วันพรุ่งนี้เมียสุดที่รักต้องไปหาหมอนี่หว่า ลูกไม่ยอมเปิดเพศให้ดู ผมได้แต่มโนไปวันๆว่าได้ลูกผู้ชาย วันพรุ่งนี้ต้องพยายามคุยกับลูกสักหน่อยละ 

 

        ผมนั่งทำงานไปเรื่อยๆจนถึงเที่ยง ผมปลุกกายขึ้นมากินข้าว แล้วกายพอกินเสร็จก็นั่งเล่นสักพักก็หลับไปอีก แม่หมูนี่นอนเก่งมากเลย........

 

       ........

 

       ........

 

       ........ 

 

       [ตกเย็น 

 

       “ตุ๊บ))) ตุ๊บบ)) สวัสดีครับพ่อ..แม่ครับน้องมาแล้...ว” ลูกชายผมน่าจะกลับมาจากโรงเรียนแล้วสินะรีบวิ่งมาเชียว

 

       “สวัสดีครับลูกชาย ฟอด)) จุ๊ๆนะครับลูกชาย แม่ของเรานอนอยู่ครับ”ผมอุ้มลุกชายขึ้นมาฟัดไปที แล้วบอกลูก

 

       “คิก)) คิก)) ครับพ่อ..น้องอยากคุยกับน้อง” ลูกชายผมกลายเป็นคนติดน้องแน่ๆ แต่ก็ดี

 

       “หัวเราะอะไรกันครับลูกชาย?” ตื่นจนได้สิครับเมีย 

 

       “สวัสดีครับแม่...น้องอยากคุยกับน้อง” 

 

       “มาสิครับ” กายยิ้มให้ลูก แล้วบอกให้ลูกขยับเข้าไปหา 

 

       “อ๊ะ))” ลูกน่าจะดิ้นตอบพี่ชายของเข้าสิท่า กายถึงร้องออกมา

 

       ผมปล่อยให้ลูกได้คุยกับน้องตามประสาของเด็กไป ส่วนผมกลับมานั่งเคลียร์งานตามปกติ 

 

       “กายครับ พรุ่งนี้ต้องไปหาหมอนะครับ” ผมไม่ลืมเตือนกายออกไป 

  

       “ครับไทป์” 

 

       “น้องไปด้วยได้ไหมครับ?” เจ้าแสบเอ้ยจะหาข้ออ้างไม่ไปโรงเรียนหละสิไม่ว่า 

 

       “ม่านเมฆไปไม่ได้ครับลูก ม่านเมฆต้องไปโรงเรียน เอาไว้กลับมาคุยกับน้องที่บ้านนะครับ” ผมพูดอธิบายบอกลูก 

 

       “แต่ม่านเมฆอยากไปกับพ่อกับแม่ครับ” งอแงแล้วครับเจ้าแสบ 

 

       “ม่านเมฆครับ ลูกอยากเก่งเหมือนพ่อไทป์ไหมครับ?” กายถามลูก 

 

       “อยากครับ น้องอยากเก่งเหมือนพ่อไทป์” ลูกผมก็ต้องเก่งเหมือนผมอยู่แล้วครับ

 

      “ถ้าม่านเมฆอยากเก่งเหมือนพ่อไทป์ ลูกต้องไปโรงเรียนนะครับ” วิธีการหลอกล่อให้ลูกไปโรงเรียนของเมียผมจะได้ผมไหม?

 

       ........

 

       ........

 

       ........

 

      “ก็ได้ครับ น้องจะไปโรงเรียน น้องอยากเก่งเหมือนพ่อไทป์” สงสัยต้องให้รางวัลเมียสุดที่รักสักที

 

       “ดีมากครับลูกชาย ถ้าอย่างงั้นขึ้นไปอาบน้ำกันนะครับ” 

 

       “ครับแม่กาย” พูดจบเมียก็พาลูกเดินออกไปจากห้องทำงานของผม ผมเลยต้องหยุดการทำงานไว้ก่อนแล้วเดินตามเมียกับลูกไป ผมไม่อยากให้กายคลาดสายตากลัวจะเป็นอันตราย 

 

       กายกับผมพาลูกอาบน้ำ กินข้าวแล้วก็ให้เจ้าแสบดูการ์ตูนผ่อนคลายสมองเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าแสบจะคอพับคอเอียงเพราะความง่วง ง่วงแต่ก็ยังอยากดูลูกผมนี่สุดจริง 

 

       จัดการลูกเสร็จ ผมกับกายก็จัดการกับตัวเองบ้าง ทุกคืนผมจะไม่ลืมคุยกับลูกก่อนนอน วันพรุ่งนี้เราจะไปหาหมอแล้วดูเพศของลูกอีกครั้ง แค่คิดผมก็มีความสุขแล้ว 

 

       .........

 

       .........

 

       .........

 

      [โรงพยาบาล 

 

      หลังจากไปส่งลูกชายตัวแสบที่โรงเรียนเสร็จ ผมก็พากายมาโรงพยาบาลต่อเพราะนัดอาจารย์หมอไว้ 

 

       "ก็อก))) ก็อก)))"

 

       “เชิญครับ” เสียงอาจารย์หมอของกายเอ่ยขึ้น 

 

       "แกร็ก))"

 

       “สวัสดีครับอาจารย์หมอ/สวัสดีครับหมอ” ผมกับกายสวัสดีหมอพร้อมกัน

 

       “สวัสดีทั้งสองคนครับ เป็นยังไงบ้างหมอกาย ท้องโตมากเลยนะเนี่ย สงสัยเจ้าตัวน้อยน่าจะกินจุ” นี่หมอพูดถึงลูกของผม หรือเมียผมกันแน่เนี่ย ฮ่า ฮ่า  

 

       “ครับอาจารย์ ลูกหิวบ่อยมากเลยครับ” 

 

       “งั้นไหนมาให้หมอตรวจดูสิว่าเป็นยังไงบ้าง” หมอบอกให้กายขึ้นบนเตียงตรวจ แล้วก็ใช้เจลทาลงบนท้องของกาย ใช้เครื่องตรวจตรงจเช็คดูลูกของผม 

 

       “เด็กสมบูรณ์มากเลยนะครับ อาจจะมีคลอดก่อนกำหนดนะ แต่ไม่ต้องกังวลนะครับมันไม่ได้มีอันตรายอะไร” หมออธิบาย คลอดก็ดีเหมือนกันผมเห็นเมียเดินไปไหนมาไหนลำบากแล้วสงสาร

 

       “ครับอาจารย์หมอ/ครับหมอ” 

 

       “แล้วเรื่องเพศ” ผมถามหมอออกไป 

 

       “คุณพ่อลองคุยกับลูกดูไหมครับ หมอว่าลูกน่าจะเชื่อฟังพ่อนะ” ขนาดอาจารย์หมอยังแซวผม 

 

       “ครับผมจะลองดู” 

 

       “ลูกครับเปิดเพศให้พ่อกับแม่ดูหน่อยได้ไหมครับ ถ้าลูกเป็นผู้ชายพ่อจะให้เราดูแลพี่ชายอย่าให้ใครมายุ่งเลยนะลูก” ผมลองพูดแกมหยอกล้อกับลูก 

 

       “ไทป์!” โดนเมียดุเลยครับ

 

       “หึลูกน่าจะเชื่อพ่อจริงๆนะครับ ครั้งนี้ยอมเปิดเพศให้ดูง่ายๆเลย สงสัยจะหวงพี่แน่” 

 

       “จริงหรอครับหมอ?” ผมถามหมอด้วยความตื่นเต้น

 

       “ดูสิครับ....” 

 

       O_O ........

 

        ผู้ชายครับทุกคน ลูกของผมเป็นผู้ชายทั้งสองคนเลย อยากจะตะโกนให้ลั่นโรงพยาบาล แต่กลัวหมอเอาที่ตรวจฟาดปากผมเข้าซะก่อน

 

       “เป็นผู้ชายนะครับ......” 

 

        \O/......\O/

 

        “จุ๊บ)) ขอบคุณนะครับเมียที่ให้สิ่งที่มีค่าสำหรับไทป์อีกแล้ว” 

 

       “ถ้าลูกเหมือนไทป์กายได้ปวดหัวแน่” ดูเมียพูดเข้า เหมือนผมก็ต้องดีสิครับ จะไปปวดหัวทำไมกัน

 

       “สงสัยม่านเมฆจะมีคนคุมเพิ่มแล้วนะหมอกาย” อาจารย์หมอพูดบอกกาย ขนาดอาจารย์หมอยังรู้ว่าผมหวงลูก 

 

        แต่ใครสนกัน ได้ลูกผู้ชายอีกแล้วโว้ยยย ทีนี้แหละผมจะให้ลูกดูพี่ชายไม่ให้คลาดสายตาเลย........

  

        ***********************************

       **ม่านเมฆหนูกำลังจะซวยแล้วนะลูก พ่อของหนูวางแผนตั้งแต่น้องของหนูยังไม่คลอดเลยนะเนี่ย!! สู้ๆนะหนูม่านเมฆของไรท์ ยังไงก็มีแม่ที่เป็นใหญที่สุดในบ้านคอยช่วยอยู่นะ ^_^**  

      **มาแล้วมาแล้วจ้า เค้าได้ลูกแฝดชายสมใจแล้ว ที่นี้ก็มาดูกันว่าจะวุ่นวายแค่ไหน : ) ตอนหน้าก็จะจบแล้วนะจ้า ไรท์จะเพิ่มตอนพิเศษอีกสองตอน ฝากทุกคนเข้ามาดู เข้ามาอ่าน คอมเม้นเป็นกำลังใจในการมโนเรื่องต่อๆไปของไรท์ด้วยนะจ้า ^_^ รักรีดทุกคน**  

     

 

 

 

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว