email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 392

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2563 17:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25
แบบอักษร

แตนค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนที่พึ่งจะพูดอะไรบางอย่างที่ยากจะเข้าใจได้ออกมานั้นด้วยความงุนงงเล็กๆ เป็นคำพูดที่เธอนั้นยังไม่เคยได้ยินแบบนี้ออกมาจากปากของผู้ชายคนใดมาก่อนเลยในชีวิต และมันก็หลุดออกมาจากปากของเขา ผู้ชายคนนี้ คนที่มีชีวิตที่แตกต่างกับเธอราวฟ้ากับดิน แต่แล้วเพียงไม่นานนักความงุนงงสงสัยต่างๆนั้นก็มลายหายไปทันทีเมื่อเธอดันคิดเข้าใจไปว่า หรือนี่อาจจะเป็นแค่การแกล้งหยอกล้อเธอเล่นของเขาก็เป็นได้

"ผู้หมวดเจ่ามาหยอกข่อยเล่นแบบนี่กะย่อนว่าเห็นข่อยเป็นเด็กน้อยยุแมนบ่..?" แต่คำพูดที่ตอบกลับมาของเด็กสาวนั้นทำเอาก้องเกียรติถึงกับอึ้งไปเลย เพราะคิดไม่ถึงว่าเธอนั้นจะแปลเจตนารมณ์ในคำพูดของเขานั้นได้ผิดเพี้ยนไปมากมายขนาดนี้

"แตน!นี่เธอๆ..?"

"ถึงข่อยสิยังน้อยยุแต่ข่อยกะพอฮู้จักความแนแล้ว สิมาเธอๆอิหยังคนนิสัยบ่ดีใหญ่แล้วบ่ฮู้จักใหญ่ยังมาแกล้งเด็กน้อยเล่นยุ" เธอว่าให้เขาพร้อมกับจ้องตาเขม็งอย่างเอาเรื่อง แต่พอชายหนุ่มนั้นพยายามจะอธิบายให้ฟังเธอกลับไม่ยอมฟังทั้งยังต่อว่าไม่ยอมหยุดเสียอีกด้วย

"บ่ต้องมาเว่าอิหยังอีก ขั่นสิเว่าแนวนี่ไปเว่ากับผุสาวเจ่าพุ้น"

"นี่ๆๆๆๆเดี๋ยวก่อนนะเดี๋ยวก่อน อะไรของเธอเนี้ยแตนหือ..?ฉันพูดกับเธอนะผู้สาวอะไรที่ไหนกัน?"

"เอ้า!ผุสาวเจ่ากะเอื้อยมะลินั่นเด้บ่แมนติ๊ คือบ่ไปเว่าแบบนี่นำเผิ่นล่ะ มาเว่ากับข่อยเฮ็ดอิหยัง.."

"ใครบอกเธอว่ามะลิเป็นผู้สาวเอ้ย!แฟนฉันหือ..ใครบอก"

"บ่มีไผบอก กะข่อยเห็นตุเจ่าจีบกันยุบ่แมนติ๊ ไปใสกะไปนำกันไปเที่ยวงานกาชาดกะยังเห็นไปนำกันยุนั่นเด้" แตนตอบไปตามที่ตัวเองคิดและเข้าใจอยู่ ก็ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้นนี่นาว่าเขาจีบมะลิอยู่ แต่พอก้องเกียรติได้ฟังที่เธอพูดออกมาเขากลับหัวเราะออกมาอย่างขบขันพร้อมกับส่ายหัวไปมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจกับความซื่อของเธอ

"ฮ่ะๆๆๆจีบอะไรที่ไหนกันล่ะ ไม่มี๊ ฉันไม่เคยไปจีบหรือคิดอะไรกับเขาสักหน่อยนะ" แต่ถึงแม้นว่าก้องเกียรติจะยืนยันอย่างหนักแน่นแค่ไหนก็ตามที แต่แม่สาวจอมเซ่อก็ยังคงไม่เชื่อในคำพูดของเขาอยู่ดีนั่นเอง

"บ่เซือ!"

"เอ๋า!ทำไมล่ะ? นี่ฉันพูดจริงๆนะ ทำไมไม่เชื่อล่ะ..?"

"บ่ฮู้ แต่บ่เซือๆๆๆๆๆ"

"อ้าว!ไม่รู้แล้วทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ?"

"จักแล่ว แต่บ่เซือ" คำพูดดื้อๆซนๆของเด็กสาวนั้นทำเอาก้องเกียรติถึงกับนึกฉุนขึ้นมาบ้างแล้ว จึงคิดอยากจะแกล้งคืนจริงๆเอาบ้าง

"นี่ ถ้าเธอยังจะเถียงข้างๆคูๆแบบไม่มีเหตุผลอยู่แบบนี้อีกนะ ฉันจะๆๆๆๆๆฮึ่มมมมมมม..?" ชายหนุ่มทำท่าเดินย่างสามขุมตีหน้ายักเข้าใส่ แต่สิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นนอกจากจะไม่ทำให้เธอนั้นกลัวแล้วเด็กสาวยังหลุดขำเขาจนต้องหัวเราะออกมาเสียอีก

"ฮ่าๆๆๆๆหน้าขาวๆคือผุหมวดนิเฮ็ดไปหลอกเด็กน้อยมันยังบ่ย่านเลยข่อยว่านั่นฮ่าๆๆๆๆ"

"อ้ออย่างนั้นหรือ? งั้นแบบนี้ต้องเจอบทแบบไฟรักอสูรซะหน่อยแล้ววววว ฮือๆๆๆๆฮ่าๆๆๆๆ.." ก้องเกียรตินึกหมั่นเขี้ยวขึ้นมาเต็มทีเลยแกล้งทำเสียงแบบนั้นออกมา แล้วทำปากจู๋เดินเข้าหา แตนเห็นแบบนั้นก็ตกใจตาเหลือกเลย จนต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากของตัวเองเอาไว้ทันทีโดยอัตโนมัติ ดวงตากลมใสนั้นเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจพร้อมกับถอยหลังกรูทันที เพราะไม่คิดว่าเขาจะทำท่าทางหื่นห่ามแบบนั้นออกมา แต่ด้วยท่าทางเปิ่นๆเอ๋อๆของเธอที่แสดงออกมานั้นกลับน่ารักน่ามองยิ่งนักสำหรับชายหนุ่ม จนเขาหลุดขำและอมยิ้มออกมา และเกินที่จะห้ามหัวใจเอาไว้ได้ ก้องเกียรติค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกนิดแล้วจุ๊บเบาๆไปที่หลังมือเรียวยาวของเด็กสาวที่กำลังปิดปากของตัวเองอยู่นั้นด้วยอารมณ์หวั่นไหวอย่างไม่อาจยับยั้งใจได้ ก่อนที่จะถอยห่างออกมาเล็กน้อยแล้วมองเธอด้วยสายตาที่แสนจะอ่อนโยนและอบอุ่นเป็นที่สุด แต่สำหรับสาวน้อยที่พึ่งโดนเขาฝากรักเอาไว้เล็กๆไปเมื่อสักครู่นี้นั้นกลับยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่กับที่ด้วยความตกใจอีกครั้ง ก่อนที่หน้าที่ขาวจนซีดเมื่อสักครู่นี้จะกลายเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อขึ้นมาด้วยความเขินอาย พอได้สติคืนมาแตนก็กลับหลังหันวิ่งหนีออกไปจากที่ตรงนั้นทันที โดยไม่หันหลังเหลียวคืนเลยแม้แต่น้อย ก้องเกียรตินั้นทั้งขำทั้งตกใจที่เห็นเธอวิ่งออกไปแบบนั้นเพราะเขากลัวว่าเธอจะโกรธเขาขึ้นมาอีกรอบนั่นเอง ชายหนุ่มจึงรีบวิ่งตามไปจนทันแล้วอ้อมไปดักหน้าของเธอเอาไว้เพื่อเคลียร์กับเธอเสียก่อนๆที่เธอจะเข้าใจผิดว่าเขาแกล้งและโกรธเขาไปมากกว่านี้อีก

"แตนๆเดี๋ยวก่อนแตน คุยกันก่อน" แต่แตนนั้นเอาแต่ยืนก้มหน้านิ่งไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำ

"โกรธหรือ..?"

"จัก..เอ่อ..อือ..?"

"เอ้า!ตกลงว่าโกรธหรือไม่โกรธกันแน่ล่ะเนี้ย" (เงียบมิด) "-"

"ฉันขอโทษ ถ้าทำให้เธอตกใจหรือไม่พอใจ ฉันขอโทษนะ"

 "-"

"นะ ^^"

"บ่.."

"อ้าว!ทำไมล่ะ ก็เธอๆๆๆ"

"เธอๆๆๆๆๆๆเธออิหยังสิเว่าอิหยังไห่ข่อยอีก..?" แตนถามเอาเรื่องท่าทางยังคงโกรธๆอยู่ แต่อีกฝ่ายกลับอมยิ้มน้อยๆกับความแก่นเซี้ยวน่ารักของเธอก่อนที่จะพูดขึ้นมาว่า

"ก็เธอน่ารักนี่ ^^" ที่สุดล่ะ เท่านั้นเองเด็กสาวก็เอามือผลักร่างเขาออกไปด้านข้างด้วยความเขินอายสุดๆแล้วเดินลิ่วๆไปทางเถียงนาหาแม่ของตนทันที ก็มันอายนี่นา อยู่มาตั้งแต่เล็กจนโตป่านนี้ยังไม่เคยมีใครมาพูดอะไรบ้าๆเฉิ่มๆแบบนี้กับเธอเลยสักครั้ง แล้วพอจะเจอก็มาเจอแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแบบนี้เข้าอีก ในตอนนี้ภายในใจของเด็กสาวจึงเหมือนมีใครมาตีกลองเพลใบใหญ่เสียงดังจนแทบจะทะลุออกมานอกอกอยู่ตลอดเวลาเลยทีเดียว ที่มุมหนึ่งของชานเถียงนานั้นเตี้ยยืนมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกสาวคนโตของเธอมาโดยตลอดด้วยความรู้สึกต่างๆนาๆ นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกลคนนี้เป็นคนดีใช้ได้คนหนึ่งเธอนั้นก็พอจะมองออกอยู่ แต่ลูกสาวของเธอนั้นอาจจะไม่ดีพอสำหรับเขาก็เป็นได้ แต่ไม่ว่าเตี้ยนั้นจะกำลังคิดอะไรอยู่ก็ตามทีแต่เธอก็ไม่ได้แสดงออกมาโจ่งแจ้งให้คนอื่นได้รับรู้ในเรื่องนี้ด้วย เพราะเธอคิดว่ามันคงจะเร็วเกินไปที่จะคิดทำอะไรในตอนนี้ และเมื่ออยู่ต่อหน้าของทุกๆคนนั้นก้องเกียรติเองก็ไม่คิดที่จะทำอะไรรุ่มร่ามให้เด็กสาวต้องเสียหายแต่อย่างใดนอกจากจะสนุกเฮฮาไปกับการทำนั่นทำนี่ไปกับทุกๆคนเพียงเท่านั้น และแล้วข่าวนายตำรวจหนุ่มรูปหล่อขวัญใจสาวๆทั่วทั้งเมืองที่มาจีบแตนนั้นก็ดังขึ้นมาจนเป็นที่ฮือฮาไปทั่วทั้งหมู่บ้านในวันต่อมา..

ความคิดเห็น