facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 27 : โดนเข้าไปเต็มๆ ~_~

ชื่อตอน : ตอนที่ 27 : โดนเข้าไปเต็มๆ ~_~

คำค้น : #บ้านเมีย #พ่อตา #ลูกเขย #มาเฟีย #ไทป์ #หมอกาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.4k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 19:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 27 : โดนเข้าไปเต็มๆ ~_~
แบบอักษร

#ไทป์ 

 

         ผมได้รับซองจากไอน้องเขยตัวแสบมา ตอนแรกผมไม่คิดจะเปิดมันอ่านสะด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร ผมยอมรับว่าผมกลัว กลัวว่าถ้าเปิดดูแล้วทุกอย่างจะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม  

 

         แต่ผมไม่ควรจะหนีความจริง มันต้องมีอะไรสักอย่างที่สำคัญอยู่ในซองนี้ พอผมได้เปิดอ่านถึงกลับสติหลุดไปพักใหญ่ ผมได้รู้ความจริงที่ว่าเมียผมเป็นลูกของใคร และผมก็ได้รู้ความจริงเมียของผมคือคนที่ผมจะเอื้อมไปถึงค่อนข้างยาก  

 

        ผมว่าแล้วทำไมผมให้คนของผมสืบหาข้อมูลของกายได้มาแค่นิดเดียว แต่ไอน้องเขยกลับหาข้อมูลมาให้ผมสะละเอียดเลยที่ใครทีมันสินะ ทำกับมันไว้เยอะ ตาตัวเองโดนบ้างสะอึกเลยผม  

   

        ตระกูลมาเฟียเก่าแก่ โหดร้าย และมีอำนาจที่สุดในฮองกง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเป็นศัตรูด้วย ถึงแม้ผมจะเป็นหนึ่งแต่ยังไงก็ยังมีเหนือหนึ่งอยู่ดี  

 

        เมียผมเองครับ ลูกชายคนเล็กของตระกูลเก่าแก่ที่ไม่มีใครเคยได้รู้จัก แม้กระทั่งชื่อ ผมคิดว่าน่าจะเพื่อความปลอดภัยของตัวกายเองถึงทำให้พ่อของกายต้องทำแบบนี้ และใช่ผมกำลังลากเมียตัวเองเข้ามาเสี่ยงกับผม  

 

        การที่ผมจะทำให้เป็นที่ยอมรับในตระกูลเก่าแก่แบบนั้นมันคงจะยากมาก ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ชายของกายถึงพูดขึ้นว่าต่อให้ยอมรับผม แต่พ่อต้องไม่ยอมง่ายๆแน่  

 

        ผมจะไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคที่จะเกิดขึ้นแน่นอนผมจะทำทุกอย่างเพื่อลูกเพื่อเมียของผม ผมจะไม่ทิ้งพวกเขาต่อให้ต้องตายผมก็ยอม  

 

        “ฟอด))) ตื่นได้แล้วครับคุณแม่ ลูกหิวแล้วมั้งครับป่านนี้” ผมปลุกกายที่กำลังหลับสบาย ผมคิดนะว่าจะถามกายดีไหม แต่ผมไม่อยากให้กายไม่สบายใจเลยเลี่ยงที่จะไม่ถามออกไป  

 

       “อื้อ...ออ..ขอนอนต่ออีกแปบหนึ่งนะไทป์” กายคงจะเพลีย 

 

       “จุ๊บ)) แปบเดียวนะครับ เดี๋ยวไทป์ไปอาบน้ำก่อนก็แล้วกัน” ผมจุ๊บกายเสร็จก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำทันที ก่อนที่จะเผลอทำอะไรเมียไปมากกว่าการจุ๊บ  

 

       ผมจัดการตัวเองอยู่ในห้องน้ำพักใหญ่ ผมเดินออกมากายก็ยังหลับสนิทอยู่ สงสัยวันนี้จะไม่อยากไปทำงาน  

 

       “ฟอด)) กายครับตื่นได้แล้วนะครับ ลูกหิวแย่แล้ว” ผมเป็นห่วงทั้งลูกทั้งเมียแหละ กลัวจะกินอาหารผิดเวลา เดี๋ยวมันจะเกิดผมเสียตามมา  

 

       “ฟอด)) ครับๆกายตื่นแล้วครับ ทำไมวันนี้ไทป์ดูเป็นห่วงกายแปลกๆ” เค้าบอกว่าเมียมักจะมีเซนท์ที่ดีเวลาเรามีเรื่องอะไร หรือเราไปทำอะไรผิดมา เมียผมคือหนึ่งในนั้น 

 

       “ไทป์ก็เป็นห่วงกายทุกวันนะครับ ไม่มีอะไรน่าแปลกใจเลย” ผมตอบแล้วยิ้มให้เมียสุดที่รักของผม 

 

       “ไทป์!” ไม่เชื่อผมอีก นี่แหละมนุษย์เมีย  

 

        “ไทป์มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยครับ” แต่ในหัวไม่หน่อยแล้วครับ  

 

         “เรื่องอะไรบอกกายได้ไหม?” แล้วผมจะเริ่มพูดยังไงหละครับ  

 

         “เอออ....” ผมยอมรับว่าผมไม่อยากพูดเรื่องนี้ แต่เมียดันมีเซนท์รู้สะก่อนว่าผมต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ 

 

          “มีอะไรบอกกายได้เลยนะไทป์ เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะครับ ฟอด))” ทำไมวันนี้เมียกูมาโหมดซึ้งวะ  

 

         “ครับ งั้นไทป์ขอถามอะไรกายหน่อยได้ไหม?”  

 

         “ได้สิทำไมจะไม่ได้ครับ”  

 

         “งั้นไทป์ขอถาม....กายเป็นลูกของใคร?” ผมเริ่มเปิดฉากถามกาย กายทำหน้าตกใจ กายน่าจะรู้ว่าผมรู้ว่ากายเป็นลูกของใคร  

 

         “เพราะซองนั้นใช่ไหม? ซองที่น้องดรีมยื่นให้ไทป์เลยทำให้ไทป์คิดมากกับเรื่องนี้ใช่ไหม?” เมียเดาได้ถูกมาก  

 

        “ครับ ไทป์แค่กลัว กลัวว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน” ผมกลัวจริงๆ แต่ต้องทำเป็นเข้มแข็งไว้เพื่อให้กายสบายใจ  

 

       “หมับ)) ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะสู้ไปด้วยกันนะไทป์” กายกอดผมแน่นแล้วพูดขึ้น ในเมื่อกายจะสู้ไปกับผมเราก็จะสู้ไปพร้อมกัน รักเมียโว้ย 

 

        “ฟอด))) ครับเมีย เราจะสู้ไปด้วยกัน ไทป์ขอโทษที่ลากกายมาเสี่ยงกับไทป์นะ”  

 

        “ไม่เป็นไรเลยไทป์ กายยินดีที่จะเสี่ยงไปพร้อมกับไทป์กับลูกของเรา” เมียพูดแบบนี้ผมอยากจะร้องไห้เลย  

 

         “ขอบคุณนะกาย ขอบคุณที่ยอมมาเสี่ยงกับผู้ชายเลวๆที่ทำร้ายกายตั้งแต่แรกเจออย่างไทป์” ผมทำร้ายคนที่ผมรักตั้งแต่แรกเจอ แต่กายก็ยังให้อภัยผม ยอมรับผมให้เข้ามาในชีวิต  

 

         “จุ๊บ)) ทำไมวันนี้คุณพ่อขี้แยแบบนี้หละครับ” ดูเมียครับ เมื่อกี้ยังซึ้งอยู่เลย ตอนนี้ปรับโหมดมาแซวผมละ  

 

        “ก็คุณพ่อกลัวจะโดนพลากลูกพรากเมียหนิครับ” ผมคงขาดใจตายถ้าเป็นแบบที่ผมพูดออกไป  

 

        “กลัวเป็นด้วยหรอครับ?” ดูเมียถาม ไม่กลัวนะสิแปลก พ่อเมียดุขนาดไหนเมียน่าจะรู้ดี  

 

        “พ่อตาดุครับ”  

 

        “ดุแล้วไง อย่าลืมสิครับว่าเรามีหลาน พ่อของกายรักเด็กมาก เพราะพี่ซันก็ไม่ยอมมีใครสักที” เมียผมนี่ก็ช่างคิดเนาะ แต่พอพ่อตารู้ว่ามีหลานอาจจะฆ่าผมเร็วกว่าเดิม ผมทำลูกเค้าท้อง 

 

        “ครับหวังว่าลูกจะช่วยไม่ให้ไทป์โดนคุณตาของเค้ายิงตายไปสะก่อนนะครับ” ผมแซวกาย  

 

         “พ่อกายไม่ได้เป็นคนไม่มีเหตุผลผมขนาดนั้นไทป์ อีกอย่าง คุณปู่ก็ยังอยู่จะกลัวอะไร ” สงสัยคุณปู่จะตามใจเมียของผมนะเนี่ย  

 

         “ครับ ถ้าอย่างงั้นเราก็อย่าพึ่งพูดถึงเรื่องที่ยังมาไม่ถึงเนาะ แต่ถ้ากายพร้อมจะให้ไทป์ไปเจอพ่อกายเมื่อไหร่บอกไทป์นะครับ” ผมพร้อมจะเผชิญหน้ากับพ่อตาเสมอ  

 

         “ครับกายขอเวลาหน่อยนะไทป์ แล้วกายจะบอก” ผมให้เวลาเมียได้อยู่แล้วเพราะทุกวันนี้เราก็มีความสุขดีอยู่แล้ว  

 

        “ฟอด)) แล้ววันนี้จะไปทำงานไหมครับ?”  

 

        “ไม่ไปครับจะอยู่กับไทป์” หึ นี่เมียจะทำให้ผมหลงไปถึงไหนกันเนี่ย  

 

        แต่จะว่าไปผมก็สังเกตอาการแพ้ท้องแทนเมียของผมนะครับ ถ้าวันไหนผมไม่คิดแกล้งใคร หรือไม่ทำเมียโกรธก็จะไม่มีอาการแพ้เลย นี่ผมแพ้แบบไหนกันวะเนี่ย แต่ก็เป็นผลดีกับตัวผม  

         

       “ครับๆ ฟอด)) งั้นไทป์ก็จะอยู่กับเมียทั้งวันเลยครับ” เมียไม่ไปทำงาน ผมก็จะอยู่บ้านกับเมียครับ งานผมไม่ค่อยมีอะไรอยู่แล้วช่วงนี้ ให้ไอเฉิน/ไอหยางมันจัดการหมดแล้ว  

 

       “งั้นกายไปอาบน้ำนะครับ จะได้ลงไปกินข้าว เดี๋ยวลูกหิว ฟอด))” ขอหอมแก้มเมียอีกที  

 

       “ครับคุณสามี ฟอด))” เอาเข้าไป กอดๆหอมๆกันอยู่แบบนี้เดี๋ยวลูกชายผมได้ตื่นอีก ช่วงนี้เมียยิ่งน่าจับฟัดอยู่ด้วย ทนไว้ไทป์ จะสามเดือนแล้ว ......... 

 

       ........ 

 

       ....... 

 

        "อืด))) อึด))) อืด)))" 

 

        [สายเข้า:พ่อ] 

 

       เสียงโทรศัพท์ของกายสั่นขึ้นมาทันที ผมเห็นหน้าจอพิมพ์คำว่าพ่อเลยไม่กล้ารับแทนครับ เดี๋ยวให้กายโทรกลับน่าจะดีกว่า 

 

       กายเข้าห้องน้ำพักใหญ่ก็เดินออกจากห้องน้ำ ใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอวออกมา.... 

 

        “อึก)) นี่ยั่วกันใช่ไหมครับเมีย” ผมกลืนน้ำลายทันทีที่เห็นร่างกายขาวๆของเมีย  

 

        “บ้า! ใครยั่ว ปกติก็ออกมาแบบนี้ไหม คิดอะไรลามกอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย” เอาแล้วครับเมียมาโหมดเสียงเข้มแล้ว ก็เห็นร่างกายของเมียทีไรทำให้ผมอดใจไม่คิดเรื่องอย่างว่าไม่ได้จริงๆ 

    

        “ครับๆ รีบแต่งตัวเถอะครับก่อนที่เมียจะไม่ได้แต่ง” ผมแกล้งทำหน้าหื่นใส่กาย  

 

        เมียผมเวลาเขินชอบเงียบใส่ เหมือนตอนนี้ รีบเดินไปแต่งตัวเลย ผมชอบเวลาเมียเขิน  

 

        “อ่อกาย เมื่อกี้พ่อของกายโทรมาหาหนะ กายโทรกลับไปหาท่านด้วยนะครับ” กายทำหน้าแปลกใจเมื่อผมพูดถึงพ่อ 

 

       “โอเคครับคุณสามี ฟอด))” พอแต่งตัวเสร็จก็เดินมาหอมแก้มผมแล้วถือโทรศัพท์เดินออกไปคุยกับพ่อทันที........... 

 

         ************************** 

#กาย  

 

       ทำไมผมถึงมองไทป์ออกหนะหรอว่าไทป์มีเรื่องไม่สบายใจ ก็สีหน้าของไทป์มันฟ้องขนาดนั้น

 

        การที่ไทป์รู้ว่าผมเป็นลูกใครมันทำให้ผมรู้สึกกลัวไม่ต่างจากไทป์เลย ผมรู้นิสัยของพ่อผมดี ตลอดเวลาที่ผ่านมาท่านไม่เคยเปิดเผยข้อมูลอะไรเกี่ยวกับผมเลย นั้นก็เพื่อความปลอดภัยของตัวผมเอง 

 

        ที่สำคัญ ที่ผมเป็นหมอก็เพราะเรื่องนี้ด้วย ผมเห็นพ่อฆ่าคนมาตั้งแต่เด็ก ผมเลยอยากไถ่บาปให้กับพ่อ และครอบครัวของเราบ้าง จึงเลือกที่จะเป็นหมอ ดีที่พ่อตามใจผม ทำให้ผมสามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้ 

 

       ผมหวังว่าพ่อจะยอมรับไทป์เข้ามาเป็นหนึ่งในครอบครัวของเรา เอาวะ! อย่างน้อยก็มีลูกของผมเป็นตัวช่วย 

 

       ผมเลยตัดสินใจกดโทรออกหาพ่อสุดที่รักของตัวเอง ที่นานๆจะโทรมาหาผมทีหนึ่ง 

 

       [โทรออก: พ่อ]  

 

       "ตูด))) ตูด))) ตูด)))" 

 

       พ่อ: ว่าไงลูกชาย พ่อโทรหาทำไมไม่รับ 

 

       เสียงเข้มมาเชียวพ่อของผม สงสัยจะอารมณ์ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่

 

       กาย: กายอาบน้ำอยู่ครับพ่อ พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ 

 

       พ่อ: ถ้าไม่มีอะไรฉันโทรหาแกไม่ได้?

 

       กาย: ได้สิครับ พ่อคิดไปถึงไหนละเนี่ย!

 

       พ่อ: พ่อมาหาแกที่คอนโดแต่แกไม่อยู่ ไปหาที่โรงพยาบาลก็บอกว่าแกไม่เข้า แกอยู่ไหนไอลูกชาย 

 

       >_< วอททท พ่อไปหาผม เอาไงหละที่นี้กายเอ้ย 

 

       กาย: กายมาเที่ยวบ้านเพื่อนครับพ่อ 

 

       พ่อ: บ้านเพื่อนที่ไหน? ปกติแกไม่เคยทิ้งงานนะกาย

 

      รู้ดีไปอีก พ่อนี่เซนท์แรงเหมือนกันนะเนี่ย หรือมันถึงเวลาแล้วที่ผมต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับพ่อเรื่องไทป์ 

 

        กาย: คือ...พ่อครับกาย...

 

        พ่อ: กลับมาคุยกันที่บ้านเย็นนี้ ถ้าไม่กลับมาพ่อจะไปลากตัวแกมาเอง 

 

        กาย: ครับพ่อ เจอกันเย็นนี้ครับ 

 

        ถ้าให้ผมเดา ผมคิดว่าพ่อน่าจะรู้แล้วหละครับว่าผมอยู่ที่ไหน กับใคร เพราะไม่เคยมีอะไรที่พ่ออยากรู้แล้วไม่รู้ ........

 

***************************

#พ่อ  

 

        ผมทั้งห่วง และหวงลูกชายคนเล็กของผมมาก จนต้องปิดบังข้อมูลทุกอย่างจนโตป่านนี้ก็ยังปิด แต่ลูกชายผมมันกลับเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงกับไอบ้านั้น หึย)) คิดแล้วเจ็บใจ 

 

         คนเป็นพ่อนะครับ หวังว่าทุกคนคงจะเข้าใจผม ตระกูลของผมกว่าจะเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ได้ทุกวันนี้ พวกเราต้องผ่านเรื่องราวเลวร้ายกันมาเยอะ 

 

         ผมยอมรับว่ามีเวลาให้ลูกน้อยมากตั้งแต่เมียของผมเสียไป เพราะผมก็เอาแต่ทำงาน ผมเป็นผู้นำ ผมไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรมานัก 

 

        และครั้งนี้ผมจะไม่ยอมเสียลูกชายคนเล็กของผมให้ใครง่ายๆแน่นอน ใครที่มันบังอาจมาล้วงคองูเห่าอย่างผมมันจะได้เห็นดีกันแน่ 

 

        ‘แล้วเจอกันไทป์ธิติรัตน์ เจริญทรัพย์สมบัติ’ 

 

             ***************************

#ไทป์ 

 

        ผมเห็นกายออกไปคุยกับพ่อนานพอสมควร พอกลับเข้ามายังทำหน้าไม่ค่อยดีอีก แต่กายก็ฝืนยิ้มให้กับผม 

 

        “พ่อว่ายังไงบ้างครับกาย” ผมถามขึ้นทันทีที่กายเดินเข้ามาหา  

 

        “ไม่มีอะไรครับ พ่อแค่โทรมาบอกเย็นนี้ให้กลับบ้าน” หัวใจผมหล่นตุบ เมียจะไม่อยู่ปกติผมจะติดกายมาก  

 

       “ไปค้างไหม?” ผมคิดว่าผมคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้วหละครับ  

 

       “น่าจะค้าง เพราะเหมือนพ่อจะอารมณ์ไม่ค่อยดีครับ ไทป์ กายคิดว่าพ่อน่าจะรู้เรื่องของเราแน่เลย” เห็นเมียเครียดแล้วผมยิ่งเครียดมากกว่า  

 

        “อย่าเครียดนะครับกาย เดี๋ยวจะไม่ดีกับลูกของเราด้วยนะครับ ไทป์เชื่อว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยครับ” ผมพูดปลอบเมีย 

   

        “ฮึก...ฮื่อ.....กาย กายกลัวพ่อจะแยกเราออกจากกันไทป์ พ่อกายดุมาก ถ้าพ่อสั่งให้กายเลิกยุ่งกับไทป์ T_T กายจะทำยังไง?” ร้องไห้แล้วเมีย โอ้ยสงสัยจะเป็นเวรกรรมที่ผมทำกับไอดรีมไว้แน่ๆเลย  

 

       “หมับ)) ไม่ร้องนะครับคนดี เดี๋ยวลูกของเราจะกลายเป็นคนขี้แยนะ” ยิ่งปลอบเมียก็ยิ่งร้อง มันทำให้ผมปวดใจไปด้วยเลย  

 

        “ไทป์จะไม่ทิ้งกายใช่ไหม ฮึก...ฮื่อ)))” คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย ใครจะทิ้งเมียกับลูกเพียงเพราะพ่อตากีดกัน 

 

        “ทำไมถึงคิดแบบนี้ครับ? ไทป์ไม่เคยคิดจะทิ้งเมียกับลูกนะครับ” ลูกกับเมียคือชีวิตของผม ถ้าขาดไปผมจะอยู่ได้ยังไง  

 

        “อย่าทิ้งกายนะไทป์” ยังจะคิดแบบนี้อีก  

 

        “ฟอด))) มองหน้าไทป์ครับกาย ไทป์รักกายมาก ไทป์ไม่มีวันทิ้งลูกกับเมียของตัวเองหรอกนะครับ ต่อให้พ่อของกายเอาปืนมาจ่อยิงไทป์ให้ตายก็ตาม” ผมพูดบอกกายหนักแน่น  

 

       “ขอบคุณนะไทป์ ขอบคุณที่ทำให้กายเป็นคนที่โชคดีคนหนึ่ง โชคดีที่มีคนรักดีๆอย่างไทป์” เมียพูดแบบนี้มาเฟียอย่างผมจะร้อง 

 

       “ครับ แต่ไทป์จะไปหาพ่อกายด้วย” ผมต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ผมเป็นคนก่อก็ต้องเป็นคนแก้ 

 

       “ไม่ได้นะไทป์ ขืนไทป์ไปตอนนี้พ่อต้องยิงไทป์แน่เลย พ่อกำลังโกรธกายรู้” เมียห้ามผม ผมก็จะไปครับ 

 

       “ไทป์จะไปครับ ไทป์คิดว่ามันถึงเวลาแล้วนะครับกาย” ผมบอกกายออกไป เพราะผมอยากทำอะไรให้มันถูกต้องสักที 

 

        “ครับ ในเมื่อไทป์จะไป กายก็จะอยู่ข้างๆไทป์ กายจะคอยเป็นกำลังใจให้ไทป์นะครับ” กำลังใจจากเมียคนเดียวก็ทำให้ผมมีกำลังใจสู้เพื่อเราแล้ว 

 

        “ฟอด)) เมียไทป์น่ารักที่สุด”  

 

        “ไทป์!” เมียเขินนี่น่ารักอะไรอย่างงี้ 

 

       “ไม่กวนแล้วครับ ลงไปกินข้าวกันดีกว่า” ผมชวนกายลงมากินข้าว น้องชายตัวดีของผมคงจะไปเที่ยวละหละ ไม่เห็นอยู่บ้าน  

 

       ผมกับกายลงมากินข้าวแล้วก็กลับขึ้นห้องเหมือนเดิม ผมอยากอยู่กับเมียให้มากที่สุด วันนี้ผมไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับผมบ้าง แต่ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า...ผมจะไม่ยอมให้พ่อตาแยกผมกับกายแน่นอน  

 

       ....... 

 

       ....... 

 

       [เย็น 

 

       “พร้อมหรือยังครับเมีย ฟอด))” ถามเมียพร้อมหรือยัง ที่จริงน่าจะถามตัวเองมากกว่านะครับ

 

        “กายอะพร้อม แต่ไทป์อะพร้อมจริงไหม? ไม่กลัวพ่อกายยิงหรือไง?” ทำหน้าทะเล้นใส่ผมอีก เดี๋ยวก็จัดก่อนไปสะหนิ

 

        “ไม่กลัวครับเมีย มีลูกอยู่ทั้งคนไทป์ไม่กลัว” ต่อให้ไม่มีลูกผมก็ไม่กลัวหรอกครับ งานนี้ตายเป็นตาย ทำยังกะจะไปออกรบเลยไทป์เอ้ย

 

        “ครับๆ ไปได้แล้ว เดี๋ยวพ่อตาโมโหไทป์อีก ไปส่งลูกชายเค้ากลับบ้านช้า”

 

        “พ่อไม่โมโหไทป์หรอก แต่จะรอยิงไทป์เลย” ดูปากเมียผมพูดสิครับ นี่ผมจะโดนลูกปืนจริงๆใช่ไหมเนี่ย

 

         หยอกล้อกับเมียมากพอสมควรแล้ว ถึงเวลาขึ้นเขียงแล้วครับทุกคน อวยพรให้ผมด้วยนะครับขออย่าได้เจอลูกปืนพ่อตาเลย สาธุ

 

        .........

 

        .........

 

        ใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะถึงบ้านของกาย เพราะบ้านของกายอยู่ชานเมือง ที่นี่เป็นหมูบ้านที่มีแต่ลูกน้องของพ่อกายเท่านั้นที่อาศัยอยู่ เค้าใหญ่จริง 

 

        “ฟอด))) ระวังตัวด้วยนะครับ ทำอะไรก็อย่าลืมว่ามีลูกของเราอยู่ในนี้นะ” ผมหอมแก้มเมียแล้วลูบท้องเมียก่อนเราจะลงจากรถ

 

        “ฟอด)) ครับไทป์ ไทป์ก็ต้องใจเย็น ค่อยๆคุยกับพ่อของกายนะ พ่อของกายท่านมีเหตุผลอยู่แล้ว 

 

        “ครับไทป์จะพยายามระงับอารมณ์ของตัวเอง เมียไม่ต้องเป็นห่วงนะ” เอาวะ ไม่เข้าถ้ำเสือจะได้ลูกเสือได้ยังไงกัน งานนี้เป็นไงเป็นกัน......

    

         ผมจับมือกายเดินเข้าบ้าน ตลอดทางลูกน้องของพ่อตาเขม่นผมตลอด จะดุไปไหนกันวะ รู้แล้วว่าเป็นตระกูลใหญ่ 

 

        “คุณหนูมาแล้วหรอคะ คุณท่านรออยู่ที่ห้องรับแขกคะ” ป้าแม่บ้านรีบวิ่งเข้ามาบอกกายทันที

 

       “ครับป้าเจียง ป้าเจียงสบายดีไหมครับ” เมียทักทายป้าแม่บ้าน ป้าแกก็หันมายิ้มให้ผม แล้วก็หันไปตอบเมียผม

 

        “ป้าสบายดีคะคุณหนู นี่คงจะเป็นคนสำคัญของคุณหนูใช่ไหมคะ?” ป้าแกนี่เซนท์แรงเหมือนกันนะครับ

 

        “สวัสดีครับป้าเจียง ผมไทป์นะครับ” รีบฝากเนื้อฝากตัวทันที พ่อตาไม่ปลื้มขอหาพวกก่อนก็แล้วกัน 

 

       “สวัสดีคะคุณไทป์ เชิญเข้าข้างในบ้านได้เลยนะคะ คุณผู้ชายรอทั้งสองคนอยู่คะ” นี่พ่อเมียรู้หรอเนี่ยว่าผมจะมากับเมียด้วย ได้เจ็บตัวกันบ้างหละวันนี้ 

   

        ผมกับกายจับมือกันแน่นแล้วรีบเดินเข้าไปในห้องรับแขกทันที ให้ผู้ใหญ่รอนานมันไม่ดี.....

 

        “ผั๊วะ)) ผั๊วะ))”  

 

          ****************************

#พ่อตา

#ลูกเขย

#เข้าบ้านเมีย 

         **ไทป์เอ้ยโดนไปอีกสองหมัด ครั้งที่แล้วก็โดนหมัดของพี่ชายเมียไป มาครั้งนี้มาโดนหมัดของพ่อตาอีก แล้วต่อไปแกจะโดนอะไรอีกเนี่ย!! พ่อตาดุฉิบ**  

         **ไรท์เอาตอนใหม่มาอัพแล้วนะจ้าทุกคน เข้ามาดู มาอ่าน มาคอมเม้น ติดตามให้กำลังใจมาเฟียของไรท์กันด้วยนะจ้า มาดูกันว่ามาเฟียของไรท์จะเจออะไรอีกเนี่ย โผล่ไปก็โดนพ่อตาต่อยไปสองหมัดแล้ว **  

          

 

         

      

 

             

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว