facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 26 : ทีใครทีมัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 26 : ทีใครทีมัน

คำค้น : #มาเฟีย #ไทป์ #หลงเมีย #หมอ #หมอกาย #ท้อง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 45.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 01:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 26 : ทีใครทีมัน
แบบอักษร

#ไทป์ 

 

        เวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหก ตอนนี้กายท้องได้สองเดือนแล้ว และช่วงนี้ผมก็เป็นอะไรก็ไม่รู้พอคิดจะแกล้งแฟนน้องชายทีไรเป็นอ๊วกทุกที อย่างเช่นเช้านี้..... 

 

        “อ๊วก....อุ.....อ๊วก))” ผมจะตาย โอ้ยอาการแบบนี้มันคืออะไรเนี่ย ตอนพาเมียไปหาหมอสงสัยจะต้องถามหมอสักหน่อยละ  

 

        “ไทป์เป็นอะไรมากไหนครับ” เมียสุดที่รักรีบเดินเข้ามาหาผมในห้องน้ำทันที แปลกเหมือนกันที่เมียไม่มีอาการแพ้ท้องเลยแม้แต่น้อย กลับกันผมนี่สิอ๊วกเอา อ๊วกเอา 

 

        “ไทป์เวียนหัวครับเมีย” พอบอกเมียแค่นั้นแหละครับ เมียเดินออกจากห้องน้ำหายไปเลย นี่เมียจะทิ้งผมในสภาพนี้จริงๆหรอเนี่ย..... 

 

        อ่อผมลืมบอกไปนะครับตอนนี้กายกลับไปทำงานตามปกติแล้ว แต่เรื่องที่ท้องยังไม่ได้บอกใครเลย เพราะกายท้องยังไม่โต แต่เราก็ไม่คิดจะปิดบังใครนะครับ แค่รอให้ทุกอย่างมันพร้อมก่อนแล้วผมจะเปิดเผยให้ดู  

 

        ........... 

 

        .......... 

 

        "แกร็ก)))" เมียเปิดประตูห้องเดินเข้ามาหาผม แล้วยื่นแก้วน้ำอะไรสักอย่างให้ผม  

 

         “อะกินสะจะได้รู้สึกดีขึ้น” ผมยังคงงงอยู่ว่าเมียเอาอะไรให้กิน แล้วมันจะดีขึ้นจริงหรอ? 

 

         ผมรับแก้วน้ำอะไรสักอย่างจากเมียมากินเสร็จรู้สึกดีจริงแหะ ที่แท้ก็เป็นน้ำมะนาวผสมกับน้ำผึ้งนั้นเอง  

 

        “ฟอด))) ขอบคุณมากครับ” หอมแก้มเมียสุดที่รักสักหน่อย น่ารักน่าฟัดจริงๆเลย  

 

        “ถ้าดีขึ้นแล้วก็ออกไปนั่งข้างนอกนะครับ เดี๋ยวกายจะอาบน้ำ วันนี้มีตรวจคนไข้เช้า” ขยันจริงๆ ขนาดท้องนะครับไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยเลยเมียผม ส่วนผมนะหรอจะออกไปทำงานนอกบ้านนานๆไม่ได้หรอกครับเวียนหัวบ่อยมาก  

 

        “ไม่ไปไม่ได้หรอครับเมีย วันนี้ไทป์เพลียมากเลย” อ้อนครับอ้อนเผื่อเมียจะใจอ่อน 

 

        “ฟอด)) กายมีตรวจคนไข้นะครับคนดี ถ้ากายไม่ไปคนไข้คงได้เอาไม้หน้าสามฟาดกายแน่เลย ที่ปล่อยให้เค้ารอ” ใครกล้าทำเมียผม ผมเอาตาย 

 

        “ใครจะกล้าทำเมียสุดที่รักของไทป์ได้ลง น่ารักน่าฟัดขนาดนี้” ตั้งแต่ท้องมานี่เมียผมนี่ดูเต็มไม้เต็มมือขึ้นมาก เมื่อก่อนว่าน่ารักละนะ ตอนนี้น่ารักเพิ่มมากขึ้นอีก คิดแล้วก็หวงเมีย  

 

        “พอเลยไม่ต้องมาหยอดกายเลยนะ กายไม่ใช่ที่ทำขนมครกนะ หยอดได้หยอดดี” เมียเขินนี่น่ารักจัง  

 

         “เมียไม่ใช่ที่หยอดขนมครกครับ แต่เมียเหมือนขนมครกมากกว่า” เอาสิแซวเมียกลับ  

 

         “เหมือนขนมครกคืออะไรไทป์?”  

 

         “ก็เมียน่ากินเหมือนขนมครกไงครับ” มุกห้าบาทสิบบาทผมก็เล่นได้นะครับ ขอให้เมียเขิน 

 

          “แป็กนะไทป์มุขอะ” ขอแค่เมียอารมณ์ดีต่อให้หามุขแป็กมาพูดแค่ไหนก็ยอม 

 

          “ชอบไหมหละ?” ยังหยอดต่อขออีกนิด 

 

          “โอ๊ะ! กายไปอาบน้ำดีกว่า ขืนฟังไทป์พูดอยู่แบบนี้กายได้ไปทำงานสายแน่” หนีแล้วครับ 

 

          ผมมองกายเดินเข้าห้องน้ำไป วันนี้ขอนอนต่ออีกนิดเถอะ ผมออกไปทำงานนอกบ้านไม่ได้แล้ว สั่งลูกน้องเอางานมาให้ทำที่บ้านเลยละกัน  

 

         ระหว่างกายอาบน้ำผมก็ลงมาสั่งงานลูกน้องสองตัวข้างล่าง  

 

         “อาเฉิน/อาหยางวันนี้กูไม่เข้าบริษัทนะ ฝากเอางานมาให้ทำที่นี่ด้วย ไม่ไหว”  

 

         “ทำไมนายไปไม่ไหวครับ สั่งงานก็ยังดูปกติดีหนิครับ” สังเกตกูขนาดนี้หาเรื่องชัดๆ 

 

         “เสือก! ไปทำตามที่กูบอก เถียงกับมึงมากกูเหนื่อย” ผมหละเหนื่อยที่จะเถียงกับพวกมัน  

 

         “โหอะไรกันครับนาย ช่วงนี้นายดูหงุดหงิดง่ายเหมือนคนท้องเลยนะครับ คุณกายยังไม่เห็นหงุดหงิดแบบนี้เลย ขนาดท้องนะนั้น” ทุกวันนี้ลูกน้องจะใหญ่กว่าผมละ  

 

         “เสือก! อย่าพูดมาก ไปเอางานมาให้กูทำได้แล้ว” ผมด่าลูกน้องอีกรอบ แล้วกำลังจะก้างเดินขึ้นบันได....... 

 

         “คุณไทป์คะ” แม่บ้านเรียกผมไว้  

 

         “ว่าไงครับ”  

 

         “เมื่อเช้าป้าเห็นคุณกายลงมาเอามะนาวผสมน้ำผึ้งขึ้นไปให้คุณไทป์?” ถามแปลกๆ  

     

         “ครับป้าผมเวียนหัวบ่อยช่วงนี้”  

 

          “คุณไทป์เป็นมานานหรือยังคะ?” ป้ายังคงถามผมต่อแต่ยิ้มกริ่มด้วยคืออะไร  

 

          “ตั้งแต่รู้ว่ากายท้องได้หนึ่งเดือนแล้วครับ เป็นๆหายๆ” ผมบอกอาการป้าแม่บ้าน  

 

          “ป้าว่าคุณไทป์คงจะรักคุณกายมากเลยนะคะ” ครับยิ่งป้าพูดผมยิ่งงง แกทำเหมือนไม่รู้ว่าผมรักกายมาก  

     

          “ป้าหมายความว่ายังไงครับ”  

 

          “ไม่มีอะไรหรอกคะ ป้าแค่ดีใจแทนคุณกายที่คุณไทป์ของป้ารักคุณกายมากมายขนาดนี้” ถ้าป้าไม่พูดออกมาผมจะอารมณ์เสียแล้วนะ  

 

          “อาการแบบนี้มันคืออะไรหรอครับ ป้ารู้ ?” 

 

          “รู้สิคะ ป้าคิดว่าคุณไทป์น่าจะแพ้ท้องแทนคุณกายคะ เพราะดูจากอาการแล้วคุณกายไม่เป็นอะไรเลย ไม่มีอาการแพ้ ไม่มีอาการเวียนหัวเลย แถมยังกินเยอะขึ้นอีกต่างหาก” แพ้ท้องแทนเมีย จบกันชีวิตมาเฟียสายโหด  

 

          “หะ! แพ้ท้องแทนเมีย" ว่าแล้วทำไมเมียนี่ชิวจังเลยไม่มีอาการเหมือนคนท้องเลยสักนิด แต่ผมเป็นก็ยังดีกว่าให้กายเป็นครับ สงสารเมีย ผมคงจะรู้สึกไม่ดีถ้าเมียมีอาการแบบนี้  

 

         “คะคุณไทป์แพ้ท้องแทนคุณกาย คุณไทป์พักผ่อนหน่อยนะคะ อย่าโหมงานมากนักเดี๋ยวจะเป็นลมล้มพับไปก่อนคุณกาย” ป้าแซวนะ ปกติเคยแซวผมที่ไหน ทำอย่างกับผมเป็นคนแก่ 

 

         “ครับ” ผมตอบรับคำป้าแม่บ้านแล้วเดินขึ้นข้างบนทันที กะว่าจะขอนอนต่ออีกสักนิด แต่ขอรอส่งเมียไปทำงานก่อน  

 

         "แกร็ก))" ผมเปิดประตูห้องเดินเข้าห้องมากายกำลังแต่งตัวอยู่ เมียผมนี่นับวันยิ่งน่าฟัด  

 

        “มองอะไรไทป์? คิดอะไรลามกกับกายอีกแล้วใช่ไหม?” เมียนี่เป็นหมอดูหรือยังไงกัน  

 

         “หมับ)) ฟอด))) เปล่าคิดสักหน่อย เมียใส่ร้าย”  

 

         “หยุดเลย ไม่ต้องมากอดกายเลย กอดทีไรทะลึ่งทุกที” เมียแม่งรู้ใจผมจริงๆ  

 

         “นิดหน่อยครับเมีย”  

 

         “กายไปทำงานดีกว่า ไทป์อยู่บ้านใช่ไหม?”  

 

         “ครับวันนี้ไทป์จะเคลียร์งานที่บ้าน” ไปไม่ไหวครับยังเวียนหัวอยู่เลย  

 

        “โอเคดูแลตัวเองด้วยนะไทป์ ฟอด))) แล้วกายจะรีบกลับบ้านนะ” กายจะทำแบบนี้ทุกครั้งก่อนออกไปทำงาน จะหอมแก้มผมก่อนเสมอ  

 

       “ครับเมีย เมียก็รีบกลับนะครับ ไทป์คิดถึงเมียกับลูก ฟอด)) จุ๊บ)) ครับลูก” จุ๊บส่งทั้งเมียและลูก  

 

        พอกายเดินออกไปจากห้องผมก็เดินกลับไปที่เตียงทันที ล้มตัวลงนอนอีกสักที อาการแพ้ท้องแทนเมียนี่มันช่างทรมานจริงๆ ........ 

 

        .......... 

 

        .......... 

  

            ************************** 

#กาย  

 

         ตอนนี้ผมท้องได้สองเดือนแล้วครับ เร็วเหมือนกันนะเนี่ย แต่ท้องผมยังเห็นไม่ชัดนะครับ ผมก็ยังตื่นมาทำงานได้ปกติไม่มีอาการแพ้อะไรเลย แต่ไทป์เนี่ยสิแปลกอ๊วกแทบจะทุกเช้า แล้วยิ่งตอนคิดจะแกล้งแฟนน้องตัวเองนะ ยิ่งไปกันใหญ่เลย อ๊วกไม่หยุด สงสารคุณมาเฟียผู้น่ารักจริงๆ 

 

        “มาถึงก็นั่งเหม่อเชียวนะไอกาย คิดอะไรอยู่?” เพื่อนตัวดีของผมเดินเข้ามาถาม 

 

         “ไม่มีอะไรหรอกยัยพาฝัน” ดีนะมาแค่ยัยพาฝันไม่พาไอปอนด์มาด้วย

 

         “จ้าไม่บอกก็ไม่เสือกก็ได้” ด่าตัวเองก็เป็นแหะเพื่อนผม

 

         “นี่ด่าตัวเองก็เป็น?” ผมแกล้งถามยัยพาฝัน 

 

          “กายนี่เพื่อนเอง เพื่อนกายเอง” แซวนิดแซวหน่อยทำเป็นหน้านิ่งใส่

 

         “จ้าๆไม่ว่าแล้ว ไปทำงานกันเถอะเดี๋ยวโรงพยาบาลของเราจะเจ๊งเอานะครับคุณพาฝัน” 

 

         “พาฝันไปเดี๋ยวนี้แหละจ้าท่านประธาน” แขวะผมขึ้นมาเชียว

 

         พาฝันเดินออกไปผมก็เตรียมตัวจะไปตรวจคนไข้ แต่นึกขึ้นได้เกือบลืมไปตรวจท้องของตัวเอง นี่ก็ขึ้นเดือนที่สองแล้ว

 

        .........

   

        .........

 

        ผมใช้เวลาตรวจคนไข้นานพอสมควร เริ่มเหนื่อยละแหะ ตรวจทั้งเช้ามั้งบ่าย แต่เหลืออีกสองคนจะเสร็จแล้ว ผมว่าวันนี้จะกลับบ้านเร็วหน่อยเป็นห่วงไทป์......

 

        และแล้วการตรวจคนไข้ของผมก็เสร็จสิ้น ป่านนี้ไทป์จะเป็นยังไงบ้างนะ ผมไม่รอช้ารีบเดินไปลาเพื่อนรักแล้วรีบกลับบ้านทันที 

 

       [ระหว่างทาง 

 

        ซื้อผลไม้เปรี้ยวๆไปกินดีกว่า ผมไม่มีอาการแพ้ท้องก็จริงแต่ก็ยังอยากกินของอะไรเปรี้ยวๆอยู่

 

        พอซื้อเสร็จผมก็ตรงดิ่งกลับบ้านทันที เย็นนี้จะทำอะไรกินดี ผมกินเยอะขึ้น ดูอวบๆขึ้นแสดงว่าลูกของผมต้องกินเยอะแน่เลย 

 

         ใช่เวลาเพียงไม่นานผมก็ถึงบ้านแต่พอเดินเข้าบ้านมาก็ต้องตกใจเห็นน้องแทน น้องก็คงจะตกใจว่าทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ 

 

         “สวัสดีครับพี่หมอ” น้องทักทายผม น้องแทนเป็นคนน่ารักไม่เหมือนพี่ชายที่ดุๆ 

 

         “อ้าว!สวัสดีครับน้องแทน” ผมทักทายน้องกลับ ไทป์ไม่เห็นบอกผมเลยว่าน้องจะมาวันนี้ แล้ววันนี้ที่บ้านก็ดูคึกคักเลยหละครับ อยู่กันครบทั้งคุณลุง คุณป้า

 

        “หมับ)) กลับมาแล้วหรอที่รัก” ดูไทป์เถอะครับ เข้ามากอดเฉยเลย น้องแทนทำหน้างงหนักกว่าเดิมอีก ถึงเวลาเฉลยละมั้งพ่อคุณ เดี๋ยวน้องคงได้งงมากกว่านี้แน่ถ้าไม่บอก 

 

        “หยุดพูดคำนี้ได้แล้วอายน้องบ้าง” ผมว่าไทป์แต่เป็นการว่าแบบหยอกๆนะครับ

 

        หลังจากนั้นคุณลุงกับคุณป้าของไทป์ก็เดินเข้ามาทักทายน้องแทนต่อ ผมเลยขอตัวไปจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมากินผลไม้: .....

 

        ผมรู้ว่าน้องแทนคงจะสงสัยหนักมากเกี่ยวกับเรื่องของผม ไว้ผมจะถือโอกาสบอกน้องก็แล้วกัน

 

        .........

 

        .........

 

       [สองวันผ่านไป] 

 

       น้องแทนมาอยู่ที่นี่ได้สองวันแล้ว ผมดูท่าทางไทป์จะมีความสุข อารมณ์ดีแปลกๆ ไม่ใช่ว่าไปแอบแกล้งน้องดรีมนะไทป์ 

 

        “ไทป์ทำไมดูอารมณ์ดีจังครับ ไปทำอะไรผิดมาหรือเปล่าเนี่ย” มันน่าสงสัย 

 

        “ไม่ได้ทำอะไรเลยครับ ไทป์แค่อารมณ์ดี” อย่าให้ผมรู้นะว่าไปแกล้งอะไรแฟนน้องแทนอีก จะให้นอนนอกบ้านให้เข็ด นิสัยแบบนี้ 

 

        ผมกับไทป์นั่งคุยกันไปเพลินๆเหมือนวันนี้บ้านจะมีแขกคนสำคัญมาเยือนอีกแล้ว

 

         “สวัสดีครับพี่เมีย” น้องดรีมนี่ก็แสบใช่ย่อยเลยนะครับ มวยถูกคู่หละ 

 

        “เอากองไว้ตรงนั้นแหละ แล้วมึงก็กลับไปได้แล้ว บ้านกูไม่ต้อนรับ” ไทป์เสียมารยาทกับแขกมาก อาการหวงน้องนี่ไม่ลดจริงๆ 

 

        “ไทป์ทำไมไปพูดกับน้องแบบนั้น! นิสัยไม่ดีเลยนะ” ผมดุไทป์เพราะเสียมารยาทกับแขก รู้ว่าไม่ชอบ แต่ก็ไม่ควรพูดแบบนี้

 

        “โถ่กายก็ไทป์ไม่ชอบขี้หน้ามันนะ” ยังจะมีหน้ามาพูดแบบนี้อีก สงสัยต้องลงโทษสักหน่อยละ 

 

        “สวัสดีครับพี่หมอ” นี่น้องดรีมพึ่งจะนึกได้ว่าต้องทักทายผมหรอ

 

        “สวัสดีครับน้องดรีม นี่มาเซอร์ไพรส์น้องแทนใช่ไหมเนี่ย” ผมพูดแซวน้องดรีม 

 

        “ครับมาเซอร์ไพรส์เมี.....เอ้ยพี่แทนครับ” น้อง ดรีมดูท่าจะกวนไทป์ใช่ย่อยเลยนะ ส่วนพี่ชายน้องแทนตอนนี้ก็ทำหน้าเป็นตูดแล้วครับ 

 

        “หึรักกันให้ตลอดรอดฝั่งก็แล้วกันกูจะคอยดู” ดูเถอะ ดูเอา ยอมใครที่ไหน นิสัยเหมือนเด็ก 

 

         “ไทป์ไม่เอาไม่พูดแบบนี้” 

 

         “ฟอด)) ครับเมีย ไม่พูดแล้วก็ได้ครับ เราขึ้นห้องกันเถอะครับ” ต่อหน้าต่อตาน้องยังไม่อาย

 

         ไทป์กำลังจะพาผมขึ้นข้างบน แต่น้องดรีมดันเรียกไว้ก่อน แล้วยื่นซองเอกสารอะไรสักอย่างให้ไทป์ 

 

         “เดี๋ยวครับพี่เมีย ผมมีของฝากที่สำคัญมาฝากครับ เผื่อลูกน้องของพี่เมียจะพลาด” พลาดอะไรพูดถึงอะไรกัน 

 

        “อะไรวะ” ไทป์ดูจะหงุดหงิด

 

        “เปิดอ่านเองครับพี่ แต่ผมขอให้พี่โชคดีดีนะครับ” อวยพรไทป์ด้วย น่าจะเป็นของสำคัญจริงๆ สองคนนี้ชอบกัดกันตลอด 

 

         ไทป์แค่ยิ้มมุมปากแล้วพาผมเดินขึ้นห้องมาทันที ไทป์ดูเงียบๆไปเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ 

 

         “ไทป์เป็นอะไรครับ? แล้วเอกสารนี่คืออะไรครับ” ผมตัดสินใจถามไทป์ออกไป 

 

         “ไม่มีอะไรหรอกครับกาย กายพักผ่อนนะ” ไทป์ยิ้มออกมา แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะกลัวอะไรบางอย่าง 

 

         “กาย!” อยู่ๆไทป์ก็เรียกผมขึ้นมาอีกครั้ง ผมกำลังจะเดินไปอาบน้ำพอดีเลย 

    

         “ครับไทป์” 

 

         “ไทป์รักกายกับลูกมากนะครับ ต่อให้วันข้างหน้าไทป์จะต้องเจอกับอุปสรรคอะไรอีกมากมาย ไทป์อยากให้กายรู้ไว้ว่าไทป์รักกายมากนะ” พูดมาซึ้งเลย ทำอย่างกับจะหนีผมไปไหน 

 

         “กายกับลูกก็รักไทป์มากนะครับ อย่าคิดมากนะ เราจะผ่านอุปสรรคทุกอย่างไปด้วยกัน ฟอด)))” ผมเดินมาหอมแก้มไทป์แล้วกอดไทป์ไว้........วันข้างหน้าจะเป็นยังไงผมไม่รู้ขอแค่มีไทป์อยู่กับผม สำหรับผมมันมากพอแล้ว................

 

‘ความรักดีๆ ไม่จำเป็นต้องแสดงออกเสมอไป’ 

 

          ******************************* 

#หลงเมีย  

#แพ้ท้องแทนเมีย  

         **เอาแล้วไงไทป์ เครียดแล้วหละสิไปแกล้งน้องดรีมไง้เยอะเตรียมตัวโดนยำได้เลยนะไทป์ ไรท์ไม่รู้จะสงสารแกหรือสมน้ำหน้าแกดี**  

         **ไรท์มาแล้วทุกคน อย่าลืมแวะเข้ามาอ่านกันเยอะๆนะจ้า มาดูว่ามาเฟียของเราจะเจออะไรต่อจากนี้กันนะจ้า ถ้าชอบก็อย่าลืมกดถูกใจคอมเม้น ติดตามเป็นกำลังใจให้ไทป์ และไรท์ด้วยนะจ้า รักรีด ** 

          

         

 

              

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว