facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 22 : เซอร์ไพรส์

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 : เซอร์ไพรส์

คำค้น : #กลับบ้าน #มีอาการ #พี่เมีย #เซอร์ไพรส์ #หมอกาย #ไทป์ #มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 52.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 00:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 : เซอร์ไพรส์
แบบอักษร

#กาย  

 

       “กายครับไม่ไปได้ไหมครับ” อ้อนหาตีนไหมหละไทป์ 

 

       วันนี้เป็นวันที่ผมจะต้องไปงานเลี้ยงปิดการอบรม คุณมาเฟียสายอ้อนไม่อยากให้ไป ซึ่งผมก็บอกแล้วว่าไม่ไปไม่ได้ 

 

        “ไทป์เราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะว่ากายไม่ไปไม่ได้” เดี๋ยวนี้ไทป์อ้อนเก่งมาก คราบมาเฟียสายโหดหายไปไหนหมดแล้ว 

 

        “กายไปแล้วไทป์จะอยู่กับใคร” โอ้ย ผมหละเชื่อเลย จะติดผมมากไปละ 

 

        “กลับบ้านไปเก็บของไปไทป์ เดี๋ยววันพรุ่งนี้เย็นเราก็จะกลับละนะ” ไม่มีอะไรทำก็หางานให้ทำแม่งเลย แลดูฟุ้งซ้าน 

 

        “กายไล่ไทป์หรอ” เอาเข้าไป นี่ผมควรจะทำยังไงกับมาเฟียคนนี้ดี ช่วงนี้ขี้อ้อนแปลกๆ แถมติดผมหนึบเลย 

 

       “ไทป์คร๊าบ กายไม่ได้ไล่ไทป์นะครับ กายแค่อยากให้ไทป์ไปเก็บของแค่นั้นเอง เก็บเสร็จแล้วก็ไปรับกายที่งานเลี้ยง” ผมพูดกับไทป์ด้วยเหตุผล

 

        “ก็ได้! ไทป์จะกลับบ้านไปเก็บของก่อนก็ได้ แต่กายต้องสัญญากับไทป์ก่อนว่าจะไม่ให้ใครเข้าใกล้” ความหวงนี่ลดๆบ้างก็ได้นะ ผมก็ผู้ชายไหม จะมาหวงอะไรนักหนา

 

         “ครับๆ กายจะระวังตัวให้มากที่สุดครับ โอเคไหม?” ต้องเอาน้ำเย็นเข้าลูบ คนอย่างไทป์ร้อนอยู่แล้ว ถ้าเราร้อนเพิ่มไปอีกไปกันใหญ่แน่

 

        “ฟอด))) น่ารักที่สุด” หอมแก้มสักที พูดง่ายๆแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย 

 

         “ฟอด))) ครับเมีย ก็น่ารักแค่กับเมียคนเดียวแหละ” ลองไปทำแบบนี้กับคนอื่นสิผมเอาตาย

 

         “ลองไปทำแบบนี้กับคนอื่นสิเอาตาย!” ขู่ไว้ก่อน มาเฟียไว้ใจไม่ค่อยจะได้ 

 

         “หวงไทป์หรอ?” ยังมีหน้ามาเล่นหูเล่นตาถามผมอีก 

 

         ยังจะมีหน้ามาถามอีก ใช่ว่าหน้าตาตัวเองจะขี้เหล่นะนั้น เดินไปไหนก็มีแต่คนมอง 

 

         “ไม่มั้ง!” ชอบพูดให้ผมหงุดหงิด

 

         “อย่าคิดมากนะครับ ถ้าไม่ใช่กายไทป์ก็ไม่เอาใครทั้งนั้นแหละครับ ฟอด))” หึขอให้มันจริงนะ

 

         “ขอให้มันจริงนะ ไม่งั้นกายจะหนีแม่งเลย” 

 

         “ครับๆ ไทป์ไม่กล้ากับเมียหรอกครับ ทุกวันนี้ก็ยอมคนเดียวแหละ” ยอมก็ดี

 

         “งั้นก็ปล่อยกายได้แล้ว เดี๋ยวกายจะไปแต่งตัวให้เสร็จ” กอดไม่ยอมปล่อยเลย

 

         “จะแต่งอะไรนักหนา แค่นี้ไทป์ก็หวงจะแย่อยู่แล้ว” เห้อไม่แต่งก็ไม่แต่ง ไปแม่งทั้งผมทรงนี้แหละ

 

        “งั้นรอแปบหนึ่ง กายขอไปเปลี่ยนกางเกงให้มันเข้ากับเสื้อก่อน” คงต้องเป็นเสื้อกับกางเกงยีนธรรมดาละงานนี้ 

 

        หลุดจากอ้อมแขนของไทป์มาได้ ผมก็เข้าห้องมาจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อย แล้วก็รีบออกไปหาคุณไทป์ทันที 

 

         “เห้อจะน่ารักไปไหนเนี่ย จะแต่งตัวยังไงก็น่ารักอยู่ดี” ว่าแล้วทำหน้างอใส่ผมอีกยัง ยังไม่จบนะไทป์ 

 

         “ฟอด)) ไปกันเถอะครับอย่าคิดมาก กายไปแปบเดียวเอง ถ้าไทป์เก็บของเสร็จก็มารับกายเลย กายไม่อยากอยู่นานเหมือนกันเพลียๆ” ผมรู้สึกเพลียๆบ่อย แถมยังเหนื่อยง่ายอีกอยู่นานไม่น่าจะสนุก 

 

        “กายเป็นอะไรหรือเปล่า? ไปหาหมอไหมไทป์พาไป” 

 

        “ไม่เป็นอะไรมากหรอกไทป์ กายแค่เพลียๆเฉยๆ” ผมพูดให้ไทป์สบายใจขึ้น สีหน้าไทป์ดูเป็นกังวล 

 

        “ครับ งั้นเดี๋ยวไทป์จะรีบไปเก็บของ แล้วรีบไปรับกายนะ พรุ่งนี้เราจะกลับฮ่องกงกันแล้วด้วย ไทป์เป็นห่วง” รู้สึกดีจังที่ไทป์เป็นแบบนี้

 

        “ครับไทป์” 

 

        หลังจากที่ออกมาจากที่พัก ไทป์ก็มาส่งผม ส่งถึงงานไม่พอยังจะเข้ามาส่งยันข้างในงาน

 

         “ดูแลตัวเองนะครับเมีย ผู้ชายเยอะขนาดนี้” เห้อผมควรจะชินกับความขี้หวงของไทป์ใช่ไหมเนี่ย

 

         “ไทป์ถ้าจะขนาดนี้อยู่กับกายเลยไหม?” ชวนอยู่ด้วยแม่งเลยจะได้รู้กันไปว่าจะมีใครมายุ่งกับผม 

 

         “อยู่ได้จริงอะ?” ยังมีหน้ามาถามผมอีก ที่พูดหนะผมประชด ฟาดสักที

 

         “ไทป์!” 

 

         “ล้อเล่นครับๆ เข้างานเถอะครับ ไทป์จะกลับบ้านแล้ว” 

 

         “เจอกันครับ ขับรถดีๆนะไทป์”

 

         ไทป์ไปแล้วรออะไรหละครับ ผมรีบเดินเข้างานทันที ตอนนี้ขอมองหาหมอต้นก่อนเลย

 

         ......

 

         ......

 

         “กายทางนี้ครับ” ไม่ต้องหาให้เหนื่อยเลยแหะ หมอต้นก็ทักผมขึ้นมาก่อน ผมเลยเดินเข้าไปนั่งโต๊ะเดียวกับหมอต้น คนไม่เยอะด้วย อีกอย่างก็นั่งกับหมอที่มาอบรมด้วยกันทั้งนั้น 

 

         เรานั่งคุยกันสักพักใหญ่ๆ ตอนนี้เราก็นั่งกินนั่งพูดคุยกันไปเรื่อยๆใกล้จะได้เวลาปิดงานแล้ว  ผมก็เริ่มจะเวียนหัวแล้ว ทำไมช่วงนี้เวียนหัวบ่อยจังวะ ผมเริ่มหงุดหงิดตัวเองแล้ว นะเนี่ย 

 

       “กายเป็นอะไรหรือเปล่าหน้าซีดๆ” หมอต้นนี่ก็ช่างสังเกตเห็นเนาะ

 

        “ไม่เป็นอะไรครับหมอต้น ช่วงนี้น่าจะพักผ่อนน้อยครับ” ผมตอบหมอต้นออกไป 

 

        “บอกแฟนกายอย่าหนักมากพักบ้าง” ถ้าหมอต้นแซวแบบนี้ 

 

        “หมอต้น!” เขินครับเขิน 

     

         “ไม่แซวแล้วครับๆ เดี๋ยวก็ไม่ได้เจอกันแล้วดูแลตัวเองนะกาย ขอให้กายโชคดี แล้วถ้าว่างก็มาเที่ยวหากันบ้างนะครับ” ผมดีใจเป็นอย่างมากที่ได้เป็นเพื่อนกับหมอต้น หมอต้นเป็นคนดีมาก

 

         “หมอต้นก็เหมือนกันนะครับ ดูแลตัวเองด้วย ถ้าเหงาก็หาแฟนสักคน” ผมแซวหมอต้นออกไป 

 

         “หึ กายก็ว่าไปนั้น ต้นอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว” พูดแบบนี้เห็นมาเยอะละ เจออีกทีไม่มีแฟนก็แต่งงานกันเลย หวังว่าหมอต้นจะเป็นอย่างที่สองนะครับ

 

        “ครับๆ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับหมอต้น หมอต้นเป็นเพื่อนที่ดี คอยดูแลผมมาตลอด” อวยหมอต้นสักหน่อยเค้าดีจริง

 

        “ยินดีเสมอครับกาย กายก็เป็นเพื่อนที่ดีสำหรับผมเหมือนกันนะ” หมอกายพูดออกมาทำไมมันดูใจหายแปลกๆ

 

         หลังจากบอกลาหมอต้นเสร็จ ผมก็ไปบอกลาหมอคนอื่นๆบ้างจน......

 

         “ก่อนอื่นผมก็ขอสวัสดีทุกคนที่มาร่วมฉลองงานเลี้ยงปิดการอบรมในค่ำคืนนี้ ผมยินดี และดีใจเป็นอย่างมากที่ได้เห็นหมอทุกคนให้ความสนใจในการจัดอบรมในครั้งนี้ ผมหวังว่าทุกคนจะนำความรู้ที่ได้ไปพัฒนาตนเอง ผมขอให้ทุกคนมีความสุข เดินทางกลับอโดยสวัสดิภาพ ขอบคุณครับ” 

 

          "แปะ)))) แปะ))) แปะ)))" 

 

         เสียงปรบมือดังขึ้นเมื่ออาจารย์หมอพูดจบ ได้เวลากลับที่พักสักที ไทป์จะมารอผมหรือยังนะ ไลน์ไปถามหน่อยดีกว่า 

 

          [ไลน์: ไทป์]  

 

          กาย: ไทป์เก็บของเสร็จหรือยังครับ? 

 

          ไทป์: ไทป์มารออยู่ตรงโรงจอดรถสักพักแล้วครับ  

 

           O_O อะไรเข้าสิงให้มารอผมก่อนกันนะ ขนาดแค่คิดเฉยๆนะเนี่ย ปกติไทป์เป็นคนขี้บ่นจะตาย  

 

           กาย: ทำไมรีบมาจัง 

 

           ไทป์: มารอเมีย กลัวเมียเมา 

 

           กาย: กายไม่ได้ดื่มนะไทป์ 

 

           ไทป์: ครับๆ แล้วเลิกหรือยังจะกลับเลยไหม? ไทป์ขึ้นไปหาไหม?  

 

           กาย: เดี๋ยวกายเดินลงไปหาก็ได้ เพื่อนก็กำลังจะเดินลงไปกันพอดี เดี๋ยวเดินลงมาพร้อมเพื่อนเลย  

 

           ไทป์: โอเคครับ รีบมานะไทป์คิดถึง 

 

           กาย: บ้า! ห่างกันสองสามชั่วโมงทำยังกับห่างกันเป็นเดือน 

 

          ไทป์: ห่างสองสามชั่วโมงยังคิดถึงขนาดนี้ ถ้าห่างเป็นเดือนไทป์ได้ลงแดงตายแน่ๆ รีบมานะครับ  

 

          กาย: เจอกันครับไทป์ 

 

          ไทป์นี่ชอบทำให้ผมเขินได้ตลอดเวลาจริงๆ ช่วงนี้เจ้าตัวก็ดูจะเหมือนติดผมมากด้วย ห่างจากสายตานานไม่ได้เลย..... 

 

         คุยกับไทป์เสร็จผมก็ชวนเพื่อนๆกลับกันเลย แต่ละคนก็พร้อมใจกันลุกขึ้นไปลาอาจารย์หมอแล้วออกมาจากงานทันที  

 

        ...... 

 

        ...... 

 

        “กลับดีๆนะครับหมอกาย หวังว่าเราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกนะครับ” หมอต้นบอกลาผมอีกครั้ง 

 

       “อย่าเจอกันบ่อยจะดีกว่านะครับ” ไม่ใช่เสียงผมครับ เป็นเสียงมาเฟียขี้หวงนั้นเอง 

 

       “ไทป์!” ผมทำเสียงเข้มใส่ไทป์ เพราะมันจะดูไม่ดีถ้าไทป์ทำแบบนี้  

 

        “ผมขอตัวก่อนนะครับหมอกาย โชคดีนะครับ ส่วนคุณดูแลหมอกายด้วยนะครับ ..เรื่องอย่างว่า...ก็เบาๆบ้าง” หมอต้นทิ้งขี้ให้ผมเลย ไทป์ทำหน้างอเชียว 

 

        หมอต้นเดินลับตาไปแล้วแต่มาเฟียขี้หวงของผมก็ยังคงทำหน้าตึงอยู่ จะหวงไปไหน 

 

        “เยอะนะมันหนะ” พูดแล้วทำหน้าบูดทันที อารมณ์เสียง่ายอย่างกับคนท้องเลยนะ 

 

        “ท้องหรือไงครับถึงได้อารมณ์แปรปรวนขนาดนี้? หมอต้นเป็นเพื่อนครับ” ขอแซวสักที 

 

        “ไทป์จะท้องได้ยังไง คนที่จะท้องน่าจะกายเป็นกายมากกว่าไทป์ว่า” พูดให้ผมคิดเลย แต่จะเป็นไปได้ยังไงผมเป็นผู้ชาย 

 

        ผมไม่คิดว่าผู้ชายจะท้องได้จริงหรอกมั้ง เลิกคิดได้แล้วกาย กลับที่พักอาบน้ำนอนกันดีกว่า............... 

 

         ************************** 

#ไทป์ 

 

          พอกลับมาจากงานเสร็จ กายก็หนีผมไปอาบน้ำนอนอย่างไว ตอนนี้ก็ยังไม่ตื่นเลย ขี้เซามาก  

 

         “ฟอด))) ตื่นได้แล้วครับกาย” ผมหอมแก้มเมียไปฟอดใหญ่ให้ชื่นใจ  

 

          “อุ๊...อุ๊บ...แอ๊วะ)))”  

 

         “กายเป็นอะไรครับ? ตื่นมาก็อ๊วกเลย” ผมถามกายออกไปด้วยความเป็นห่วง เพราะวันนี้เราต้องเดินทางกลับฮ่องกงด้วย 

 

         “กายแค่เวียนหัว หลายวันมานี้เป็นอะไรก็ไม่รู้” ตอบมาแบบนี้สงสัยต้องให้ไปตรวจละหละ ผมเป็นห่วง 

 

         “ไปตรวจให้แน่ใจดีกว่ากาย ไทป์ไม่สบายใจ” เมียทั้งคนเป็นห่วง 

 

         “ครับๆ จะตรวจให้ละเอียดเลยครับ” ผมไม่อยากปฏิเสธไทป์ ถึงปฏิเสธก็ต้องตรวจอยู่ดี 

 

         “ดีมากครับ ถ้าอย่างงั้นก็อาบน้ำครับจะได้หาอะไรกินก่อน เผื่ออาการจะดีขึ้น” เมียยิ่งอาการไม่ค่อยจะดี เริ่มเครียดละครับผม  

 

         ผมบอกให้กายอาบน้ำเพื่อจะไปหาอะไรกิน ระหว่างรอกายอาบน้ำ ผมก็เก็บของของกายไปด้วย อะไรที่ทำให้กายได้ผมก็อยากทำให้กาย ผมทำผิดกับกายมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ไปผมจะทำให้ทุกๆวันของผมกับกายให้เป็นวันที่ดีที่สุด........ 

 

         ........ 

 

         ....... 

 

        [เย็น]  

  

        [สนามบิน]  

 

        ตอนนี้ผมกับกายเรามารอขึ้นเครื่องที่สนามบินแล้ว ผมหวังว่าการกลับไปในครั้งนี้จะทำให้ผมกับกายเข้าใจกันมากยิ่งขึ้น   

 

        “กาย กลับไปกายย้ายมาอยู่กับไทป์ได้ไหม?” ผมเริ่มเปิดฉากถามกาย  

 

        “ไทป์....เอ...อ..ก็ได้ ถ้ามันจะทำให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนเป็นไปในทางที่ดีขึ้น...แต่กายจะยังเก็บคอนโดไว้นะ เผื่อพ่อกับพี่ชายของกายมาหา” ผมรู้ว่ากายค่อนข้างลำบากใจ แต่ผมอยากดูแลกายจริงๆ 

 

       “ครับกาย ไทป์จะดูแลกายให้ดีที่สุดนะ” ผมจริงจังที่สุดเท่าที่จะจริงจังได้ละ มาเฟียสุดเย็นชาตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว 

 

       คุยกับกายได้ไม่นานพนักงานก็ประกาศให้เราขึ้นเครื่องได้ ผมกับกายเลยเดินขึ้นเครื่อง 

 

       ........go......... 

 

 

       .......ฮ่องกง.... 

 

       .......

 

       .......

 

       ระยะทางจากไทยถึงฮ่องกงใช้เวลานานพอสมควร แต่เครื่องบินก็พาเรามาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ผมสั่งให้ลูกน้องของผมมารอรับผม มันต้องแปลกใจกันแน่ว่าทำไมกายถึงกลับกับผม 

 

       “สวัสดีครับนาย/เออ..สวัสดีครับคุณกาย” ทั้งไอเฉิน และไอหยางมองหน้าผมเหมือนมีคำถาม

 

       “ไปได้แล้ว จะยืนมองเมียกูอีกนานไหม?” มองได้แต่อย่านานผมหวง 

 

        “เพี๊ยะ)) ไทป์พูดอะไรออกมาเนี่ย” กายตีแขนผมสงสัยจะเขิน 

 

        “อายอะไรเดี๋ยวพวกมันก็ชินกัน ใช่ไหมไอเฉินไอหยาง?” 

 

        “ครับนาย/ครับนาย” 

 

        “อ่อแวะคอนโดกายก่อนนะไทป์ ไปเก็บของ” ผมสั่งลูกน้อง

 

         ผมพากายมาเก็บเสื้อผ้าบางส่วนไปคอนโดของผมหลังจากที่เราตกลงกันแล้ว 

 

        "แกร็ก)))"

 

        เปิดประตูมาได้ขอหอมแก้มเมียสักหน่อยเถอะ ช่วงนี้ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงติดกายขนาดนี้ แค่ห่างตาก็รู้สึกไม่ดีละ

 

        “ฟอด))) เมียตัวหอมจัง” 

 

        “หอมบ้าอะไรไทป์ น้ำก็ยังไม่ได้อาบเลยนะ” เมียมองค้อนแล้วครับ

 

        “จะอาบน้ำหรือไม่อาบน้ำเมียก็ตัวหอมตลอดแหละ ฟอด))) ฟอด))) จุ๊บ)) จุ๊บ))” อีกสักสองทีให้ชื่นใจ

 

         “ไทป์! หยุดเลยนะกายจะเก็บของ”

 

         "พรึบ)))" ไฟเปิดเองครับ 

 

         “กาย! ทำอะไรกันหะ?” 

 

         “O_O พี่ซัน! มาได้ยังไงครับ” พี่เมียมาเซอร์ไพรส์  

 

        “ผั๊วะ)))” 

 

              ****************************

#ความอ้อย

#ความหวง

#ความอ้อน

          **ไทป์เอ้ยซวยแล้วแก แกแกล้งแฟนน้องไว้เยอะสงสัยกรรมจะตามสนองแกแล้ว จะเตรียมรับมือกับพี่เมียยังไงหละนั้น**  

        **มาแล้วจ้ารีดทุกคนอย่าพึ่งหนีไรท์ไปไหนนะจ้าพอดีไรท์มาต่างจังหวัดกลายวันเลย ถ้าอ่านแล้วถูกใจก็อย่าลืมกดถูกใจ คอมเม้น ติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะจ้า รักรีด ** 

   

 

        

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว