facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 2 : หนีไม่พ้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 : หนีไม่พ้น

คำค้น : #เริ่มต้น #อยู่ด้วยกัน #ความรู้สึก #เกลียด #หมอกาย #ไทป์ #มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 105.8k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2563 17:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 : หนีไม่พ้น
แบบอักษร

#กาย  

 

        ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะหิวน้ำ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นไอบ้าไทป์มันนอนกอดผมอยู่ มันข่มขืนผม T_T พลาดท่าให้ผู้ชายด้วยกัน รู้ถึงไหนอายถึงนั้น

 

         ดูท่าแล้วผมน่าจะสลบคาอกของไอบ้านี้แน่เลย เล่นใส่มาไม่ยั้ง ไปตายอดตายอยากมาจากไหนกัน แล้วผมจะทำยังไงกับชีวิตต่อไปดีวะเนี่ย ทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย

 

          "ฮึกกก....ฮึกกกกก" อยู่ๆน้ำใสๆพร้อมกับเสียงสะอื้นก็เกิดขึ้นกับผมโดยไม่รู้ตัว 

 

        “ออกไป ออกไปไกลๆจากตัวกู” ผมเริ่มอาละวาดใส่ไอคนที่กำลังหลับสบายไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย 

 

         "หมับ)) อาละวาดอะไรแต่เช้าหะ อาละวาดได้ขนาดนี้ได้สงสัยจะหายแล้วสินะ เมื่อคืนเหมือนคนจะตาย!” ปากมัน...แล้วไอไทป์มันจับผมกอดแน่นกว่าเดิม ซึ่งผมไม่สามารถดิ้นไปไหนได้เลย

 

        “มึงทำกู มึงทำให้กูต้องเป็นแบบนี้!! ไอเลว ตุ๊บ)) ตุ๊บ)) ” ผมยังคงด่าไอไทป์แล้วทุบลงตรงอกแกร่งของมัน หงุดหงิดด้วยที่ตัวเองปวดเนื้อปวดตัวไปหมด 

 

        "ฟอด)) หยุด! แล้วถ้าพูดไม่เพราะอีกนะนะมึง กูไม่ชอบคนพูดไม่เพราะ” ไอบ้าไทป์มันหอมแก้มผม

 

        “มึ...ฟอดดด” โอ้ยกูยังไม่ทันได้อ้าปากด่าเต็มคำเลย ทำไมไอบ้านี่มันถึงหน้าด้านหน้าหนาแบบนี้ แล้วผมจะรอดไหมเนี่ย

 

         “พูดไม่เพราะหอมแก้มหนึ่งที แล้วถ้ายังด่าฉันอีกละก็ ..ฉันจะจับนายจูบแบบไม่ให้หายใจเลย” มันเปลี่ยนเป็นพูดดีได้ด้วยแหะไอบ้า นี่ แต่จะให้ผมพูดดีๆกับมันนะหรอ ไม่มีทางแน่นอน 

 

          “เรื่องของกูไหม” ผมตะคอกใส่ไอไทป์ไม่ยอมแพ้มันแน่ 

 

           "ฟอด)) เรื่องของนาย ก็เหมือนเรื่องของฉัน ให้โอกาสพูดใหม่ ถ้าครั้งนี้ไม่ดีกว่าเดิมจะโดนหนักแน่” ไอบ้า ไอโรคจิต ไอหื่นกาม

 

          “แล้วมึ...คุณจะให้ผมเรียกคุณว่าอะไร” ผมกลั้นใจถามออกไป ถึงยังไงก็หนีมันไม่รอดอยู่แล้ว 

 

           “เรียกไทป์ก็ได้ อ่อแล้วอย่าคิดหนีนะ เพราะลูกน้องของฉันอยู่ข้างนอกเพี๊ยบ” ไม่วายวนมาขู่กูอีกนะ เจ็บใจ เสียความบริสุทธิ์ให้กับไอเลวนี่ 

 

          “หึ ..ก....” 

 

           "อู๊บ))) อ่อย...อู..เอี่ยว....อี้....อ่อย..” ยังไม่ทันจะพูดคำหยาบออกมาเลย ไอไทป์ก็ประกบปากจูบผมทันที 

 

           “ถ้าพูดไม่เพราะอีกก็จะโดนอีก ฉันไม่ได้ขู่นะฉันเอาจริง ไม่สบายแล้วยังจะมาปากดีอีกนะ” แล้วที่มันทำอยู่นี่คือ...ปากดีมากว่างั้น 

 

           “เลิกยุ่งกับ..ก..ผมได้แล้ว ผมจะกลับคอนโด”อยู่ที่นี่นานๆเปลืองตัวมาก กลับไปตั้งหลักก่อนละกัน ยอมรับว่าเสียใจมาก ผมร้องไห้จนไม่มีน้ำตาแล้ว แต่ทำไมวันนี้ไอบ้าไทป์มันดูไม่โหดใส่ผมเหมือนกับเมื่อวาน ดูท่าทางจะกวนบาทามากกว่า หรือส่างเมาแล้วเพี้ยนวะ 

 

           “เสียใจ ฉันคงทำให้ไม่ได้เพราะนายเป็นเมียฉันแล้ว” เมีย เมียบ้านมึงสิไอบ้า กูผู้ชายนะโว้ย

 

           “พูดอะไรของคุณ อย่าพูดอะไรแบบนี้อีกนะผมไม่ชอบ” 

 

          “ขนาดไม่ชอบนะนั้น เมื่อคืนนายครางสะเสียงหวานเชียว” หึย)) ไอบ้าไทป์กูเกลียดมึง เกลียดมึง 

 

           “หยุดพูดเรื่องสกปรกๆสักที ถ้าอยากมากทำไมไม่ไปหาผู้หญิง ผมเป็นผู้ชายนะ” ผมไม่เข้าใจมันจริงๆ หน้าตามันก็หล่อขั้นเทพ มีพร้อมทุกอย่าง

 

           “หึ จะหาอีกทำไม มีเมียอยู่แล้วทั้งคน ผู้ชายมันก็ไม่เลวหนิ ฉันชักจะติดใจแล้วหละสิ” ดูมันพูด หึย)) ผมอยากจะฆ่ามัน ทำไมมันกลายเป็นคนกวนได้

 

           “ไอเลว! ไอโรคจิต! ไอบ้ากาม!” ผมเผลอด่าไอไทป์ออกไป

 

            "หมับ)) โอ้ยอ่อย...อู..เอี๋ยว..อี้...อะ” ไอไทป์มันใช้มือบีบคางของผมมันน่ากลัวมาก 

 

            “อย่าบังอาจมาปากดีกับฉันจำไว้! ไม่งั้นนายจะเจ็บตัวแน่” นี่คือคำขู่ที่ทำให้ผมกลัว ตัวสั่นไปหมด ทำไมต้องมาเจอคนเลวๆอย่างมัน เป็นเวรกรรมอะไรของผม

 

            “หุบปากก็ดี ไปอาบน้ำได้แล้ว จะได้กินข้าว กินยา แล้วก็ทายา” สั่ง สั่ง สั่งอยู่ได้ กูจะลุกไหวไหมเนี่ย

 

            “ไม่กิน ไม่หิว ปล่อยผมไปได้แล้วผมมีงานต้องทำ” ผมบอกปฏิเสธออกไป ไม่อยากกิน ไม่อยากเป็นหนี้บุญมัน

 

            “ไปไหวก็เชิญตามสบาย แต่ต้องกิน ถ้าไม่กิน ฉันจะให้ลูกน้องฉันเข้ามากินนายแทน” เลว เลวมาก นี่มันขู่กันชัดๆ

 

           "พรึบ)) โอ้ย!” ลุกเร็วไปหน่อย ลืมไปเลยว่าตัวเองพึ่งผ่านศึกสงครามมา เจ็บไปทั้งตัวแค่ดันตัวลุกก็ล้มแล้ว

 

           “หึ ไม่ไหวก็บอกฉันสิ ‘เมีย’ เดี๋ยวผัวคนนี้จะพาไปอาบน้ำเองนะ” ยังมาพูดหน้าระรื่นได้อีกนะ ไอคนโหดเมื่อคืนมันหายไปไหน แล้ว ทำไมมีแต่ไอคนกวนตีน 

 

            “ไม่ต้อง! ผมทำเองได้” ใครจะหลงกลมันอีกไม่มีทาง 

 

            “แต่ฉันอยากทำ จะอายทำไมเห็นมาหมดทุกซอกทุกมุมหมดแล้ว จะได้เสร็จเร็วๆ” เร็วบ้านมันสิวะ

 

          หลังจากนั้นก็ไม่ต้องพูดถึงครับว่าสภาพผมเป็นยังไง ไอไทป์มันอุ้มผมไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็มานั่งบังคับผมกินข้าว กินยาอยู่ตอนนี่ตอนนี้ยังไงหละ

 

         “กินเข้าไป จะได้หายเร็วๆ” สั่งยิ่งกว่าพ่อกูก็มึงนี่แหละไอไทป์ พูดแล้วก็คิดถึงพ่อของผมนะเนี่ย ถ้าท่านรู้ว่าลูกชายเสียความบริสุทธิ์ให้กับผู้ชายจะเป็นยังไงกันนะ

 

         “ไม่กิน หายแล้ว” ผมเป็นคนที่กินยายากมาก ส่วนใหญ่ถ้าไม่ป่วยหนักหนาอะไรผมจะให้มันหายเอง เป็นหมอหนิครับ รักษาตัวเองได้ (เกี่ยวไหมกาย)

 

         “อย่าดื้อเดี๋ยวจะโดน จะนั่งกินยาดีๆหรือจะนอนกินยากับฉัน?” ไอบ้า บังคับขู่เข็นกันแบบนี้เลยหรอ 

 

         "หมับ))" ผมรีบรับยาจากไอบ้าไทป์แล้วกรอกเข้าปากของตัวเองทันที ตามด้วยน้ำ.."อึก)) อึก))"

 

         “ก็แค่นี้ ทำเป็นใจเสาะไปได้ ชอบทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ฉันไม่ได้ใจดีตลอดหรอกนะอย่าเรื่องมาก” ปากเสีย มาประชดประชันผมอีกนะครับ และที่ผมเป็นแบบนี้ก็เพราะใครกันหละ

 

        “ผมอยากกลับคอนโดแล้ว ปล่อยผมไปเถอะ เลิกแล้วต่อกันไป ผมจะคิดสะว่าให้หมามันแดก” 

 

        “หมาหรอ ? ถ้าฉันเป็นหมานายก็คงจะเป็นหมาเหมือนกันสินะ เพราะมีผัวเป็นหมา แล้วหมาตัวนี้ก็กำลังติดสัดสะด้วยสิ” ทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนี้ หึย)) เกลียดมันโว้ย 

 

        “อ่อ แล้วก็ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยนายไป นายจะต้องมาอยู่กับฉันที่นี่ นี่คือคำสั่ง” มันจะมากไปแล้วนะ มันเป็นเจ้าของชีวิตผมหรือยังไงกัน 

 

         “มันจะมากไปแล้วนะคุณ คุณไม่ใช่เจ้าชีวิตผมนะ” 

 

         “ให้พูดใหม่อีกที แต่ก็อาจจะใช่ ฉันไม่ใช่เจ้าชีวิตนาย..แต่......ฉัน..เป็น....ผัว....นาย” มันย้ำคำพูดของมันทีละคำชัดๆ ยิ่งฟังยิ่งอยากจะฆ่ามัน 

 

        “ผมจะมาอยู่กับคุณได้ยังไงกัน ผมต้องดูแลคนไข้ ดูแลโรงพยาบาลอีก” เอาวะพูดแรงๆไปมันอาจจะไม่มีอะไรดีขึ้น ลองบอกเหตุผลมันก่อนแล้วกัน 

 

        “มาอยู่กับฉันก็ไปทำงานปกติได้หนิ แค่อย่าไปอ่อยใครก็พอ ฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร” ผมไม่ใช่สิ่งของนะ หึย)) 

 

        “ผมเป็นคนไม่ใช่สิ่งของ แล้วก็ไม่ใช่ของเล่นของคุณ” ผมชักจะทนไม่ไหวแล้ว 

 

         “แล้วใครบอกว่าฉันเห็นนายเป็นสิ่งของกันหละ นายเป็นเมียฉันบอกไปแล้วหนิ เมียก็ต้องอยู่กับผัวมันถึงจะถูก” ผัวบ้าผัวบออะไรของมัน ได้กันครั้งเดียวไม่นับโวย 

 

         “เมียบ้าอะไรพูดให้มันดีๆนะคุณ” คนอะไรเหล้าเข้าปากอย่างกับหมาบ้า พอไม่เมากวนตีนจริงๆ นี่มันเป็นคนเดียวกับคนเมื่อคืนใช่ไหม

 

         “พักได้แล้ว ส่วนเรื่องย้ายของเดี๋ยวฉันจะให้ลูกน้องของฉันไปจัดการ” นี่มันจะเอาผมมาอยู่ด้วยให้ได้เลยใช่ไหมเนี่ย 

 

          ได้แล้วจะได้รู้กันว่าผมมันแสบแค่ไหน อยู่กันแบบเกลียดๆกันเนี่ยแหละสนุกดี ผมเลือกที่จะไม่ตอบไม่เถียงอะไรออกไป ล้มตัวลงนอนเอาแรงก่อนดีกว่า คนแบบนี้เถียงไปก็มีแต่แพ้ แล้วภาพก็ตัดไปเพราะฤทธิ์ยา 

 

              ****************************

#ไทป์  

 

          เช้านี้ตื่นมาก็มีคนโวยวายใส่ผมทันที เมื่อคืนผมคงเหมือนหมาบ้าเลยสินะ ผมไม่อยากปล่อยร่างบางตรงหน้าไป ไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้

 

          ผมเลยจับอาบน้ำ แต่งตัว กินเข้าว กินยา ตอนนี้นอนหลับไปแล้ว กว่าจะนอนได้เถียงคำไม่ตกฝากจริงๆ ตอนนอนก็น่ารักอยู่หรอก แต่พอตื่นขึ้นมานี่อยากจะเอายานอนหลับให้กินแล้วให้นอนต่อ 

 

          ก็อก)) ก็อก))) ก็อกก))  

 

         “นายครับ เรื่องที่นายให้ไปสืบได้เรื่องแล้วนะครับ” ลูกน้องของผมต้องทำงานเร็ว  

 

          “อืมดี ขอบใจมากอาเฉิน” ผมรับซองเอกสารเรื่องที่ผมให้อาเฉินไปสืบมา  

 

          ประวัติ : หมอกายพงษ์ธิวัฒน์ ฉัตรมงคล เป็นหมอ กระดูก /ผู้อำนวยการโรงพยาบาลxxxxxx ส่วนพ่อ/แม่ไม่ทราบประวัติ ประวัติน่าสนใจดีหนิ แต่ทำไมประวัติพ่อกับแม่ถึงไม่มีบอกไว้ ช่างเถอะรู้แค่นี้ก็น่าจะพอเพราะผมเบื่อก็คงทิ้ง  

 

          “อาเฉินไปเก็บของที่คอนโดของหมอกายมาไว้ที่นี่ด้วย กูจะให้หมอย้ายมาอยู่ที่นี่” อาเฉินดูตกใจมาก 

 

          “ O_O อะไรนะครับนาย มาอยู่กับนาย ? แล้วคุณหมอกายจะยอมหรอครับ” พูดมากจริง 

 

          “อย่าถามมาก ยอมไม่ยอมก็ต้องยอม กูยังไม่เบื่อไม่ว่าใครก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น!” ผมตอบลูกน้องไปเสียงเข้ม  

 

          “ครับนาย ผมจะไปจัดการให้ครับ” ลูกน้องผมมันไม่กล้าที่จะถามผมมากหรอกครับ มันรู้ว่าอะไรควรถาม และอะไรที่ไม่ควรจะถามออกมา 

 

          “อ่อ แล้วก็ไปสืบให้ด้วยว่าตอนนี้น้องชายฉันเป็นยังไงบ้าง มีไอบ้าที่ไหนกล้ามายุ่งด้วยหรือเปล่า” ผมสั่งงานลูกน้องไปอีกหนึ่งงาน ผมเป็นคนที่หวงน้องชายมาก  

 

          “ครับนาย” หวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยนะผมมีเรื่องให้ปวดหัวเยอะแล้ว  

 

          ผมสั่งงานลูกน้องเสร็จก็เข้ามาจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ผมไม่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ตอนนี้ ผมคิดแค่ว่าผมไม่สามารถปล่อยคนตรงหน้าไปได้ อยากเอาชนะ หรืออยากปราบม้าพยศตัวนี้กันแน่ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผมไม่มีทางปล่อยหมอไปแน่นอน  

 

           ******************************  

      **ไทป์เหมือนจะติดใจหมอกายเข้าแล้วหละสิะถึงไม่อยากปล่อยเค้าไป แต่ดูท่าแล้วหมอกายก็ใช่ว่าจะยอมคนสะที่ไหนกันหละ มาดูกันนะจ้าว่าคู่นี้จะเป็นยังไงแต่มีคนเคยบอกว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างงั้น** 

         

 

 

 

                   

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว