facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่42 คนอื่น!

ชื่อตอน : ตอนที่42 คนอื่น!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2562 21:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่42 คนอื่น!
แบบอักษร

ตอนที่42 คนอื่น!

คนอื่น!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

คำว่าคนอื่นมันถูกฟุดขึ้นมาในสมองอย่างห้ามการไม่ได้ น้ำตาที่อยากจะกักเก็บไว้ มันไหลเอ่ยจนฉันต้องรีบยกมือขึ้นมาเช็ดออก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ไม่หรอก ฉันรู้ว่าพี่ตะวันเป็นคนยังไง เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันรู้จักเขาดี ฉันเชื่อใจเขา ฉันเชื่อใจพี่ตะวัน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เรื่องความสัมพันธ์ มันเป็นเรื่องเปราะบางเกินกว่าที่คนเราจะคาดถึง ฉันจะไม่ยอมให้ความคิดใดใดที่ยังไม่มีหลักฐานมากพอมาทำลายมันแน่นอน และถ้าวันไหนสิ่งที่ฉันคิดมันไม่เป็นเรื่องจริง ฉันจะไป!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวครับ พี่อาบเสร็จแล้ว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ พี่ตะวันวางไว้เลยค่ะ เดี๋ยวข้าวเข้าไปเก็บเอง” ฉันตะโกนตอบเขาไป ก่อนจะรีบเก็บเสื้อผ้าของเขาลวกๆไว้ในตะกร้าตามเดิม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ที่รัก เหนื่อยไหมครับ เดี๋ยวพี่ช่วย” พี่ตะวันเดินเข้ามาหาฉัน พลางใส่ชุดนอนไปด้วย ท่าทางล่อแหลมจริงๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ตะวันมีโปรเจคค้างอยู่ไม่ใช่เหรอคะ รีบไปทำเถอะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ก็ได้ครับ” ฉันยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปเสื้อผ้าที่เขาเพิ่งถอดวางไว้บนเคาน์เตอร์ขึ้นมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ตุ้บ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

หื้มม ของอะไรตกจากกางเกงพี่ตะวันเนี่ย วันนี้วันอะไรนะ ฉันทำของตกอยู่ร่ำไปเลย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

หัวใจข้างในมันเต้นรัวเร็วด้วยความเจ็บปวดเมื่อของชิ้นนั้นที่ตกมันเป็นของที่เราสองคนไม่เคยใช้ด้วยกัน เขาไม่เคยใช้มันกับฉัน แล้วทำไม ทำไมเขาถึงมีมัน ทำไมถึงมีถุงยางพกติดตัว!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันก้มลงไปหยิบมันขึ้นมา กำมันแน่นจนแทบละเอียดคามือ น้ำตาที่หยุดไปก่อนหน้า ตอนนี้มันไหลทะลักจนห้ามไม่อยู่แล้ว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

มันเจ็บ เจ็บไปทั้งใจเลยที่รู้ว่าเขามีคนอื่นนอกเหนือจากฉัน เขาไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวอย่างที่ปากว่า พี่ตะวันหลอกฉัน หลอกลวงไปหมด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฮืออออออ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันปล่อยน้ำตาให้ไหลจากพอใจ มันยากจะกลั้นแล้วจริงๆ ความรู้สึกในใจมันเจ็บจนแทบอยากจะเดินเข้าไปทุบตีเขาให้หนำใจ กรีดร้องถามว่าทำไมทำกันแบบนี้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าววว ทำไมเข้าไปนานจังครับ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฮึกกก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันพยายามหยุดเสียงสะอื้นไห้ของตัวเองแล้วปาดน้ำตาลวกๆอีกครั้ง น้ำเสียงของเขามันดึงสติให้รู้ว่าฉันจะไม่ให้เขาเห็นสภาพอ่อนแอนี้ของฉัน ในเมื่อคนที่เริ่มต้นเรื่องนี้คือฉัน คนที่จบเรื่องนี้ก็ต้องเป็นฉัน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขะข้าวมาเข้าห้องน้ำด้วยค่ะ” ฉันตะโกนตอบกลับเสียงดัง ก่อนจะโยนไอชิ้นถุงยางที่ฉันกำแน่นจนไม่เป็นทรงลงชักโครกแล้วกดน้ำตาม

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันมองตัวเองในกระจกแล้วรีบจัดการให้สภาพเป็นปกติที่สุด ยังดีที่ตาไม่แดงมากทำให้ฉันสามารถออกมาได้ในเวลาไม่นาน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

3 อาทิตย์ผ่านไป

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

หลังจากวันนั้นที่ฉันเห็นของเหล่านั้น ฉันเองก็พยายามทำตัวปกติกับพี่ตะวันทุกอย่าง เขาเองก็ปกติกับฉันทุกอย่าง เว้นแต่มีบ้างบางวันที่เขาต้องไปข้างนอกแล้วก็ตามเคยคือกลับมาดึกดื่น สารพัดเหตุผลที่เขาอ้าง ฉันก็พยักหน้าฟังด้วยความเข้าใจไม่ถามหรือสงสัยใดๆให้หนักใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ถ้าใครถามว่าทำไมฉันถึงไม่ตัดใจแล้วหนีจากเขาไปให้ไกลที่สุด ทั้งๆที่เห็นของพวกนั้นแล้ว เพียงแต่ฉันกลับคิดว่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ของพวกนั้นมันยังไม่หลักฐานที่ชี้ได้ว่าเขาไม่ซื่อสัตย์กับฉันแน่นอน แต่มันเป็นเพียงสิ่งที่ทำให้ฉันเริ่มระวังและตั้งสติแทนที่จะปิดหูปิดตารับฟังเขาไปอย่างก่อน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว