facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 แพะรับบาป (4)

ชื่อตอน : บทที่ 3 แพะรับบาป (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2562 19:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 แพะรับบาป (4)
แบบอักษร

“ขอโทษครับเท่านาย” ฟิลิปป์ก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด  

“กูจะต้องทำให้แม่นั่นยอมคลายความลับออกมาให้ได้” กรามแกร่งขบเข้าหากันอย่างแรง เมื่อนึกโมโหที่ยัยหน้าจืดนั่นทำร้ายร่างกายเขา 

“แล้วคืนนี้เจ้านายจะลงไปที่คลับไหมครับ” 

“ไม่ล่ะ เดี๋ยวจะกลับไปนอนที่บ้าน พรุ่งนี้ก็ให้คนมาเก็บหลักฐานทุกอย่างที่มีในห้องนะ จากนั้นก็ให้คนมาซ่อมห้องของฉันด้วย” ร่างสูงใหญ่เดินออกไป แต่ก็หยุดชะงักพร้อมมองลูกน้องหนุ่มแล้วพูดบางอย่างขึ้นมา 

“ฉันให้คนย้ายเซฟเก็บเอกสารของฉันเรียบร้อยแล้ว ยังดีไม่มีอะไรเสียหาย” แอรีสรู้สึกว่าตัวเองคิดถูกที่สั่งทำตู้นิรภัยแบบพิเศษที่ถูกออกแบบมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ มันทำจากเหล็กชั้นดีที่สามารถป้องกันการทำลาย ไม่เว้นแม้แต่แรงระเบิดก็ได้ รวมไปถึงน้ำหนักที่มีการถ่วงดุลมาก ที่ต่อให้ผู้ชายสามสี่คนมายกก็ไม่มีทางยกขึ้น เพราะมันต้องถูกปลดล็อกจากรหัสและลายนิ้วมือของเขาเท่านั้น โดยภายในนั้นบรรจุเอกสารสำคัญ และคิดว่าสาเหตุที่เกิดระเบิดเพราะพวกสารเลวนั้นจ้องจะทำลายหลักฐานพวกนี้ 

“ครับ” 

“ฝากดูความเรียบร้อยด้วย ส่วนแม่นั่นให้นอนอยู่ในนั้นแหละ และตอนเช้าอย่าลืมให้คนไปให้อาหารหล่อนด้วย เดี๋ยวตายก่อนที่ฉันจะได้รู้ความจริง” ลิ้นหนาดุนกระพุงแก้มเพื่อนึกถึงแม่ตัวแสบนั่น 

“ได้ครับ” 

วันนี้จะเจอเหตุการณ์สาหัสแต่นั่นมิสามารถที่จะทำให้คนอย่างแอรีสสะทกสะท้านได้ เพราะชีวิตของเขามันแขวนอยู่บนเส้นด้ายมานานแล้ว เรื่องแค่นี้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ 

 

เพียะ!!! 

ฝ่ามือใหญ่ของผู้ชายคนหนึ่งฟาดลงบนแก้มซ้ายของเชอรีนอย่างแรงด้วยความโมโห เพราะเขาไม่คิดเลยว่าแผนการที่วางเอาไว้มันล่มไม่เป็นท่า 

“ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำงานพลาด!!!” ใบหน้าคมสันอยู่ในมุมมืดเพื่อป้องกันการมองเห็นจากคนภายนอก มีเพียงเชอรีนเท่านั้นที่รู้ว่าเขาเป็นใคร เขาคือคนที่เธอรักสุดหัวใจจนยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่ผู้ชายคนนี้กลับไม่เคยเห็นค่าความรักของเธอเลย เธอเองก็โง่ที่รู้ทั้งรู้ว่าหัวใจของเขามีใคร 

“เชอรีนไม่คิดว่างานจะพลาด...” 

“ไม่คิดเหรอ ถ้าโง่ก็ไม่ต้องมาเสนอหน้ารับงานนี้ เพราะมีคนที่ฉลาดกว่าเธอเยอะ”  

มือทั้งสองข้างของเชอรีนกำเข้าหากันแน่น เพราะพยายามสะกดกลั้นความเสียใจของตัวเอง มันทั้งน้อยเนื้อต่ำใจ เมื่อเธอไม่เคยสำคัญและดีในสายตาของเขาเลย 

“เจ้านาย...” 

“ถ้ายังอยากทำงานนี้อยู่ อย่าปล่อยให้พลาด เพราะถ้ามันมีอีกครั้งเดียว เธอก็คงจะรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง...” 

“ค่ะ...ต่อไปเชอรีนจะไม่ให้พลาดอีกแล้วค่ะ”  เพราะยังอยากอยู่ใกล้เขาเชอรีนจึงยอมทำทุกอย่างเพื่อผู้ชายคนนี้ แม้จะดูเป็นคนโง่ในสายตาของคนอื่นก็ตาม 

ร่างสูงใหญ่เดินออกจากห้องไป ปล่อยให้เชอรีนอยู่เพียงลำพังพร้อมกับปล่อยให้หญิงสาวอยู่เพียงลำพัง 

น้ำตาของเชอรีนไหลออกมา ซึ่งไม่ค่อยจะมีคนเห็นเธอแสดงความอ่อนแอออกมา แต่เพราะว่าเป็นเขาจึงต้องมาร้องไห้เสียใจแบบนี้ 

“ฮือ...” 

ความรักโง่ๆ ทำให้เธอยอเขาทุกอย่างแม้จะต้องถูกเหยียบย้ำมากมายแคไหนก็ตาม ขอเพียงว่าสักวันเขาจะหันกลับมามองเธอบ้าง 

 

แอรีสกลับคฤหาสน์ของตนเองด้วยอาการหัวเสีย เมื่อเขากำลังนึกถึงกลิ่นกายของผู้หญิงที่ชื่อขวัญชีวา จังหวะที่ได้เข้าใกล้ความหอมจากเรือนกายสาวมันเข้ากระทบจมูกของเขาอย่างจัง มันเป็นความหอมจากกลิ่นกายจริงๆ มิใช่น้ำหอมอย่างผู้หญิงหลายๆ คนที่เขาเคยเจอ 

ความต้องการบางอย่างมันเกิดขึ้นในตอนนั้น แต่เขาต้องสกัดกั้นความรู้สึกนั้นเอาไว้เพราะไม่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ริมฝีปากอวบอิ่มมันช่างน่าสัมผัส แม้ปากจะบอกไปอย่างรังเกียจเธอก็ตาม 

“ฉันเป็นอะไรวะเนี่ย”  

ความรู้สึกปวดหนึบที่กึ่งกลางของร่างกาย ทำให้แอรีสไม่รอช้าที่จะก้าวขาเดินไปยังห้องของตัวเอง แต่เสียงของใครบางคนที่มาขัดจังหวะ ทำให้ชายหนุ่มเกิดหัวเสียขึ้นมา 

“ทำไมวันนี้กลับมานอนที่บ้านวะ” เสียงของอาเธอร์ถามน้องชาย เมื่อเห็นท่าทีเร่งรีบของน้องชาย เพราะปกติแล้วแอรีสจะไม่เคยกลับมานอนที่บ้านเวลานี้ 

“อย่ายุ่งน่ะ” แอรีสพยายามสะกดกั้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้มิให้พี่ชายรับรู้ ไม่อย่างนั้นมันคงจะล้อเลียนเขาไม่เลิก 

“เป็นอะไรวะ หน้าแดงๆ” คิ้วหนาของอาเธอร์ขมวดเข้าหากัน เมื่อใบหน้าของแอรีสที่แดงก่ำราวกับคนเป็นไข้ “ไม่สบายหรือเปล่า” 

“ไม่ได้เป็นอะไร” แอรีสพยายามแสดงตัวเองให้ปกติมากขึ้น แต่มันไม่รอดพ้นสายตาอันเฉียบคมของอาเธอร์ไปได้ เขาพอมองออกว่าตอนนี้น้องชายกำลังเป็นอะไรกันแน่ 

“แน่ใจนะ” 

“เออ...พูดจบแล้วใช่ไหม ฉันจะไปนอน” แอรีสพยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็เดินขึ้นไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็ว เพราะอารมณ์ที่มีอยู่ตอนนี้มันมากจนยากจะยับยั้ง 

“อะไรจะอยากขนาดนั้นวะ” อาเธอร์หัวเราะร่า เพราะรู้ว่าน้องชายเป็นอะไร แต่แค่แปลกใจว่าคนอย่างแอรีสจะปล่อยให้ตัวเองทรมานแบบนี้ทำไม ทั้งๆ ที่มันสามารปลดปล่อยความต้องการกับผู้หญิงสวยๆ มากมาย 

“บัดซบเอ๊ย!!!” 

ความต้องการทำให้เขารับรู้ว่าแก่นกายของตัวเองกำลังโป่งพอง ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อน เพราะอย่างน้อยจะต้องมีการเล้าโลมก่อนที่จะเกิดอารมณ์ แต่ครั้งนี้มันต่างกันออกไป 

แอรีสรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทันทีเมื่อมาถึงห้องของตนเอง และก้มมองกึ่งกลางของร่างกายที่ตอนนี้มันกำลังชูชันพร้อมที่จะปลดปล่อยแล้ว 

“แม่งบ้าอะไรวะเนี่ย” มาเฟียหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดใจที่ต้องมาพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของผู้หญิงที่ไม่มีอะไรเลยอย่างขวัญชีวา 

มือใหญ่จัดการเปิดฟักบัว เพื่อที่จะให้ความเย็นยับยั้งความต้องการที่มีอยู่ในตอนนี้ สายนำไหลลงชโลมร่างกาย แต่ความรุ่มร้อนภายในกลับยังคงร้อนระอุราวกับระเบิดออกมา ยิ่งนึกถึงใบหน้าหวานๆ ความต้องการก็เพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง 

แอรีสใช้มือข้างหนึ่งของตัวเองกอบกุมกายใหญ่เอาไว้ จากนั้นก็ขยับไปมาเพื่อให้มันบรรเทาความปวดร้าวนี้ลงได้ ส่วนมืออีกข้างก็ค้ำยันกับกำแพงเพื่อพยุงตัวเองเอาไว้ 

ซ่า!! 

สายน้ำไหลรดร่างใหญ่ที่กำลังรุ่มร้อน เขาจึงพยายามหาวิธีหยุดยั้งและลดทอนความอยากนี้ให้ลดลง ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงตนสามารถหาผู้หญิงมานอนด้วยก็ได้ แต่เขากลับไม่อยากจะทำอย่างนั้น 

“อ่า” เสียงทุ้มกระเส่า เพราะเขากำลังนึกถึงหน้าของผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุของความต้องการนี้ ใบหน้าหวานที่ไม่มีอะไรโดดเด่น ส่วนรูปร่างก็บางเฉียบจนมองไม่เห็นส่วนเว้าส่วนโค้ง แต่เขากลับอยากได้ผู้หญิงคนนี้อย่างประหลาด และคิดว่าถ้าได้สักครั้งมันอาจจะทำให้ตนไม่โหยหาความต้องการแบบนี้อีก 

“ยัยตัวแสบเอ๊ย!!!” 

เมื่อปลดปล่อยความต้องการเรียบร้อยแล้ว แอรีสก็อาบน้ำแล้วนอนลงบนเตียงทันที ซึ่งนานๆ ทีเขาจะได้นอนพักผ่อนเร็วๆ บ้างๆ ช่วงนี้จะต้องดูแลคลับจนแทบไม่มีเวลานอนเลยด้วยซ้ำ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว