facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่16 แต่ว่า ..

ชื่อตอน : ตอนที่16 แต่ว่า ..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ย. 2562 18:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16 แต่ว่า ..
แบบอักษร

ตอนที่16 แต่ว่า ..

“ต้นข้าวว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ทำไมขี้เซาจังยัยเด็กคนนี้”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงปลุกของใครบางคน ก่อนแววตาจะเบิกกว้างสุดขีด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พ่อ! แม่!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ใช่สิลูก จะใครอีกล่ะ” แม่ยิ้มกว้างพลางโผเข้ามากอดฉันไว้แน่น ตามด้วยพ่อที่ลูบหัวฉันเบาๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ความอบอุ่นของท่านทั้งสองทำให้น้ำตาฉันซึม ถ้าพวกท่านรู้ว่าฉันเคยทำตัวแบบนั้น ท่านจะผิดหวังแค่ไหนนะ ฉันได้แต่ขอโทษขอโพยในใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ร้องไห้ทำไมลูก หื้มม” พ่อเป็นฝ่ายถามฉัน เมื่อเราสองแม่ลูกผละตัวออกมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวแค่คิดถึงพ่อกับแม่เฉยๆค่ะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พ่อกับแม่ก็คิดถึงลูกจ้ะ พวกเราซื้อขนมของกินมาให้ลูกเต็มเลยนะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไปข้างล่างกันลูก ไปกินข้าวด้วย”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ นั้นเดี๋ยวข้าวตามลงไปนะคะ ขอล้างหน้าล้างตาแปปนึง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ได้ลูก อย่านานนะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

หลังจากพวกท่านลงไปแล้ว ฉันก็รีบเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น แล้วเปลี่ยนชุดเพื่อลงไปทานข้าว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หนูข้าววว~” เสียงคุ้นๆเรียกฉันมาแต่ไกล ตั้งแต่หัวบันไดทำเอาใจฉันกระตุก ก็เป็นเสียงป้าขวัญแม่ของพี่ตะวันไงล่ะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“คุณอย่าเสียงดังสิ หลานตกใจหมด” เสียงลุงพล พ่อของพี่ตะวันก็อยู่ อย่าบอกนะว่ามากันครบบ้านเลย ?!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันรีบเดินลงมาแม้ว่าร่างกายจะไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ก็ตามเถอะ แต่การให้ผู้ใหญ่รอนานๆก็คงไม่ใช่เรื่องดี

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า พะพี่ตะวัน!” นี่เขาก็อยู่ด้วยเหรอ ใบหน้าหล่อร้ายนั้นเรียบเฉยจนฉันเองก็เดาทางไม่ถูกเหมือนกัน รู้เพียงแต่ว่าไม่อยากเจอเขาเลยสักนิด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มาให้ป้ากอดหน่อยลูก คิดถึงหนูจริงๆ” ป้าขวัญเดินตรงเข้ามาหาฉัน ก่อนจะดึงตัวฉันไปกอดแล้วหอมซ้ายหอมขวา ท่านเอ็นดูฉันมากจริงๆจนแทบจะเป็นแม่อีกคนของฉันก็ว่าได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มาๆ กินข้าวกันเถอะ” เสียงแม่ฉันดังออกมาจากในห้องครัวขณะที่มือก็ถือชามน้ำแกงออกมาด้วย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มาๆ กินข้าวกันลูก” ป้าขวัญดึงฉันมานั่งใกล้ๆท่านและซึ่งตำแหน่งที่ฉันนั่งก็ดันข้างลูกชายเขาน่ะสิ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เหงาหรือเปล่าลูก พ่อกับแม่ไปเที่ยวสักนาน” พ่อของฉันถามขึ้นระหว่างที่พวกเรากำลังนั่งทานข้าวกันไปเงียบๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ค่ะ ไปเที่ยวกันมาสนุกไหมคะ” ฉันพยายามทำน้ำเสียงร่าเริง แล้วถามพวกท่าน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“สนุกดีลูก” แม่ของฉันตอบยิ้มๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ว่าแต่ทำไมกลับมาเร็วจังคะ” ฉันเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะเอ่ออ คะคือว่า..” อยู่ๆแม่ก็อ้ำอึ้งขึ้นมาสักงั้น มีอะไรหรือเปล่า?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“คืองี้นะลูก ระหว่างที่พวกเราไปเที่ยวกัน พวกเราเจอครูบาอาจารย์ท่านนึง” ป้าขวัญเป็นคนพูดขึ้นมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“คะ?” แล้วเกี่ยวอะไรกับที่ท่านกลับเร็ว

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เป็นบุญของพวกเราจริงๆลูกที่ได้เจอท่าน แล้วโชคดีที่ป้ากับแม่ของหนูได้ไปสนทนาธรรมกับท่าน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อ่อค่ะ” ฉันพยักหน้าเข้าใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ทีนี้ ท่านมีโครงการจะปฏิบัติธรรมและหาลูกศิษย์ที่พอจะมีปัจจัยในการช่วยสร้างโครงการนี้ขึ้นเพื่อเผยแพร่ธรรมะให้เข้าถึงคนทุกชนชั้น”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ” ฉันรับฟังเฉยๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าพวกท่านต้องการสื่อสารอะไร

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“คือพวกเราเลยตัดสินใจกันว่า อยากจะตามท่านไปปฏิบัติโครงการนี้น่ะจ้ะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อ่อ ก็ดีนะคะ” ฉันพยักหน้าเห็นด้วย ถ้ามันเป็นความสุขของพวกท่าน ฉันก็ไม่ขัดอยู่แล้ว ว่าแต่ทำไมพวกท่านต้องทำสีหน้าลำบากใจด้วยนะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่ว่า ..”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่ว่าอะไรคะ?” ฉันถามขึ้นด้วยความสงสัย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

ช่วงหลังมา แทบไม่มีโอกาสได้พูดคุยกับนักอ่านทุกท่านเลยค่ะ ช่วงนี้ไรท์ติดสอบเลยรีบมาลงให้อ่านแล้วรีบออกจากแอพ เม้นติชมกันได้นะคะ ไรท์อ่านเสมอ จุ้บๆ

ขอกำลังใจหน่อยฮับบ พรุ่งนี้สอบแล้ว จุ้บๆ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว