facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่15 เข้มแข็งให้ได้

ชื่อตอน : ตอนที่15 เข้มแข็งให้ได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2562 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15 เข้มแข็งให้ได้
แบบอักษร

ตอนที่15 เข้มแข็งให้ได้

ฮึกกกกกกกก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันทรุดตัวลงร้องไห้กับพื้นทันทีที่เข้ามาในบ้าน หลังจากที่แน่ใจว่าพี่ตะวันหลับสนิทไปแล้ว ฉันก็รีบหนีออกมาอย่างยากเย็น เสื้อผ้าขาดวิ่นทำให้ฉันจำใจต้องเอาชุดของเขาใส่มาก่อน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ที่ฉันกลับมาบ้านไม่ใช่ว่าเพราะต้องการให้เขามาตาม แต่มันเป็นเพราะฉันไม่รู้จะไปหาใครต่างหากล่ะ จะไปหานนท์หรือซินดี้ก็ไม่ได้แน่นอน เพราะถ้าสองคนนั้นเห็นฉันในสภาพนี้คงไม่พ้นต้องโดนซักจนยอมเล่าหมดเปลือก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

และแน่นอนว่าถ้าเพื่อนของฉันรู้ว่าพี่ตะวันทำอะไรกับฉันลงไป คงไม่พ้นต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่นอน โดยเฉพาะกับนนท์ที่มันไม่ชอบพี่ตะวันเอามากๆมาแต่ไหนแต่ไร ถึงแม้มันจะไม่รู้เรื่องพี่ตะวันเย็นชากับฉัน แต่มันก็ชอบด่าพี่ตะวันตลอดว่าโง่ที่ดูไม่ออกว่าฉันรักเขาขนาดนี้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ครืด ครืด ครืด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้นทำให้ฉันกลั้นเสียงสะอื้นก่อนจะควานหาแล้วหยิบมันขึ้นมารับสาย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ฮะฮัลโหล”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(อยู่ไหนเนี่ยยัยข้าว) เสียงยัยซินดี้ดังมากจนฉันต้องรีบเอามันออกให้ไกลจากหู

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อยู่บ้าน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(เป็นไรป่ะวะ ทำไมเสียงแกแปลกๆ)

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เปล่าๆ” ฉันโกหกยัยนี่ไป เพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(เออแล้วทำไมไม่มาเรียน หรือว่าแกยังเสียใจเรื่องนั้นอยู่)

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่แล้วๆ วันนี้ฉันปวดหัวจริงๆ ฝากจดงานด้วย”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(เออๆได้ แล้วเมื่อวานเขาไม่ได้ทำอะไรแกใช่ป่ะ)

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ใช่ เมื่อวานไม่ได้ทำ แต่วันนี้เขาทำไง! ฉันได้แค่ตอบยัยซินดี้ในใจ จะพูดอะไรออกไปก็ไม่ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เปล่าๆ แล้วเมื่อวานล่ะทำไมฉันติดต่อแกไม่ได้”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(อ่ะ เออ ..มีธุระนิดหน่อย แต่แกไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เดี๋ยวฉันจดงานให้ แล้วตอนเย็นให้ไปหาไหม)

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มะไม่ต้อง เดี๋ยวเจอกันพรุ่งนี้นะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

(ได้ๆ ดูแลตัวเองดีๆนะ ไม่ไหวก็โทรมา)

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขอบใจมากแก”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

หลังจากฉันวางสายจากยัยซินดี้ ฉันก็ร้องไห้ต่อสักพักจนพอใจ จนสุดท้ายคิดขึ้นมาได้ว่าอะไรที่เสียไปแล้วมันก็เอากลับคืนมาไม่ได้หรอก เพราะฉะนั้นฉันต้องเข้มแข็งให้ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

พอปลุกระดมเรียกกำลังใจให้ตัวเองเสร็จ ฉันก็ตั้งใจว่าจะไปอาบน้ำแล้วค่อยหาข้าวกิน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“โอ้ยยย” เพราะรีบลุกไปหน่อยทำให้ฉันต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ จะให้ไม่เจ็บได้ยังไงล่ะ ก็ขนาดของเขามัน...ขนาดนั้น แถมยังกระแทกกระทั้นซะแรง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ช่างเถอะ ไม่อยากจะนึกถึงคนใจร้ายแล้ว ฉันรีบจัดการพาตัวเองไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แต่เพราะความง่วงมีมากกว่าความหิวทำให้ฉันเลือกที่จะพาตัวเองไปนอนมากกว่าไปหาของกิน ..

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ต้นข้าว~”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ตื่นได้แล้ว..”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เสียงใครกันนะที่กำลังเรียกฉัน ทำไมมันคุ้นๆอย่างนี้ ..

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว