facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่8 ลงโทษเด็กดื้อ

ชื่อตอน : ตอนที่8 ลงโทษเด็กดื้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2562 17:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่8 ลงโทษเด็กดื้อ
แบบอักษร

ตอนที่8 ลงโทษเด็กดื้อ

สุดท้ายฉันก็แพ้เขาทุกทีสินะ ตอนนี้เราสองคนเข้ามาอยู่ในห้องชั้นบนสุดของคอนโดที่มีเขาเป็นเจ้าของเรียบร้อยล่ะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

สไตล์ของการห้องบ่งบอกถึงนิสัยของเจ้าของได้เป็นอย่างดี เฟอนิเจอร์ส่วนใหญ่จะเป็นสีดำตัดกับสีขาวที่เป็นเพียงส่วนน้อย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

โดยลึกๆแล้วพี่ตะวันเป็นคนที่เย็นชากับคนนอกมาก มีเพียงแต่ฉันที่เขาอบอุ่นด้วยมาตลอด แต่จนกระทั่งเมื่อคืนที่มันทำให้เขาเปลี่ยนไปแล้วปฏิบัติต่อฉันด้วยสันดานดิบที่แท้จริง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ทำไมต้องโดดเรียน” กุญแจรถคันหรูถูกโยนไปไว้ในมุมโซฟาอย่างไม่ไยดี ในขณะที่มือหนาอีกข้างยกขึ้นมาแกะเนคไทให้หลุดออกตามด้วยปลดกระดุมเสื้อลงจากเห็นแผงอกรำไร

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขะ ข้าวว..” ก็เพราะเขานั่นแหละ จะให้ตอบว่ายังไงล่ะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่ตะวันพาข้าวมาที่นี่ ไม่มีเรียนตอนบ่ายหรือไง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ต้องมาเบี่ยงประเด็น” โดนรู้ทันอีก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ก็ข้าวไม่อยากเรียน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“นี่คือเหตุผลของคนที่โตแล้ว?” สายตานุ่มลึกจ้องตรงมาจนฉันหวาดกลัว มันดูอบอุ่น ดูเอ็นดู หยอกล้อ แต่มันเจือปนด้วยความดุดันอยู่ข้างใน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แล้วพี่จะยุ่งอะไรกับข้าว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ฉันก็ไม่ได้อยากยุ่ง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“นั้นถอย ข้าวจะกลับ” โคตรจุกกับคำพูดเขาเลย ผ่านไปแค่ชั่วค่ำคืน พี่ตะวันเปลี่ยนไปเป็นอีกคนได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ เขากลายเป็นคนใหม่ที่เหมือนฉันไม่เคยรู้จัก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เธอกลับไม่ได้เพราะแม่ฉันสั่งให้ฉันดูแลเธอ!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ดูแล?”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ใช่! เป็นหวัดไม่ใช่หรือไง” น้ำเสียงเยาะเย้ยราวกับรู้ว่าน้ำเสียงที่แม่ของฉันได้ยินมันคือเสียงร้องไห้มากกว่าไม่สบาย

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวไม่ได้เป็น ข้าวจะกลับแล้ว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“จะรีบไปหามันหรือไง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ใคร” ฉันถามพี่ตะวันอย่างงุนงง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไอนนท์ไง!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ใช่ ข้าวจะรีบไปหานนท์!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อยากไปมากใช่ไหม?”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ทะทำไม” เท้าสองข้างของฉันเริ่มถอยหนีด้วยความกลัว เมื่อพี่ตะวันเดินตรงเข้ามา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ฉันจะลงโทษเด็กดื้อ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ปึก ปักก~

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันล้มลงไปกองกับพื้นทันทีที่ชนกับบานประตู เพราะประตูมันไม่ได้ปิดสนิทจนพอให้ฉันพิงได้ เลยทำให้เสียหลักจนต้องไปกองอยู่กับพื้นอย่างน่าสมเพช

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หึ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“จะทำอะไร” ฉันเริ่มกลัวพี่ตะวันจริงๆแล้ว เมื่อเขาก้มตัวลงมาหาอย่างรวดเร็ว ก่อนตัวของฉันจะปลิวลอยเบาเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดเขา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เมื่อคืนอ่อยไม่สำเร็จเหรอ วันนี้ถึงต้องเอาใหม่?”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เดี๋ยวไอพี่ตะวันบ้า ฉันไปอ่อยเขาตอนไหน..

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว