facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่6 เขาเกลียดฉัน

ชื่อตอน : ตอนที่6 เขาเกลียดฉัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ย. 2562 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6 เขาเกลียดฉัน
แบบอักษร

ตอนที่6 เขาเกลียดฉัน

ฉันวนรถเข้ามาจอดที่ประจำด้วยความคุ้นเคย โชคดีที่วันนี้มาไม่สายมาก ทำให้ไม่ต้องวนรถไปชั้นบนกว่านี้ ทว่าสายตาไม่รักดีเหลือบไปเห็นรถคันหรูที่จอดก่อนอยู่แล้วในที่ประจำ อืมม~ รถของพี่ตะวันไง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันรีบละสายตาแล้วเดินออกไปทันที แสงแดดอ่อนๆไม่ช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด กลับทำให้ฉันรู้สึกอยากกลับบ้านไปนอนมากกว่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ยัยข้าว ข้าววว” เสียงแสบหูตะโกนจากข้างหลังทำให้ฉันหยุดรออยู่กับที่ ก่อนซินดี้ เพื่อนสนิทที่สุดของฉันจะวิ่งมาและกอดรัดฉันไว้จากด้านหลัง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะไรของแก เสียงดังทำไม” ฉันหันไปดุยัยนี่เบาๆ พลางแกะท่อนแขนเล็กของซินดี้ออก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เมื่อคืนเป็นไงบ้างวะ” อืมใช่ ซินดี้เป็นเพื่อนที่รู้เรื่องทุกอย่างในชีวิตของฉัน ตั้งแต่ที่ฉันแอบรักพี่ตะวัน จนกระทั่งเรื่องเมื่อคืนที่ฉันจะทำ ตอนแรกยัยซินดี้ค้านหัวชนฝา ยังไงๆก็ไม่ปล่อยให้ฉันทำเรื่องนี้แน่นอน แต่จนแล้วจนรอด สุดท้ายก็แพ้แรงออดอ้อนของฉันที่อยากจะลองดู

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ฉันไม่กล้าโทรไป เผื่อแกจะไม่สะดวก” ใบหน้าจิ้มลิ้มของยัยนี่ยิ้มล้อเลียน สงสัยในหัวสมองกำลังคิดเรื่องอย่างนั้นสินะ แต่มันไม่ได้เกิดขึ้นแบบที่ยัยนี่คิดยังไงล่ะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เป็นไรไป ทำไมเงียบ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เขาเกลียดฉันแล้วแก เขาเกลียดฉันแล้ว” น้ำเสียงสั่นเครือทำให้ยัยซินดี้วิ่งมาอยู่ด้านหน้าของฉัน ก่อนจะใช้มือเล็กจับใบหน้าของฉันแล้วสังเกตุอย่างถี่ถ้วน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่เป็นไรแก ไม่เป็นไรนะ” ซินดี้ลูบหลังฉันเบาๆให้กำลังใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไปเรียนคาบนี้ก่อน คาบบ่ายโดดกัน เดี๋ยวพาไปห้องไอนนท์ แกสามารถปลดปล่อยให้เต็มที่”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืม” ฉันพยักหน้าตกลงกับสิ่งที่ซินดี้พูด เอาจริงๆ ถ้าวิชานี้ไม่ได้สำคัญฉันก็จะไม่มาเรียนแน่นอน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“สั่งงานเหมือนแม่งทั้งเทอมเรียนแค่วิชานี้วิชาเดียว” ซินดี้บ่นอย่างไม่พอใจกับงานที่อาจารย์สั่ง ก่อนจะเก็บยัดเอกสารการเรียนใส่เข้ากระเป๋าลวกๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไปกันแก”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืม”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไปรถใคร” ซินดี้หันมาถามฉันในระหว่างที่เรากำลังเดินไปลานจอดรถ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“รถฉันก็ได้” ฉันพูดตอบ พลางก้มหน้าก้มตาล้วงกุญแจรถในกระเป๋า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ปึกกก!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขอโทษค่ะ” ก่อนจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ น้ำหอมกลิ่นคุ้นเคยทำให้ฉันตัวชาไปชั่วขณะ ไม่นะ มันไม่น่าใช่อย่างที่ฉันคิด ก่อนฉันจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

พี่ตะวัน! ใช่จริงๆด้วย คนที่ฉันชนคือพี่ตะวัน เขามากับเพื่อนในกลุ่มอีกสามสี่คนที่ฉันเองก็พอสนิทอยู่บ้างเพราะถ้าวันไหนที่เขากลับบ้าน เราก็มักจะกลับด้วยกัน จนเป็นเหตุให้ได้เจอเพื่อนพี่เขาบ้าง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

พี่ตะวันซื้อคอนโดอยู่ใกล้มหาลัยเพื่อจะได้ไม่ต้องไปกลับทุกวันในช่วงงานรัดตัว คณะที่พี่ตะวันเรียนมักจะมีงานทำให้ต้องกลับบ้านดึกบ่อยๆ ทำให้ลุงพลกับป้าขวัญตัดสินใจซื้อคอนโดให้พี่เขา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ต่างกับฉันที่เพิ่งจะเข้าปีหนึ่ง งานเลยยังไม่ค่อยมี และจริงๆแล้ว ระยะทางจากมหาลัยไปกลับที่บ้านก็ไม่ได้ไกลมาก ยกเว้นแค่การจารจรในยามเช้าและชั่วโมงเร่งด่วนที่ทำให้น่าเบื่อเท่านั้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อ้าว น้องข้าวกำลังไปไหนครับ” พี่บาส เพื่อนสนิทของพี่ตะวันเอ่ยทักฉันขึ้นมา พี่เขาเป็นพี่ที่น่ารักคนนึงเลยก็ว่าได้ เขาเป็นที่ชวนฉันคุยมากสุดแล้วในกลุ่ม เขาค่อนข้างเป็นคนที่เฟรนลี่และสาวๆเยอะพอตัวเลยแหละ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ใช่เรื่องของนาย!” อืม ลืมบอกว่าพี่บาสกับซินดี้เป็นคู่เวรคู่กรรมกัน เจอกันทีไรสองคนนี้ต้องกัดกันทุกที และฉันก็ไม่รู้สาเหตุเพราะซินดี้ไม่ยอมปริปากเล่าให้ฟังเลย นอกจากจะบอกว่าไม่ชอบขี้หน้าพี่บาส ทั้งๆที่สาวๆทั้งมหาลัยพร้อมจะพลีตัวพลีกายให้พี่เขากันถ้วนหน้าเนี่ยนะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เป็นเด็กเป็นเล็ก พูดกับรุ่นพี่ดีๆหน่อย” พอเป็นซินดี้ น้ำเสียงอ่อนโยนที่ฉันได้รับจากพี่บาส ก็กลายเป็นดุดันสักงั้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขอตัวก่อนนะคะพี่บาส ไปซินดี้” ฉันรีบดึงแขนซินดี้แล้วรีบไปดีกว่า ตรงไหนที่มีเขา ฉันยังไม่อยากเจอ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“จะไปไหน!” น้ำเสียงเย็นชาที่ไม่เคยใช้กับฉันเลยสักครั้งตั้งแต่เรารู้จักกันมา เมื่อคืนฉันเพิ่งได้รับมันเป็นครั้งแรก ตอนนี้น้ำเสียงนั้นกำลังตวาดเสียงดัง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

แต่เรื่องของเขาสิ ฉันยังไม่อยากเจอเขานี่ ฉันเลยจะเดินต่อและไม่สนใจคำถามนั้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ไม่ใช่ว่าโกรธหรือโมโหเขานะ เพียงแต่ว่าลึกๆฉันเสียใจกับการกระทำของตัวเอง และ ผิดหวังกับสิ่งที่พี่ตะวันปฏิบัติกับฉันมากกว่า แต่ถ้าถามว่ายังรักไหม รักสิ! มันไม่ได้เลิกรักได้ง่ายขนาดนั้นนี่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ถามไม่ได้ยินหรือไงวะ” เสียงพี่ตะวันดังขึ้นคนแถวนั้นหยุดหันมามอง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ใจเย็น มึงเป็นไรวะ” พี่บาสมองหน้าฉันสลับกับพี่ตะวันไปมาอย่างไม่เข้าใจ ก็แหงล่ะสิ ปกติพี่ตะวันอบอุ่นกับฉันจะตาย แต่พอมาวันนี้ตวาดใส่ เป็นใครจะไม่แปลกใจบ้างล่ะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไปกินข้าวค่ะ” ฉันจำใจหยุดเดินแล้วหันกลับไปตอบเขา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หึ กินข้าวเหรอ” น้ำเสียงเย้ยหยันคล้ายไม่เชื่อสิ่งที่ฉันพูด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ” ฉันพูดแค่นั้นแล้วก็หันหน้ากลับไป

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เดี๋ยวฉันพาไป!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว