email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

39:ความอดทนที่สิ้นสุด

ชื่อตอน : 39:ความอดทนที่สิ้นสุด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.1k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ส.ค. 2562 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
39:ความอดทนที่สิ้นสุด
แบบอักษร

"ยังจะเอาไหม"ฟาโรห์หันไปถามฮัน

ฟาโรห์ตั้งใจคิดแผนนี้เพื่อลูกและครอบครัว เขาสามารถซื้อของเล่นทั้งห้างได้แต่เขาก็ไม่ทำ เขาเลือกที่จะทำแบบนี้จะได้ใช้เวลากับลูก ได้เล่นกับลูก เขาหวังที่จะชดเชยสิ่งที่ลูกขาดไปไม่ว่าจะเป็นของเล่น หรือการอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่ลูก

ฟาโรห์รู้ดีว่าเมีย มัม และพ่อตาก็อยากมีส่วนร่วมในของเล่นที่ให้กับลูกชาย ถ้าเขาทำแบบนี้ทุกคนก็จะได้มีส่วนร่วมในของเล่นชิ้นนี้

"พวกคุณซินะ ที่บีบทางโรงเรียนให้ไล่ลูกผมออก หึ"

ตอนแรกฟาโรห์ตั้งใจจะไประเบิดทั้งโรงเรียนและบ้านไอ้เด็กที่มันกล้ามาว่าลูกชายเขา ไม่ทันไรก็มาขัดจังหวะความสุขเขากับครอบครัว 'แต่ก็ดีมาให้จัดการถึงที่'

"ใช่ละจะทำไม"เฟินยิ้มรับ

"มาโคร มาติน ทำยังไงก็ได้ให้ครอบครัวนี้มัมหมดตัวหรือไม่ก็ไปเทกโอเวอร์ธุรกิจมันมาให้หมด อย่าให้มันมีหน้ามีตาในสังคมอีก!!!"

"ครับนาย"มาโคร / มาติน ยิ้มรับคำสั่งที่ถูกใจ ใครที่กล้ามาว่านายน้อยเขาต้องเจอดี

"คนอย่างแกจะทำอะไรได้ ก็แค่คิดว่าซื้อของเล่น80ล้านให้ลูก แล้วจะสั่งเป็นสั่งตายคนอื่นได้หรอ หึ"

"ฮัน ฉันว่านายเตือนภรรยานายหน่อยก็ดีนะ ถ้าคุณฟาโรห์ มาเชลเลีย ลูกเขยของฉันคิดทำจริงๆ การสั่งเป็นสั่งตายคนก็เรื่องง่าย"

"ฟาโรห์ มาเชลเลีย ?" ฮันมีสีหน้าตกใจ เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร มาเฟียหนุ่มสัญชาติอเมริกาที่รวยติดอันดับโลก ไหนจะมีพ่อตาเป็นเศรษฐีที่รวยที่สุดในจีนอีก แล้วเด็กน้อยที่มีเรื่องกับลูกชาย ยังเป็นผู้สืบทอดของทั้งสองตระกูลอีก

"คุณชาน คุณฟาโรห์ ทางครอบครัวของผิดไปแล้ว ต้องขออภัย อย่างยิ่ง"ฮันที่รู้ตัว คุกเข่าต่อหน้าทั้งสองกลางห้างดัง

"ฮัน คุณทำอะไร ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้" เฟินดึงสามีขึ้น

"คุณด้วยเฟิน คุกเข่าสิ" ฮันดึงภรรยาและลูกให้ทำตาม

ปัก ปัก

"ทำไมฉันต้องทำด้วย เราไม่ได้ผิด" เฟินตบตีสามี

"คุณรู้หรือป่าว ว่าธุรกิจของเรารวมกัน ราคาก็แค่ร้อยกว่าล้าน คุณคิดว่าคุณจะต่อก่อนกับครอบครัวที่สามารถสร้างลานของเล่นใจกลางห้างได้หรือป่าว ไม่ใช่แค่รวยนะ ต้องมีอำนาจด้วย"ฮันกระซิบบอกเมียให้รีบไหวตัว

"เราจะทำยังไงกันดี"เฟินมีสีหน้าตกใจ

"ยกโทษให้พวกเราด้วย พวกเราจะไม่ทำแบบนั้นอีก"ครอบครัวเจ้าปัญญาที่คุกเข่ายกมือไหว้ฟาโรห์ ทำราวกับว่าเขาเป็นพระเจ้า

"คุณค่ะ"ลดาเอามือมาจับแขนฟาโรห์ไว้

ฟาโรห์หันไปหาลดาด้วยสายตาเจ็บปวดจากคำที่เธอเรียกเขา มันย้ำเตือนได้ดีว่าเธอจำเขาไม่ได้

"คุณค่ะ ปล่อยพวกเขาไปเถอะนะค่ะ สงสารเด็ก ลดาว่าเราไปฉลองกันดีกว่า ราฟก็เริ่มหิวแล้วใช่ไหมลูก" ลดาเอามือลูกหัวราฟที่ฟาโรห์อุ้มอยู่ และไม่ลืมที่จะส่งสายตาอ้อนให้ฟาโรห์

ฟาโรห์ที่ยืนแข็งทื่อ ตลอดที่เขาและเธออยู่ด้วยกันมาเธอแทบจะไม่ขอร้องหรืออ้อนอะไรเขาเลย เขาชอบเหลือเกินที่เธอทำแบบนี้ เพียงแค่เธอต้องการอะไรเขาก็พร้อมจะให้ทุกอย่าง

" ถ้าแด๊ดดี้หิว ราฟถึงจะหิวครับ" ราฟกลัวว่าถ้าบอกความจริง แล้วจะไม่ได้อยู่เล่นกับฟาโรห์ต่อ

"ทำตามที่เมียฉันสั่ง" ฟาโรห์หันไปบอกมาตินและมาโคร "แด๊ดดี้หิวครับ หิวมากเลย แต่ไม่รู้จะกินอะไรดี ราฟรู้ไหมครับว่าอะไรอร่อย? "ฟาโรห์ยอมทันทีที่ลูกและเมียขอ

"ปล่อยพวกเขาไปเถอะนะค่ะ แล้วรบกวนผู้จักการส่งของเล่นทั้งหมดที่ซื้อและที่สั่งไปตามที่อยู่นี้นะค่ะ" ลดาสั่งมาโครและมาติน และหันไปอีกทางเพื่อสั่งผู้จัดการ

"หม้อไฟห่ะ หม้อไฟอร่อยมาก"ราฟทำหน้าดีใจ

"หม้อไฟ?"ฟาโรห์หันไปหาชานเพื่อให้อธิบาย

"ของโปรดไอ้แสบมันนะ ฟาโรห์"

"มีคุณผัก มีคุณแครอท คุณกุ้ง บลาๆๆ ด้วยห่ะ"ราฟอธิบาย จนน้ำลายไหล

ชานเดินนำหน้าไปยังร้านที่ชอบมาประจำกับลูกสาวและหลาน

ร้านอาหารอยู่ในห้าง แค่ลงมาจากชั้นของเล่นหนึ่งชั้นก็เจอกับร้านอาหารมากมาย

"คุณชาน เหมือนเดิมนะครับ"ผู้จัดการรีบมาต้อนรับ ทำไมนะหรอ ก็เพราะชานเป็นเจ้าของห้างไง

"ขอโต๊ะใหญ่หน่อยนะ จะพาราฟมาฉลอง"ชานยิ้มให้หลายชาย

"วันเกิดคุณราฟไม่ใช่วันนี้นิครับ ?"ผู้จัดการถามด้วยอาการแปลกใจ เพราะทุกวันเกิดราฟจะมาฉลองที่นี่ ดังนั้นผู้จัดการอย่างเขาต้องจำได้ดี

"พ่อตาราฟมาหานะ"ชานมองไปที่ราฟใบหน้ายิ้มจนตาหยี

"โอ้โห ไม่แปลกใจเลยนะครับ ว่าคุณราฟหล่อได้ใคร "ผู้จัดการมองหน้าชายที่อุ้มราฟ อย่างพิจารณา

"คิคิ เหมือนแด๊ดดี้ ใช่ไหมครับ"ราฟหัวเราะชอบใจ

"ครับ เหมือนกันมาก"ผู้จัดการยิ้มตอบ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น