เวลา 09:00 น.

หลังจากที่ฉันเตรียมตัวเข้าเรียนเสร็จ ก็เข้าห้องเรียนตามปกติกับ อันญาและเรย์นิน

แต่เพราะวันนี้เปิดเทอมวันแรกอาจารย์จึงปล่อยคราสทันทีที่บอกรายละเอียดการเรียนจบ

ในขณะที่พวกเรากำลังจะเดินออกจากห้องเรียนก็มีเสียงอาจารย์เรียกฉันเอาไว้

หลังจากที่อาจารย์เดินออกไปฉันก็หันมาพูดกับสองสาว

ว่าแล้วฉันก็เดินไปห้องวิชาการยื่นเอกสารและตรงไปห้องเก็บอุปกรณ์ที่อยู่ลึกเข้าไปหลังตึกเพื่อเอาหนังสือที่อาจารย์ฝากมาเข้าไปไว้

ณ ห้องเก็บอุปกรณ์

ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นว่าในห้องทั้งมืดอีกทั้งยังมีตู้เก็บของและชั้นหนังสือเต็มไปหมด

กึก~ ปัง

ทันทีที่ฉันเข้าไปข้างในห้องและก้มเก็บหนังสือไว้ชั้นล่างสุดของชั้นหนังสือ ฉันก็ได้ยินเสียงของคนปิดประตูเบาๆ

อะ อะไรเนี่ย 😳 ทั้งสองคนกำลังจะทำอะไรกัน หาาาา ฉันอยู่ในห้องนี้นะ !!!! ทำไงดีละเนี่ยลลินเอ้ย

ฉันได้แต่นั่งปิดปากตัวเองอยู่ในมุมหลังสุดของห้อง อะไรมันจะซวยขนาดนี้เนี้ย

แล้วฉันควรทำยังไงละเนี้ย ขอเถอะอย่ามาทางนี้น้าาาา 🤦🏻‍♀️

ชายหญิงทั้งสองคนต่างนัวเนียกันอย่างเมามันส์โดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีฉันอยู่ในห้อง อือออ ทำยังไงดี เกร็งไปหมดแล้ว นี่ฉันต้องทนอยู่แบบนี้จนเค้าทั้งสองคนเสร็งธุระงั้นเหรอ ม่ายยยยยย

ไวกว่าความคิด ขณะที่ทั้งสองคนกำลังนัวเนียกันอยู่นั้น ผู้หญิงคนนั้นก็หันมาเห็นฉันที่นั่งปิดปากตัวเองอยู่ที่มุมห้องเข้าจนได้

แซนดี้ที่ทำท่าจะเข้ามาตบฉันก็โดนธามคว้าแขนเอาไว้ซะก่อน

ปัง ~

เสียงประตูกระแทรกปิดอย่างแรง บอกถึงอารมณ์ของคนปิดได้ดีเลยทีเดียว

น้ำเสียงของคนพูดชั่งดูน่ากลัวอะไรอย่างนี้ ธามจ้องหน้าฉันอย่างกับจะกินเลือดพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆฉัน

ปึก~ เสียงกำปั้นของธามตบเข้ากับฝาด้านหลังของฉันอย่างแรง ก่อนจะทาบกับฝ่าผนังห้องเพื่อล็อกตัวฉันเอาไว้

ปึก~

ทันทีที่ฉันเบี่ยงตัวจะหนีไปอีกทาง ธามก็ตามเอาแขนอีกข้างกันฉันไว้

น้ำเสียงที่เยือกเย็นแฝงได้ด้วยอารมณ์โกรธของผู้พูด น่ากลัวววว

ฉันหลับตาเถียง เพราะร่างสูงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันเหลือเกิน ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่กระทบลงบนแก้มของฉัน

ฉันตกใจเมื่อร่างของฉันถูกเหวี่ยงลงไปบนกองผ้าที่อยู่บนพื้น แล้วคนตัวสูงก็ลงมาคร่อมบนตัวฉันไว้พร้อมรวบแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ด้านบน

เสียงของฉันหายไปทันทีเมื่อคนร่างสูงประกบริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ฉันไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากทำเสียงอู้อี้ในลำคอ

สัมผัสที่ไม่คุ้นเคยทำให้ฉันกลัวจนตัวสั้น นี่มันอะไรกันเนี้ย ทำไมเรื่องบ้าๆนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉันด้วย

ริมฝีปากหนาสัมผัสกับริมฝีปากของฉันอย่างดุเดือดและไม่มีทีท่าว่าจะลดความดุเดือดนั้นลงแม้แต่น้อย

ฉันส่งเสียงให้คนตัวสูงรู้ตัวว่าเค้ากำลังทำให้ฉันขาดอากาศหายใจ

ร่างสูงเอ่ย ขณะที่ละริมฝีปากออก

ปึกๆ ฉันทุบลงไปที่อกกว้างอย่างเจ็บใจ จูบแรกของฉัน ทำไมต้องเป็นอีตาบ้านี้ แล้วทำไมต้องเป็นสถานการณ์แย่ๆแบบนี้ด้วย 😢

กึก~ ฉันหยุดมือที่ตีแผงอกกว้างทันทีที่เขาขู่ เพราะฉันเชื่อว่าเค้าต้องทำมันจริงๆแน่

บึก ผละ~

ฉันใช้เข่ากระแทกเข้ากลางหว่างขาของธามที่ทำท่ากำลังจะก้มลงมาจูบฉันอีกครั้ง แล้วผลักเข้ากระเด็นไปด้านหลัง

ก่อนที่ธามจะตั้งตัวลุกขึ้นมาได้ฉันก็รีบวิ่งออกมาจากห้องด้วยความเร็วแสง

ปัง ~