Twitter-icon Instagram-icon

เอาความสุขมาให้ >.<

12 นิ่มไปหมดเลย!

ชื่อตอน : 12 นิ่มไปหมดเลย!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.4k

ความคิดเห็น : 155

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2562 03:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
12 นิ่มไปหมดเลย!
แบบอักษร

หมับ!!

‘กรี๊ดดดดดด!! ’

‘เหี้ยยยยยย! เขารู้จักกันหรอ?’

‘กูว่าไม่ใช่แค่รู้จักแน่นอน โอ้ยยยยไม่อยากคิด’

‘อ๊ากกกกกก! ฉันไม่ยอม เขาต้องเป็นของฉัน’

‘ว๊ายยยย! นั้นมันคนที่เขาลือกันว่าไปอ่อยพี่ฟร้อนท์ไม่ใช่หรอแก’

‘เห้ยยยยยยย! นั้นมันน้องเฟย์บริหารนิ’

‘ไอ้นั้นมันคือใครวะ ไอ้เหี้ย ทำไมน้องเฟย์กูถึงต้องไปกอดมัน’

‘โอ้ยยยยย! น้องเฟย์ของพวกเรา’

‘โหหหหห! กูแพ้น้องเฟย์โหมดนี้ มึงดูตอนน้องเอาหน้าถูอกไอ้นั้นสิ’

เสียงกรี๊ดพวกผู้หญิงพร้อมกับเสียงโห่พวกผู้ชายดังขึ้นทันทีที่เฟย์วิ่งเข้ามากอดผม แม้กระทั้งเพื่อนที่มาจากมหาลัยเดียวกันกับผม พวกมันทำหน้าตกใจกันใหญ่เลย ตอนนี้ผมกับเฟย์กลายเป็นจุดเด่นไปแล้ว

เสียงกรี๊ดดังถึงขนาดอาจารย์บางคนก็วิ่งมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่มีอาจารย์คนไหนเข้ามาด่าว่าเราทำไม่เหมาะสมสักคน คงเกรงใจเฟย์ละมั้ง ก็ที่นี้ใครใหญ่สุด คนวงในเขาก็จะรู้ๆกันอยู่

“ฮึก..” ผมจับหน้าน้องออกจากอกแล้วก็ใช้หัวแม่มือเช็ดน้ำตาให้ น้องยังกอดผมอยู่ไม่ได้ปล่อย เฮ้อ..ทำไมร้องบ่อยขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ผมก็เห็นน้องยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเองระหว่างที่ยืมมองผม พอเห็นแบบนั้นแล้วผมก็อดที่จะเรียกให้น้องเข้ามากอดไม่ได้

“เลิกร้องได้แล้ว ดูสิ ตาแดงเลย”

“ก็คนมันดีใจอ่ะ..ฮืดดดด”


‘โอ้ยยยย ทำไมเขาอ่อนโยนใส่กันแบบนี้’

‘มึงช่วยบอกกูหน่อยว่านี้คือคนเดียวกันที่มีเรื่องกับรุ่นพี่เมื่อไม่นานมานี้’

‘กูก็ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเหมือนกัน ตั้งแต่เปิดเทอมมากูเห็นแต่น้องทำหน้านิ่งๆ หยิ่งๆ’


“ประกาศ ขอเชิญนักกีฬาทุกคนเข้ามารวมตัวกันในสนามฟุตบอลด้วยครับ” แล้วพวกนักกีฬาก็ทยอยพากันเดินเข้าไปในสนามฟุตบอล

“น้อง ปล่อยเกียร์ก่อน เขาเรียกให้ไปรวมตัวแล้ว” พวกนักกีฬาด้วยกันก็เดินไปหมดแล้ว

“อื๊อ..ไม่ต้องเข้าก็ได้ เขาแค่จะเปิดพิธีแล้วก็เดินขบวน” ถูเข้าไป ถูจนแก้มแดงหมดแล้ว ก็น้องเอาหน้าถูตรงอกผมนะสิ นักศึกษาคนอื่นๆที่ไม่ใช่นักกีฬาก็ยืนดูเรา ส่งเสียงกรี๊ดมาเป็นพักๆ

“เอาไงดีวะไอ้เอ็ม มึงจะเข้าไหม” ผมหันไปถามไอ้เอ็มที่ยืนอยู่ไกล้ๆ

“ไม่ ก็น้องมึงบอกแล้วนิว่าไม่เข้าก็ได้”

“กูไม่น่าถามมึงเลย”

“นี้ ยัยเด็กสองมาตรฐาน กลุ่มนั้นเพื่อนเธอหรอ เห็นจะเดินเข้ามาหลายรอบละแต่ก็ไม่เดินมา” ไอ้เอ็มถามน้องขึ้น

“โอ๊ะ!! ใช่ๆ พวกมึง มานี้ มานี้” เรียกเพื่อนมาหาทั้งที่ยังกอดผมอยู่ ปล่อยก่อนก็ได้มั้ง พอเพื่อนมาน้องก็แนะนำให้รู้จักกันจนครบทุกคน พากันยืนดูเขาเดินขบวนจนเสร็จ


พอถึงช่วงบ่ายเขาก็ให้นักศึกษาที่มาจากมหาลัยอื่นสำรวจมหาลัยเจ้าภาพ วันนี้ยังไม่มีการแข่งขันอะไร วันนี้แค่เปิดงาน

ส่วนเรื่องที่นอนของนักศึกษาต่างมหาลัยคือโรงแรมเพราะอธิการจัดเตรียมไว้หมดแล้ว

ยกเว้นผมที่ต้องไปนอนกับน้องที่คอนโด เรื่องนี้น้องบอกป๊าแล้ว ป๊าไฟเขียว

“มึงจะกอดอะไรเขาขนาดนั้นห๊ะยัยเฟย์” คนชื่อเบลพูดขึ้น ตอนนี้พวกผมนั่งอยู่ที่ร้านกาแฟข้างๆกับตึกบริหาร มีนักศึกษาเยอะพอสมควร

“เรื่องของกูเถอะ” ตอบเพื่อนเสร็จก็ลุกขึ้นมานั่งบนตักผมทันที ผมก็ต้องกอดเอวน้องไว้เพื่อไม่ให้ตก เพื่อนน้องพากันอึ้งทำตาโตกันหมดเลย

“โอ้ยยยย หัวใจกูจะวาย” คนชื่อกรีนพูดขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกตัวเองเมื่อได้สติ

“เหอะ นี้มันยังน้อยไปเถอะ” ไอ้เอ็มพูดขึ้นเมื่อกรีนพูดจบ

“พูดมากว่ะเอ็ม” น้องหันไปว่าไอ้เอ็มทันที่

ลูกค้าที่อยู่ในร้านก็สนใจแต่กลุ่มพวกผมจนบางคนยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูป ซึ่งผมก็ไม่ว่าอ่ะไรอยู่แล้ว

ดีซะยิ่งถ่ายตอนที่น้องนั่งตักผมยิ่งดี ผู้ชายทั้งมหาลัยจะได้รู้ว่าน้องมีเจ้าของแล้ว

“น้องจะหลับหรอ” ผมถามเบาๆให้ได้ยินแค่สองคน น้องก็ผยักหน้าตอบเบาๆ ผ่านไปสักผักคนบนตักผมเหมือนจะหลับ ตัวเริ่มอ่อนแบบนี้อีกไม่นานหลับชัว ผมเลยจับให้น้องนั่งควบตักผมแทนแล้วให้น้องซบหน้าลงที่ไหล่ดีๆ

เพื่อนๆน้องกับนักศึกษาที่อยู่ในร้านก็มองกันอย่างไม่วางตาเลยครับ

‘เป็นการดูแลดีเด่นไปเลย ’

‘ผู้ชายคืองานดีมาก ถ้าไม่มีผู้หญิงนั่งตักฉันไปขอนั่งด้วยแล้ว’

‘กูยอมแล้วววววว มึงดูความอ้อนของนาง’

‘โอ้ยยยย ผู้ชายแบบนี้หาได้จากที่ไหน มือนางคือลูบหลังอิเฟย์ตลอดเลย’

‘กูแพ้ตรงที่ให้น้องเฟย์นั้งท่าใหม่เพื่อจะได้นอนสบายนี้แหละ’

เสียงผู้คนที่อยู่ในร้านดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องตั้แต่เข้ามาในร้านจนตอนนี้

“กูพึ่งเคยเห็นมันมุมนี้ กูปรับตัวไม่ทันเลยสัส” เบลพูดขึ้น

“ไม่ใช่แค่มึง อิเหี้ยยยยย กูว่ามันอ้อนพี่มันหนักแล้ว มาเจอแบบนี้กูไม่รู้จะใช้คำไหนเลยว่ะ” ตามด้วยกรีน

“เราก็อึ้ง คือเมื่อวานเฟย์นี้คือผู้นำที่หน้านิ่งๆ เชิดๆอ่ะ เมื่อเช้าก็ด้วย พอมาตอนนี้คือลูกแมวชัดๆ” ต่อด้วยวาเรน

“เราด้าย” มีนาพูดขึ้นหลังจากที่วาเรนพูดจบ


“ขอพาน้องกลับก่อนนะ นอนแบบนี้นานๆเดียวปวดตัว” พอคุยกันได้สักพักผมก็ขอพาน้องกลับ ที่ไม่พากลับก่อนหน้านี้เพราะผมรอให้น้องหลับสนิทก่อน เวลาอุ้มจะได้ไม่ตื่น พวกนี้รู้แล้วว่าผมนอนกับน้องก็เลยไม่ตกใจอะไร

กรีนเดินมาส่งที่รถ เพราะผมไม่รู้ว่าคันไหนคือรถของน้อง พอขึ้นรถเสร็จก็โทรไปหาป๊าขอที่อยู่คอนโด ท่านก็ให้มา ป๊าบอกเดียวจะโทรบอกพนักงานที่คอนโดให้จะได้เข้าได้

พอมาถึงคอนโดผมก็พาน้องขึ้นมาได้โดยที่พนักงานไม่ได้ถามอะไร เข้ามาในห้องผมก็หาผ้ามาเช็ดตัวให้น้อง

อ่าาาา..จะขาวไปไหนวะ นิ่มไปหมดเลยวุ้ย ทำไมรู้สึกเหมือนมันใหญ่ขึ้นเลยวะ หลับขนาดนี้มันหน้า...





ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว