facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

กำราบรัก -03- ผู้ชายโรคจิต

ชื่อตอน : กำราบรัก -03- ผู้ชายโรคจิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 77.7k

ความคิดเห็น : 438

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มี.ค. 2562 10:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,600
× 0
× 0
แชร์ :
กำราบรัก -03- ผู้ชายโรคจิต
แบบอักษร

Ep 03


"อื้อ~" แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านระเบียงเข้ามากระทบกับใบหน้าสะสวยของไพลินที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ปลุกเธอให้ลืมตาขึ้นมาทักทายเช้าวันใหม่อีกครั้งหลังจากผล็อยหลับไปนานหลายชั่วโมง


หญิงสาวในชุดนอนกระโปรงลายลูกไม้สีดำยืดแขนยืดขาบิดขี้เกียจพลางปิดปากหาวหวอดๆ เธอนอนหลับตาอยู่อย่างนั้นนานหลายนาทีเพื่อให้ร่างกายผ่อนคลายมากขึ้น ก่อนจะลืมตาขึ้นมาสู้กับแสงสว่างจ้าอีกครั้ง แล้วหยัดกายลุกขึ้น


"ปวดหัวชะมัด เมื่อคืนไม่น่าไปกินเหล้าเลย" เธอว่าให้ตัวเองพลางนวดคลึงขมับเบาๆ แต่กลับต้องชะงักไปเมื่อจู่ๆภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ประเดประดังเข้ามาในสมอง ทุกภาพล้วนแล้วแต่เป็นภาพเหตุการณ์ที่เธอโดนบดินทร์กระทำ


"ไอ้เลว! ยังจะตามมาหลอกหลอนถึงในความคิดอีกนะ" แค่นึกถึงรอยยิ้มยียวนและคำพูดยั่วโทสะของบดินทร์ไพลินก็กำหมัดแน่นด้วยความชิงชัง ใบหน้าหล่อเหลาของเขามันไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเกลียดชังเขาน้อยลงเลย


"เหอะ!" ไพลินแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันเมื่อนึกถึงการกระทำของบดินทร์ ก่อนจะสะบัดหน้าแรงๆเพื่อสลัดภาพของเขาออกจากสมอง แล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง ต่อสายหาใครบางคน


(ฮัลโหล) น้ำเสียงสดใสของคนปลายสายกรอกเข้ามาหลังจากรอสายเพียงไม่กี่วินาที


"ฮัลโหลนาร์เนีย ก่อนจะไปมหาลัยช่วยแวะมารับฉันที่คอนโดหน่อยได้ไหม" นาร์เนีย นั่นคือชื่อของคนปลายสาย หล่อนเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอในรั้วมหาวิทยาลัย


(ได้สิ แล้วรถของลินล่ะ)


"รถยางแบน จอดอยู่ที่ผับ ยังไม่ได้ไปเอาเลย"


(อีกแล้วนะ ลินเที่ยวผับอีกแล้ว เป็นผู้หญิงเที่ยวผับคนเดียวมันไม่ดีนะ)


"ถ้ามีผัวหล่อเหมือนเธอเมื่อไหร่จะนอนกกผัวอยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืนไม่ไปไหนเลยก็แล้วกัน"


(พี่บดินทร์โสดนะ หล่อมากด้วย สาวๆกรี๊ดเต็มเลย เฮียเหมบอกว่าพี่บดินทร์ไม่เคยมีแฟนด้วยนะ โสดสนิท ถึงจะดูบ้ากามเป็นบางเวลา แต่จริงๆแล้วพี่เขาน่ารักมากนะ เนียยืนยันได้)


"นี่เลิกพูดถึงไอ้บ้ากามนั่นให้ฉันได้ยินเลยนะ!" ไพลินแหวใส่เมื่อนาร์เนียพูดถึงคนที่ตนเกลียดชัง เธอไม่แปลกใจเลยที่นาร์เนียพยายามยัดเยียดบดินทร์ให้เธอ เพราะคู่หมั้นของหล่อนเป็นเพื่อนรักกับบดินทร์


"แค่นี้นะฉันจะไปอาบน้ำแต่งตัวแล้ว" เพราะไม่อยากได้ยินชื่อของบดินทร์อีกไพลินจึงเลือกที่จะตัดสายทิ้งทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้นาร์เนียตอบอะไรกลับมา


เธอโยนโทรศัพท์มือถือไว้บนเตียงพลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อดับอารมณ์ที่กำลังจะคุกรุ่น แล้วรีบเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำทันที


ก๊อก~ ก๊อก~

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งในขณะที่ไพลินกำลังนั่งประทินโฉมอยู่หน้ากระจก เธอรีบวางแปรงแต่งหน้าในมือลง แล้ววิ่งไปเปิดประตูด้วยเพราะคิดว่าคนที่ยืนอยู่หลังบานประตูคือนาร์เนีย


"ทำไมมาเร็วจะ..!!" ดวงตากลมโตเบิกโพลงเมื่อเปิดประตูออกมาปะทะกับใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ตัวเองเกลียดชัง


"อะ..ไอ้บดินทร์!" ไพลินชี้หน้าบดินทร์อย่างมึนงงที่เห็นเขายืนกอดอกรออยู่หน้าห้อง เขาชักสีหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อโดนเธอชี้หน้า


"อย่ามาชี้หน้า ไม่ได้สนิทกัน" บดินทร์เดินแทรกตัวเข้าไปในห้องพักส่วนตัวของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ โดยที่เจ้าของห้องพักยังไม่ได้เอ่ยอนุญาต ทำเอาไพลินที่กำลังมึนงงกำหมัดแน่น


"นี่! มีสิทธิ์อะไรมาเดินเข้าห้องคนอื่นแบบนี้ฮะ!" เธอเดินตามไปกระชากแขนเสื้อช็อปวิศวะฯของบดินทร์จากทางด้านหลังในตอนที่เขากำลังจะหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟา


"น้องนาร์เนียให้ฉันมารับเธอ"


"ว่าไงนะ!" คำตอบของบดินทร์ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้ไพลินเข้าไปใหญ่


บดินทร์ปัดมือบางออกจากแขนเสื้อ แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างถือวิสาสะ ทำให้เจ้าของห้องอย่างไพลินต้องรีบเดินตามเข้าไป


"นี่! ออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว"


"น้องนาร์เนียให้ฉันมารับเธอ"


"ฉันนั่งแท็กซี่ไปเองได้"


"ถ้าคิดแบบนี้ตั้งแต่แรกน้องนาร์เนียคงไม่ต้องโทรมาบอกฉันให้ขับรถมารับเธอแทนหรอก"


"แล้วนายจะมาทำไมไม่ทราบ เป็นทาสเพื่อนฉันรึไงถึงต้องทำตามที่ยัยนาร์เนียบอกทุกอย่าง"


"รีบไปแต่งตัวให้เสร็จได้ไหมวะ ถามมาก น่ารำคาญ" คนโดนเซ้าซี้ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินเข้าไปทิ้งตัวนอนบนเตียง พร้อมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่น


"นี่! อย่ามานอนบนเตียงของฉันนะ!"


"ไม่นอนบนเตียงแล้วจะให้นอนบนตัวเธอรึไงวะ"


"..." ไพลินได้แต่กำหมัดแน่น เธอไม่เคยรู้สึกพ่ายแพ้ขนาดนี้มาก่อนเลย


"ยังจะมายืนมองอีก ไปแต่งตัวดิวะ"


"อย่ามาสั่ง"


"อย่าทำให้หัวเสียได้ไหมวะ" บดินทร์ดีดตัวลุก วางโทรศัพท์มือถือไว้บนเตียง แล้วไล่สายตามองไพลินที่อยู่ในชุดนักศึกษารัดรูปโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้ง กระโปรงนักศึกษาที่สั้นเสมอกับต้นขาแทบจะทำให้เขามองเห็นแพนตี้ของเธอ ไม่ต่างจากเสื้อนักศึกษาที่รัดติ้วจนมองเห็นร่องอก


"นี่ไปเรียนหรือไปหาผัววะ"


"เสือก!"


"กางเกงซับในก็ไม่ใส่ ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ยังแทบจะมองเห็นหอย"


"หอยบ้านนายสิ!" ไพลินชี้หน้าอย่างโกรธจัด แต่บดินทร์กลับแสยะยิ้มแล้วผลุนผลันลุกขึ้น ปรี่เข้ามาประชิดตัวเธอ


"งั้นฉันขอพิสูจน์หน่อยว่าอะไรอยู่ในกางเกงในของเธอ"


"ไอ้!..อ๊ะ!" ยังไม่ทันได้พ่นคำด่าใส่ก็ถูกเหวี่ยงตัวขึ้นมานอนแผ่หลาบนเตียง ไพลินตั้งท่าจะลุกขึ้น แต่ก็ช้ากว่าบดินทร์ที่ล้มตัวลงมากลางหว่างขา พร้อมกับใช้เข่าทั้งสองข้างดันเรียวขาของเธอออกกว้าง ส่งผลให้กระโปรงนักศึกษาร่นขึ้นมาบนเอวคอด


"ปล่อยฉันนะไอ้เลว!"


"อยากให้ปล่อยตรงไหนล่ะ" บดินทร์เอียงคอถาม ขณะเดียวกันก็ถอดเข็มขัดออกมาพันธนาการสองแขนของไพลินไว้เหนือศีรษะของเธอ โดยที่เธอไม่มีโอกาสได้ขัดขืน


"ตรงนี้ดีไหม" นิ้วชี้เรียวยาวราวกับผู้หญิงเกลี่ยไปมาเบาๆบนริมฝีปากอวบอิ่ม


"หรือตรงนี้" แล้วลากผ่านร่องอกลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าท้องแบนราบ ทำเอาใบหน้าของไพลินร้อนวูบวาบเมื่อเห็นเขาลากนิ้วผ่านสะดือลงไป


"หรือว่าตรงนี้ดี"


"หยุดนะไอ้โรคจิต!" ไพลินตวาดเสียงปรามอย่างเกรี้ยวกราดก่อนที่บดินทร์จะได้ลากนิ้วลงไปสัมผัสกับเนินสามเหลี่ยมโหนกนูน


"เสื้อเธอนี่มันรัดจนจะปริอยู่แล้วนะ ให้ฉันช่วยปลดกระดุมสักเม็ดสองเม็ดไหม" นอกจากบดินทร์จะไม่สะทกสะท้านกับความเกรี้ยวกราดของหญิงสาวแล้ว เขายังทำหน้ายียวนใส่ขณะลากนิ้วขึ้นไปลูบวนบนเม็ดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอตรงร่องอก ก่อนจะปลดมันออกอย่างอ้อยอิ่ง


"อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ! แน่จริงก็ปล่อยฉันสิไอ้เลว!" ไพลินออกแรงดีดดิ้น โมโหจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อบดินทร์เริ่มปลดกระดุมเม็ดที่สอง


"ไอ้บดินทร์หยุดนะ! ฉันบอกให้หยุดไง!" หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบครั้งแล้วครั้งเล่าเมื่อเห็นกระดุมเสื้อถูกปลดออกเม็ดแล้วเม็ดเล่า จนกระทั่งมันถูกปลดออกจนหมด


"ว้าว เห็นห้าวๆแบบนี้โคตรเซ็กซี่เลยว่ะ" มือหนาลูบไล้ไปมาบนหน้าท้องแบนราบเบาๆ เรือนร่างขาวผ่องของหญิงสาวปลุกเร้าอารมณ์กระสันของเขาให้ตื่นขึ้นมาอย่างง่ายดาย


"เจาะสะดือซะด้วย" เขาใช้นิ้วเกลี่ยจิวสะดือลายผีเสื้อของไพลินเล่น พร้อมกับลอบมองปฏิกิริยาของเธอ


"ปะ..ปล่อยนะ!" น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นพร่า เช่นเดียวกับร่างกายที่เริ่มอ่อนระทวย


"จะให้ปล่อยตรงนี้เหรอ?"


"ไอ้โรคจิต! ฉันบอกให้เอามือออกไปจากสะดือของฉัน!"


"เสียว?" บดินทร์กระตุกยิ้มถาม พร้อมกับขยับร่างกายส่วนล่างเข้าไปแนบชิดกลางหว่างขาของเธอ ทำเอาไพลินชะงักไปเมื่อสัมผัสได้ถึงความใหญ่โตของอะไรบางอย่างที่เบียดเข้ามาแนบชิดกับของสงวน




-----------------------------------

อ่านจบแล้วคอมเมนต์ให้เค้าด้วยนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว