facebook-icon

แฟนเพจ เวย์นิส/นิยายรักอีโรติก

กำราบรัก -02- ดูด...

ชื่อตอน : กำราบรัก -02- ดูด...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 77.6k

ความคิดเห็น : 283

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2562 13:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
กำราบรัก -02- ดูด...
แบบอักษร

Ep 02


"พักอยู่คอนโดนี่เหรอ" บดินทร์ถามโดนไม่หันมองเมื่อขับรถมาถึงคอนโดมิเนียมหรูหราใจกลางเมือง ซึ่งไพลินอ้างว่าเธอพักอยู่ที่นี่


"จะถามอะไรช่วยกลั่นกรองออกจากสมองหน่อยได้ไหม ถ้าไม่พักอยู่ที่นี่แล้วจะให้นายขับรถมาส่งที่นี่ทำไม" ไพลินกอดอกตอบเสียงแข็ง สายตาไม่ได้เหลือบมองคนข้างๆที่กำลังหักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในโรงจอดรถเลย


"อยู่ที่นี่นานยัง หรือเพิ่งย้ายมา"


"ฉันจำเป็นต้องตอบคำถามของนายเหรอ?"


"เธอนี่มันไม่สำนึกบุญคุณคนจริงๆนะ"


"ถ้าการที่นายยอมขับรถมาส่งฉันที่คอนโดมันถือเป็นบุญคุณมากมายนักก็ขอบคุณ!" ไพลินกระแทกเสียงใส่อย่างไม่สบอารมณ์นัก "แต่ฉันไม่มีความจำเป็นที่จะต้องตอบคำถามของนาย"


"ปากเก่ง" บดินทร์พูดขึ้นลอยๆขณะดับเครื่องรถ


"ดับเครื่องทำไม" ไพลินขมวดคิ้วถามเมื่อจู่ๆบดินทร์ก็ดับเครื่องยนต์ ทว่าเขากลับชำเลืองมองเธอเพียงนิดพลางเสยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากลวกๆ ไม่ได้ใส่ใจกับคำถามของเธอเลย


"จะคืนเสื้อฉันได้ยัง"


"เดี๋ยวซักไปคืนให้ที่มหาลัย นายกลับไปได้แล้ว" เธอบอก พร้อมกับเปิดประตูก้าวลงจากรถ แต่ก้าวออกมาได้แค่สองสามก้าวก็ต้องหันกลับไปอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงปิดประตูรถดังขึ้นจากทางด้านหลัง


"นี่จะกวนประสาทฉันใช่ไหม บ้านช่องไม่มีให้กลับรึไงถึงมาเดินตามฉันอยู่ได้" ไพลินชักสีหน้าหงุดหงิดเมื่อเห็นบดินทร์เดินตามมา


"หลงตัวเองเกินไปหน่อยมั้งแม่คุณถ้าจะคิดแบบนั้น ฉันจะมาเอาเสื้อของฉันคืน"


"แต่นายเป็นคนโยนให้ฉันเองนิ..อ๊ะ!" เธอสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆบดินทร์ก็ยื่นมือเข้ามากระชากเสื้อเชิ้ตของเขาที่พันอยู่รอบเอวคอดของเธอเข้าหาตัว ความตกใจทำให้เธอรีบยกมือขึ้นมาดันแผงอกแกร่งไว้เพื่อไม่ให้ถลาเข้าไปแนบชิดมัน ทว่าหลังมือของบดินทร์กลับสัมผัสกับหน้าท้องแบนราบของเธอพอดี ทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้อง


"อยากให้ฉันถอดเองใช่ไหมถึงลีลาอยู่ได้"


"เลิกแทะโลมฉันสักทีได้ไหม! อดอยากมากรึไงฮะ! ไม่มีผู้หญิงแบให้รึไงถึงมาตอแยฉันอยู่ได้"


"มี แต่ไม่เอา ไม่ชอบให้ใครมาแบให้ ชอบจับแบเองมากกว่า"


"ไอ้บดินทร์!..อ๊ะ!..นี่ปล่อยนะ!" หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบกับการกระทำอุกอาจของบดินทร์ เมื่อเขายกมือขึ้นมากระชากเดรสเกาะอกลงจนเกือบมองเห็นยอดปทุมถัน เธอกำหมัดแน่นหมายจะฟาดมันใส่ใบหน้าของเขาอย่างโกรธจัด แต่ก็ช้ากว่าเขาที่เหวี่ยงตัวเธอมากระแทกกับรถยุโรปคันหรู


"แค่ดูดปากมันไม่ถึงใจใช่ไหม"


"กรี้ดดดดดดดดดด!!" ไพลินกรีดร้องเสียงหลงเมื่อบดินทร์ปรี่เข้ามากระชากเกาะอกของเธอลง พร้อมกับรวบสองแขนของเธอไว้บนหลังคารถด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว


"ไอ้บดินทร์! ไอ้ชั่ว! อย่าเอาปากของนายมาแตะต้องร่างกายของฉันนะ!"


"บางทีเด็กไม่มีสัมมาคารวะอย่างเธอก็ควรโดนลงโทษด้วยของแข็งนะ"


"ขะ..ของแข็งบ้านนายสิ! ปล่อยฉันนะไอ้ชั่ว!" ใบหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอายและโมโหเมื่อได้ยินคำพูดสองแง่สองง่ามของบดินทร์


"ฉันบอกให้ปล่อยไง! นี่มันโรงจอดรถนะ"


"อยากให้ทำในที่ลับตาคนว่างั้น?" บดินทร์เอียงคอถามอย่างยียวน พร้อมกับลากนิ้วชี้ไปตามร่องอกของหญิงสาว แล้วโน้มใบหน้าลงไปจูบหน้าอกใหญ่เบาๆจนปลายคางสัมผัสกับยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อ


"ยะ..อย่านะ! ฉันคืนเสื้อให้ก็ได้!" ไพลินโพล่งขึ้นหน้าตื่นเมื่อบดินทร์เลื่อนริมฝีปากลงไปแตะสัมผัสยอดปทุมถัน ในขณะที่เธอหอบหายใจหนักๆจนหน้าอกใหญ่กระเพื่อมตามไปด้วย


"ขะ..ขอร้องอย่าทำนะ"


"หึ" เสียงแค่นหัวเราะในลำคอดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ บดินทร์เหลือบมองเจ้าของลมหายใจอุ่นที่เป่ารดลงมาบนหน้าผากเพียงนิด ก่อนจะใช้ฟันคมขบกัดยอดปทุมถันเบาๆเป็นการหยอกเย้า พยายามไม่ให้มันสัมผัสกับเรียวลิ้นอุ่นชื้น


"อ๊า..ปะ..ปล่อยนะ" ทั้งที่ไม่เต็มใจให้เขาสัมผัส แต่ร่างกายกลับอ่อนระทวย ไพลินพยายามสะบัดแขนออกจากการเกาะกุม แต่ก็โดนบดินทร์บีบรัดไว้แน่น ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะถอนริมฝีปากออก รถยนต์คันหนึ่งก็ขับเข้ามาพอดี


"อื้อ!!..ยะ..หยุดนะ! ฉันบอกให้หยุดไง!" เป็นอีกครั้งที่เธอสะดุ้งตกใจกับการกระทำของบดินทร์ เมื่อจู่ๆเขาก็ฉกริมฝีปากเข้ามาดูดดุนปลายถัน พร้อมกับใช้มืออีกข้างหนึ่งกุมหน้าอกเปลือยเปล่าของเธอไว้


เมื่อทำอะไรไม่ได้ไพลินจึงสะบัดหน้าไปมาเพื่อให้ผมดำขลับตกลงมาปรกหน้าในตอนที่รถยนต์คันนั้นขับผ่านหน้าไป ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ได้เลยว่ารู้สึกยังไงกันแน่ ทั้งที่โกรธจัดจนเนื้อตัวสั่นเทิ้ม แต่กลับเกิดความรู้สึกบางอย่างกับสัมผัสของบดินทร์


"นมใหญ่ดีว่ะ ของแท้แม่ให้มาซะด้วย" เมื่อรถยนต์คันหรูขับผ่านไปแล้วบดินทร์จึงยอมถอนริมฝีปากออก พร้อมดึงเกาะอกขึ้นมาปิดหน้าอกใหญ่เกินขนาดให้หญิงสาว


"ฉันจะฆ่านายไอ้บ้ากาม! ไอ้เลว! ไอ้ชั่ว!"


"ยืนดูดมันเมื่อยขาว่ะ ถ้าได้นอนดูดคงจะดี"


"ไอ้บดินทร์! ไอ้สารเลว!..อื้อ!!" คำด่าทอที่อยากจะเอื้อนเอ่ยออกมากลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อโดนจู่โจมอย่างอุกอาจ บดินทร์บดขยี้ริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนเธอเบ้หน้า เขาจูบเธออย่างรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา


"เรียกอีกดิ"


"..." ริมฝีปากอวบอิ่มสั่นระริกและบวมเจ่อเมื่อชายหนุ่มถอนจูบออก ไพลินขบกรามแน่น มองเจ้าของคำพูดท้าทายอย่างเกลียดชัง


"อย่าห้าวให้มาก ฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้น" บดินทร์ยอมปล่อยมือออกจากสองแขนเรียวเล็ก และถอยห่างออกมาเล็กน้อย


ผัวะ!

แรงต่อยจากหมัดหนักๆของไพลินส่งผลให้ใบหน้าหล่อเหลาของบดินทร์หันไปตามแรงหมัดของเธอ เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มสำรวจบาดแผลตรงมุมปาก แล้วค่อยๆหันหน้ากลับมา


"คิดว่ารังแกฉันได้แล้วฉันจะร้องไห้ฟูมฟายตบหน้าอกนายเหมือนนางเอกละครโง่ๆงั้นเหรอ บอกไว้เลยนะว่าฉันไม่ยอมโดนรังแกฝ่ายเดียวแน่!" ไพลินชี้หน้าด่า พร้อมกับโยนเสื้อเชิ้ตของบดินทร์ใส่แผงอกแกร่งของเขา ซึ่งบดินทร์ก็รับมันไว้ได้ทัน


"แล้วใครมันเริ่มก่อนวะ ไม่ใช่เธอรึไงที่ต่อยฉันก่อน"


"แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาดูดนมดูดปากฉันฮะ!"


"เธอใช้สิทธิ์อะไรในการต่อยฉัน ฉันก็ใช้สิทธิ์นั้นในการดูดปากเธอ"


"ไอ้ชั่ว! หน้าตาก็ดีแต่สันดานเสีย!"


"ใครจะเหมือนเธอล่ะ เพอร์เฟกต์ไปซะทุกอย่าง" บดินทร์แสยะยิ้ม สวมใส่เสื้อเชิ้ตลวกๆโดยไม่ติดกระดุมเสื้อ พร้อมทั้งปรายตามองเรือนร่างอรชรตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า "หน้าตาก็ดี นมก็ใหญ่ ตูดก็สวย พูดจาดีมีสัมมาคารวะ ดูดีไปหมดทั้งรูปร่างหน้าตาและวาจา"


"เอาเวลาที่มากระแนะกระแหนฉันไปรักษาสันดานเสียๆของตัวเองให้มันดีขึ้นเถอะ!" ไพลินกล่าวทิ้งท้าย ก่อนจะเดินชนท่อนแขนแกร่งของบดินทร์ออกไปในทันที


"ปากเก่งฉิบหาย" บดินทร์พูดตามหลังเมื่อไพลินเดินไกลออกไปแล้ว เขาไม่ได้พิศวาสเรือนร่างของเธอเลย การกระทำเมื่อสักครู่มันเป็นเพียงการสั่งสอนให้เธอหยุดก้าวร้าวกับเขาก็แค่นั้น




-----------------------------------

ไม่ได้พิศวาสอะไรเลย แค่เกือบจะสิงน้องแล้วเท่านั้นเอง 555555555555555

ถ้าสนุกก็อย่าลืมคอมเมนต์ให้เค้าด้วยนะ ไม่เมนต์เค้างอนนะ งอนแล้วจะหายไปเลย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว