ขอบคุณนักอ่านทุกคนนะค่ะ ทุกยอดเหรียญ ทุกยอดไลค์ ทุกคอมเม้นคือกำลังใจให้เจนนะค่ะ + ฝากFB: หมายเลข10 +

ชื่อตอน : 4.ดักรอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2562 19:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4.ดักรอ
แบบอักษร

แพ้ทาง 🐽 ดักรอ

หลิวกลับมาถึงบ้านก็ลงมือแพ็คของแอบตกใจนิดๆกับเสียงไลน์แต่ยังไม่เปิดอ่านดูหรอกเดี๋ยวจะหาว่าเธออ่านแล้วไม่ตอบ

เทพประทาน: ทำอะไรครับ พี่เทพเอง

เทพประทาน: เงียบจัง

เทพประทาน: ถึงบ้านยังครับ

เขาเล่นไลน์มาเยอะมากแต่เธอก็แค่ดูแต่ยังไม่อ่านหรอกขอเล่นตัวก่อนนิดนึง  นี่เขากำลังจีบเธอรึเปล่านะไม่แน่ใจจริงๆ

“หล่อขนาดนี้คงเจ้าชู้น่าดู” เธอไม่เคยมีแฟนแต่ก็คุยเยอะพอสมควรและก็หายตัวจากแชทคนอื่นเยอะมาก  แล้วมาแนวนี้มีเหรอเธอจะไม่รู้ว่าเป็นแบบไหน

“เลิกคิดถึงเขาได้แล้ว เธอต้องรีบแล้ว” งานตรงหน้ายังไม่กระเตื้องเพราะดันคิดถึงแต่ผู้ชายนี่แหละ  เธอเร่งแพ็คเสื้อผ้า เครื่องประดับและรองเท้าแยกกล่องแยกประเภทจนครบถึงได้จะอาบน้ำนอน

“เอะ!!” เธอมัวแต่ทำงานเพลินเลยเปิดเพลงเสียงดังพอมาดูไลน์ถึงได้เห็นว่าพี่เทพโทรหาเกือบ 20 สายได้มั้ง

“คนอะไรตื้อเก่งจัง!” เธอเปิดไลน์ของเขาอ่านไปยิัมไปมองเวลาตอนนี้ก็สามทุ่มครึ่งแล้ว เธอก็เริ่มง่วงเต็มทนแล้ว

เทพประทาน: ฝันดีครับ อย่าลืมฝันถึงพี่นะ 💌

ต้นหลิว: กู๊ดไนท์ค่ะ

เทพวางโทรศัพท์ลงนั่งอมยิ้มคนเดียว ตอนนี้มันดึกตรงไหนกันปรกติเขานอนก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว  ตอนนี้เพือนก็พากันมากินเหล้าที่บ้านเขาพอดีเลยต้องเก็บอาการให้มากเดี๋ยวมันจะจับได้

“เห้ยเทพสรุปเด็กคนนั้นมึงชอบ?” วินถามซ้ำด้วยความอยากรู้

“เออ!  กูชอบพวกมึงว่างไหมพรุ่งนี้?” ก็นั่นแหละคนมันคิดถึงอยากไปเจอเธออีกแล้ว

“ทำไม มึงจะพากูไปฉุดเด็กเหรอ?” อิฐถามพลางนกเหล้ามาดื่ม

“ฉุดพ่อมึงดิ  พรุ่งนี้มึงอย่าลืมเดี๋ยวกูไปหาที่ร้านนั่นแหละ” พวกมันก็คือหุ้นส่วนร้านขายอะไหล่รถแต่ง ก็นั่นแหละคบกับมาตั้งแต่มัธยมจนถึงตอนนี้ก็ยังคบกันอยู่แล้วพากับทำเรื่องชิบหายหลายครั้งแล้ว

“เฮียมีเด็กใหม่เหรอ?” เจเจถามเพราะไม่เคยรู้มาก่อน

“เจเจ ไอ้พุฒคนนี้ว่าที่เมียกูเดี๋ยวได้รู้จักแน่” มันสองคนเป็นลูกน้องคนสนิทคอยช่วยดูงานต่างๆ

พวกมันก็แซวกันตามปรกติส่วนเขาก็เปิดดูรูปในไลน์เธอทำให้รู้ว่าเด็กคนนี้ขายของออนไลน์ ขยันเหมือนกันนะเนี้ย เขาอยากจะช่วยอุดหนุนนะแต่ของแต่ล่ะอย่างเขาใช้ไม่ได้เลย  เพือนก็มีแต่ผู้ชายบังคับใครไม่ได้สักคน ยังไงซะพรุ่งนี้เจอกัน!


3 วันผ่านไป ณ โรงเรียนปรานบุรีวิทยา

หลิวเดินออกมาพร้อมกับยี่หวาเพราะต้องไปทำงานพาสไทม์ด้วยกันต่อจนถึง  2  ทุ่มร้านปิดถึงได้แยกกันกลับบ้าน

“หลิวคนนั้นมารออีกแล้วนะ” ยี่หวารีบสะกิดเพือนให้ดูกลุ่มผู้ชายที่เคยเป็นลูกค้าของร้าน

“บังเอิญมั้ง!” เธอก็ชักแปลกใจแล้วสิ

“บังเอิญบ้าอะไรมาตั้ง 3 วันติด” ยี่หวาเถียงเธออยากจะบอกว่าคนพวกนี้ต้องชอบเพือนเธอแน่

“เอาไงอะ ขับรถไปถามเลยป่ะ?” เธอก็ไม่รู้จะเอาไงดีเหมือนกัน

“ไม่ต้องหรอกซื้อน้ำก่อนดีกว่าคนไม่ค่อยเยอะดี” ยี่หวาชี้ไปที่รถขายน้ำก่อนจะลากเพือนรักให้ตามไป

หลิวเดินไปซื้อน้ำตามเพือนไม่ได้สนใจชายหนุ่มที่กำลังเดินมาหา  เธอไม่ทันได้ดูด้วยซ้ำจนเขายื่นเงินมาจ่ายแทน

“พี่เทพ!  หลิวจ่ายเองได้” เธอหยิบเงินจะคืนเขาแต่ว่าเขาไม่รับ

“น้ำแค่นี้เองพี่เลี้ยง คุยกันหน่อยสิ” เทพมองเธอในชุดนักเรียนเปียผมสองข้างมีหน้าม้าบางๆ น่ารักดีจริง เขาจับมือเธอดึงออกมาส่วนเพือนเธอก็ให้เพือนคุยแทนยื้อเวลาให้ก่อน

“พี่มีอะไรหลิวต้องไปทำงาน”

“ร้อนเงินเหรอ?”

🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽🐽

พี่เทพรุกหนักจริง แบบนี้น้องหลิวจะหวั่นไหวไหมนะ?

คอมเมนท์ + หัวใจ = กำลังใจ 🦁

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว