ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep3 : พาฉันมาทำอะไรที่นี่

ชื่อตอน : Ep3 : พาฉันมาทำอะไรที่นี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2562 16:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep3 : พาฉันมาทำอะไรที่นี่
แบบอักษร

Ep3

พอใจมองตามรถกลุ่มผู้ชายที่ขับออกไปจนสุดสายตา แล้วหันกลับมามองตัวของเธอเองในตอนนี้ก่อนที่จะกวาดสายตามองรอบๆ เธอกำลังคิดหาวิธีที่จะกลับบ้าน แต่เธอก็จนปัญญาจริงๆ สงสัยคืนนี้เธอต้องเดินกลับบ้านแน่ๆ

"เฮ้อ” หญิงสาวที่เดินอยู่บนฟุตบาทถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจเดินกลับบ้าน

ระยะทางจากคอนโดของทิพย์จนถึงบ้านของพอใจห่างกันเกือบ 15กิโล แต่พอใจเธอตัดสินใจที่จะเดินกลับบ้านด้วยฝีเท้าของเธอเอง ต้องนับถือในความกล้าของผู้หญิงคนนี้จริงๆ จะมีสักกี่คนที่จะกล้าเดินกลับบ้านท่ามกลางความเปล่าเปลี่ยวเดียวดายโดยไม่กลัวอันตรายใดๆแม้แต่น้อย

...1 ชั่วโมงต่อมา พอใจยังคงขยับฝีเท้าโดยไม่ละความพยายาม ทันใดนั้นมีรถหรูสีดำขับมาจอดเทียบฟุตบาทที่เธอกำลังเดินอยู่ พอใจแอบหวั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ารถหรูคันนั้นมืดสนิททั้งคัน จนเธอแทบจะมองไม่เห็นคนขับว่าเป็นใคร

“ขึ้นรถ” เสียงห้วน ๆของผู้ชายที่เป็นเจ้าของรถสั่งบังคับเธอให้ขึ้นรถ กระจกรถถูกลดลงอย่างช้า ๆ จนทำให้พอใจเห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน เขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เขาคือขันเงินจอมหื่น “เขากลับมารับฉันงั้นเหรอ” ฉันไม่อยากจะคิดว่านี้คือเรื่องจริง

“อย่างเล่นตัว ถ้าไม่อยากโดนโจรฆ่า ก็เปิดประตูขึ้นรถ” เสียงขู่เข็ญของขันเงินยังคงสั่งให้เธอทำตามความต้องการของเขา

“นายก็น่ากลัวไม่ต่างจากโจรหรอก” พอใจไม่รอช้าที่จะเถียงกลับไปอย่างหน้าตาเฉย

“กูไม่ทำอะไรมึงหรอก อย่างกูหาได้ดีกว่ามึงอีกเยอะ” ความปากร้ายปากเสียของขันเงินทำเอาพอใจชะงักเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด

“แล้วจะมายุ่งกับฉันทำไม ทำไมนายไม่ไปหาคนของนายล่ะ นายจะมาขับรถตามฉันอยู่ทำไม”

“กูจะทำอะไร แล้วมันเกี่ยวไรกับมึง”

“ก็ไปสิ ฉันไม่ขึ้นรถนายหรอก” อย่าบอกนะว่าน้ำเสียงเช่นนี้ เป็นน้ำเสียงงอนผู้ชายของพอใจ ไม่นะพอใจ เธอไม่มีสิทธิ์ที่จะงอนนายขันเลยนะ

“จะเดินขึ้นรถดีๆ หรือจะให้กูเอาปืนออกมา” พอใจเบิกตาโตเมื่อได้ยินคำว่าปืนออกมาจากปากของขันเงิน ตอนนี้สีหน้าของเธอเริ่มกลัวขันเงินแล้วสิ

“ว่าไง จะขึ้นมาไหม” ขันเงินยกยิ้มมุมปาก เมื่อเขาเห็นว่าพอใจนึกกลัวปืนของเขา

“ไปก็ได้ แต่นายจะไม่ยิงฉันใช่ไหม” คำถามน่าขบขันของพอใจทำเอาขันเงินแอบหัวเราะเล็กน้อย

“กูไม่รับปาก เพราะปืนกูชอบลั่นเอง” คนเถื่อนอย่างขันเงินยังคงอยากที่จะแกล้งพอใจต่อด้วยความสะใจ

พอใจเปิดประตูรถด้วยสีหน้าและท่าทางกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะเข้าไปนั่งในรถโดยไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย

“บ้านอยู่ไหน” ขันเงินมองหน้าพอใจเพื่อต้องการคำตอบ

“บ้านจัดสรรอารยา” น้ำเสียงสั่นๆ ของพอใจพูดมาโดยไม่มองหน้าขันเงินแม้แต่น้อย

ขันเงินอดอมยิ้มไม่ได้ เมื่อเขาเห็นลักษณะท่าทางของพอใจที่ตอนนี้ดูหวาดระแวงเขาเอามากๆ ซึ่งต่างจากตอนแรกที่เธอยังกล้าเถียงเขาอยู่ฉอดฉอด

“บ้านฉันไม่ได้ไปทางนี้นะ นายจะพาฉันไปไหน” พอใจแอบหวั่นไม่น้อยเมื่อเห็นว่าไอ้หื่นกามขับรถไปอีกเส้นทางนึง ที่ไม่ใช่เส้นทางกลับบ้านของเธอ

“ทางลัด” น้ำเสียงความเจ้าเล่ห์ของขันเงินที่แอบมีความคิดร้ายๆอยู่ในหัว

“ใช่เหรอ” ความใสซื่อที่ขัดกับหน้าตาของพอใจแสดงออกมาอย่างกังวลใจ เมื่อเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าทางนี้ใช่ทางกลับบ้านของเธอจริงๆหรือเปล่า

ผ่านไปไม่ถึง 10นาที ขันเงินได้เลี้ยวรถเข้าไปจอดในบ้านหลังหนึ่งที่มีขนาดไม่ใหญ่มาก

“พาฉันมาที่นี่ทำไม” พอใจกลั้นถามออกไปด้วยความกล้าๆ กลัวๆอีกครั้ง

“ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองคน ส่วนใหญ่เขาทำอะไรกันเหรอ” ขันเงินพูดก่อนที่จะเปิดประตูออกจากรถ

“ฉันต้องโทรหาป้า ป้าต้องช่วยฉันได้” พอใจไม่รอช้าที่จะค้นหาโทรศัพท์เพื่อโทรไปขอความช่วยเหลือจากคุณป้าของเธอ

“ลงมา!” แรงกระชากของขันเงินทำให้โทรศัพท์ของเธอตกลงไปอยู่ใต้เก้าอี้อีกฝั่ง

“ปล่อยฉัน ฉันไม่ไป” พอใจพยายามแกะมือของขันเงินที่จับข้อมือของเธอแน่นออก

“จะเดินตามกูมาดีๆ หรือจะให้กูเอาปืนจี้”

“ฉันไม่มีอะไรให้นายหรอก เงินทองฉันก็ไม่มีติดตัวสักบาท ปล่อยฉันไปเถอะนะ” พอใจพยายามอ้อนวอนชายหนุ่มที่พยายามกระชากลากดึงเธอเข้าไปในบ้านอย่างน่าสงสาร

“ใครบอกว่ามึงไม่มีอะไร สิ่งที่กูอยากได้คือตัวมึง ไม่ใช่ของพวกนั้น” ขันเงินหมดความอดทนที่จะลากดึงเธอเข้าไปในบ้าน เขาเลยตัดสินใจยกตัวเธออุ้มขึ้นด้วยกำลังแขนที่แข็งแรงของเขา

“ปล่อยนะ ปล่อยสิ!” พอใจส่งเสียงร้องพร้อมท่าทางดีดดิ้น มือไม้ทุบตีแผ่นหลังขันเงินไม่ยั้ง แต่ไม่ว่าเธอจะทุบตีขันเงินสักเท่าไร ขันเงินก็ไม่ได้มีความรู้สึกกับการกระทำของเธอเลยแม้แต่น้อย

ขันเงินอุ้มเธอมาจนถึงห้องห้องหนึ่ง ภายในห้องมีแต่ความมืด ขันเงินทุ่มเธอลงไปที่เตียงอย่างแรงก่อนที่เขาจะเดินไปเปิดไฟจนสว่างทั้งห้อง และนั่นก็ทำให้พอใจเห็นสภาพภายในห้องที่เต็มไปด้วยฉากรูปโป๊เปลื่อย และของเล่นเซ็กส์มากมาย

“นอนนิ่งๆ อย่าคิดหนี ถ้ามึงคิดหนีกูยิงมึงแน่” เขาพูดพลางใช้มือแกะกระดุมเซิ้ลตัวขาวที่เขาสวมใส่อยู่ออก

“นายจะทำอะไรฉัน”

“ชวนมาดูหนังมั้ง อายุเท่าไรแล้วทำไมถึงคิดไม่ได้ งานที่มึงทำอยู่ก็เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เหรอ”

“ฉันไม่เคยทำงานแบบนี้” พอใจกล้าที่จะเถียง เมื่อสิ่งที่เขาพูดไม่ใช่ความจริง

“เหรอ แล้วที่มึงรับงานกินข้าวชั่วโมงละหมื่น มึงแค่กินข้าวกันอย่างเดียวเหรอวะ” น้ำเสียงดูถูกที่ผู้ชายคนนั้นพูดกับเธอ

“นายไม่รู้จริง นายอย่างพูดดีกว่า”

“หึ” เสียงข่มในลำคอของขันเงิน แสดงได้ถึงความหมั่นไส้ในตัวเธอยิ่งนัก

เมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป ขันเงินไม่รอช้าที่จะเดินไปหยุดตรงหน้าเธอ

“ปลดเข็มขัดให้กูหน่อย” ขันเงินออกคำสั่งให้พอใจแกะเข็มขัดชิ้นแพงที่เขาใส่ประดับกางเกงยีนส์ตัวเดฟออก

- - - - -

เจ้าขันเงินจอมหื่น...

มือใหม่หัดแต่งอย่างเป็นทางการ อยากจะขอฝากเนื้อฝากตัวในนามปากกาว่า ไคลี่บีเวอร์ สัญญาว่าจะเขียนให้ดีที่สุด ถ้ามีข้อผิดพลาดตรงไหน คอมเม้นต์ติชมได้ตามอัธยาศัย ดิฉันยินดีน้อมรับคำติชมไปปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้นอย่างแน่นอนค่ะ

ความคิดเห็น