Twitter-icon Instagram-icon

เอาความสุขมาให้ >.<

05 นี้แหละนะลูกมาเฟีย!

ชื่อตอน : 05 นี้แหละนะลูกมาเฟีย!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.1k

ความคิดเห็น : 85

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2562 02:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
05 นี้แหละนะลูกมาเฟีย!
แบบอักษร

“กินดีๆ” ทำตัวเหมือนเด็กไปได้ นี้ก็ไกล้ได้เวลาไปเรียนแล้วด้วยอีกสามสิบนา

“อิ่มแล้ว” น้องพูดเสียงอ่อนๆ บอกผมว่าหิวแต่กินไปนิดเดียว คืออะไร ไม่รู้จะไปสนใจคำพูดคนอื่นทำไมนักหนา

“เค งั้นลุก” ผมเดินไปจ่ายเงินแล้วไปที่รถ น้องก็เดินตามหลังผมมา

พอขึ้นมาบนรถก็ไม่ได้คุยอะไรกัน น้องก็นั่งดูนิ้วมือตัวเองจนมาถึงตึกเรียนผม เหลือเวลาอีกยี่สิบนาทีปล่อยไอ้เอ็มอยู่คนเดียวไปก่อนละกัน ตอนนี้ผมต้องคุยกับน้องให้รู้เรื่องก่อน

“อึ๊บ! เป็นอะไร ไหนพูดสิ” ผมหันไปยกน้องมานั่งบนตักตังเอง คนตัวเล็กก็ทิ้งตัวกอดผมแล้วทิ้งหัวซบอกผมเลย

“...” เงียบอีกแล้ว เงียบได้แต่อย่าร้องให้ก็พอ

“เกียร์ทำอะไรผิดรึป่าว ทำไมเงียบใส่แบบนี้” ผมรู้อยู่หรอกว่าเป็นอะไร ที่ถามแค่อยากให้พูด

“ป่าว ไม่ผิด เค้างี่เง่าเอง” ก็รู้ตัวนิ

“คนพวกนั้นเขาก็แค่พูดถึงแค่ถ่ายรูป เขาไม่ได้เข้ามายุ่งกับเกียร์เลย” น้องก็ฟังผมพูดไม่ได้ขัดอะไร ปากผมก็พูดไป มือก็ลูบหัวน้องไปลูบหลังไป

“เข้าใจแล้ว จะไม่งอแง” ให้มันจริงเถอะ ผมไม่ค่อยมั่นใจกับคำนี้เลย

“ไหนดูหน้าสิ หน้าบึ้งไป ยิ้มหน่อย” ผมจับแก้มน้องไว้ทั้งสองมือ แก้มใหญ่ดี นิ่มด้วย

“ไม่เอา” แสดงว่าแค่เข้าใจแต่ก็ยังไม่พอใจอยู่

“ไม่ยิ้มก็ไม่ยิ้ม งั้นไปห้องเรียนปะ” น้องก็กลับไปที่เดิม แล้วจัดเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่ ชุดที่น้องใส่มาคือเสื้อสีขาวกับกระโปรงสีดำ มันไม่ใช่ชุดนักศึกษานะครับ มันคือชุดแฟชั่นธรรมดานี้แหละ

แถวนี้ไม่ค่อยมีนักศึกษาครับ จะมีแค่ขับรถมาจอดแล้วก็เดินเข้าตึกไป


‘เฮ้ยยยย เกียร์พาผู้หญิงคนเมื่อวานมาด้วยว่ะ’ ไม่พามาได้ไง ร้องให้จะมาขนาดนั้น

‘พ่อคนหล่อของพี่...มีถือกระเป๋าให้ผู้หญิงด้วย” ถือให้จนชินแล้ว ไปไหนมาไหนก็ผมนี้แหละถือ

‘กรี๊ดดดด มึงดูผู้หญิง น่ารักสัส’ อันนี้ไม่เถียงครับ

‘เขาไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษามาว่ะ’ ก็ไม่ได้เรียนที่นี้ไง

‘หรือว่าจะเป็นน้องสาวเกียร์ อาจจะยังไม่จบมอปลายก็ได้ หน้ายังเด็กอยู่เลย’ หน้าเด็กอ่ะใช่ แต่น้องสาวไม่ครับ

‘โอ๊ะๆๆๆ มีจับมือกันเดินด้วยว่ะ’ ถ้าไม่จับเดินมีหวังหันไปกัดคนอื่นแน่

‘มึงงง นั้นผู้หญิงคนเมื่อวาน โอ้ยยย ทำไมน่ารักแบบนี้’ ชมเฉยๆก็ได้มั้ง เล่นหูเล่นตาเพื่อ

‘จริงด้วยว่ะ แต่มากับไอ้เด็กปีหนึ่ง เมื่อวานก็รอไอ้นี้แหละ’ ก็คนของผม มันแปลกตรงไหน

กว่าจะมาถึงห้องเรียนผมได้ยินชื่อตัวเองเป็นสิบยี่สิบครั้ง แล้วคนที่บอกว่าเข้าใจก่อนหน้านี้ ตอนนี้ทำหน้านิ่งไปแล้วครับ ซึ่งหน้านี้คือหน้าปกติของน้องอยู่แล้วเวลาอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่คนในครอบครัว ไม่ใช่แค่หน้าที่นิ่งนะครับ รวมทั้งการกระทำ การวางตัว การพูดคุยทุกอย่างที่ทำแล้วคนอื่นเกรง ‘จะนิ่งจะหยิ่งกับคนอื่นขนาดไหนถ้าหันมาเห็นผมก็อ้อนก็งอแงเหมือนเดิม’

ครืนนนน (เสียงเปิดประตู)

พอผมเปิดประตูเข้ามา นักศึกษาที่อยู่ในห้องแล้วก็ครูหันมามองผมกันหมดเลยครับ แต่ครูจะเข้าเร็วไปแล้วนะถึงจะยังไม่สอนอะไรก็เถอะ

ผมยกมือไหว้เป็นเชิงขออนุญาต น้องก็ทำตาม แล้วผมก็พาน้องมานั่งข้างไอ้เอ็ม

‘มึงงงง เกียร์เขาพาใครมา ใช่คนในรูปเมื่อวานไหมมึง’

‘เขาถือกระเป๋าให้กันด้วยมึงงงงง’

‘น่ารักขนาดนี้จะมีสักกี่คนวะ’

‘ไม่ใช่นักศึกษาเข้ามานั่งเรียนได้ด้วยหรอแก ถ้าใช่ทำไมนางไม่ใช่ชุดนักศึกษามา’ บลาๆๆๆๆๆ...

“ทำไมได้ตามมันมาถึงห้องเรียน” ไอ้เอ็มหันมาถามน้อง

“อยากมา” น้องตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงธรรมดาแต่สีหน้านิ่งๆนั้นทำให้ไอ้เอ็มไม่กล้าต่อปากต่อคำด้วยเลยครับ

“มึง ทำไมวันนี้องค์ลง ปกติจะลงแค่ตอนทำงาน” ไอ้เอ็มมันถามผมข้ามหัวน้องมา ดูมันใช้คำ เดียวมึงก็โดนหรอก แล้วจะให้บอกมันว่าไง บอกว่าหวงผมจนองค์ลงหรอ

“เอาๆ เงียบได้แล้วนักศึกษา ถึงเวลาเรียนแล้ว...” คาบแรกก็เรียนเลยหรอ นึกว่าจะแจ้งรายละเอียดต่างๆเหมือนสองวิชาเมื่อวาน

ระหว่างอาจารย์สอนน้องก็ตั้งใจฟังแล้วจดตามด้วย น้องจดใส่สมุดไอ้เอ็มครับ น้องขยันกว่าไอ้เอ็มเยอะ ก็ตอนนี้มันหลับไปแล้วนะสิ น้องเลยต้องเอามาทำแทน

“ไม่ต้องทำให้มันดีขนาดนั้นก็ได้มั้ง ดูเจ้าของมันนอนสบายเกินไปแล้ว” นี้ก็จดระเอียดยิบ สรุปได้ดีด้วย

“เค้าแค่ทำบุญทำทานนะ” น้องพูดเบาๆไม่ให้คนอื่นได้ยิน ครับ ผมถึงกับไปต่อไม่เป็นเลย

“วันนี้พอแค่นี้ก่อน อาทิตหน้าเราจะมาต่อกันให้จบบทแล้วอาทิตย์ต่อไปจะได้สอบ” เอาที่อาจารย์คิดว่าดีเลยครับ

“อาจารย์ขา คนที่ไม่ใช่นักศึกษาเข้ามานั้งเรียนได้ด้วยหรอค่ะ” ผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งถามอาจารย์ขึ้นเสียงดังแล้วมองมาทางน้องพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย คนในห้องก็ได้ยินกันหมด แล้วทุกคนก็มองมาที่น้อง แต่น้องไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา ยังคงความนิ่งที่หน้าเกรงขามเอาไว้ เลยทำให้ทุกคนในห้องนี้ไม่กล้าที่จ้องมองน้อง นี้แหละนะลูกมาเฟีย ถึงจะตัวเล็ก น่ารัก ดูบอบบางแค่ไหน แต่ก็สามารถทำให้คนสยบได้เพียงแค่ใช้ความนิ่งและสายตา

ความคิดเห็น