ขอให้มีความสุขกับทุกตัวอักษรนะคะ :) #คำผิดก็เหมือนผีรู้ว่ามีแต่หาไม่เจอ

ชื่อตอน : #5 ผ่านโปร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.3k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2561 00:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#5 ผ่านโปร
แบบอักษร

image


เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกพลพัชร์ผ่านโปรช่วงทดลองงานอย่างไม่มีข้อสงสัย ไม่เพียงแต่อรนลินเพราะสาวน้อยสาวใหญ่ต่างเทใจให้ชายหนุ่มรูปหล่อเงียบขรึมคนนี้

“อันนี้เสื้อบริษัทนะคะ ใส่ทุกวันจันทร์และก็บัตรพนักงานค่ะ อ้อนยินดีด้วยนะคะคุณพก” ในฐานะพี่เลี้ยงดีเด่น อรนลินเซ็นต์เอกสารทำเรื่องผ่านงานรอหัวหน้าอนุมัติเสร็จสรรพ เพราะถ้าไม่ให้ชายหนุ่มผ่านงานได้มีการก่อม็อบขนาดย่อมเป็นแน่ แถมอรนลินยังไปเบิกข้าวของพนักงานให้พลพัชร์ครบพร้อม

“ขอบคุณครับ” พลพัชร์ตอบรับเพียงรอยยิ้มมุมปาก ด้วยนิสัยไม่ใช่คนพูดเก่งกับคนนอกครอบครัว แต่ชอบฟังคนน่ารักแถวนี้พูดมากกว่า

ไม่มีบทสนทนาเพิ่มเติม นอกจากรอยยิ้มแต่ทว่า เจ้าแม่ฝ่ายบัญชีสาวเหลือน้อยก็โผล่มา

“เย็นนี้เราไปฉลองความสำเร็จที่ไหนดีคะ” พลพัชร์ทำท่ากระอักกระอ่วนแสดงเจตนารมณ์เด่นชัด แต่ทว่าคนตื้อกลับไม่สนใจ

“คุณพกไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเจ๊พร้อมเพย์เอง ชิลล์ๆ” เจ๊ฝ้ายสะบัดผมกระจายความมั่นหน้าล้นหล่นเต็มพื้น ในระหว่างที่เสียงวิ๊ดว๊ายโวยวายจะตามมา

“ไปสิคะสนุกนะ ตั้งแต่คุณพกมาอยู่ที่นี่ก็ยังไม่เคยไปสังสรรค์กับแก๊งหวานเย็นเลยนี่นา” อรนลินช่วยเสริมทัพด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นคึกคัก

“ไปนะคะสามี ถ้ายอมเป็นเด็กพี่จะเลี้ยงอย่างดีพร้อมโอน”


และแล้วพลพัชร์กับชาวคณะแก๊งหวานก็มารวมตัวกันเฉพาะกิจของคุณเจ๊ที่เกิดอยากเปย์เลี้ยงเด็กขึ้นมา ทุกคนพากันเดินไปขึ้นบีทีเอสเพื่อไปยังร้านคาราโอเกะเจ้าประจำ

“อ่ะๆนางชะนีและผู้ชายของเจ๊สั่งได้เลยเต็มที่” เจ๊ฝ้ายหน้าใหญ่ทุ่มไม่อั้น เพราะอายุการทำงานที่สั่งสมมานานพอๆกับเงินเดือนที่ไม่มีคนช่วยใช้ ทำให้ขาใหญ่เจ้าประจำชั้น49 เป็นแนนนี่ดูแลน้องๆอย่างดีเสมอ

แก๊งหวานเย็นเป็นการรวมของสามแผนกในชั้น49 โดยรวมแล้วมีแมนทั้งแท่งโผล่มาอยู่สองหน่อ ส่วนอีกหน่อเลือกแน่วแน่แล้วว่าจะเป็นชะนี นอกนั้นก็มีอรนลินและรุ่นพี่การตลาดอีกสองคน รวมเจ๊ฝ้ายก็เป็นเจ็ด แต่วันนี้พิเศษตรงที่พลพัชร์ตกลงยอมมาโดยง่าย

ส่วนสาเหตุก็ไม่ต้องสืบเป็นเพราะลูกอ้อนของคนตัวเล็กที่กำลังนั่งข้างเขาอยู่ในตอนนี้ พลพัชร์อยากยืดเวลาอยู่ใกล้ได้ชิดอรนลินออกไปอีกนิดก่อนที่พรุ่งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปจนคนน่ารักอาจจะไม่ยอมคุยกับเขาอีก

“คุณพกดื่มอะไรดีคะ ไม่ต้องเกรงใจนะเดี๋ยวเจ๊จะบำเรอคุณพกเอง” เสียงโห่ปนหมั่นไส้ดังรั้นห้องคาราโอเกะ สรุปลงมติเป็นเอกฉันท์ว่าสั่งค็อกเทลมาห้าเท่าของจำนวนประชากรในห้องชนิดที่ว่าใครคออ่อนก็กลับบ้านก่อนไม่ต้องรอได้เลย แต่เครื่องดื่มแปลกตาที่มาพร้อมกันอีกหนึ่งชนิดคือม็อกเทลสำหรับอรนลินเด็กน้อยของกลุ่มที่ต้องคอยดูแลทุกคนทั้งที่ยังขับรถไม่เป็นด้วยซ้ำ

เสียงสิบแปดหลอดชวนเวียนหัวบวกกับไฟสลัวส่งผลให้คนตัวเล็กง่วงนอน อรนลินนั่งหาวนับครั้งไม่ถ้วนจนพลพัชร์นึกขัน แต่ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขากลับทำในสิ่งที่ไม่สมควร เพราะชายหนุ่มเอื้อมมือไปลูบหัวคนตัวเล็กแล้วโยกด้วยความเอ็นดูอย่างอดไม่ได้

ทั้งที่ในมืออีกข้างของชายหนุ่มก็ยังถือแก้วค็อกเทลอยู่ อรนลินไม่ได้นับว่าพลพัชร์ซดหมดไปกี่แก้ว แต่การกระทำชวนใจสั่นกำลังทำแก้มนวลเปื้อนไปด้วยเลือดฝาดขึ้นมา

คนตัวเล็กพยายามจะหดตัวหนีสัมผัสที่กำลังชื่นชมเรือนผมเธออยู่นั้น แต่ทว่าชายหนุ่มกลับส่งสายตาหวานเชื่อมตรึงอรนลินไม่ให้ไหวติง เธอจึงทำได้เพียงส่งสองมือน้อยออกแรงกระชับมือแกร่งของเขาไว้ให้หยุดการกระทำ

“คุณพกเมาแล้วหรอคะ” อรนลินคิดไปว่าอาจเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้ชายหนุ่มผู้ไว้ตัวมาตลอด เผลอตัวเผยอีกด้านที่ไม่มีใครรู้จักออกมา

พลพัชร์เพียงมองดวงตากลมโตคู่นั้นแล้วยิ้มอ่อนโยนส่ายหน้าเบาๆ ก่อนเสียงอะแฮ่มจากผู้สังเกตการณ์จะดังขึ้นมา ชายหนุ่มก็ละมือแล้วจึงยกค็อกเทลจนหมดแก้ว

“อ้อนทำงี้ได้ไงพี่จีบอ้อนก่อนะ” สุเมทสุภาพบุรุษจากฝ่ายบัญชีที่เคยเอ่ยเย้าอรนลินครั้งที่พลพัชร์เพิ่งเริ่มงานได้ใหม่ๆ รุ่นพี่ต่างแผนกแกล้งแซวน้องเล็กไม่จริงจังสักเท่าไหร่ แต่อดที่จะคอนคอดไม่ได้เพราะเขาอุตส่าห์หยอดทุกวันถ้าเป็นเหรียญสิบคงรวยไปนานแล้ว

พลพัชร์ยังคงนั่งนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใบหน้าหล่อเหลายังฉาบด้วยความเคร่งขรึมเป็นอย่างดี

แต่ก่อนที่อรนลินจะได้อธิบายเจ๊กวางจากการตลาดจะคิดเกมส์ยกซดขึ้นมาพอดี

กติกาไม่มีอะไรมากแค่หัวขวดเบียร์ที่เจ๊ฝ้ายสั่งมาเพิ่มหันไปชี้ที่ใครก็ต้องตอบคำถามมาหนึ่งข้อ ถ้าตอบไม่ได้ก็แค่ยกซดหมดแก้ว

แต่แล้วคำว่ายิ่งเกลียดก็ยิ่งเจอก็สำฤทธิ์ผล พลพัชร์หวงความเป็นส่วนตัวมากกว่าอะไร แต่หัวขวดเจ้ากรรมก็ดันชี้มาที่เขาอยู่ตลอด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชายหนุ่มซัดไปจนนับไม่หวาดไม่ไหว ร้อนถึงคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างกายนึกเป็นห่วงคว้าแก้วค็อกเทลจากมือใหญ่มาดื่มหมดเกลี้ยงหน้าตาเฉย ทำรุ่นพี่ที่รักตกใจกันทั้งห้อง

“ไอ้อ้อนนน!”

“คุณพกดื่มเยอะไปแล้วนะคะ” อรนลินไม่ฟังแถมยังหันไปดุคนตัวใหญ่เสียน่าเอ็นดู

ความจริงค็อกเทลแก้วกระจิ๊ดริ๊ดทำอะไรพลพัชร์ไม่ได้เลยสักนิด คอเคลือบทองอย่างดีจากอเมริกาแทบจะไม่สะท้านต่อมวลแอลกอฮอล์ เพราะก่อนกลับมาเมืองไทยชายหนุ่มถือว่าเป็นตัวจิ๊ดแห่งปีของนิตยสารเพลย์บอยต้องยอมคารวะ ปาร์ตี้ลอยฟ้าบนน้ำริมสระ พลพัชร์ช่ำชองซะยิ่งกว่าอะไร

“แกนั่นแหละไอ้อ้อนคิดอะไร เดี๋ยวก็ได้หิ้วปีกกลับห้องกันพอดี”

“พ้นช่วงโปรใช่ว่าอ้อนจะดูแลคุณพกไม่ได้สักหน่อย พอเถอะนะคะ”

คำขอของน้องเล็กไม่เป็นผล เพราะค็อกเทลเหลืออยู่ถาดบานเบอะ เกมส์ยังคงดำเนินต่อไปอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน

แย่งแก้วก็ไม่ได้ ขอร้องก็ไม่สำเร็จคนตัวเล็กจึงขยับไปขยับมาให้ตรงขวดแล้วรีบชิ่งยกดื่มพรวดเดียวหมด

ไม่นานเสียงยานยิ่งกว่าสายพานก็ดังขึ้นมา

“พวกพี่แกล้งคุณพก เอิ๊ก~ ของอ้อนช่ายมั้ยคะ” อรนลินตัวอ่อนยิ่งกว่าเยลลี่ทำทีปกป้องพลพัชรสุดฤทธิ์

“คุณพกเข้าเป็นของฉันย่ะ นางชะนีจิ๊สีชมพู” เจ๊ฝ้ายที่เริ่มมึนยังต่อกรไม่ยอมแพ้

“ทุกคนคะ นี่นายพกพาของอ้อนนะของอ้อนคนเดียว เอิ๊ก~ คนอื่นไม่เกี่ยว” และเธอก็กางปีกปกป้องควงแขนกำยำของพลพัชรเรียบร้อย

image

:.ถ้าไม่ชอบ อย่ามาลูบหัวรู้มั้ยคุณพก☺️

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว