email-icon

พี่ปลาวาฬอ่านฟรีนะจ๊ะ ฝากติดตามเดอะแก๊งคนสุดท้ายด้วยจ้ะ 💛💛

THE SPECIAL ll รักใสๆฉบับเจ้าแฝดเด็กแสบ

ชื่อตอน : THE SPECIAL ll รักใสๆฉบับเจ้าแฝดเด็กแสบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2561 18:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE SPECIAL ll รักใสๆฉบับเจ้าแฝดเด็กแสบ
แบบอักษร

THE WHALE

THE SPECIAL ll

‘รักใสๆฉบับเจ้าแฝดเด็กแสบ’

“หยุด! หยุด! ได้ยินที่พ่อพูดมั้ย! พ่อบอกให้หยุดไงน้องฮาร์ท!!!!”

เฮลรีบสับขาก้าวเข้ามาดึงตัวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับหนูวาฟเฟิลอยู่ให้ออกจากกัน

โดยเขาค่อยๆแกะกำปั้นน้อยๆของลูกชายที่กำแขนน้องให้ออกไปก่อน ตามด้วยรีบยกตัวลูกชายออกมาให้ห่างจากน้องวาฟเฟิล ผู้ที่เป็นคู่อริตลอดกาลของลูกชาย

แต่...

มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น...

“เจ้าแสบหนึ่งหยุดเดี๋ยวนี้นะ! อย่าทุบพี่ฮาร์ทเขาแบบนั้นลูก หยุดๆๆ”

ปลาวาฬเองก็วิ่งเข้ามาจับแขนทั้งสองแขนของลูกสาวให้เลิกรัวกำปั้น(หนัก)ใส่ลูกเพื่อนรัก เป็นผู้หญิงตัวน้อง แต่ริอาจใจเด็ดใจใหญ่ท้าต่อยกับผู้ชาย เห็นแบบนี้แล้วคนเป็นพ่อถึงกับต้องกุมขมับกันเลยทีเดียว และท่าจะเหนื่อยใจไม่น้อยกับความห้าวของลูกสาวที่ได้แม่มาเต็มๆ

แต่ไม่ว่าจะห้ามเท่าไหร่ เด็กน้อยทั้งสองคนก็พากันกระหน่ำรัวหมัดซัดใส่กันไม่ยั้ง จนคนเป็นพ่อทั้งสองต้องใช้น้ำเสียงโหดเข้าสู้ เพื่อหวังว่าจะสงบศึกของลูกน้อยได้

“วาฟเฟิลหยุด!/ฮาร์ทหยุด!!!”

น้ำเสียงกราดเกรี้ยวของผู้เป็นพ่อที่ตะเบ็งสุดเสียงและสีหน้าบึ้งตึงของพวกเขา เป็นผลทำให้เด็กน้อยตาดำๆหน้าไทยคน หน้าลูกครึ่งคนถึงกับหยุดชะงักและค่อยๆสลายตัวออกจากกันอย่างง่ายดาย พร้อมทั้งพากันเดินคอตกแต่ไม่สลด เข้าไปกอดขาคนเป็นพ่อเอาไว้แน่น เพื่ออ้อนเพราะไม่อยากโดนดุ

“ป่าป๊าาาาาา~”

วอฟเฟิลที่นั่งดูเหตุการณ์ชุลมุนอยู่ห่างๆ เมื่อศึกสงบจึงวิ่งเตาะแตะเข้ามาหาพ่อและอ้อนให้พ่ออุ้ม ซึ่งปลาวาฬเองก็ย่อตัวลงไปแล้วอุ้มน้องวอฟเฟิลด้วยสองแขนให้มาอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่น

“ป่าป๊าาาาา~ อุ้มมั้ง~”

วาฟเฟิลกางมือสุดแขน อยากให้พ่ออุ้มน้องบ้าง แต่ปลาวาฬกลับยืนมองลูกตัวเองนิ่งๆและไม่ยอมทำตามความต้องการของน้องวาฟ~

“สมน้ำหน้า!”

ฮาร์ท เด็กน้อยผู้มีอายุมากกว่าหนึ่งปีแลบลิ้นปลิ้นตาสะใจคนรุ่นน้อง แต่ก็ต้องคอหดตัวหลีบเมื่อถูกพ่อนรกส่งสายตาตำหนิให้ลูกชาย...

วันนี้ลูกน้อยของพวกเขา ทำตัวไม่น่ารักเลยนะ! ชักจะปวดใจแล้วสิ

“พ่อไม่เคยสอนให้ลูกซ้ำเติมใครนะ น้องฮาร์ท”

เฮลพูดเสียงโทนต่ำ มองหน้าลูกชายตัวน้อยอย่างตำหนิติเตียน อุตส่าห์พร่ำสอนให้เป็นสุภาพบุรุษ แต่ลูกน้อยกลับหัวเราะเยาะเย้ยใส่ผู้หญิงซะได้ เฮ้อ~

“ขอโทษค้าบ” ฮาร์ทขอโทษแบบสลด แต่ไม่ได้สำนึกผิด ผิดกับอีกรายที่ยืนยิ้มหน้าร้าย เพราะถูกใจที่คู่อริตั้งแต่เกิดโดนพ่อตัวเองดุ

“วาฟ หัวเราะพี่เขาทำไม? ถ้าเราโดนดุเราจะยังตลกมั้ยครับ?”

วาฟเฟิลถึงกับนิ่งและก้มหน้าก้มตาไว้อาลัยให้กับตัวเองเงียบๆ เวลาโดนป่าป๊าปลาวาฬดุทีไร น้องใจสั่นตลอด เพราะป่าป๊าน่ากลัว

“อยากให้ม๊ามาทำโทษหนูมั้ย?”

“มะไม่ค่ะ ป่าป๊าา~ ไม่เรียกม๊าน้า ม๊าน่ากลัว~”

น้องวาฟกอดขาป่าป๊าปลาวาฬแน่นแล้วใช้พวงแก้มตุ้ยๆของตัวเองแนบลงไปกับขายาวอย่างออดอ้อน แต่เมื่อป่าป๊าคนใจดีของน้องวาฟเฟิลยังนิ่งไม่กระดิก น้ำใสๆในตาของลูกสาวก็พลางไหลรินลงมาอาบแก้ม...

และหารู้ไม่ น้องแกล้ง...

“ฮืออๆๆๆๆ”

ฝั่งฮาร์ทที่เห็นน้องปล่อยโฮก็ได้แต่หรี่ตาจับผิด อย่างน้องวาฟเฟิลไม่เคยร้องไห้งอแงหรอก แต่จะร้องเมื่อถูกขัดใจเท่านั้น พี่ฮาร์ทรู้ดี หึ!!

“ร้องไห้ทำไมครับ?”

“ฮึกๆ ป่าป๊าดุหนูวาฟฟ~ ป่าป๊าจะตามม่าม๊ามาดุหนูวาฟฟ~”

“ป๊าดุเพราะอะไร?”

“เพราะหนูกับพี่ฮาร์ททะเลาะกัน ฮือๆๆๆ”

“ยังไม่หมด ป๊าดุเพราะหนูมีนิสัยไม่น่ารักด้วย ต่อไปนี้จะยอมเลิกทะเลาะกับพี่ฮาร์ทมั้ย?”

“ฮึกๆ ตะแต่...แต่พี่ฮาร์ทแกล้งหนูวาฟก่อน ฮือๆๆๆ” น้องวาฟเฟิลชี้มือไปทางพี่ฮาร์ท

“เปล่าฮะ น้องแกล้งฮาร์ทก่อน” พี่ฮาร์ทรีบปฏิเสธและโบ้ยความผิดมาให้น้องเล็ก

“ไม่!!! พี่ฮาร์ทแกล้งหนูก่อนอ้าาา ฮือๆๆ” มองพี่ฮาร์ทคาเขียว แต่ไม่ลืมที่จะร้องไห้แกล้งๆไปด้วย ป่าป๊าจะได้ไม่ดุ

“น้องนั่นแหละแกล้งผมฮะ เด็กอะไรพลังมือเหมือนช้างน้ำชะมัด!” พี่ฮาร์ทไม่ยอม กอดอกพร้อมทั้งแลบลิ้นให้

“แงๆๆๆๆ เห็นมั้ยๆ พี่ฮาร์ทด่าน้องงงง น้องไม่ยอมๆ ป่าป๊าาาาา ม่าม๊าาาา” แดดิ้นกันไปข้าง

“ผิดทั้งคู่ ถ้ายังไม่เลิกโบ้ยกันไปโบ้ยกันมา โตขึ้นป๊าจะจับแต่งงาน!!!!”

O[]O

“ป่าป๊าาาาาา แงๆๆๆ ไม่เอาๆ ไม่อาวววววว หนูวาฟจะแต่งงานกับโอปป้าแดเนียลวันนาวันเท่าน้านนนนน”

พอได้ยินแบบนั้น วาฟเฟิลก็ฟุบนั่งลงกับหญ้าสนามหน้าบ้านและดีดดิ้นเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่พี่ฮาร์ทสุดหล่อก็ปั้นหน้าตึงไม่เห็นด้วยกับลุงปลาวาฬนัก!

“วาฟเฟิลหยุด! จะให้ป๊าโอ๋ต้องหยุดร้องไห้ก่อน”

แม้จะอยากงอแง แต่ถ้าแลกกับอ้อมกอดอุบอุ่นของป่าป๊าปลาวาฬ น้องวาฟเฟิลยอมหยุดร้องไห้ แต่สายตาแป๋วๆนั่นก็ส่งฟาดฟันกับพี่ฮาร์ทตลอด~

“ฮึบ...” มือน้อยๆของวาฟเฟิลปาดน้ำตาบนหน้าตัวเอง

“ดีมาก ฟังนะ ถ้าต่อไปนี้ถ้าเราสองคนทะเลาะกันอีก ป๊าปลาวาฬกับพ่อเฮลจะจับพวกหนูแต่งงานกัน แต่ถ้าไม่อยากแต่งงาน ต้องดีกัน เข้าใจมั้ย”

เฮลบอกแกล้งๆ เพราะดูท่าสองคนนี้ไม่ค่อยอยากดองกันเท่าไหร่ เขาจึงลองใช้วิธีมาลองขู่ลูกๆดู เผื่อมันจะได้ผล

“ยากอ่า....” พี่ฮาร์ทยู่ปาก ไม่ค่อยอยากจะดีกับน้องวาฟเฟิลเท่าไหร่

“ว่าไงเจ้าฮาร์ท เป็นลูกผู้ชายห้ามรังแกผู้หญิงนะ เราต้องปกป้องเขา ยิ่งเป็นน้องที่เห็นกันมาตั้งแต่เกิด ลูกยิ่งจะต้องปกป้องและห้ามรังแก ห้ามหาเรื่องน้อง โอเคมั้ย?”

ถ้าน้องน่ารัก พี่ฮาร์ทย่อมจะปกป้อง แต่นี่น้องร้าย พี่ฮาร์ทไม่อยากจะปกป้องหรอก! น้องดื้อ!

“แต่น้องเขาหาเรื่...”

“ฮาร์ท!”

พี่ฮาร์ทที่กำลังจะแย้งก็ต้องเบะปากจะร้องไห้ แต่โดนพ่อเฮลส่งสายตาดุมาก็ยอมอยู่เงียบๆ ก่อนจะตอบให้ผู้เป็นพ่อชื่นใจ

“คะครับ น้องฮาร์ทจะเชื่อฟังคำสั่งของคุณพ่อครับ”

“เยี่ยม! ถ้างั้นจับมือคืนดีกัน อ๊ะๆ ไม่งอแง จับมือคืนดีกันเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่อยากแต่่งงานกัน!”

พรึ่บ!

ว่องไวปานสายฟ้าแลบ วาฟเฟิลและฮาร์ทรีบเข้ามาจับมือเช็กแฮนกัน แต่มิวายจะฟาดฟันกันทางสายตา ถึงแม้มุมปากจะยิ้มให้กันก็ตาม

เหอะ....ดีกันงั้นเรอะ! โลกวิปโยคแน่ๆๆๆ คอยดูจะหาเรื่องทุกวันวันละยี่สิบสี่ชั่วโมงตอนป่าป๊าเผลอเล้ย คอยดู!!! (วาฟเฟิลคิด)

หึ! ยัยเด็กพลังช้างน้ำ รอพ่อเผลอก่อนเถอะ จะแกล้งให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งจนต้องสำลักขนมคิดคอเล้ย! (ฮาร์ทคิด)

ชั่วร้ายได้ใคร.....

(จบคู่น้องฮาร์ทและน้องวาฟเฟิล ติดตามต่อในเรื่องของเขาที่ไม่รู้จะมีเมื่อไหร่....)

.

.

.

@ค่ายมวยบิ๊กเบน

“หุ้ยย ลูกกูแม่งใช้ได้เลยว่ะ มึงดูดิๆ โคตรน่ารักสัสๆ”

ปลาวาฬสะกิดบิ๊กเบนให้มองไปทางวอฟเฟิลที่กำลังทำเนียนขอน้องใบบัวลูกสาวบิ๊กเบนกินไอศกรีมรถวนิลลาอยู่หน้าค่าย

สำหรับปลาวาฬ ภาพของลูกๆช่างดูน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนเขาอดใจต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปหลายช็อต แต่กับส่วนบิ๊กนั่น...เอิ่ม...ทำหน้าเคร่งเครียดและมองลูกสาวอย่างไม่กะพริบตา

ใจพ่อบิ๊กไม่ดีเลยลูกเอ้ย! พ่อหวงลูกว่ะ (บิ๊กพูดในใจพร้อมกับมีหน้าที่คล้ายจะร้องไห้)

“ใกล้เกินไปป่ะวะ ใจกูไม่ดีเลย ไอ้วาฬ ลูกมึงใกล้ลูกกูไปละ!”

คุณพ่อขี้ห่วงตั้งท่าจะเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างความรักสีชมพูของเด็กน้อย แต่โดนปลาวาฬคว้าคอเสื้อเอาไว้เสียก่อน เพราะอยากแกล้งคนหวงลูก

บิ๊กใจดีกับหลานๆก็จริง แต่กับลูกสาวคนแรกเขาหวงอย่างกับไข่ในหิน เวลาลูกผู้ชายของเพื่อนในเดอะแก๊งมาเข้าใกล้ทีไร บิ๊กจะคอยจับตาดูอยู่ตลอด

“ลูกกูก็หลานมึง เอาน่า ใจๆหน่อย เดี๋ยวกูให้สินสอดหนักๆเลยเอ้า!” ปลาวาฬขยี้แกล้ง

“สัส!”

“ทำแมะ? ไม่อยากให้ลูกกูกับลูกมึงรักกันเหรอ?”

“ไวไปมั้ย ลูกยังเด็ก”

“ใช่ไง ความรักแบบเด็กๆน่ารักดีออก ดูไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ดี ลูกกูยิ้มตลอดเวลาอยู่กับลูกมึง กูชอบรอยยิ้มลูกกูว่ะและชอบเห็นลูกมีความสุข เพราะฉะนั้นมึงห้ามเข้าไปกีดขวางทางแห่งรักลูกกูเด็ดขาด!!!!!”

“ไอ้สันขวาน!”

“อย่าพูดคำหยาบต่อหน้าลูก เดี๋ยวลากไอ้พี่แอร์พอร์ตมาจัดการซะนี่”

“โอ้ยยย อย่าเลย เมื่อวานก็ด่ากูไปทีละ”

“ทำไมวะ?”

“เผลออุทานเป็นคำหยายเลยเจอฝ่ามืออรหันต์ตบกลาบเข้าให้”

“หึๆ สมควร ฮ่าๆๆ”

“ไอ้ห่าหนิ!!”

บิ๊กเตรียมง้างหมัดจะทุบกบาลเพื่อนรัก แต่ลืมไปลูกยังอยู่ตรงหน้าจึงทำทีเป็นยกมือเกาหัวเนียนๆ

“ของพี่ก็อร่อยนะ ตัวเล็กลองชิมซี้” น้องวอฟเฟิลยื่นไอศกรีมรสช็อกโกแลตให้น้องใบบัวที่เป็นตัวเล็กของตัวเองชิม

วอฟเฟิลชอบน้องใบบัวตั้งแต่น้องเกิดและชอบขโมยหอมแก้มน้องบ่อยๆเพราะแก้มน้องใบบัวนุ่มนิ่มและน้องใบบัวยังมีรอยยิ้มพิฆาตใจที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว จนน้องวอฟเฟิลอยากเห็นรอยยิ้มนั่นทุกเวลา

ป๊อปปี้เลิฟไหมล้าาา~

“ชิมๆ”

“พี่วอฟป้อนนะ อ้ามมม” มือน้อยๆตักไอศกรีมช็อกโกแลตคำเล็กแล้วป้อนน้องที่กำลังอ้าปากรอ

“คิกๆ หย่อยยยย~” ใบบัวหัวเราะคิกคักเพราะถูกใจกับรสชาติช็อกโกแลต ทำเอาคนป้อนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใจพองโต

“อะ! พี่วอฟให้” เมื่อเห็นน้องชอบ วอฟเฟิลจึงยกไอศกรีมตัวเองให้น้องเลยทั้งถ้วย

“หื้มม? เดี๋ยวพี่วอฟไม่อิ่มน้า” ใบบัวส่ายหน้ากลัวพี่ชายไม่อิ่ม

“ถ้าตัวเล็กอิ่ม พี่ก็อิ่มแล้ว”

ตุบ!

กำลังจะมีโมเมนต์หวานๆ อยู่ลูกทับทิมที่พ่อน้องใบบัวปลูกไว้หน้าค่ายก็หล่นมาใส่หัวน้อง จนน้องเจ็บและตะเบ๊งเสียงน้องจนคนเป็นพ่อตกใจ

“แงๆๆๆๆๆๆ”

“ใบบัว!!!”

“ไอ้บิ๊กๆ หยุดก่อน”

“หยุดเหี้ยไร! มึงไม่เห็นเหรอว่าลูกกูเจ็บ!!!”

บิ๊กใจหายวาบ กำลังจะวิ่งเข้าไปโอ๋ลูกแต่ถูกปลาวาฬดึงตัวไว้ ซึ่งงงไม่น้อย ใจแทบขาดอยู่รอมร่อ อยากเข้าไปโอ๋ใจจะขาด

“มึงแหกตาดูสิ” ปลาวาฬพยักพเยิดไปทางลูกๆ ที่วอฟเฟิลกำลังเข้าโอ๋น้องด้วยความเป็นห่วงสุดๆ

“โอ๋ๆ ไม่ร้องๆ เดี๋ยวพี่ตีมันให้” ว่าแล้วก็วิ่งไปตีลูกทับทิมที่หล่นมาใส่หัวน้องแรงๆ

“นี่แหนะ! ไอ้ลูกนิสัยไม่ดีมาทำให้ตัวเล็กเจ็บตัว ไปไกลๆเลย!!!” พร้อมทั้งแตะลูกทับทิมให้ไปอยู่ข้างถังขยะแล้ววิ่งกลับมาโอ๋น้องตา

“ฮือๆๆๆ”

“ไม่ร้องนะไม่ร้อง พี่ตีคืนให้แล้ว โอ๋ๆ เด็กดีไม่ขี้แยนะ” สายตาที่ดูเป็นห่วงและคำพูดที่ดูอบอุ่นทำให้น้องใบบัวโผล่เข้ากอดน้องวอฟเฟิล

“ใจเย็น~ เด็กๆเขาโอ๋กันเฉยๆ” ปลาวาฬตบบ่าให้เพื่อนใจเย็นที่จะร้องไห้อยู่รอมร่อ คนหวงลูกอาการก็จะประมาณนี้แหละ

“ไอ้วาฬ~”

“หื้ม?”

“ลูกมึงเต๊าะลูกกูเยอะไปป่ะวะ”

“ไม่เยอพๆ กำลังพอดี”

“พี่วอฟน่ารักจางง โตขึ้นหนูแต่งงานกับหนูบัวมั้ยยย”

O[]O

OoO

O.O

“อื้ม โตขึ้นเราแต่งงานกันนะ”

❤️

หนูจะแต่งกับพี่เค้าถามพ่อยัง5555 รักใสๆฮะ ไม่มีแผลนใครทั้งนั้นนอกจากพี่มาเธและน้องเพลงเท่านั้น จบรุ่นน้องเดอะแก๊งค่อยว่ากันใหม่

ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วน้าาา~ มาฉบับครอบครัวส่งท้ายกันน~

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว