Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปูน…คุณอยู่ไหนเนี่ย!!

ชื่อตอน : ปูน…คุณอยู่ไหนเนี่ย!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2561 16:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปูน…คุณอยู่ไหนเนี่ย!!
แบบอักษร

สายวันต่อมา…

แสงแดดที่เริ่มจะร้อนจนเคืองผิว หนุ่มตี๋ขยับเปลี่ยนทีท่าไปในท่านอนตะแคง เปลือกค่อยๆเหลือบลืม ยี๋ดวงตาท้าแสงที่เล็ดรอดผ่านสีม่านที่แสนเย็นตาเย็นใจ

“กี่โมงแล้ว!!”เค้าถามตัวเองก่อนจะหยิบมือถือมากดดูเวลา

“ตายห่า นี่มันจะเก้าโมงแล้วรึเนี่ย!!”เค้าสบถกับตัวเองเบาๆก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัว แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป…

………………………………………………

Milkteen…

เบ๊นซ์คันงานเทียบจอดที่หน้าบริษัท หนุ่มผิวขาวสูงโปร่งรีบลงจากรถส่งกุญแจให้พนักงาน …ส่วนตัวเค้าก็จ้ำก้าวไปยังจุดหมายปลายทางในทันที

แผนกคอสตูม…

บรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสียงจ่อกแจ่กจอแจ มีอันต้องเงียบลงไป เมื่อชายหนุ่มที่มีนามว่าเพชรเกียรติเดินเข้ามา…

“ปูนล่ะ!!”เค้ากวาดสายตามองหาคนรักของเค้า

“ยังไม่มาเลยค่ะคุณหยก”พนักงานนางหนึ่งบอกกับเค้า

“ยังไม่มางั้นหรอ?? ลาหรอ? หรือว่าโทรมาลา โทรมาลารึเปล่า? โทรมารึยัง??”หลายคนในห้องส่ายหน้าเมื่อชายหนุ่มส่งสายตาถาม…

“เปล่านะคะ ยังไม่เห็นน้องปูนโทรมาลาเลย พวกแก!…น้องปูนได้โทรมาลางานไว้กับใครบ้างรึเปล่า??”เงาะสาวสวยประเภทสองรีบบอกกับเค้า ก่อนจะหันไปถามเพื่อนๆคนอื่นที่นั่งอยู่ภายในห้อง

ทุกคนส่ายหน้า…

เค้ากัดกรามพร้อมด้วยสีหน้านิ่งเรียบ…แต่ใจเค้าตอนนี้นั้นมันกลับร้อนรนยิ่งนัก

“แต่เมื่อวานน้องปูนก็ไม่ได้มีทีท่าหรือไม่สบายอะไรนะคะ ยังคุยกันเล่นดีอยู่”สาวเงาะรายงานต่อเสียละเอียดยิบ…

“อ่อ…แต่รู้สึกว่าน้องเค้าออกจะเงียบๆกว่าทุกวันอยู่ค่ะ”เธอเล่าเสริมจนจบ…

“งั้นหรอ ขอบใจมาก…ถ้าเค้ามารีบโทรบอกผมทันทีเลยนะ!!”

“ได้ค่ะ”ทุกคนรับปากเค้า เพชรเกียรติพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกมาจากแผนกคอสตูม ล้วงกระเป๋าหยิบมือถือกดโทรหาคนรักอีกครั้ง…

ติด…แต่ไม่รับ

“ทำไมไม่รับสายผมล่ะปูน คุณไปไหน ที่คอนโดรถก็ไม่มี รับสิปูน… รับสิปูน… คุณอยู่ไหนเนี่ย!! ผมกำลังจะบ้าตายแล้วรู้มั้ย หึ้ม!!”น้ำเสียงร้อนรน ยืนมองเบอร์คนรัก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเลื่อนกดไปยังเลขหมายอื่น ที่เค้าพอจะนึกออกว่าปัณรสาอาจจะติดต่อไป…

ไม่นานปลายสายก็รับ…

“ฮาโหล ตาลหรอครับ …เอ่อ ขอโทษนะ ผมขอถามหน่อยสิ…ตอนนี้ปูนอยู่กับตาลมั้ย??”

…………………

บ้านบดินทร์ พิณแพร

เสียงบีบแตรดังอยู่หลายครั้งทำเอา คุณพ่อคุณแม่ป้ายแดงจ๋า อย่างพ่อเบส แม่เพลง ถึงทำสาละวนอยู่แต่กับเจ้าลูกชายสุดน่ารัก เลยไม่ได้ยินเสียงแตรรถแต่อย่างใด ผ่านไปได้สักพักมือถือเจ้ากรรมก็ดัง ส่งสัญญาณให้เจ้าของรู้ตัวว่ามีใครบางคนโทรมา…

บดินทร์เห็นชื่อจึงกดรับสาย…

“ว่าไงปูน”

“พี่เบส ปูนมาหาหลาน จอดรถอยู่หน้าบ้าน”เสียงหวานอันคุ้นเคย ทำเค้าต้องหันไปมองหน้าจอรับสัญญาณภาพจากกล้องวงจรปิด

“โอเค”เค้ากดเปิดให้ทันที…

“ใครมาหรอคะพี่เบส”พิณแพรจับอากัปกิริยา…พอจะเดาได้ว่ามีใครบางคนมาหาสามี

………………………

ในห้องน้องเบส…

ปัณรสากำลังมองเด็กน้อยด้วยความรักและเอ็นดู แม้ในยามนี้กำลังเคลิ้บหลับในอ้อมอกคนเป็นแม่

“ใกล้จะหลับแล้ว น่ารักจังเลยเพลง”พิณแพรยิ้มให้ปัณรสา

“ปูนก็รีบมีสักคนสิจ๊ะ จะได้มาเป็นเพื่อนเล่นกับน้องบอส”พิณแพรพูดจบ ทำเอาปัณรสายิ้มเจื่อนๆ …พิณแพรเหลือบมองสาวสวยที่นั่งตรงหน้าเธออีกครั้ง

“เห็นพี่หยกบอกว่ากำลังรอฤกษ์หมั้น เมื่อไหร่เพลงจะได้ฟังข่าวดีจ๊ะ”ปัณรสายิ้ม พอดีกับบดินทร์เดินถือแก้วน้ำฝรั่งเอามายื่นให้สาวตาคม

“ขอบคุณค่ะพี่เบส”ทำเอาคำถามของพิณแพรมีอันต้องจบลง

“เป็นไงบ้างงานเยอะมั้ย ได้ข่าวว่าใกล้ปิดกองละครแล้ว จะลงจอเมื่อไหร่”บดินทร์ถาม

“ยังไม่รู้เลยค่ะ คงเร็วๆนี้แล้วล่ะพี่เบส”สองสามีภรรยาพยักหน้ารับรู้

“ดังใหญ่แล้ว เพลงดีใจด้วยนะ”

“ขอบใจมากจ่ะเพลง”ปัณรสายิ้มให้ ก่อนจะมองพิณแพรพาหลานชายตัวน้อยวางลงบนเตียงแสนนุ่ม…

“คุณหยกไม่มาด้วยหรอ??”บดินทร์ถามออกไป ปัณรสาหุบยิ้มทันที ทำเอาบดินทร์และพิณแพร รู้สึกว่าคู่รักคู่ใหม่คู่นี้จะต้องมีปัญหาอะไรกันสักอย่าง…แน่นอน ตั้งแต่ทั้งคู่เปิดตัวออกสื่อว่าคบกันมา

“พี่หยกทำอะไรให้ปูนไม่สบายใจรึเปล่า??”ปัณรสายิ้ม ส่ายหน้าในที…เมื่อพิณแพรเอ่ยถาม

“ถ้าพี่หยกทำอะไรให้ปูนไม่สบายใจ เล่าให้เพลงฟังได้นะ เดี๋ยวเพลงจะไปจัดการพี่หยกให้…”เพลงพูดจบเท่านั้นแหละ ขอบตาปัณรสาแดงก่ำ…น้ำตาค่อยๆไหลออกมา

“ปูน!!”

“ปูน!! ปูนร้องไห้ทำไม พี่หยกทำอะไรปูนหรอ”

ปัณรสาน้ำตาไหล…

บดินทร์กับพิณแพรต่างมองหน้ากัน… พิณแพรขยับเข้ามาใกล้ปัณรสาเอื้อมไปกอดเธอไว้เป็นการปลอบประโลมใจ ช่วยเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มนั่น

“เพลงไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เพลงอยากให้ปูนใจเย็นๆ ถ้าไม่ลำบากใจ จะเล่าให้เพลงฟัง เพลงยินดีรับฟังปูนนะ”

“…”อีกฝ่ายก็ยังน้ำตายังไหลอยู่

“ปูนอยากจะกลับไปอยู่บ้านแล้วพี่เบส”บดินทร์ได้ฟังถึงกับตกใจ

“ทำไมล่ะปูน”

“เพราะพี่หยกแน่ๆเลยแบบเนี๊ยะ ใช่มั้ยจ๊ะปูน พี่หยกเป็นต้นเหตุทำให้ปูนร้องไห้มาใช่มั้ยเนี่ย”พิณแพรมองหน้าปัณรสาอย่างต้องการคำตอบ…

“ปูนมีปัญหาอะไรกับคุณหยก”บดินทร์ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ปัณรสาปรับเอนตัวให้อยู่ในท่านั่งหลังตรง มองหน้าคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ป้ายแดง แล้วส่งยิ้มชืดๆ

“เราไม่เข้าใจกันนิดหน่อยน่ะพี่เบส ปูนเหนื่อย ปูนอยากกลับไปหาพ่อกับแม่ปูน”เธอบอกพี่ชายที่แสนดี

“กลับไปพิด’โลก แล้วคิดจะกลับมาอีกมั้ย??”เห็นมั้ยล่ะว่าบดินทร์ยังคงรู้นิสัยปัณรสาดีเสมอมา เล่นเอาเธอเงียบกริบ… คนที่เริ่มจะร้อนรนแทนเพชรเกียรติเห็นจะเป็นใครไปเสียไม่ได้…นอกจากพิณแพร ทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดีแล้วไม่ใช่หรือ เกิดอะไรขึ้นกับทั้งคู่อ่ะ…

“ปูน อย่าไปเก็บเอาคำพูดหรือการกระทำอะไรของพี่หยกมาใส่ใจเลยนะ พี่หยกแกเป็นแบบนี้ล่ะ เอาแต่ใจ ดื้อเเพ่ง ไม่ยอมอะไรใครง่ายๆ”

“…”

“ที่ผ่านเพลงก็ดูออกนะ ว่าเค้ารักปูนมากเลยนะ”

ปัณรสายิ้มอย่างขมขื่น…

“ทำไม?? พี่หยกพูดอะไรให้ปูนไม่สบายใจมากๆเลยใช่มั้ยเนี่ย??”ทั้งสามเงียบกันไปสักพัก ก่อนที่ปัณรสาจะเอ่ย…พังทลายบรรยากาศอึมครึมนั้นลง

“ปูนเคยบอกตัวเองว่าหนีไปให้ไกลจากคุณหยก แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้เลย หัวใจมันทรยศปูน…ปูนใจอ่อนยอมคบกับเค้าด้วยความรัก ปูนบริสุทธิ์ใจกับคุณหยกทุกอย่าง…แต่”

“แต่อะไรปูน…”

“คุณหยกระแวงเรื่องปูนกับจีวู นักร้องที่ปูนเคยร่วมงานด้วยมากเกินไป ทั้งที่เราทั้งคู่เป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน ตอนนี้ทางบริษัทคุณหยกเค้าต้องการตัวจีวูไปร่วมงานด้วย ยิ่งคุณอาสันต์ คุณอาอยากได้จีวูไปร่วมงานด้วย เลยให้คุณหยกไปคุยเจรจากับจีวู ปูนเเอบได้ยินเลยไปคุยกับจีวูให้ สรุปจีวูตอบตกลง แต่คุณหยก…”

“พี่หยกทำไมปูน??”พิณแพรถามต่อด้วยความอยากรู้ให้กระจ่าง

“คุณหยกบอกว่าปูนเข้าไปวุ่นวายเรื่องของเค้าทำไม และสุดท้ายปูนก็ได้รู้ว่าตอนนี้โทรไปยกเลิกกับทางจีวูเรียบร้อยแล้ว ทั้งๆที่ตัวจีวูเพิ่งตอบตกลงรับงานนี้”

“พี่หยกทำไมทำแบบนี้อ่ะ เพราะพี่หยกหึงปูน เพราะปูนสนิทกับนักร้องจีวูแล้วไปคุยแทนเค้าเองใช่มั้ย เค้าก็เลยไม่พอใจงั้นหรอ??”พิณแพรเดาทางถูก ปัณรสาพยักหน้าน้ำตาก็ไหล

“ใช่ แต่ปูนไม่ได้คิดอะไรกับจีวูเลยนะเพลง พี่เบส เราทั้งคู่เป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกัน เราทั้งคู่บริสุทธิ์ใจ จีวูตกลงจะช่วยปูน ที่ปูนทำไปเพราะอยากช่วยคุณหยกจริงๆนะ แต่คุณหยกเค้าไม่เข้าใจปูน ว่าที่ปูนทำไปเพราะแค่อยากจะช่วยเค้า ปูนบริสุทธิ์ใจจริงๆนะเพลง…พี่เบส แต่คุณหยกกลับคิดแต่เรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่แบบนี้ ปูนเหนื่อย ปูนเลยอยากคิดทบทวนเรื่องที่ปูนกับคุณหยกตัดสินใจอยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันให้มากกว่านี้ เพราะแค่นี้ยังเป็นปัญหาขนาดนี้ ถ้าแต่งงานหรืออยู่ด้วยกันต่อไป ถ้ายังคลางแคลงใจกันไม่เชื่อใจกัน ปูนคิดว่าสักวันปูนกับคุณหยกก็คงต้องเลิกกันอยู่ดี ไม่มีความสุขแน่นอน ปูนเข้าใจคุณหยกนะ แต่ถ้าคุณหยกยังมีนิสัยแบบนี้ตลอดไป โดยที่คุณหยกไม่พยายามปรับไม่พยายามจูนให้เราทั้งคู่เข้าใจอะไรกันเลยสักอย่าง เราคงไปด้วยกันไม่รอดแน่ ปูนเลยอยากถอยออกมาก่อนดีกว่า…”ปัณรสาระบายความในใจออกมา ด้วยสีหน้าไม่สู้จะดีนัก

“เลยอยากกลับไปบ้าน??”บดินทร์ถาม

ปัณรสาพยักหน้า…

“ถ้าคุณหยกยังคิดไม่ได้ ยังคิดถึงแค่ความรู้สึกของตัวเองอยู่แบบนี้โดยไม่สนใจคนรอบข้าง ปูนกับเค้าก็ยังไม่ควรที่จะต้องมาปรับความใจอะไรกันทั้งนั้น ปล่อยมันไปแบบนี้จะดีกว่า ถอยออกมา…ต่างคนต่างอยู่ในที่ๆของตัวเอง อย่างที่มันควรจะเป็นตั้งแต่แรกน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด…”

บดินทร์กับพิณแพรเงียบฟัง…

“ถ้าคุณหยกยอมเข้าใจอะไรง่ายๆคงจะดี เค้าไม่คิดบ้างเลยว่าปูนรักเค้ามากแค่ไหน ทั้งๆที่เค้าเป็นคนนิสัยเอาแต่ใจ ร้ายกาจ วางแผนทำร้ายใจใครมานักต่อนัก”

“…”

“ปูนยังไม่อยากเจอหน้าเค้า ปูนจะกลับไปอยู่พิด’โลก น่าจะเป็นทางออกดีที่สุดสำหรับปูนแล้วล่ะ”

“แต่เพลงว่านะ พี่หยกต้องไม่ยอมให้มันเป็นแบบนี้แน่ๆเลยปูน ดีไม่ดีอาละวาดบ้านแตกแน่ๆ ถ้าปูนหายไป”พิณแพรพูดก่อนจะมองไปทางสาวตาคมสวยอีกครั้ง

……………………………………………………

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว