Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปีนต้นมะพร้าว3… (แก้ไขคำพูด +แก้ไขคำผิดค่ะ)

ชื่อตอน : ปีนต้นมะพร้าว3… (แก้ไขคำพูด +แก้ไขคำผิดค่ะ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ส.ค. 2561 21:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปีนต้นมะพร้าว3… (แก้ไขคำพูด +แก้ไขคำผิดค่ะ)
แบบอักษร

หลังจากมื้อเย็นกับรสชาติอาหารที่ต่างออกไปจากเคย ทำเอาเพชรเกียรติอิ่มหมีพีมัน…หนังท้องตึง หนังตามันก็เริ่มจะหย่อน แถมอากาศยามเย็นๆค่ำๆแบบนี้ชวนให้เค้าหาวว๊อดดดด หนุ่มตี๋ถึงกับโดนไล่ให้ไปอาบน้ำ เพื่อเตรียมตัวเข้านอนต่อไป ตามสไตล์ชีวิตแสนสโลไลฟ์ไกลเมืองกรุงเช่นนี้

หลังทุกคนอาบน้ำกันจนเสร็จ…

คืนนั้น…

ก๊อกๆ

“ครับ”ปัณรสาเดินเข้ามาในห้อง

“แม่ให้เอาผ้าห่มมาให้ค่ะ กลัวคุณจะหนาวตอนดึกๆ”เธอบอกเหตุผลพร้อมกับโยนผ้าห่มผืนใหม่ใส่ตัวเค้าที่นอนเล่นมือถืออยู่บนเตียงเบาๆ เพชรเกียรติมองแล้วยิ้มให้…

“ประทุษร้ายผมหรอ หื้มม??”

“ใช่ หมั่นไส้ อยู่ที่ไหนคุณก็ดูมีความสุขได้ตลอดยิ้มให้ฉันได้ตลอด”

“หมั่นไส้ผมทำไม ผมออกจะ…น่ารักขนาดนี้…ชอบคุณคนเดียวด้วยนะเอา”เธอเอื้อมมาหยิกแขนเค้า…ไม่ได้จงใจหยิกจนแรงเอาให้เนื้อเขียวอะไร แค่รู้สึกหมั่นไส้นัก…

“หยิกผมไมอ่ะ โหยใจร้ายอ่ะ ปลอบผมเลย ทายาให้ด้วย”

“ไม่เห็นมีแผล ไม่เห็นมีรอยเขียวช้ำตรงไหนสักนิด คุณหยกแกล้งสำออยเอง”เธอพูดยิ้มๆ

“รู้ทันอ่ะ”

“ตอนนี้รู้ทัน เพราะฉะนั้นไม่หลงกลง่ายๆหรอกค่ะ”เค้าเอื้อมจะมาบีบจมูกที่มันช่างรับกับใบหน้าตาคมสวย หากแต่โดนเธอเอามือหัดออกเบาๆ

“คืนนี้นอนด้วยกันกับผมนะ”เธอส่ายหน้า…อมยิ้มนิดๆ

“ทำไมอ่ะ อย่าลืมสิว่าเราเคยนอนกอดกันแล้วนะ ที่ผ่านมาผมก็ไม่เคยทำอะไรให้คุณเสียหายเลยด้วย ให้ตายสิ”

“ไม่เอา”เค้าถลึงตาใส่เธอ …เธอปฏิเสธเค้าง่ายดายเสียจริง

“ทำไมอ่ะ นะๆๆๆ ผมไม่อยากนอนคนเดียวอ่ะ”

“ไม่ได้ค่ะ พ่อกับแม่อยู่ คุณก็นอนไปสิ ปูนจะไปนอนห้องแม่”

“ไปนอนเบียดท่านทำไม นอนห้องนี้แหละ เตียงออกกว้าง นอนสองคนสบายๆ”

“พ่อว่าแน่ๆถ้าทำแบบนั้นอ่ะ”

“ถ้าท่านหลับ คุณก็กลับมานอนกับผม นะ”

“ถ้าปูนยังไม่หลับไปก่อนนะคะ”เธอบอกเค้าที่นั่งยิ้มแฉ่ง ด้วยความดีใจ…

“จริงนะ!!”ปัณรสาพยักหน้า

“ถ้าไม่หลับไปก่อนค่ะ”เธอย้ำชัด

“ยิ้มอะไรคะ??”

“ก็ดีใจ คืนนี้จะได้นอนกอดแฟน”คำว่ากอดแฟนทำเอาปัณรสาอดจะอมยิ้มไม่ได้

“อย่าเพิ่งดีใจไปค่ะ ปูนยังไม่แน่ใจเลยว่าจะกลับมานอนได้รึเปล่า”

“…”เพชรเกียรติมองตาเธอ

“หลับฝันดีนะคะ”

“กลับมานอนกับผม”เค้ากำชับย้ำด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน ดึงมือเธอมากุมไว้

“จุ๊บก่อนไปได้มั้ย”ปัณรสามองหน้าเค้า

“เราเป็นแฟนกันแล้วนะ แค่จุ๊บไม่เสียหาย…”ยังไม่ทันที่เค้าจะพูดจบ

จ๊วบ!!!

ปัณรสาโน้มตัวลงมาจูบปากเค้า…เพียงเสียววินาที โดยที่เค้ายังไม่ทันจะตั้งตัว

“ส่งจุ๊บแล้ว ไปนะคะ”เธอพยายามดึงมือเค้าออก

“อะไรอ่ะ เดี๋ยวซี่!!”เค้าดึงจนเธอไปนั่งอยู่บนตักเค้า

กอดกระชับไว้แนบแน่น…

“คุณหยก!! ปล่อยปูน!”

“เล่นทีเผลอเลยหรอ หื้อ?? ยังไม่รู้สึกว่าคุณจุ๊บปากผมเลยนะ”

“ปูนจุ๊บปากคุณหยกแล้ว”

“ไม่รู้สึก”

“จุ๊บแล้ว”

“อีกรอบได้มั้ย เอาช้าๆชัดๆ”ปัณรสาส่ายหน้า

“ทำไมอ่ะ”เค้าถาม

“ของดีมีรอบเดียวเท่านั้นค่ะ”เธอหัวเราะคิกคักชอบใจ

“ร้ายเหมือนกันนะแฟนผมเนี่ย”เธอยิ้ม

“ปล่อยปูนค่ะ จะไปนอนแล้ว เดี๋ยวแม่ว่าทำไมเอาผ้าห่มมาให้นานจัง”

“แม่ยายผมไม่ว่าหรอก ผมรู้นะว่าแม่ยายต้องชอบที่เห็นเราอยู่ด้วยกันแบบนี่”เค้าเจียระไนให้แฟนสาวฟัง

“แต่พ่อว่าค่ะ ปล่อยเถอะค่ะเดี๋ยวพ่อเข้ามาเห็นนะ”เธอหาข้ออ้างได้ตลอด…

“ท่านไม่กล้ามาหรอก ไม่กล้าเข้ามาด้วย”เค้าบอก …ทั้งคู่มองตากัน

“…”

“เมื่อไหร่คุณถึงจะเชื่อใจผม รักผม บอกรักผมสักที รู้มั้ยว่าผมรอนานละนะ”เค้าทำหน้ามุ่ยเหมือนเด็กตัวโตเอาแต่ใจ…

“รอนาน ไม่ไหวก็ไม่ต้องรอสิคะ”

“เอางั้นหรอ??”ปัณรสาพยักหน้า

“ผมมีคนอื่นนะ หึงปะ”ปัณรสาสั่นหน้า

“หวงล่ะ??” สาวตาคมส่ายหน้าอย่างตั้งใจ

“ไม่สักอย่างเลยหรอ”ปัณรสาพยักหน้า…

หนุ่มตี๋คอตก…หมดแร้วแรงกำลัง

นิ้วเรียวบางค่อยประคองหน้าเค้าให้เงยขึ้นมามองตากัน

“งอน??” เพชรเกียรติทำหน้าจ๋อยๆ…

“ถ้าไม่รู้สึกอะไรด้วย ไม่พามาพิษณุโลก ไม่พามาไหว้พ่อกับแม่หรอก”ไม่ใช่คำพูดหวานดั่งเฉกเช่นสาวคนอื่น แต่คำพูดของเธอทำเอาเค้าโคตรดีใจจนเนื้อเต้น

เค้ายิ้มกว้าง…

“จริงอ่ะ”

“อื้มม”

“ขอดูหน้าตาไอ้ความรู้สึกนั่นหน่อยได้มั้ยว่าหน้าตาเป็นยังไง”

“ความรู้สึกนะ ไม่ใช่รูปภาพ จะได้เอาออกมาโชว์ได้อ่ะ”เธอบอกกับเค้า ทำเอาเค้ายิ้มชอบใจ

“ทำให้ผมเห็นไม่ได้เลยหรอ??…”ปัณรสาอยู่บนตักแล้วก็อยู่ในอ้อมแขนของเค้า เอนตัวไปซบเข้าที่ไหล่กว้าง

‘ไม่อยากให้เค้าจ้องตาเราตอนนี้เลย เค้าจับได้แน่ว่าเรากำลังจะใจอ่อนปวกเปียก อยู่กับเค้านานกว่านี้มีหวังได้มากกว่าซบแบบนี้แน่ๆ’เธอคิด เพชรเกียรติเชยคางสาวเจ้าให้เงยหน้าขึ้น

“ผมอยากเห็น ไอ้หน้าตา ‘รู้สึกอะไรด้วย’ ของคุณที่คุณพูดเมื่อกี้ ทำให้ผมดูหน่อยได้มั้ย ว่าไอ้ความรู้สึกนั่นมันหน้าตาเป็นยังไง?”เค้าถามย้ำชัดอีกครั้ง…

“…”เธอมองตาเค้า

“ได้มั้ย??”

“ยังไง??”เธอถามกลับ

“ก็…ตามความรู้สึกของปูนไง …นะ นิดเดียวก็ได้ นะ”เค้ากำลังทำให้เธอใจเต้นแรง

ยิ่งชิด

ยิ่งใกล้

ชวนให้หลงใหลต้องมนต์เสน่หา…

ปากเล็กค่อยๆแตะลงบนปากได้รูปของเค้า ไม่นานนักก่อนจะค่อยๆผละออก…

“ทำให้ดูแล้ว ทำให้ดูนิดเดียว”เธอบอกกับเค้า

“ทำไมใจร้ายอ่ะ”เค้าใช้ทีเผลอประกบปากบางสวยนั่น ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดขัดขืนอะไรออกมาได้อีก

“อื้อๆๆ”เธอพยายามจะทุบไหล่เค้า หากไม่ค่อยจะได้ผลนัก จะพูดก็ลำบากเต็มที…

‘เป็นของผมเถอะนะปูน’เค้านึกในใจ มือแกร่งไม่ยอมอยู่เฉย ล้วงเข้าใต้สาปเสื้อนอนสีชมพูของเธอ

เค้าเจอบัวตูมถูกกระชับด้วยบราเซียไว้ทั้งสองข้าง

เพชรเกียรติถอนจูบอย่างสุดแสนเสียดาย มองหน้าเธออย่างสุดพิศวาส…

“จะนอนแล้วยังจะใส่จะเสื้อชั้นในอีกทำไมอ่ะ หื้มม?? ต่อไปถ้าแต่งงานแล้ว ไม่ต้องใส่นะ ใส่แค่ชุดนอนบางๆก็พอ”กระซิบบอกเธอข้างหู ก่อนที่จะใช้ลิ้นหนาตักตวงความหวานจากปากของเธอ

“อื้อออ”

“อ้าส์”

‘อูมเต็มมือดีจัง’เค้านึก ปากก็จูบ มือก็จับ …รั้งชั้นในให้สูงพ้นอกขาว มือแกร่งค่อยๆบดคลึงยอดถันอย่างรัญจวน ส่วนปัณรสาก็พยายามเอามือดันสัมผัสจากเค้าออกให้พ้นตัว

“อ่อยเถอะค่ะ ……อ้าาาส์”จากผลักไสค่อยๆกลายเป็นโอบกอดรอบคอเค้า มองตากันหวานฉ่ำ…

“ขอจูบอีกทีได้มั้ย??”ปัณรสาไม่ตอบ ได้แต่หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข…

ปังๆๆ

“ปูน!!! ลูกอยู่ในนั้นใช่มั้ย”เสียงเคาะประตูนั่นทำเอาทั้งคู่ผละออกจากกันโดยเร็ว

“อยู่ค่ะพ่อ กำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ”เธอตอบคนเป็นพ่อออกไป

“รีบกลับไปนอนห้องพ่อซะ ดึกมากแล้ว!!”เสียงคุณกำเนิดบอกกับลูกสาว

“ค่าาา ปูนกำลังออกไป”เสียงเรียกเจือหายไป

“ปูนไปก่อนนะ”เค้ารีบปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ปัณรสารีบขยับจับต้องเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง…

“ไม่อยากให้ไปไหนเลยอ่ะ”ผู้ชายอะไรขี้อ้อนชะมัด…

“ฝันดีนะคะ”เธอกำลังเดินออกจากไปจากห้องโดยไว

“อย่าลืมนะ คืนนี้คุณมีนัดกับผม!!”

เธอไม่รอฟัง เดินออกไปจากห้องทันที

เสียดาย…

ว่าที่พ่อตานะว่าที่พ่อตา…เค้าจะทำยังไงกับว่าที่พ่อตาดี

นึกออกแล้ว…!!

สงสัยงานนี้คงต้อง…ปรึกษาบดินทร์ดูดีกว่า เผื่อว่าเราจะได้เข้าทางว่าที่พ่อตาถูก

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||


🙏🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว