Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

นางเอก เอ็มวี5 (แก้ไขคำผิด)

ชื่อตอน : นางเอก เอ็มวี5 (แก้ไขคำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2561 00:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นางเอก เอ็มวี5 (แก้ไขคำผิด)
แบบอักษร

คอนโดหรู

หน้าห้องปัณรสา…

หญิงสาวตาคมสวย วิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องที่อยู่ติดกับห้องข้างๆของเธอ

กระหืดกระหอบ กระหืดกระหอบ…

ปัณรสาหยุดยืนพัก…หายใจหายคอจนรู้สึกโล่งสบาย

“ฟู่ววววว… นึกว่าไม่รอดแล้วเรา”เมื่อเธอยืนพักเพียงครู่ หญิงสาวจึงเปิดประตูเดินเข้าห้องไป…

||||||||||||||||

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา…

ปูนไม่ได้ทำตามที่หนุ่มข้างห้องร้องบอกสักนิด ตกลงรับปากรับคำจะเดินหน้าถ่ายเอ็มวีในวันที่…ไม่ติดถ่ายละครของช่องสิบ ตอนนี้เธอเคลียร์คิวให้แกรมมี่มี่มิวสิคแล้ว ทางพี่ๆทีมงานขอเวลาถ่ายทำเอ็มวีเพียงสองวัน…แต่โลเกชั่นที่ต้องไปถ่ายทำหลักๆนั่นก็คือ เกาะบาหลี เพื่อนบ้านเรานี่เอง ปัณรสาชวนนางเอกตาล ไปด้วย…เพราะวันที่ไป ตุลนาถไม่ติดคิวถ่ายอะไรเลยเช่นกัน เธอได้แจ้งความจำนงค์…ไปครั้งนี้เธอมีเพื่อนไปด้วย ทางพี่ๆแกรมมี่มี่มิวสิคใจดี จองห้องเผื่อไว้ให้อีกสองห้อง …การไปครั้งนี้ เธอก็ไม่ได้คิดจะบอกกล่าวหนุ่มข้างห้องอีกเช่นเคย เพราะยังไงซะเดี๋ยวข่าวก็ไปถึงหูเค้าอยู่ดี ไม่ช้าก็เร็ว

บาหลี…

สนามบินนานาชาติงูระฮ์ไร (เด็นปาซาร์)

ปูน มะปราง และทีมงานแกรมมี่มี่มิวสิค มาถึงบาหลีอย่างปลอดภัย

“น้องปูน แล้วเพื่อนน้องปูนจะมาถึงตอนไหนครับ”โปรดิวเซอร์หนุ่มใหญ่ถามปัณรสา

“อาจจะมาถึงเย็นๆค่ำๆค่ะพี่ เค้าจองตั๋วไว้ละค่ะ”

“อ๋อ”หนุ่มใหญ่พยักหน้ารับ

“แล้วจีวู จะมาถึงเมื่อไหร่คะพี่”น้ำเสียงกระตือรือร้นของมะปราง ทำเอาปัณรสาหันไปมอง แต่ก็ไม่ติดใจอะไร เพื่อนคงแค่ถามตามมารยาทที่ควรพึงมี

“อ๋อ จิวก็มาถึงน่าจะค่ำๆหรือดึกๆหน่อยนะครับมะปราง ไฟล์บินมาถึงน่าจะราวไม่เกินสามทุ่มนะครับ ถ้าจำไม่ผิด”

“อ๋อ ค่ะ”มะปรางยิ้มรับ ตื่นเต้นดีใจที่จะได้เจอเค้าสักที…

“งั้นเดี๋ยวพวกเรา ไปที่พักกันก่อน จะไปไหนอะไรยังไงค่อยว่ากันอีกที วันนี้ฟรีเดย์ครับ…แต่พรุ่งนี้เราจะต้องลุยถ่ายเอ็มวีเต็มๆกันทั้งวันนะครับ”

“ได้ค่ะพี่ ปูนสบายมากค่ะ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”ปัณรสารับคำด้วยรอยยิ้มสดใส

“โอเค ได้ยินแบบนี้แล้วพี่สบายใจมากๆ ดีใจที่ได้น้องปูนมาร่วมงานกับพวกพี่นะ ปะเราไปขึ้นรถ ไปที่พักกัน”ทั้งคู่เดินตามพี่ๆออกไปจากสนามบิน นั่งรถไปอีกไม่กี่กิโลเมตรก็จะถึงที่พัก…

เมื่อมาถึงที่พัก เมื่อทุกคนต่างได้กุญแจห้อง ก็แยกย้ายกันไปตามอัธยาศัย…

“ตอนเย็นเดี๋ยวพี่นัดน้องๆอีกทีนะ ว่าเราจะไปกินข้าวกันที่ไหน”โปรดิวเซอร์หนุ่มใหญ่พูด

“ค่ะพี่”

“ถึงตอนนั้น เพื่อนน้องๆคงมาถึง น่าจะมากันถูกนะ”

“ค่ะ เพื่อนปูนเคยมา”หนุ่มใหญ่พยักหน้า

“โอเค งั้นเจอกันตอนเย็นนะครับ”สองสาวแยกกับทีมงาน ตรงไปยังห้องพักทันที… ด้วยความเหนื่อยล้า เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาราวๆสี่ชั่วโมง ทั้งคู่นอนคุยเล่นกันไปได้สักพัก ก็ผล่อยหลับไป… มาตื่นเอาอีกทีก็ตอน

ยามเย็น…

เสียงโทรศัพท์ในห้องดังขึ้น…

สองสาวพากันตื่นลืมตา …ก่อนที่แสงตะวันลับฟ้าไป

“ค่าา”ปัณรสางัวเงียรับสาย เพราะเธอนอนใกล้โทรศัพท์ที่สุด…

“ไปกินข้าวกันนน”ทีมงานโทรมาตามสองสาว ทั้งคู่ล้างหน้าตา ก็ลงไปด้านล่างบริเวณล๊อบบี้

“เป็นไง หลับสบายเลยใช่มั้ยครับ พี่โทรไปสองรอบ เงียบเชียว”

“แหะๆ ค่ะ…ปูนหลับเพลินไปหน่อยค่ะพี่”

“ไม่เป็นไร เก็บแรงไว้ลุยงานพรุ่งนี้ใช่มั้ยล่ะ พี่รู้”ปัณรสาขำหนุ่มใหญ่…

“ค่ะ”

“พวกพี่เหมารถโรงแรมเอาไว้ เดี๋ยวเค้าจะพาเราไปส่งเเถวหาด กูต้านะครับ” ** ** **_(kuta beach) สถานที่เที่ยวยอดนิยม

“อ๋อ ค่ะพี่ พี่ไปไหนพวกปูนก็ไปด้วยค่ะพี่”

ในที่สุดทีมงาน รวมทั้งเราสองคนก็มาถึง…

Kuta beach …

“สวยมากเลยแก หาดยาวมาก ลมแรงดีชอบๆ”ปัณรสายิ้ม ยามนี้ทำไมใจเธอกลับนึกไปถึงหนุ่มข้างห้อง

“อืมม…คู่รักก็เยอะดีเนอะแก เรามาผิดเกาะป่าววะแก”ปัณรสาพูดกับมะปราง

“เห็นตาลบอกมีอีกที่ สวยมาก หาดสวย น้ำก็ใสดี แถมโรแมนติกสุดๆ ส่วนใหญ่คู่รักเค้าจะชอบมาถ่ายพรีเวดดิ้ง ตาลบอกอ่ะนะ”มะปรางพยักหน้ารับ หงึกๆ

“เออ แล้วตาลมาถึงยังแก”

“น่าจะมาถึงสนามบินละล่ะ ตอนอยู่ที่พักฉันส่งข้อความไลน์ไปว่าเรามารอที่กูต้า ถ้าไงตาลคงจา…ตามมาเองแหละ”

มะปรางพยักหน้าอย่างเข้าใจ… พอดีกับที่หนุ่มใหญ่เดินมาทางเธอทั้งคู่

“น้องๆครับ จิวมาถึงที่พักแล้ว เดี๋ยวกำลังจะตามมา ถ้าไงเราไปรอกันที่ร้านอาหารตรงโน้นดีกว่ามั้ยครับ พวกพี่สั่งอาหารไปละ กว่าเราเดินไปถึงคงได้อาหารพอดี”

“ก็ดีเหมือนกันนะคะ”เมื่อไปถึง คนที่ร้านเยอะมากกก… เรานั่งโต๊ะไม่ถึงนาทีอาหารก็มา ลงมือทานกันไปคุยกันไป เรื่องงานบ้าง ทั่วไปบ้าง สนุกดี…

ไม่นาน…

“อ้าว เฮ้ย จิวมาละ”หนุ่มใหญ่ร้องบอก เมื่อเห็นลูกครึ่งเกาหลีเดินเข้ามาภายในร้าน… ทุกคนลุกทักทายต้อนรับขับสู้นักร้องหนุ่มหล่อ

รวมทั้งปัณรสาก็ลุกขึ้นด้วย…

ทั้งคู่สบตา ยิ้มทักทายกัน… ทั้งหมดอยู่ในสายตาของมะปรางตลอด…

“ปูนมาถึงพร้อมพี่ๆหรอฮะ”เหลือเก้าอี้อีกสองตัว …หนุ่มนักร้องเลือกที่จะนั่งเก้าอี้ข้างๆปัณรสา…

“ค่ะ ปูนมาถึงตั้งแต่เมื่อบ่าย มาถึงก็หลับเป็นตาย เพิ่งจะได้ออกมารับลมกะเค้านี่แหละค่ะ”

“ผมนั่งรถผ่านมา วิวสวยดีนะฮะ”ปัณรสารีบพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเลย

“ใช่ค่ะ ตอนที่ใกล้จะหมดแสงของวัน สีท้องฟ้าสวยมาก ที่หาดก็คนเยอะมาก…หาดสวยด้วยค่ะ”ปัณรสาพูดกับเค้าด้วยน้ำเสียงออกจะดี๊ด๊า…แต่โคตรน่ารักในสายตาจีวู

เค้ายิ้ม…

“เห็นพี่ๆบอก จีวูไปคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่นมา เหนื่อยมากเลยใช่มั้ยอ่ะ”ทั้งคู่ รวมทั้งคนอื่นๆเริ่มลงมือตักกับข้าวไปทานไปคุยกันไป

“มันเหนื่อยนะ แต่พอเห็นแฟนๆมาให้กำลังใจ ผมก็หายเหนื่อย” เค้ามองตาปัณรสา ทำเอาสาวตาคมสวย เขินอยู่ไม่น้อย…

“ถ้ายิ่งได้เห็นแฟนตัวเองคอยให้กำลังใจ คงจะหายเหนื่อยมากกว่านี้ ปูนว่ามั้ยฮะ”ปัณรสาเคี้ยวตุ้ยๆ หันไปสบตาเค้าเข้าอย่างจัง…

“จีวูยังไม่มีแฟนหรอ??เข้าทางหนุ่มลูกครึ่งพอดีเป๊ะ เค้าหัวเราะคิกคัก

“โสดฮะ”

“ไม่อยากเชื่อเลยอ่ะ”

“เชื่อเหอะ ผมโสดสนิท งานเยอะขนาดนี้เอาเวลาที่ไหนไปจีบสาวๆฮะ”

“นั่นน่ะสิคะ”เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจดี

“รู้มั้ย พอผมเล่นคอนเสิร์ตเสร็จ ก็รีบตามมาบาหลีเลย”ทิ้งท้ายได้อย่างสวยงาม จนสาวสวยตะลึงงัน… เค้าอมยิ้ม ชอบใจ…

“ทำไม ไม่เชื่อผมหรอ”จีวูไม่ได้พูดเสียงดังมาก จนถึงกับคนอื่นๆบนโต๊ะอาหารที่รวมชีวิตกว่ายี่สิบชีวิตจะหันมามอง หรือได้ยินหรือสนใจ ในสิ่งที่เค้าพูด

“ป่าวนี่คะ ทำไมจะไม่เชื่อเล่า”จีวู ฮยอนยิ้ม

“ตอนผมขึ้นคอนเสิร์ต รู้มั้ยฮะว่าผมคิดอะไร”ปัณรสาส่ายหน้า

“อึ้ยยย ปูนเดาไม่ถูกหรอกค่ะ”

“รีบทำงานให้เสร็จ เราก็ได้มาเจอหน้าปูน”คำพูดนี้ทำเอาปัณรสายิ้ม…

“แบบนี้เลยหรอคะ”เค้ามองหน้าปัณรสา

“ฮะ ผมคิดแบบนี้จริงๆ”ทั้งคู่ยิ้มให้กันและกัน ทุกการกระทำ…ไม่อาจรอดพ้นสายตามะปรางไปได้… เมื่อทานข้าวเสร็จนั่งคุยกันไปได้สักพัก ทั้งหมดก็ออกไปเดินริมหาดกันบ้าง แยกเข้าไปซื้อของในห้างบ้าง แวะดริ้งตามสถานบันเทิงร้านอื่นต่อบ้าง แล้วแต่ความพึงพอใจทุกกลุ่มทุกคน… โดยนัดกันว่าอีกสักสองชั่วโมงมาเจอกันตรงจุดเดิม…เพื่อรวมตัวกันกลับที่พัก

จีวู กับปัณรสาเลือกจะไปเดินริมหาดกูต้า มะปรางและผู้จัดการของจีวูเดินตามกันไป ชวนคุยกันไปอยู่ไม่ห่าง…

“คนน้อยลงรึเปล่าฮะ เมื่อตะกี้ตอนผ่านมาคนยังเยอะอยู่เลย”

“น้อยลงค่ะ ตอนปูนมาเดินเล่นคนเยอะมาก”

“อ๋อ ฮะ”

“ลมทะเลที่นี่เย็นชื่นใจดีจังเลยนะคะ…ชอบ”ปัณรสาพูดกับจีวู อย่างกันเอง…เค้ายิ้ม

“ฮะ”เธอส่งยิ้มให้

“ถ้าปูนชอบ …ไว้ผมจะพาปูนมาใหม่”เธออมยิ้ม

“จีวูว่างขนาดมีเวลาพาปูนมาเที่ยวบาหลีอีกหรอคะ ขนาดเวลากินข้าวยังแทบไม่มีเลย ตารางงานแน่นขนาดนั้น คงอีกนานมั้งคะกว่าจะพาปูนมาที่นี่อีก”

“ผมจะพยายามเคลียร์คิวให้ว่างงงง เพื่อปูนนะฮะ”

เธอยิ้ม

“ปูนจะว่าอะไรมั้ย…ถ้าเรามากันแค่ …สองคน?”ปัณรสามองตาหนุ่มนักร้องลูกครึ่ง ยังไม่ทันที่จะตอบ เสียงเรียกอันคุ้นเคยก็ดังลอยมาแต่ไกล… ท่ามกลางสายลมที่พัดไหวไปมา

“ปูนจ๊ะ!!”ปัณรสา จีวู ฮยอน มะปราง ผู้จัดการจีวู …หันไปมองต้นเสียงหวานๆนั่น ตุลนาถกำลังโบกไม้โบกมือทักทายพวกเธอ… แต่สิ่งที่นางเอกสาวทำให้เธอตกใจอย่างนึง ก็คือ…รอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มข้างๆกายของตุลนาถ

“ตามมาด้วยเหรอเนี่ย!!”สิ่งที่ปัณรสาเอ่ยออกมาเบาๆ แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้จีวูหันมามองเธอ…

คู่รักเดินเข้ามา… ตาลละจากคล้องแขนเค้า เดินเข้ามากอดปูน…

“คิดถึงจัง นีกว่ามาที่หาดจะหาไม่เจอซะอีกอ่ะ”ตุลนาถกล่าวด้วยน้ำเสียงน่ารักตามเคย…

คลายกอด…

“ตาลเก่งอ่ะ แป๊บเดียวก็หาพวกเราเจอด้วย …เห็นม๊าาา”ปัณรสาจับมือตุลนาถแกว่งเล่นไปมา…

ตุลนาถยิ้มให้ปัณรสาด้วยใจรัก…

“นึกว่าตาลมากับพี่กล้วยซะอีก”ปัณรสาเหลือบตาไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงนั้น… ตาลเดินไปดึงเพชรเกียรติเข้ามาร่วมกลุ่ม…

“โทษทีนะปูน พอดีตาลเป็นคนชวนคุณหยกมาเองแหละ ขอโทษน้าา”

“ตาลจะไปขอโทษปูนเค้าทำไมล่ะครับ ปูนเค้าไม่ใช่เจ้าของหาด ไม่ใช่เจ้าของเกาะ ปูนเค้าไม่โกรธตาลง่ายๆยังงั้นหรอกครับ!!”มาถึงก็แขวะแต่หัววันเลยนะ เสียงนี้ทำเอาปัณรสาอารมณ์ขึ้นได้… ตะหงิดๆ

“ไม่เป็นไรหรอกจ่ะตาล ถ้ามันเป็นความต้องการของตาล ปูนเองก็ไม่ใช่เจ้าของเกาะอย่างที่คุณหยกเค้าว่าจริงๆด้วย”ยอมรับดีๆ ไม่อยากเสียเรื่อง เสียบรรยากาศดีๆที่มีตอนนี้ไปซะหมด…

“นี่ใช่มั้ยจีวูที่ปูนเคยเล่าให้ตาลฟัง”ตุลนาถเปลี่ยนเรื่องให้…

“ใช่แล้ว …จีวูคะ นี่ตาลเพื่อนปูน”

“สวัสดีค่ะจีวู”ทั้งสองยื่นมือมาจับ ทักทายกัน

“หวัดดีฮะคุณตาล คุณตาลนี่ ที่ละครกำลังออนแอร์ให้ช่องสิบอยู่ใช่มั้ยครับ”จีวูถามตามความเป็นจริง เพราะเวลาบางทีไปตามสถานที่ต่างๆมักเห็น ทีเซอร์ของละคร ที่มีหน้าเธออยู่บนหน้าทีวี…

ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ใช่คอละคร หรือแทบไม่มีเวลาเลยก็ตาม…

“อ๋อ ใช่ค่ะ ตาลเอง”

“ดีใจที่ได้เจอนะฮะ”

“ยินดีที่ได้เจอเช่นกันนะคะ”

“ครับ”เค้ายิ้มให้ตุลนาถอย่างมิตรที่ดี. ดาราสาวหันไปข้างๆ ดึงมือชายหนุ่มเข้ามาใกล้เธออีก…

“ส่วนผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างตาล คือคุณเพชรเกียรติ แฟนตาลค่ะ คุณเพชรเกียรติเป็น…”ปัณรสาเหลือบมองเค้าที่หันมาคาดโทษใส่เธอเฉกเช่นกัน

“เป็นเจ้าของบริษัทเครื่องสำอางค์milkteen”

“อ๋อ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”จีวูยื่นมือไปจับทักทาย เค้าก็ยื่นมิอแกร่งมาจับสานสัมพันธ์ด้วย

“เช่นกันครับ”

“น้องๆ”ทั้งหมดหันไปที่ต้นเสียงของหนุ่มใหญ่ ปัณรสาแนะนำเพชรเกียรติให้รู้จักเค้ารู้จักกันด้วย สองหนุ่มออกจะคุยกันถูกคอในเรื่องธุรกิจ…เดินตามหลังกลุ่มคุยกันมาตลอดทาง

“ตาลหิวรึเปล่า ยังไม่ได้กินอะไรมาเลยใช่มั้ยเนี่ย”

“หึ้ยยย เรียบร้อยละจ่ะ คุณหยกบังคับให้ตาลกินตั้งแต่ตอนอยู่ดอนเมืองละ”

“อ๋อ ดีแล้วล่ะจ๊ะ ปูนกลัวตาลจะหิวข้าวอ่ะ”ปัณรสาพยักหน้า อย่างหายห่วง…

เดินเล่นกันไปสักพัก ทุกคน…ก็มารวมตัวกันที่จุดรวมพลที่ตกลงกันไว้แต่แรก…นั่งรถเพื่อเดินทางกลับ

ถึงที่พัก…

ตุลนาถได้กุญแจห้อง ซึ่งอยู่ชั้นเดียวกันกับปัณรสา แต่อยู่ทางปีกด้านซ้ายของที่พัก…

ส่วนสองหนุ่มได้ชั้นล่างลงมาหนึ่งชั้น ชั้นเดียวกัน…แต่อยู่คนละฝั่งด้าน

“ปูน!!”ปัณรสาหันไปมองตุลนาถ

“ว่าไงจ๊ะตาล”

“พอดีพี่กล้วยไม่ได้มา ตาลเลยอยากขอให้มะปรางไปนอนด้วย ปูนจะว่าไรมั้ยอ่ะ”ปัณรสายิ้ม…

“อ๋อ ได้สิสบายมาก”ปัณรสาตอบ

“มะปรางว่าไงอ่ะ”ตุลนาถหันไปถามสาวตุ้ยนุ้ยด้วยความเกรงใจสุดๆ

“ได้…เดี๋ยวปรางไปนอนเป็นเพื่อนได้”เธอเข้ากระโดดกอดสาวอ้วนทันที

“ขอบใจมากนะมะปรางน่ารักที่สุดอ่ะ”

“ไม่ให้คุณหยกเค้าไปนอนเป็นเพื่อนหรอจ๊ะ”สาวตุ้ยนุ้ยแอบกระซิบเบาๆใกล้ๆ

“บ้าหรอมะปราง…ตาลยังไม่ได้อะไรกับคุณหยกขนาดนั้นซะหน่อยนะจ๊ะ”

“อ๋อๆ ปรางแซวตาลเล่นเฉยๆอ่ะ รู้หรอกน่า”ตุลนายยิ้ม อดจะตีแขนสาวตุ้ยนุ้ยด้วยความหมั่นเขี้ยวไม่ได้…

‘คำพูดของตาล ทำไมทำเรารู้สึกโล่งใจนักนะ’ปัณรสาแอบคิดในใจ

ปัณรสา ตุลนาถ จีวู เพชรเกียรติ มะปราง ต่างมาหยุดกันอยู่ตรงหน้าห้อง...สาวตาคม มะปรางเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อไปนอนเป็นเพื่อนตาล

“ปูนส่งทุกคนตรงนี้เลยนะคะ”

“ได้”สองสาวตอบพร้อมกัน

“แกไม่กลัวแน่นะปูน”เพื่อนสนิทของเธอรู้ว่าจริงๆแล้วปูนเองก็เป็นโรคกลัวสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่ไม่น้อย…

“อืม…ไปนอนกับตาลเถอะ ปูนนอนได้สบายมาก”

“ให้ผมนอนเป็นเพื่อนมั้ยฮะ”จีวูออกตัวแรงแซงโค้ง ทำเอาเพชรเกียรติแอบจ้อง…อยากจะฆ่ามันนัก

“หูยย อย่าดีกว่าค่ะ จีวูไปพักเถอะ เหนื่อยเดินทางมาทั้งวันแล้ว”

“เอางั้นนะฮะ กลัวก็โทรบอกผมฮะ จะมาปราบผีให้หมดเลย”

“ค่ะ”คำพูดติดตลกของจีวูหนุ่มนักร้อง ทำเอาสองสาวๆพากันหัวเราะ มะปรางยิ้มๆ แต่สำหรับเพชรเกียรติไม่สักนิด… ทั้งหมดกำลังเดินออกมาจากห้องปัณรสา หากแต่…

“อ้อ…ปูนฮะ!!”จีวูค้านเรียกปูนที่กำลังจะปิดห้องไว้ได้พอดี แต่ทุกคนที่เหลือ ต่างก็มุ่งหน้าเดินกลับห้องพักต่อไป มะปรางหันกลับไปมอง เพชรเกียรติเองก็อดจะหันกลับไปมองไม่ได้…

‘อะไร??’

‘จะเรียกปูนไว้อีกทำไม??’

ไอ้ห่า...มึงจะเดินกลับไปหาปูนทำไมอีก??…’

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||


ขออนุญาตใช้ถ้อยคำไม่สุภาพค่ะ

ส่วน…

นางเอก เอ็มวี >>ที่แสนยาวนานบานตะไท ตอนหน้าจบตอนแน่นอนค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว