ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 28 เพื่อเธอ ..50%

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 เพื่อเธอ ..50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 779

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2561 17:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 เพื่อเธอ ..50%
แบบอักษร

ตอนที่ 28

เพื่อเธอ


          เพราตาคิดถึงตอนที่พาทิศตัดสินใจแต่งงานกับเมทินี นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาขัดใจเธอ

          เมทินีฟังจนหูอื้อตาลาย รู้สึกโล่งอกเมื่อเพราตาหยุดเล่าความหลังสักที “นี่แกกำลังข่มฉันหรือเปล่า”

          “ข่มได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ ต่อจากนี้ไปเขาต้องยอมให้แกเหมือนกันเพราะเขารักแก แกเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดรู้ไหมเมย์”

          เมทินียิ้มแล้วจับมือเธอแน่น “แกก็เป็นผู้หญิงที่โชคดีเหมือนกัน พาร์ตรักแก พี่มาร์ก็รักแกมาก”

          เพราตาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “แกยังไม่ลืมจุดประสงค์ที่มาวันนี้สินะ”

          “ฉันอยากช่วยพี่ชายฉันจริงๆ นะ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้แกมองเห็นความรักที่จริงใจของพี่มาร์”

          เพราตารู้สึกปวดหัว “ความรักที่จริงใจ... นี่ยัยเมย์ พี่ชายแกหลอกฉัน ถ้าจริงใจจริงๆ คงไม่ทำแบบนั้นหรอก”

          “แกก็ยกแต่เรื่องนี้มาพูด”

          “ก็พี่ชายแกเจ้าเล่ห์”

          “ฉันได้ยินว่าแกไปปฏิบัติธรรมมา ถ้าแกไปอีกครั้งอาจจะ...”

          “การปฏิบัติธรรมไม่สามารถลบล้างความผิดของพี่ชายแกได้” เพราตาจิกตาใส่เพื่อน การปฏิบัติธรรมดูจะทำง่าย แต่ทำให้ได้ผลนั้นมันยาก

          เมทินีทำปากยื่น “ก็เผื่อแกจะยอมปล่อยวาง”

          “ฉันปล่อยวางแล้ว ไม่งั้นฉันกับแกจะมานั่งคุยกันเหมือนเดิมแบบนี้เหรอ”

          “แต่แกยังไม่ปล่อยวางเรื่องพี่มาร์ ถามจริงๆ นะ แกจะไม่ยกโทษให้พี่มาร์เลยเหรอ”

          “ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคนใช่ไหม”

          ได้ยินน้ำเสียงเรียบเฉยเมทินีถึงกับหน้าชา พยักหน้าน้อยๆ “ก็ใช่...”

          ไม่ใช่ว่าเพราตาไม่อยากปล่อยวาง แต่มันยังไม่ถึงเวลา เธอทำเพื่อปกป้องอนาคต ฉมาต้องได้รับบทเรียนจะได้ไม่กล้าทำเรื่องแผลงๆ อีก

          “เลิกสนใจเรื่องฉันกับพี่ชายแกเถอะเมย์ งแกรู้แค่ว่าฉันไม่ตะขิดตะขวงใจที่มีแกเป็นน้องสะใภ้แล้วก็พอ”

          วกกับมาเรื่องนี้เมทินีก็น้ำตาซึม เธออยากบอกเรื่องนี้กับพาทิศให้เร็วที่สุด เพราตาเข้าใจพวกเธอแล้ว ไม่ขัดขวางแล้ว แถมยังยิ้มให้อีกด้วย

พิชิตธารารีสอร์ท

          พาทิศตรวจสอบเอกสารเสร็จก็ยื่นให้ฉมาดู ฉมามองคร่าวๆ แล้วเซ็นลายเซ็นอย่างรวดเร็ว

          “เอาล่ะ เลิกประชุมได้” สิ้นคำสั่งผู้บริหารสูงสุด บุคลากรที่เข้าประชุมก็เดินออกไปจากห้องประชุม ฉมานั่งนิ่งทำท่าเป็นเจ้านายที่น่าเชื่อถือ พอคนอื่นๆ ไปหมดก็หมอบลงบนโต๊ะ เอาแก้มซ้ายแนบพื้นไม้เย็นๆ ด้วยความเหนื่อยล้า ปากก็คร่ำครวญคล้ายจะหมดแรง “ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้ว...“

          พาทิศมองว่าที่พี่เขย ไม่ใช่สิ มองพี่ภรรยาด้วยแววตาสะใจ แต่พอฉมาเงยหน้าขึ้นก็เปลี่ยนเป็นเรียบเฉย

          “ไอ้พาร์ต แกไปงานเลี้ยงสมาคมผู้ประกอบการที่พักแทนฉันหน่อย ฉันเหนื่อย”

          “ไม่ใช่หน้าที่ผมครับ” พาทิศตอบหน้าตาเฉย

          เมื่อใช้ฐานะคนในครอบครัวไม่ได้ ก็ต้องเอาฐานะในที่ทำงาน

          “ฉันเป็นเจ้านาย ฉันสั่งให้แกไป แกก็ต้องไป” พาทิศทำหน้าไม่พอใจ ฉมาลุกพรวดขึ้นชี้หน้าตัวเองตาเหลือกกลัวพาทิศจะแข็งข้อ “ฉันเป็นเจ้านาย แกต้องฟังคำสั่งฉัน!”

          “พี่มาร์ พี่ต้องไปทำความรู้จักกับเจ้าของที่พักอื่นๆ บ้าง”

          ฉมาเปลี่ยนเป็นชี้หน้าพาทิศ “แกอย่าเปลี่ยนฐานะสิวะ”

          “พี่เพิ่งเข้ามาบริหารมันก็เหนื่อยแบบนี้แหละครับ เดี๋ยวทุกอย่างก็เรียบร้อยเอง”

          “แล้วเมื่อไหร่ล่ะวะ ทำไมฉันต้องรอแล้วรออีก อะไรๆ ก็รอ” ฉมาเอามือกุมหัว อยากเขกกับเสาให้แตกให้รู้แล้วรู้รอด เขาคิดว่าการบริหารรีสอร์ทมันง่าย เมื่อก่อนเขาแค่ไม่ชอบทำ แต่จริงๆ แล้วมันยาก แถมเขายังทำไม่ได้อีกต่างหาก มันไม่เหมาะกับเขาอย่างแรง

          ฉมาสงสัยในความสามารถของตัวเองจริงๆ ไม่รู้เรียนจบมาได้ยังไงไอ้คณะนี้เนี่ย

          “เมื่อคืนฉันต้องดูผลประกอบการของรีสอร์ทในหลายๆ ปีที่ผ่านมา วันนี้ยังต้องไปงานเลี้ยง พรุ่งนี้ยังต้องไปศึกษาแนวทางในอนาคตกับคุณหาญอีก ทำไมฉันไม่รู้ว่ามันยุ่งยากแบบนี้”

          เขานับถือพ่อของตัวเองเป็นอย่างมาก พ่อสร้างรีสอร์ทนี้ขึ้นมา และทำให้มันใหญ่โตจนถึงทุกวันนี้ได้ พอคิดแบบนั้นก็รู้สึกกดดัน กลัวจะทำทุกอย่างที่ครอบครัวมีพัง

          “ไอ้พาร์ต เรามาเปลี่ยนตำแหน่งกันไหม” ฉมาจับมือน้องเขยด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความหวัง พาทิศแค่นเสียงแล้วจับมือเขาออกอย่างไม่แยแส

          “เงินเดือนผมพอใช้แล้วครับ”

          ฉมาไม่ยอมแพ้ แทบจะกอดขาเขา “เฮ้ย ฉันยกรีสอร์ทให้แกกับเมย์เลยก็ได้ ขืนฉันบริหารต่อได้เจ๊งแน่ๆ”

          อย่างน้อยเขาก็ยังมีหุ้น กินเงินปันผลเหมือนเดิมก็ได้

          “พี่มาร์” พาทิศรู้สึกปวดหัวตึบๆ “พี่เพิ่งเข้ามาทำงาน อย่าเพิ่งท้อสิครับ”

          “ไอ้พาร์ต ฉันไม่ชอบงานนี้”

          “แล้วพี่มาทำทำไม”

          ฉมาเบะปาก เขามีเป้าหมายแต่หนทางยากลำบากเหลือเกิน “ฉันทำเพื่อพี่สาวแก”


          Loading…

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว