email-icon

พี่ปลาวาฬอ่านฟรีนะจ๊ะ ฝากติดตามเดอะแก๊งคนสุดท้ายด้วยจ้ะ 💛💛

THE WHALE EP 2 วิ่งหนีน้องคิตตี้ 💛

ชื่อตอน : THE WHALE EP 2 วิ่งหนีน้องคิตตี้ 💛

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2561 19:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE WHALE EP 2 วิ่งหนีน้องคิตตี้ 💛
แบบอักษร

​THE WHALE

EP 2

‘วิ่งหนีน้องคิตตี้’

💛

“ตี๋! แกอุ้มน้องสิยะ เราจะได้พาน้องไปพักที่ห้องพยาบาล” นั่นดิ พวกพี่มัวแต่เกี่ยงและเถียงกันเรื่องอุ้มหนูมาเกือบห้านาทีได้ละนะ หนูเมื่อยนะพี่ ไม่อุ้มก็ลากหนูก็ได้ เอาหนูออกจากสนามนี้ที เพราะหนูไม่อยากตากลมอยู่อย่างนี้ มันดูน่าอนาถเกินไป

“โอ๊ย! ฉันบอบบางแก อุ้มน้องตัวอ้วนไม่ไหวหรอก” (-.-) แหม่ม หนูไม่ได้อ้วนค่ะพี่! อย่างหนูเขาเรียกว่าอวบนิดหน่อย! แบบมีอันจะกินเลยดูสมบูรณ์ค่ะ อันเดอร์สแตนบ่?? หึ่ย!

“ผู้ชายหายไปไหนหมดเนี่ย!” พี่พยาบาลสองคนบ่น แต่ก็ยังคงพัดให้ฉันและเอายาดมอุดจมูกให้อยู่ แหวะ! เหม็นกลิ่นแอมโมเนียโว๊ยยย เอาออกไป๊!

หวีดดดดด~ กรี๊ดดดด~

เสียงหวีดเบาๆดังขึ้นข้างหู ฉันจึงหรี่ตาขึ้นมองพี่แกสองคน ท่าทางกระดี๊กระด๊า เจออะไรเหรอคะ ไดโนเสาร์บุกคณะเหรอ ทำไมดูตื่นเต้นกันขนาดนั้น

“เป็นอะไร” เสียงทุ้มคุ้นหูดังอยู่ไกลๆ ฉันมองไม่เห็นหรอก เพราะพี่ตี๋ รุ่นพี่กายชายแต่ใจหญิงบังฉันจนมิด ถถถ (-.-)

“นะน้องเป็นลมค่ะ” พวกพี่พูดเสียงกระตุกกระตัก ทิ้งคนเป็นลมอย่างฉัน ไปสนใจคนมาใหม่เฉย เฮ้! ร้อนพี่! อยากเข้าร่ม รีบแบกหนูเหอะ เดี๋ยวร่างกายหนูจะละลายกลายเป็นน้ำได้นะ

“หลบดิ๊”

“คะค่ะ”

“หึ อ่อนแอเก่ง น้องมันคงเป็นลมแดดร่มมั้ง เดี๋ยวพี่อุ้มน้องมันเอง”

0.0

เฮือก!

ไอ้รุ่นพี่ปลาวาฬเหรอ!

“แดดไม่มีแต่เป็นลม พิลึกคนดี”

เสียงนรกชัดๆ เสียงของไอ้บ้านั่นแน่ๆ ฟุดฟิดๆ หื้ออ กลิ่นน้ำหอมงี้ ของไอ้พี่ปลาวาฬชัวร์! หลับตาปี๋เลยกู อย่าริอาจเข้ามาถูกตัวกันนะยะ ฉันรังเกียจ! ถอยห่างออกไปเล้ย!!

ฟึบ!

เหวออออออ~

ว้าย! เหาะเหินกลางเวหา ร่างฉันถูกบุคคลเกลียดขี้หน้าอุ้มลอยละลิ่วขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะสัมผัสถึงแรงบีบกอดรัดตัวหนักๆ จากบุคคลที่กำลังอุ้มฉันอยู่ โอ้ย! มันจะรัดฉันเกินไปปะวะ กลั่นแกล้งกันแน่ๆ

หวืดดดด

“อ๊ะ!”

“หื้ม? เสียงผีเหรอวะ”

ไอ้พี่มันแกล้งฉ้าน! มันแกล้งจะปล่อยฉันลงพื้น แต่ฉันดันลืมตัวว่าตอนนี้กำลังแกล้งสลบอยู่ เลยรีบสะดุ้งตัวและเผลอเปล่งเสียงตกใจออกมา กรี๊ดดดดด~

“อ่าว บ่อตัวเงินตัวทอง”

เห้ยๆ อย่าแม้แต่จะคิดจับฉันโยนลงบ่อน้องตัวเงินตัวทองหลังคณะนะเว้ยย ฉันสู้ขาดใจเด้อะ นอกจากจะสู้ฉันยังจะสาปแช่งให้แกลงนรกหมกไหม้อีก ไอ้รุ่นพี่หน้าปลาไหล!

“อึ๊!”

“หึ หู้ว น้องอยู่กันตั้งห้าตัว หมูตัวนี้โยนลงไป น้องๆคงอิ่ม”

จิ๊! ฉันแอบลืมตาขึ้นมาดูและสายตาก็ไปปะทะเข้ากับน้องตัวเงินตัวทองทั้งห้าที่แลบลิ้นให้อยู่ในบ่อหนองน้ำหลังคณะพอดิบพอดี

อึก~ ไม่ๆ อย่านะเว้ย ฉันสาบานเลยว่าจะจองเวรจองกรรมแกไปตลอดชีวิต ถ้าแกโยนฉันไปหาน้องคิตตี้!

ฟึบ!

“กอดแน่นไปม้าง ถ้าเธอยังไม่ยังเลิกแกล้งเป็นลม ฉันจะจับเธอโยนลงไปในบ่อ เพื่อถวายตัวเธอให้เป็นอาหารมื้อเย็นของน้องคิตตี้!!!”

เฮือก!

0.0

“ไอ้บ้า!!!”

“หึๆ เหมือนจะฉลาดแต่ก็โง่ คราวหลังหัดแกล้งเป็นลมให้มันเนียนกว่านี้หน่อยนะ จะได้ไม่ถูกฉันจับได้!” หน็อย! กำลังบอกว่าตัวเองฉลาดมากว่าอย่างนั้นเถอะ อยากจะเอานิ้วจิ้มตามันจริงๆ

“ปล่อยดิวะ อุ้มหาพะ...พะเพื่อนเหรอ” หลบสายตาแทบไม่ทัน มองกันนิ่งๆฉันก็กลัวเป็นนะ บทจะนิ่งแม่งก็นิ่งเป็นหุ่นเลย เหอะ! แหนะ ยังมองดุกันอีก ฉันทำอะไรผิดยะ อย่ามามองหน้าแล้วแผ่รังสีอำมหิตใส่ฉันนะเว่ยยยยย

“ปล่อยแน่ แต่จะปล่อยในบ่อ!”

มันพูดจบ ไอ้บ้านี่ก็เดินดุ่มๆเข้าไปใกล้บ่อ ไม่สิ มันเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ต่างหาก มันจะบ้ารึไงวะ ไม่เห็นน้องคิตตี้แลบลิ้นมองอยู่เหรอ จิตใจต้องหยาบกระด้างเพียงไหน ถึงใจไม้ไสระกำกับคนน่ารักอย่างฉันได้ โฮกกกกกก!

หมับ!

“กอดทำไม ปล่อย!”

เขาบอกไม่สบอารมณ์ เรื่องอะไรจะให้ตัวเองลงหนองน้ำคนเดียวล่ะ ถ้าเขาปล่อยฉันลงน้ำ ฉันก็จะดึงเขาลงไปด้วย กอดคอแน่นๆแม่ง เอาดิ๊ ฉันไม่มีทางปล่อยให้เขาได้หัวเราะฉันอยู่บนบกคนเดียวหรอก! มาลงน้ำด้วยกันดีกว่า หรรษากว่าเยอะ

“ถ้านายปล่อยฉันให้ไปหาน้องคิตตี้ ฉันจะเอานายไปด้วย! ฉันไม่ยอมลงไปทักทายกับน้องคิตตี้คนเดียวหรอก เหอะ!”

“หลงเสน่ห์ฉันก็บอกมา ไม่ต้องมาใช้วิธีนี้หรอก” โวะ! กะพริบปริบๆ หื้ออออ คิดได้เนอะ นี่มันแนวนิยายสมัยพระเจ้าเหามั้ง ล้าสมัยมากเว่อร์ ยังมีคนคิดแบบนี้อยู่อีกเหรอ เชยว่ะ

“อ่านนิยายมากไปเหรอคะ พล็อตเก่ามาก ฉันไม่มีวันชอบคนแบบนายหรอกเว้ย ไอ้ประเภทกินผู้หญิงไม่เลือกที่และไม่เลือกคนอย่างนาย ระวังนะสักวันเอดส์จะถามหา!”

“ปากหมาเก่ง! ผู้หญิงอย่างเธอ ฉันเองก็ไม่มีวันสนใจหรอกเว้ย ชาติที่แล้วทำบุญมาน้อยเหรอ ชาตินี้ถึงได้นมแฟบ! ดั้งแหมบ แถมกระดูกข้อต่อยังสั้นอีก เนื้อตัวก็มีแต่ไขมัน ย้อนออกพุงซะขนาดนี้ ขืนเอามาทำพันธุ์ ลูกคงออกมาเป็นหมูตัวยักษ์พอดี!”

อ๊ายยยย! ไอ้ผีเจาะปากมาพูด! หยาบคายชะมัด ฉันสวยระดับยุนอา เกิสส์เจนฯ แกกล้าเอาหมูมาเทียบกับฉันเหรอยะ มันจะดูถูกและเหยียดกันมากเกินไปแล้วนะเฟ้ย!

“เอ้อ! เกลียด! ระวังเถ้อะ ไอ้สิ่งที่นายพูดออกมาเมื่อกี้มันจะเข้าตัว เกลียดอะไรมักได้สิ่งนั้น ระวังจะได้ผู้หญิงอย่างที่นายพูดมาเป็นเมียนะจ๊ะ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าคนนั้นมันไม่ใช่ฉันอย่างแน่นอน เพราะถ้าฉันได้นายเป็นแฟน ฉันกินขนมปังติดคอตายยังจะดีกว่า เสียชาติเกิดโว๊ยยย!”

“คิดว่าฉันจะเอาเธอรึไง! ปากหมาอย่างเธอ ไม่มีผู้ชายคนไหนเขามาชอบหรอก เผลอๆไม่ต้องรอให้แดกขนมปังติดคอตาย ตอนเดินออกนอกคณะไป คนอื่นเขาจะคิดว่าเธอเป็นหมูมาเดินเพ่นพ่านแล้วจะจับเอาไปต้มน้ำ หั่นเป็นชิ้นๆแดกกับน้ำจิ้ม เดี๋ยวเธอก็ได้ตายสมใจแล้ว! กร๊ากกกๆๆ ฮ่าๆๆ หมูๆๆ หมูอู๊ดๆ”

“กรี๊ดๆๆๆ ฉันก็ไม่เอานายเว้ย! ไอ้คนนิสัยเสีย ไอ้บ้า ไอ้หน้าปลากะโห้ อะ...ไอ้ คิดคำด่าไม่ออก กรี๊ดดดดดด”

“โว๊ยยย! แดกนกหวีดเป็นอาหารรึไง รำคาญเสียงแหลมของเธอชะมัด! เดี๋ยวกูก็จับถ่วงน้ำแม่ง!”

ร้ายกาจ! ไม่เคยเจอผู้ชายประเภทแบบไอ้รุ่นพี่ปลาวาฬมาก่อนเลย ไอ้สันขวานเอ้ย! ฉันจะฆ่าแก!!!!!!

“กรี๊ดดดๆๆๆ ลงไปแดกเหี้ยไป!!!”

“เห้ยๆ ทำเหี้ยอะไรวะ”

“อ๊ากกกกกกกกก!!!”

“เห้ยๆ เอือกกกกกก”

จุ๋ม!

จ๋อม!

“เหี้ยมาโว้ยยยย”

กร๊ากกกกกกก!!!

ฉันตะกุยตะกายรีบขึ้นจากหนองน้ำเมื่อเจ้าคิตตี้กำลังลอยคอเข้ามาหา แต่ไอ้บ้าปลาวาฬก็เอาแต่กระฉุดกระชากลากคอฉันให้ไปหาคิตตี้และจะหนีขึ้นฝั่งคนเดียว หึ่ยๆ ฉันไม่ยอมให้มันได้หนีหรอกเว้ย ดึงเสื้อมันสุดฤทธิ์ ทั้งผลักทั้งดันถีบส่งกันไปหาตัวคิตตี้ที่กำลังเข้ามาใกล้ กรี๊ดดด น้องห้าตัวกำลังมาาาา

“ปล่อยดิวะ อยู่ให้เหี้ยมาแดกหัวเหรอ!”

“แล้วนายจะดันฉันให้ไปหาเหี้ยทำพระแสงอะไรเล่าาาา!!!!” ฉันแวดด่าสุดเสียง พอฉันจะขึ้นฝั่ง มันก็มาดึงขาให้ลงน้ำดันไปหาคิตตี้ตลอด!

“โธ่เว้ย! เห้ยๆ เหี้ยมา เหี้ยมาาาา”

“กรี๊ดๆๆ มันจะเข้ามาหาฉันแล้ว ดึงฉันหน่อย อ๊ากกกกก ไอ้บ้าฉันบอกให้ดึงไม่ใช่ให้ผลักลงน้ำ”

“โว๊ยยยยยยย จับมือฉันเร็วๆ”

หมับ!

หวืดดดดดดดดดด!

แฮ่กๆ

ด้วยความสามัคคีรักกันปานจะกลืนกิน ผลักไสใส่คิตตี้กันหน่ำใจ เพิ่งจะมาญาติดีตอนคิตตี้เข้ามาใกล้ ตอนนี้ฉันกับไอ้งั่งกำลังหอบแดกอยู่ริมหนอง โคตรเหนื่อยเลยวะ สภาพเปียกปอนเปรอะเปื้อนด้วยดินโคลนแล้ว หัวใจเกือบจะวายตายอีก เกือบแล้วไอ้หนมเอ้ย! เกือบตกเป็นอาหารมื้อเด็ดของคิตตี้แล้ว!

“มองไร” ฉันถามหาเรื่องไอ้ปลาวาฬที่มันกำลังมองหน้า นอกจากมองแล้วยังดูอ้ำๆอึ้งๆเหมือนจะพูดอะไรกับฉันแต่ไม่พูด

“เป็นอะไร” ฉันถามย้ำ

“เธอ....วิ่งเถอะ”

“วิ่งอะไร เป็นอะไร ตะลึงในความสวยของสวยก็บอกมา” ฉันสะบัดผมเปียใส่สวยๆ ฉันนึกว่าสภาพเปียกโชกของฉันจะดูแย่นะเนี้ยะ นึกไม่ถึงเขาจะมาหลงเสน่ห์ฉันตอนนี้ โฮะๆ บ้าน่า เห็นไหมละ ฉันสวยขนาดปลาวาฬยังต้องเหลียวมอง นี่ที่ชอบแกล้งคือต้องชอบฉันอยู่แน่ๆ แต่ไม่รู้จะแสดงออกมาแบบไหนใช่ไหมละ เฮ้อ~ เกิดมาสวยกลุ้มจัง

“ละเลิกเพ้อแล้วหันหลังไป”

เอ๋? อิหยังหว่า ใครมาเหรอ? ข้างหลังมันมีอะไร ทำมะ...

คิตตี้!

“กรี๊ดดดดดดดดดดดด”

“แว๊กกกกกกกกกกกกก”

.

.

.

🙂

วางหมัดเยอะหน่อยนะคะ เรื่องนี้เฮฮาปาร์ตี้ไม่ค่อยดราม่า เน้นสีสันของการกัดกัน

หากพบคำผิดขออภัยด้วยนะคะ 💛

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว