Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย จบ…

ชื่อตอน : ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย จบ…

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2561 15:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย จบ…
แบบอักษร

ออกกองวันแรก

สระบุรี

จนแล้วจนรอด เพชรเกียรติก็หาเรื่องกวนประสาทมาส่งปัณรสาที่กองละครจนได้ บนรถ…ปัณรสาก็อ่านท่องบทละครมาตลอดเส้นทาง

“นี่!!…ไม่คิดจะคุยกับผมบ้างเลยรึไง”เค้าหันไปมองเธอ

“ค่ะ ปูนอ่านบทอยู่”

“ผมจะได้เจอตาลมั้ย”เธอหันไปมองเค้านิดนึง

“ถ้าดวงสมพงษ์กันก็ได้เจอค่ะ”เธอบอกไปแบบนั้น…

ถึงสถานที่ถ่ายละครแล้ว… ปัณรสาเดินลงจากรถ เป็นเวลาเดียวกับรถตู้ของตุลนาถขับเข้ามาจอดเทียบข้างๆรถเพชรเกียรติที่กำลังเดินลงมา

“ปูน”

“อ้าวตาล”

“หวัดดดีจ่ะ มาถึงไล่เลี่ยกันเลยเนอะ ตื่นเต้นมั้ย”ตุลนาถถามปัณรสาเสียงหวาน หาก…

“ปูนตื่นเต้นมากเลยฮะ ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเลยนะฮะ ต้องลุกขึ้นมานั่งอ่านบทตลอดเวลา”เพชรเกียรติแทรกกลางระหว่างสาวสวยสองคนทันที ถ้าเค้าไม่เร่งเครื่องเอง รถไม่มีทางถึงจุดหมาย เฉกเช่นเค้าที่ต้องตามจีบตุลนาถนางเอกคนสวยนี้ให้ติดกับ เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายดังที่เค้าตั้งใจไว้… ปัณรสาหันไปมองหน้าเค้าทันที

ตุลนาถยิ้มทักทายเค้า…

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกจ่ะตาล เค้าเพ้อเจ้อน่ะ พูดอะไรไม่รู้ อย่าถือสาเลยนะจ๊ะ”ตุลนาถหัวเราะ

“ไม่เป็นไรจ้าปูน แรกๆตาลก็ตื่นเต้นแบบนี้แหละจ่ะ นานไปก็ชิน”ปัณรสายิ้มให้นางเอกสาว

“สวัสดีครับ”

“สวัสดีค่ะ”ตุลนาถเอ่ยทักทายเค้า

“เราเคยเจอกันแล้ว ใช่มั้ยคะ”ตุลนาถย้ำเตือนความทรงจำ

“ครับ เคยเจอกันที่ห้องปูน…ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผมชื่อเพชรเกียรติ”เค้าคิดว่าถ้าพูดชื่อปุ๊บเธอต้องรู้ปั๊บว่าใครเป็นคนส่งดอกไม้ให้เธอ…เพราะที่ช่อดอกไม้มีนามบัตรติดพ่วงไว้ แต่นี่ไม่…เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ตุลนาถค่ะ”ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กัน ทำเอาปัณรสาหน้ามุ่ยโดยไม่รู้ตัว…

“เมื่อครั้งที่แล้วผมฝาก…”ปัณรสารู้ในทันทีเลยว่าเค้าจะพูดอะไร

“โอ๊ย!”ปัณรสาทำตัวงอ เพชรเกียรติ ตุลนาถ ผู้จัดการเธอ…และทีมงานในกอง พากันหันมามองตามเสียงร้องนั่น…ตุลนาถเดินเข้าไปหาปัณรสาทันที

“ปูนเป็นไรปวดท้องหรอ”

“จ่ะ อยู่ๆก็ปวดท้องอ่ะ”เธอบอก

“งั้นไปหาที่นั่งก่อนดีกว่านะ ปะตาลพาไป”ปัณรสาเดินงอตัวตามแรงจับจูงของตุลนาถไปนั่งที่ม้าหินอ่อน แต่เพชรเกียรติกลับคิดแบบนั้น…

‘ตะกี้ยังดีๆอยู่เลยนี่น่า พอเราทำท่าจะพูดกับตาลเข้า ปัณรสามีปฏิกิริยาทันที…

มีทีมงานเดินเข้ามาหาเธอและเค้า…

‘ตายห่า คุณแมวช่องสิบนี่หว่า’เค้ารีบเบี่ยงหน้าหลบไปอีกทาง…ทันทีเธอเดินเข้ามาถึงพอดี

“สาวๆเดี๋ยวต้องไปแต่งตัวแล้วนะคะ อ้าวน้องปูนเป็นอะไรไปคะ”

“ปวดท้องนิดหน่อยค่ะพี่แมว ขอนั่งสักพักก็ดีขึ้นค่ะ”ปัณรสารีบออกตัว

“งั้นอยากให้น้องตาลไปแต่งตัวเลยนะคะ จะได้เตรียมเข้าฉากได้เลย”พี่แมวบอก

“ปูนอยู่ได้ใช่มั้ย”ปัณรสาพยักหน้า

“ได้…ตาลไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวปูนตามไปจ่ะ”ตุลนาถเดินไปกับผู้จัดการส่วนตัวแล้ว หากพี่แมวที่เตรียมจะไปเดินกลับสังเกตชายหนุ่มที่ยืนหลบหน้าตา ทำลับๆล่อๆอยู่ใกล้ๆนี้ พี่แมวพยายามเดินเข้าไปมองหน้าชายหนุ่ม…

“อ้าวคุณหยก มาอยู่นี่ได้ไงคะเนี่ย มากับน้องปูนใช่มั้ยคะเนี่ย”พี่แมวยกมือไหว้ ก่อนจะทำหน้าตาเจ้าเล่ห์…เหมือนรู้ทันอะไรบางอย่าง จริงๆไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย

“อ๋อคุณแมว …ครับ”เค้าขยิบตาใส่เธอไม่ให้พลั้งพูดอะไรออกไป

“พี่แมวรู้จักคุณหยกด้วยหรอคะ”ปัณรสาลืมอาการเจ็บปวดท้องในทันที…อยากรู้มากกว่า

“รู้จักค่ะ”

“คุณแมวครับ มีทีมงานเรียกฮะ”พี่แมวหันไปมีคนกำลังกวักมือเรียกอยู่จริงๆ

“งั้นแมวขอตัวก่อนะคะคุณหยกไว้ แมวจะโทรไปค่ะ…หายปวดท้องแล้วเดี๋ยวน้องปูนตามไปนะคะ”เธอยกมือไหว้ก่อนเค้าก่อนจะเดินจากไป หันมาเห็นปัณรสาจ้องหน้าอยู่ก่อนแล้ว…

“รู้จักกันได้ไงคะ”

“ก็เค้าเคยไปหาท่านประธานที่milkteenบ่อยน่ะสิ ก็เลยรู้จัก”

“อ่อ…”

“หายปวดท้องละหรอ…”ปัณรสาลุกขึ้นในทันที

“หายสนิท…ขอบคุณนะที่เป็นห่วง”เธอแลบลิ้นใส่ ก่อนจะเดินจากไป… เค้าดึงเสื้อเธอไว้ก่อน

“อึ๋ยย…อะไรอ่ะ นี่!!ปล่อยนะ”ปัณรสาเอี่ยวมือไปตามตีแขนเค้ามือเค้า แต่ไม่ถึง…

“คุณทำอะไรกับดอกไม้ผมใช่รึเปล่า”เค้าปล่อยเสื้อเธอ ให้เธอได้เป็นอิสระ…

“ทำอะไร เปล่า!! เปล่าหนิ”

“คุณรู้ว่าผมกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างกับคุณตาล คุณก็ทำเป็นปวดท้องขึ้นมาทันที …ผมก็คิดอยู่นะ ถ้าคุณตาลได้ดอกไม้ผมจริงๆ เค้าต้องมีปฏิกิริยาตอบกลับผมมาบ้าง แต่นี่ไม่มีอะไรตอบกลับมาเลย …แสดงว่า ดอกไม้นั่น”

“ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”ปัณรสารีบปฏิเสธทันใด…

“ช่างเถอะ…คุณจะทำหรือไม่ทำอะไรกับดอกไม้ผม ผมก็ไม่สนแล้ว ผมไม่สนใจอะไรมันอีก”

“…”เธอหลบสายตา

“กะอีแค่ขอให้ช่วยเป็นแม่สื่อให้หน่อยก็ลีลาท่าเยอะ ไม่เป็นไร…ยังไงผมก็จะเดินหน้าจีบคุณตาลด้วยตัวผมเอง”ปัณรสาจ้องตา เค้ายิ้มเจ้าเล่ห์ให้…

“อิจฉาคุณตาล…ที่มีคนอย่างผมไปจีบเธอสินะ”เค้าพูดแทงใจดำ

“ไม่เคย”เค้ายิ้มชอบใจ… มันได้ผลสินะ

“งั้นก็คงหึง? ใช่มะ ใช่รึเปล่า?”

“หึงอะไร…บ้าหรอ”เค้าหัวเราะ… อย่างน้อยเค้าก็ได้รู้ว่า เค้ามีความหมายต่อความรู้สึกเธออยู่บ้าง การถ่ายละครผ่านไป…เพชรเกียรตินั่งรอนอนรอในรถจนเช้าอีกวัน… ตุลนาถหมดคิวถ่ายแล้วเดินกลับมาที่รถ เห็นกระจกรถเปิดอยู่หันไปมอง…

“คุณเพชรเกียรติ”เค้าลืมตาทันที หลังตื่นจากฝันได้สักพัก…

“อ้าวคุณตาล ถ่ายละครเสร็จแล้วหรอครับ”

“ค่ะ ปูนเหลืออีกฉากก็เสร็จละ นี่ยุงไม่กัดแย่เลยหรอคะ”

“ไม่ฮะ เมื่อก่อนตอนสมัยมัธยมผมเข้าค่ายลูกเสือบ่อยๆชินฮะ”

“งั้นเลยหรอคะ”ทั้งคู่พากันยิ้มหัวเราะ… คุยกันไปได้สักพัก

“ผมขอเบอร์โทร ไอดีไลน์หน่อยได้มั้ย ผมจะไลน์ไปหา”เค้าเข้าประเด็นทันที… ดาราสาวสวยส่งเบอร์โทรไอดีไลน์ให้เค้า…

“คุณตาลมีแฟนรึยังฮะ”เค้ามองตุลนาถ เธอส่ายหน้า…

“ยังค่ะ ตาลทำแต่งาน ขนาดเพื่อนยังมียากเลย”เธอพูดไปยอ้มไป น่ารัก…

“งั้น…ผมจะขออาสาเป็นแฟนคุณตาลได้มั้ยฮะ อาจจะเร็วไปสักหน่อย แต่ผมจริงใจและมีความเป็นสุภาพบุรุษพอ”ตุลนาถเงียบ ไม่นึกไม่ฝันว่าเค้าจะเอ่ยอะไรออกมาแบบนี้ ทั้งๆที่เจอกันแค่สองครั้ง

“เราลองมาคบกันดูมั้ยฮะ”ปัณรสาที่กำลังเดินกลับมาถึงรถเค้า ได้ยินประโยคสะเทือนหัวใจเข้าพอดี…

“ถึงผมจะเจอคุณตาลแค่เพียงสองครั้ง…แต่ผมชอบคุณตาลนะฮะ”ปัณรสาเห็นตุลนาถยิ้มน้อยยิ้มใหญ่… จะไม่ให้ยิ้มได้ไง หนุ่มตี๋ตัวขาวหน้าตาหล่อขนาดนั้น เป็นใครก็ต้องยิ้ม…

“คบกับผมได้มั้ยฮะ คุณตาล?”ปัณรสาลุ้นกับคำตอบที่มันกำลังจะออกมาจากปากดาราสาว…

คบกันนะฮะ…

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว