Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย2

ชื่อตอน : ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2561 12:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผมชอบคนนี้ เป็นแม่สื่อให้ผมหน่อย2
แบบอักษร

วันบวงสรวงเปิดกล้อง…เสน่หา ยอดรัก (ช่องสิบ)

เบ็นซ์คันงามเทียบจอดหน้าช่องสิบ… ปัณรสาเตรียมสะพายกระเป๋าลงจากรถ เค้าคว้าแขนเธอไว้

“คิดว่าได้ค่าตัวเมื่อไหร่”เพชรเกียรติถาม ปัณรสาขมวดคิ้ว…

“เป็นผู้จัดการส่วนตัวปูนตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”เธอยิ้มเนือยๆให้

“ถามดู ได้ค่าตัวเมื่อไหร่จะคิดค่าน้ำมันให้คุ้มเลย”

“ใครใช้ให้มาส่งไม่ทราบ”เธอพูดยั่วโมโหเค้าได้นิดๆ

“ผมก็ไม่ได้อยากจะมาส่งนักหรอก อ่ะนี่…”เค้าเอื้อมไปหยิบกุหลาบสีแดงช่อโต ยื่นให้เธอ…

“ให้ฉันทำไมคะ”

“ไม่ให้คุณ ผมฝากให้คุณตาลหน่อย…”ปัณรสาหน้าเจื่อนลง รับช่อกุหลาบมาอย่างไม่เต็มใจนัก ไม่รู้ทำไมเหมือนกันอยู่ๆก็รู้สึกหงุดหงิด บอกไม่ถูก…

“ถือว่าเป็นค่าน้ำมันรถที่คุณอยากจะให้ผมละกัน…ช่วยกันหน่อย นะ”ปัณรสาไม่พูดอะไร เปิดประตูแล้วลงจากรถไป…

“ขอเบอร์มาให้ผมด้วยก็ยิ่งดีเลยนะ ผมจะได้เอาไว้โทรคุยกับเธอหน่ะ”เค้าพูดไล่หลังมาทำเอาปัณรสาหันไปมองค้อนควับ ก่อนจะเดินเข้าช่องสิบไป

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ปัณรสาพูดงึมงำๆเดินเข้ามาในสถานีช่องสิบ ทุกคนต่างมองเธอและช่อกุหลาบช่อโตนั่น ถ้าเป็นของเธอ เธอคงจะยิ้มภูมิใจ แต่นี่ไม่ใช่…

“ชอบนักใช่มั้ย…ได้เลย”หน้าสวยแสนร้ายเดินตรงไปยังถังขยะที่วางตั้งอยู่ใกล้ๆทันที หากเธอกำลังจะโยนมันทิ้ง…

“ปูน”

“ตาล”ปัณรสาหันไปมอง ตุลนาถ และผู้จัดการส่วนตัว… ไม่รู้สิชักไม่ค่อยอยากจะยิ้มให้สักเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ… มองหน้านางเอกสาวหน้าหวานที หันมามองช่อกุหลาบที…

‘ช่วยไม่ได้…ชอบกวนประสาทกันดีนัก จะเอาให้เข็ดเลย’

“โอ้โห ดอกกุหลาบสวยจัง ใครให้ปูนมาหรอจ๊ะ”ตุลนาถถามดีๆ

“พวกผู้ชายโรคจิตน่ะจ่ะ”ปัณรสายิ้มให้ดาราสาว ก่อนจะโยนช่อกุหลาบลงทิ้งไปต่อหน้าต่อตา …ตุลนาถถึงกับหน้าจ๋อย มองช่อกุหลาบถูกทิ้งลงถังขยะเงียบๆ

‘รู้จักปัณรสาน้อยไปละคะคุณหยก’ปัณรสานึกในใจ…

“แย่จังเลยนะคะ ผู้ชายสมัยนี้น่ากลัว หาที่ไว้ใจยาก ตาลก็เคยเจอแบบนี้นะ น่ากลัวคอยตามไปทุกที่ที่เราไปถ่ายหนังละคร”ตุลนาถบอก พร้อมกับเดินเคียงข้างปัณรสาเดินไปยังห้องแต่งตัว

“ใช่แล้วหล่ะตาล ตาลระวังตัวไว้มากๆนะ ปูนเป็นห่วงจ่ะ”ปัณรสาหันไปยิ้มให้ตุลนาถอย่างเป็นมิตร

เสียงไลน์เตือนดัง ปัณรสาหยิบมันขึ้นมาอ่าน

(เป็นไง เรียบร้อยป่าว ขอเบอร์มาให้ด้วยก็ดีนะ เลิกกี่โมงบอกด้วยจะไปรอเอาเบอร์โทร)ปัณรสาเบะปาก มองบน…

“ฝันไปเหอะย่ะว่าจะได้น่ะ”ปัณรสาพูดออกมาเบาๆ

“ปูนว่าอะไรนะจ๊ะ”ตุลนาถหันมาถามเธอ ปัณรสาโบกมือปฏิเสธ…

“อ๋อเปล่าเปล่า…พอดีเพื่อนที่ทำงานไลน์มาน่ะ มันชอบไลน์มากวนประสาท พวกไม่มีงานทำ นั่งว่างๆหน่ะจ่ะ”ตุลนาถหัวเราะ พอดีกับที่ทั้งคู่เดินมาถึงห้องแต่งตัว เจอทีมงานเตรียมรออยู่แล้ว…สองสาวจึงเดินเข้าไปด้านในเพื่อตระเตรียมรอบวงสรวง เปิดกล้องละครทันที…

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………

เกือบหนึ่งทุ่ม…

สองสาวคุยกันตลอด …เมื่อเดินออกมาถึงหน้าช่องสิบ…

“ให้ตาลไปส่งมั้ยปูน”ปัณรสาส่ายหน้า

“ไม่เป็นไรจ่ะ…เดี๋ยวปูนหารถกลับเองได้ ตาลต้องไปทำงานต่ออีก รีบไปเถอะเดี๋ยวจะสายนะ”

“งั้นไว้เจอกันคราวหน้าเนาะ” ทั้งคู่ต่างมีบทหนาๆอยู่ในมือคนละเล่มแล้ว…

“เจอกันที่กองนะ”ปัณรสาบอก ทั้งคู่ร่ำลากัน…รถตู้ตุลนาถออกไปแล้ว ปัณรสาละสายตา เตรียมเดินไปด้านหน้าเพื่อหารถแท๊กซี่กลับ…

หากโดนคว้าแขนไว้อีกแล้ว…

“บอกจะมารับไง ทำไมไม่โทรหรือไลน์บอกว่าจะเลิกกี่โมง”เพชรเกียรติถามเธอ…

“แล้วคุณจะมาเดือดร้อนอะไรกับปูนล่ะคะ กลับบ้านไปนอนตีพุงให้สบายใจเถอะ ปล่อยค่ะ ปูนจะเรียกแท็กซี่… “เค้ารีบแบมือออกกว้าง…

“ถ้าอยากให้ไป ก็เอาเบอร์ตาลคนสวยมาก่อนดิ แล้วผมจะไป”

“ไม่ได้ค่ะ”

“ทำไมไม่ได้อ่ะ”เค้าถามเสียงเข้ม เสียงแข็งโหมดจริงจัง…

“เธอไม่ให้ค่ะ”

“โกหก”เค้าจ้องตากลมสวยของเธอ

“จริงค่ะ ไม่เชื่อก็ลองไปถามเธอเองก็ได้ค่ะ ปูนไม่ใช่คนจะพูดโกหกพกลมใครเป็น”ปัณรสายิ้มอย่างผู้มีชัย…

‘ร้อยเล่มเกวียนมารยาจะงัดเอามาใช้ให้หมดเลยคอยดู’ปัณรสาคิด ยิ้มยั่วอารมณ์ขุ่นมัวเค้านิดๆ เธอโคตรจะสะใจ

“วันนี้ไม่ได้ พรุ่งนี้มะรืนนี้ก็ต้องได้”เค้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเกือบชิด…

“ไม่ยากหรอกมั้งกะอีแค่ขอเบอร์”

“มันไม่ยากหรอกค่ะ จะยากก็ตรงที่เธอจะให้รึเปล่าก็เท่านั้น ปล่อยเเขนปูนได้รึยังคะ”เค้าค่อยๆปล่อยแขนให้เธอเป็นอิสระ เธอเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

เค้าตะโกนไล่หลัง…

“ผมก็ไม่ได้อยากจะรับคุณไปด้วยหรอกนะ แต่ก็ไม่อยากได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายไร้น้ำใจ เกิดคุณโดนขืนใจตายคารถแท๊กซี่จะมาตามหลอกแค้นผมเอาไม่ได้นะ “คำพูดของเค้ามันใช้ได้ผล…เธอหยุดฟังทันที

“ขึ้นรถผมไปดีๆจะดีกว่า อย่าทำท่ามากท่าเยอะ รู้หรอกน่ะว่ารอให้ผมตามไปอุ้มมาขึ้นรถใช่มั้ยหล้า”เธอหันมามองเค้าที่กำลังยิ้มยั่วโมโห…

“นี่แม่คุณ ตกลงว่าไง จะไปด้วยดีๆหรือจะไปด้วยน้ำตา”เธอไม่ตอบ พอดีกับที่รถแท๊กซี่มาจอดตรงหน้าเธอพอดี…

“พอดีปูนกำลังอยากเป็นข่าวหน้าหนึ่ง ไปนะคะ”เธอพูดยิ้มๆก่อนจะเปิดประตูรถ…ไม่นานก็ออกตัวไป เค้ามองตาม…

“พยศนักนะ…สวยหรอกนะครั้งนี้ถึงยอมให้หน่ะ ไม่งั้นจะปราบให้เชื่องเป็นเเมวตัวน้อยเลยคอยดูเถอะ…ปัณรสา”พูดจบเค้าก็กลับไปขึ้นรถแล้วขับออกไป

………………………………………………………………;…………………………………………

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว