Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : …จนได้…

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2561 18:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
…จนได้…
แบบอักษร

พิษณุโลก

ปัณรสากลับเข้าบ้านด้วยความเหนื่อยล้า หากไม่ทันได้หายเหนื่อยเสียงมือถือก็ดังขึ้น

มะปราง

“ฮัลโหลแก…อยู่ไหน เป็นไงบ้างอ่ะ สนุกมั้ย โฆษณาจะฉายเมื่อไหร่อ่ะ อยากรู้ๆอ่ะ เล่ามาเร็วๆเลย”มะปรางเพื่อนโคตรสนิทตั้งแต่สมัยเรียนที่ยังพอจะเหลือให้คบได้อยู่

“เพิ่งมาถึงบ้านเมื่อตะกี้นี่เอง…”ปัณรสาบอกกับเพื่อน

“ตะกี้”มะปรางย้ำชัดกับเพื่อน

“อือ พ่อไปรับที่สนามบินมา”ไม่ให้เสียเวลาเดินไปด้วย เปิดตู้หาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนเลือกใส่แบบอยู่บ้านสบายๆไปด้วย

“สรุปยังไงไหนเล่ามา”

“โหจะรีบอะไรวะแก…ทีมงานเค้ายังไม่ได้ปรับเปริบภาพอะไรเลย เพิ่งถ่ายเสร็จมะวาน แกจะตื่นเต้นอะไรวะ”ปัณรสาบอกกับสาวตุ้ยนุ้ยแกมรำคาญกับนิสัยช่างเซ้าซี้นัก

“ก็ตื่นเต้นแทนแกอ่ะสิ แกไม่ตื่นเต้นแต่ฉันกับแม่ปานตื่นเต้นที่แกจะได้ออกทีวีไง”

“คงใช่ เพราะขนาดน้านิลกับยายพลอยจันทร์ยังมาถามฉันเลยว่า เมื่อไหร่จะออกทีวี”เพื่อนสาวได้ยินเธอพูดแบบนั้น ถึงกับหัวเราะชอบใจ

“เห็นมะขนาดยายจันทร์ยังตื่นเต้นเลย”ปัณรสาเงียบกริบ

“พรุ่งนี้ไปหานะ”

“จะไปทำงาน แล้วแกไม่ไปทำงานหรอกเหรอ”เธอถามมะปราง

เงียบ…

“มีไรป่าวมะปราง”เธอถามเพื่อนเสียงหลง

“ฉันไม่ได้ทำงานแล้ว”มะปรางตอบ

“อ้าวทำไมอ่ะ”

“ฉันโดนบีบออกหน่ะ เรื่องมันยาวไว้พรุ่งนี้เย็นจะเข้าไปเล่าให้ฟัง”มะปรางบอกเสียงเศร้า

“อย่าคิดมากนะแก มีไรก็โทรมา”ปัณรสาวางสายไปแล้ว เดินไปเปิดตู้เย็นรินน้ำใส่แก้วดื่ม เดินไปหน้าทีวีกดดูไรไปเรื่อย คุณปานแก้วเดินเข้ามาหาลูกสาวที่นั่งอยู่

“พรุ่งนี้แกไปทำงานมั้ย”แม่ปานแก้วถาม

“ไป”สั้นๆได้ใจความ

“อีกหน่อยถ้าแกดัง…”

“แม่คะ ปูนจะไปดังได้ไง ปูนไม่ใช่ดารานะ ไม่ดงไม่ดังกะใครเค้าหรอก”พูดเสร็จก็กดปุ่มเปลี่ยนช่องมั่วไปหมด เพราะแม่กำลังมาทำลายสมาธิในการดูทีวี

“แกจะรู้ได้ไง หน้าตาเเกก็ใช่จะขี้ริ้วขี้เหล่ เกิดมีผู้ชายที่มันหล่อดีกว่าตาเบส ก็รีบคว้าไว้ รุ่นราวคราวเดียวกะแกเค้ามีลูกมีเต้ากันหมดแล้ว อย่ามัวแต่หวงความสาวไว้จนแก่”สุดท้ายแม่ก็มาจบที่อยากให้เธอรีบเรื่องมีผัวนั่นเอง

“แม่คะ ไม่พูดกะแม่แล้ว”เธอรีบชิงตัดบท เดินขึ้นห้องนอนตัวเองไป

ยิ่งหนีก็ยิ่งเจอ

……………………………………………………………………………………………………………

สองอาทิตย์ผ่านไป

พักเที่ยง

ห้องกินข้าวพนักงานออฟฟิต…

เที่ยงสิบสายๆก็พากันเดินมาในห้องกินข้าว เปิดทีวี เปิดพัดลม นำกับข้าวใส่จานบ้าง กินในกล่องที่เตรียมมาเองบ้าง แล้วนั่งรอบโต๊ะวงกลม กินกันไปคุยกันไป ปัณรสาที่เดินมาถึงช้าสุด รีบแทรกตัวขอเพื่อนนั่งทันที

“ช่องอะไรอ่ะแก”

“ช่องสิบ”เพื่อนร่วมงานบอก ปัณรสารีบพยักหน้ารับ ก่อนจะตักข้าวใส่ปากเคี้ยวจับๆ ก้มหน้าก้มตากินจะรีบไปทำงานต่อ …เพื่อนข้างๆ

“แกๆๆดูโฆษณานี้ดิ เร็วๆๆๆ”เพื่อนที่นั่งมองหน้าจอทีวีสะกิดเรียกปัณรสายกใหญ่ จนเพื่อนคนอื่นๆพากันตื่นเต้นตามไปด้วย ว่าเรียกเรื่องอะไร

“แกป่าววะปูน”คำพูดของเพื่อนทำเอาปัณรสาละจากจานข้าวเงยหน้าขึ้นมองทีวี โฆษณาลิปสติกแบรนด์milkteen ได้เวลาออกสู่สายตาประชาชนแล้ว

“เออนั่นดิ ที่แกลางานไปหลายๆวันไปถ่ายโฆษณามาหรอวะ”เพื่อนๆแซ่ซ้องถามให้แซ่ด

“สวยอ่ะ เหมือนไม่ใช่แกเลยอ่ะ นี่ถ้าไม่รู้จัก จำแทบไม่ได้เลยนะเนี่ย”เสียงเพื่อนๆทำเอาเธอหูอื้อ พอดีกับมือถือข้างๆตัวดัง

คุณหยก…

(เห็นโฆษณารึยัง)เสียงเพชรเกียรติเอ่ยถามเค้า

“อืม…ค่ะเห็นตะกี้”เธอบอกตรงๆ

“ความจริงช่องปล่อยตั้งแต่เมื่อคืน คุณคงหลับผมไปกล้าโทรไปปลุก”เธอเงียบสนิท เพราะฤทธิ์หิวข้าวรึเปล่า เธอจึงเงียบจนบอกไม่ถูก

“สวยมาก…”เธอจะไม่หลงกลน้ำคำหยอกแกล้งเค้าอีกแล้ว จะชมลิปสติกแบรนด์บริษัทตัวเองใช่มั้ยล่ะ…

“ค่ะ…ลิปของmilkteen สวยเลิศขนาดนั้น”

“คุณก็สวย”ปลายเค้าทำเสียงแบบ…หล่อมากอ่ะ

เธอแอบอมยิ้ม…

“ในทีวีสวยกว่าตัวจริง”ปัณรสาหุบยิ้ม เงียบสิครับรออะไร… รู้เลยว่าเค้ากำลังยิ้มแล้วก็หัวเราะชอบใจ

“เจ้านายผมชมใหญ่เลยนะ สินค้าชุดนี้ต้องขายดีมากแน่ๆ เราไม่จำเป็นต้องจ้างดารามาพรีเซนต์แบรนด์เราก็ได้ เพราะสินค้าเราต่างหากที่ดีจริง สวยสมราคา หาซื้อได้ง่ายในราคาย่อมเยาว์”มาเป็นชุดเลยนะ ไอ้คุณหยก

“พูดจบยังคะ ปูนยังกินข้าวไม่เสร็จ”

“อ้าวเหรอ ขอโทษนะ มัวแต่ตื่นเต้นไปหน่อย”

“แค่นี้นะคะ หิวข้าว”เธอตัดบทเอาดื้อๆ กดวางสายเครียมจะเดินไปกินข้าวต่อ หากมือถือดังขึ้นอีกครั้ง

รำคาญชะมัด…

089-xxx-xxxx

“เบอร์ใครอ่ะไม่คุ้นเลย ฮัลโหลค่ะ”

“สวัสดีค่ะคุณปัณรสาป่าวคะ”

“ค่ะ พี่โทรจากช่องสิบนะคะ”

ช่องสิบงั้นหรอ…

…………………………………………………………………………………………………………

หนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้น…

ร้านน้ำปั่นแถวหน้ามอนเรศวร… ใครเดินผ่านไปมา มีแต่คนมองเธอ

นางแบบโฆษณาลิปสติก…

มะปรางโบกมือผ่านหน้าเธอที่นั่งเหม่อลอย

“เฮ้ยแก ปูน เฮ้ยๆๆๆๆ”

สติมา…

“อะไรวะมะปราง”

“แกเป็นไรของแกเหม่อตั้งแต่มาถึงละ เอานี่กาแฟปั่น”มะปรางดันแก้วกาแฟปั่นให้เธอ ปัณรสายกขึ้นดูดลดฮวบฮาบไปเกือบครึ่งแก้ว…

“ฉันจะตัดสินใจยังไงดีวะแก”

“เรื่องอะไร เฮ้ยดูโฆษณาแล้วนะเว้ย แกสวยมากกกกกกก มากๆอ่ะ”มะปรางสาวตุ้ยนุ้ยบอก

“ขอบใจนะแก มีแต่คนบอกฉันแบบนั้นนะ แต่มีอยู่คนชอบกวนประสาท”ท้ายประโยคเสียงเธอค่อยๆเบา เหมือนกำลังบ่นพึมพำๆอะไรคนเดียว

“อะไรนะ”

“ป่าวๆไม่มีไร”ปัณรสาปฏิเสธ

“แกจะตัดสินใจเรื่องอะไรวะ เห็นพูดตะกี้”สาวมะปรางถามไปด้วย เอาหลอดจิ้มๆๆๆ ลงไปในแก้วน้ำปั่นไปด้วย

“ช่องสิบโทรมา สนใจให้ฉันไปแคสเป็นเพื่อนนางเอก ถ้าทำได้เข้าตากว่าก็ได้เป็นนางเอก”มะปรางเงยหน้ามองเพื่อนสาว

“เฮ้ย จริงหรอแก”ปัณรสาพยักหน้า มะปรางเดินอ้อมมานั่งข้างๆเธอสวมกอดด้วยความดีอกดีใจ

“เห็นมั้ยแกพอแกออกทีวีปุ๊บมีแมวมองสนใจปุ๊บ ดีใจด้วยนะเว้ยแก อีกหน่อยแกก็ดังใหญ่แล้ว”เธอกอดจนน่ารำคาญ

“ยังแกฉันยังไม่ได้ตอบตกลง วันนี้แหละต้องให้คำตอบเค้าแล้ว”

“ตกลงไปเลยแก ฉันสนับสนุน ใครๆเค้าก็อยากเป็นนะแกดาราอ่ะ ยิ่งแม่แกคงไม่ต้องพูดถึง”ปัณรสาเงียบ หันไปมองหน้าเพื่อน

………………………………………………………………………………………………………………

บนรถเบ็นซ์เพชรเกียรติ

เค้ากำลังขับรถกลับบ้าน เสียงมือถือดัง เค้าเหลือบมอง…พอเห็นว่าเป็นผู้ใดรีบกดรับสาย ทำเสียงขรึมจนน่าเกรงขาม

“ครับ”

(แมวนะคะ)

“ครับ”

(สรุปว่าคุณปัณรสายอมตกลงจะมาแคสตัวที่ช่องนะคะคุณหยก เธอบอกว่าอีกสองวันจะขึ้นมา) เค้ายิ้มกริ่มชอบใจ…

“ถ้าคุณสามารถทำให้เธอเซ็นต์รับละครเรื่องนี้ได้เมื่อไหร่ ที่ผมตกลงกับผู้ใหญ่ทางช่องก็เป็นอันตกลง ผมถึงจะเซ็นต์สัญญาเรื่องงบให้เเลกกับเวลาลงโฆษณาของmilkteen”อีกฝ่ายรับทราบก่อนจะวางสายไป

ในที่สุด…คุณก็กลับมาหาผมจนได้นะ…ปัณรสา

เค้ายิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆก่อนจะเร่งความรถแซงนถคันหน้าไป

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว