Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฮันนีมูน 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.2k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 12:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฮันนีมูน 5
แบบอักษร

‘ป่านนี้คงสูบบุหรี่อยู่แถวไหนแน่ๆ ไม่ก็กินเหล้า หรือไม่ก็………’ประโยคท้ายเธอหยุดคิด แล้วละไว้ในฐานที่ไม่อยากจะเข้าใจ

พิณแพรหยิบลิปสติกขึ้นมาทาปาก เธอเลือกที่จะหยิบสีที่เค้าชอบที่สุด เพียงหวังว่าคืนนี้เธอจะเผด็จศึกเอาสามีให้อยู่หมัด ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงข้าวใหม่ปลามันก็เถอะ เธอก็ไม่ควรจะไว้ใจใครอะไรง่ายๆ เธอควรจะเลิกพ่ายแพ้ อ่อนแอ และยินยอมที่จะมอบผู้ชายที่ตัวเองรักให้กับคนอื่น ไม่งั้นเธอจะต้องมานั่งเสียใจช้ำใจเหมือนที่ผ่านมาแน่… เธอเดินไปค้นเสื้อผ้าในกระเป๋าเดินทางที่เตรียมมาใส่ เธอเลือกเสื้อเปิดไหล่สีดำ กางเกงยีนส์ขาสั้นสีเข้มพรางหุ่นอวบๆเอาไว้

เสื้อผ้าพร้อม หน้าผมพร้อม เธอก็ออกจากห้องไปตามหาเค้าทันที ตลอดทางลงมาชั้นล่าง…ผ่านล๊อบบี้ เจอชาวต่างชาติที่มาพักรีสอร์ทที่นี่ เดินปะปนมากหน้าหลายตา เธอเดินแยกไปยังเจ้าหน้าที่รีสอร์ท ถามได้ใจความที่เธอต้องการก็ตรงดิ่งไปยังที่นั่นทันที

‘ไม่เจอที่นี่ คงไปอยู่ตรงไหนซะที่แหละ’เธอบอกกับตัวเองในใจ เมื่อเดินมาถึงทางเข้าลานดินเนอร์ที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมไว้ ลูกค้าที่มาพักนั่งเต็มเกือบทุกโต๊ะ เธอชะเง้อแลหา…

เจอแล้วสามีเธอ

นั่นมันผู้หญิงเมื่อบ่ายที่สระน้ำนี่…

ภาพชายหญิงยิ้มหวานหัวเราะต่อกระซิก และที่สำคัญภาพทั้งคู่กำลังคล้องแขน สบสายตา…กำลังจะยกแก้วเหล้าดื่ม มันทำให้ใจของพิณแพรทนดูต่อไปไม่ไหว ตัดสินใจเดินตรงเข้าไปทันที…

“นี่คงเป็นเหตุผล…ที่ทำให้พี่เบสไม่ยอมปลุก แล้วก็ไม่ยอมตอบไลน์เพลง ใช่มั้ยคะ?”เสียงนี้ทำเอานักท้าดวลหันมามองต้นเสียงพร้อมๆกัน

“เพลง!!”บดินทร์เรียกชื่อเมียรัก ส่วนแตงกวาพอเห็นหน้าปุ๊บรู้ทันทีว่าเป็นใคร…แตงกวากำลังส่งยิ้ม หากแต่สาวผมสั้นที่หันมาสบตากับเธอกลับไม่ยอมยิ้มตอบให้

“เพลง จะทำไรอ่ะ”เธอคว้าแก้วเหล้าจากมือเค้ายกขึ้นสาดใส่หน้าแตงกวา ทั้งตัวเค้า ผู้คนที่นั่งโต๊ะเคียงใกล้ คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็ร้องตกใจ…ที่เห็นพิณแพรทำแบบนั้น

“ว๊ายยยย”แตงกวาตกใจสุดขีดไม่นึกว่าจะโอนสาดเหล้ากลางที่สาธารณชนอย่างนี้ เสื้อผ้าหน้าผมเธอเปียกโชนด้วยเหล้าเต็มไปหมด…

“เพลง หยุดนะ!!”บดินทร์ร้องตกใจ ไม่คิดว่าเมียรักจะกล้าทำแบบนี้ได้ เค้ารีบคว้าตัวเธอที่กำลังจะชาร์ทเข้าหาแตงกวา เมียรักหันไปมองหน้าเค้าทันที

“ปล่อยเพลง ปล่อยซี่…ปล่องเพลง พี่เบสกำลังปกป้องมันอยู่นะ”เธอสะบัดตัวสุดแรง ก็เค้ากอดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

“ป่าว เพลง พี่ไม่ได้ปกป้อง ขอร้องอย่าไปทำอะไรเค้าได้มั้ย ใจเย็นๆ”น้ำเสียงเค้าอ่อนโยนมาก เหมือนสติสตังค์ทั้งหมดกลับคืนมาได้ …มัวแต่เล่นสนุกกับรุ่นน้องอยู่นาน จนทำให้ลืมเมียทั้งคน

“ก็ได้ค่ะ เพลงจะไม่ทำอะไรผู้หญิงคนนี้ก็ได้ แต่ช่วยปล่อยเพลงก่อนค่ะ”สามีค่อยๆคลายอ้อมแขนออก เธอหันไปมองสามี…

“เพราะนัดผู้หญิงคนนี้ไว้ใช่มั้ยคะ พี่เบสถึงพาเพลงมาที่เนี่ย”

“ไม่ใช่”

“อย่ามาโกหก เพลงเห็นผู้หญิงคนนี้อยู่กับพี่ตั้งแต่เมื่อบ่ายแล้วนะ…คิดอยู่แต่แรกแล้ว พี่เบสต้องมีเหตุผลที่มาที่นี่แน่ ที่อื่นมีให้เลือกตั้งเยอะแยะทำไมไม่ไป มาเพราะมันจริงๆ”เธอสรุปเหตุการณ์เอาเองทุกอย่าง เธอมองเค้าด้วยตาแสนดุร้ายอย่างที่ไม่เคยเป็น ปรายตามองหญิงที่เสื้อใส่สายเดี่ยว ก่อนจะหันกลับมามองเค้าอีกครั้ง

“เพลงจะไม่ยอมเหมือนคราวจั่นแล้ว”เธอบอกเสียงชัดเด็ดขาด หันไปมองแตงกวา…

“คงจะว่างมากสินะขนาดตามมาถึงที่นี่ กะจะทำให้ครอบครัวคนอื่นเค้าแตกแยกให้ได้เลย ใช่มั้ย?!”พิณแพรพูดออกไปดังๆ ไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพี่ แตงกับพี่เบสแค่เล่นเกมส์แข่งกันดื่มเหล้าสนุกๆด้วยกันเฉยๆ”แตงกวาพูดพลางปัดเนื้อตัวที่เปียกเหล้าไปด้วย

“ร่าน!!”

“เพลง!!”เค้าเรียกชื่อเมีย… เค้าเริ่มจะโกรธขึ้นมาแล้วนะ

“ไหนว่ารักเพลง ไหนว่าจะซื่อสัตย์กับเพลง แต่งงานยังไม่ทันไร…ลายก็มาออกซะแล้ว”ขอบตาเธอร้อนไปหมด…

“เพลง ฟังพี่นะ!”เค้าพูดด้วยสีหน้าขึงตึงขึ้นในทันที…

“รู้อะไรมะ พี่เบสไม่ได้ต่างอะไรไปจากพี่กฤษเลย”

“เพลง!”ได้ยินคนที่เค้าพูดออกแบบนั้น เค้าทั้งโกรธ ทั้งโมโห และก็เจ็บที่ใจจนบอกไม่ถูก

“เพลงไม่น่าหลงกลแต่งงานกับพี่เบสเลย”คำพูดของเมียรักทำให้สีหน้าเค้าผิดหวังอย่างที่สุด ยิ้มแห้งเหือดอย่างปวดร้าว

“ที่ผ่าน…พี่ทุ่มเทให้เพลงทั้งหมดเลยนะ แต่เพลงกลับไม่เคยแสดงความเชื่อใจอะไรในตัวพี่เลยอ่ะ ทำไมอ่ะเพลง?”

“…” เธอไม่พูดเพราะเธอยังคงโมโห และเหมือนกำลังจะร้องไห้

“พี่ไม่ได้เหมือนไอ้เลวนั่นนะเพลง…จำไว้”เค้าพูดจบก็หันไปหารุ่นน้อง

“พี่ขอโทษนะแตง”พิณแพรมองสามีและสาวใส่เสื้อสายเดี่ยวอยู่

“ให้แตงอธิบายเองพี่เบส” เค้าส่ายหน้า

“อย่าเลย เราพูดอะไรไปตอนนี้ก็คงไม่มีประโยชน์หรอก เดี๋ยวไว้พี่จัดการเอง แตงกลับห้องไปเถอะ ไว้พี่โทรหา”พูดจบเค้าก็เดินออกมา พิณแพรเดินตามไปคว้าแขนเค้าเอาไว้

“จะไปไหนคะ”เธอถาม

“จะกลับห้อง”เค้าตอบห้วนๆ

“เพลงพูดขนาดนี้แล้ว ยังคิดจะโทรมากันอีกหรอคะ”เธอถาม มองหน้าเค้าด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“ใช่…”

“พี่เบส!”

“เพลงไม่คิดจะฟังเหตุผลของพี่บ้างเลยอ่ะ ฟังนะแตงเค้าเป็นรุ่นน้องพี่ พี่ไม่ได้คิดอะไรกับมันเลย มันแค่ชวนดวลเหล้าจ่ายค่าข้าวมื้อนี้กันเฉยๆ เข้าใจที่พี่พูดมั้ย ทำไมไม่ยอมฟังพี่บ้าง เอาแต่คิดเองเออเองอยู่คนเดียว ถ้าไม่พอใจก็ทิ้งพี่ไปได้เลย”พูดจบบดินทร์ก็เดินหายไปจากตรงนั้น ส่วนพิณแพรอึ้งถึงกับพูดอะไรไม่ออก

ก็เธอไม่รู้หนิ …จะไปรู้ได้ไง อี๋อ๋อกันซะขนาดนั้น…

เพื่อนแอมป์เดินกลับมาจากห้องน้ำงงเป็นไก่ตาแตก

“ไอ้แตงเกินไรขึ้นอ่ะ”แอมป์ค่อยๆเดินเข้ามาเกาะแขนแล้วมองที่หน้าแล้วเสื้อผ้าเนื้อตัวเพื่อน แล้วถามไม่ออกจะดังเท่าไหร่นัก

“เดี๋ยวค่อยเล่า”ก่อนจะหันไปทางหญิงหน้าสวยร่างอวบ

“แตงขอโทษนะคะพี่ แต่แตงว่าพี่เข้าใจผิดเรื่องแตงกับพี่เบสแล้วล่ะคะ”พิณแพรที่กำลังหน้าเสีย หันมาตามเสียงพูดของแตงกวานั่น

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………



คู่รักข้าวใหม่ปลามันเค้าจะง้อกันยังไง

เดี๋ยวมาต่อนะ

💋

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว