Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เตรียมงาน... (แก้ไข)

ชื่อตอน : เตรียมงาน... (แก้ไข)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2561 21:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เตรียมงาน... (แก้ไข)
แบบอักษร

ยามพักเที่ยง...

ห้องทำงานบดินทร์

ฤกษ์แต่งงานมาแล้ว...

27 พฤษภาคม 2561

อายุวันเดือนปีเกิด ตามฤกษ์ชัยมงคลต้องวันนี้จะดีที่สุดของทั้งคู่ในรอบปี

“ทำไมไม่ดีใจหรอ หึ้ม?”เค้าถามคนรักที่โอบกอดและนั่งบนตัก เอนซบกับไหล่กว้างเค้า เธอพยักหน้าแม้ไม่ได้สบสายตากับเค้า

“ดีแต่เตรียมตัวไม่ทันอ่ะพี่เบส ชุดก็ยังไม่ได้ตัดเตรียมเลย อีกอาทิตย์กว่าเอง...ปีหน้าดีกว่ามั้ยอ่ะ”

“พี่ไม่รอแล้ว..”เธอเงยหน้ามองคนรัก ที่เอามือวางเบาๆลงบนผมเธอ

“แต่งเลย”น้ำเสียงเรียบเฉียบหนัก...มีเหรอเธอจะกล้าขัดหัวใจ ไม่ใช่ไม่อยากแต่ง...แต่ด้วยงาน เวลา การตระเตรียมทุกอย่าง แม้กระทั่งสถานที่พิธีการ

ก็ยังไม่มีเลย...

“เอาแต่ใจอ่ะ”เธอทำหน้าเง้างอ เค้าจูบเข้าที่ปากอิ่มอวบนั่นซะเลย

“พี่เบส...เพลงกำลังซีเรียสนะ”เธอผลักไหล่กว้างเค้า

“เดี๋ยวพี่จะไปคุยกับคุณพ่อเอง เพลงมีหน้าที่แค่...ใส่ชุดเจ้าสาวสวยๆเดินเคียงข้างพี่ก็พอ...นะ”เค้าหยิกหยอกแก้มเธอเบาๆ และบดินทร์ก็ทำอย่างที่พูดไว้จัดการเอาฤกษ์ไปคุยกับว่าที่พ่อตาเสร็จสรรพ...โดยบอกความต้องการที่แท้จริงออกไป จนผู้อาวุโสกว่าหัวเราะ

“ผมไม่อยากรอครับ...ฤกษ์ดีอีกทีปีหน้า ผมว่ามัน..นานไป”เค้าพูดน้ำเสียงเรียบง่าย แต่สีหน้าโคตรจะจริงจัง

“เอาเป็นว่าพ่อตามใจเรานะ...คุยกับน้องรึยัง”คุณสรยุทธถามเค้า

“คุยกับเพลงแล้ว เพลงงอนผมครับ..”คุณสรยุทธตบบ่าเค้าให้กำลังใจ

“ตอนนี้เอาใจเค้าหน่อยก็ดีนะ เดี๋ยวจะพาลเกเรไม่ยอมตามใจเราขึ้นมาจะยุ่งเอา”

“ครับ”คุณสรยุทธมองว่าที่ลูกเขย

“ยัยเพลงคงกังวล ไหนจะงาน ไหนจะต้องมาเตรียมตัวแต่งงาน คงวุ่นน่าดู แล้วนี่กฤษ์ก็เร็วปานสายฟ้าแล่บแบบนี้ คงเวียนเศียรน่าดู ไม่ต้องห่วงนะพ่อกับแม่จะช่วยอีกแรง ไม่ต้องกังวลไป”คุณสรยุทธพูด

“ขอบคุณครับคุณพ่อ”

อีกสองอาทิตย์เท่านั้นจะถึงวันงาน...

สองวันต่อมา...

คุณเพียงแขเตรียมเรื่องการ์ดเรียบร้อยแล้ว สถานที่แล้ว..ได้แค่โรงแรมสี่ดาว เพราะหลายที่ที่เล็งไว้โดนจองเต็มหมด ..เช้านี้ที่โต๊ะอาหาร คุณหญิงวางการ์ดสีครีมนวลตรงข้างๆลูกสาวสองปึก

“นี่ของลูก อีกปึกของลูกเขยแม่ เอาไปเเจกคนสำคัญที่ลูกอยากจะให้เค้ามาร่วมยินดีกับลูกนะ”

“ขอบคุณค่ะ เพลงไปก่อนนะคะแม่”เธอลุกขึ้นหอมแก้มคุณเพียงแข อิ่มมื้อเช้าพิณแพรรีบไปทำงาน เคลียร์งานให้เบาบางลง เพราะอาทิตย์หน้าเธอจะใช้เวลาเกือบทั้งหมดกับการประทินผิว ทำหน้าแต่งเล็บเข้าคอร์สเจ้าสาวแล้ว...ไม่งั้นไม่ทัน

......................................

ร้านอาหาร...ยามเย็น

พิณแพรเดินจับมือเข้ามาพร้อมคนรัก..เพื่อนๆเธอเห็นเข้า ถึงกับซุบซิบบอกกันว่าหล่อเหลาเอาการ

“ว่าไงจ๊ะคุณนายเพลง พาหนุ่มที่ไหนมาด้วยคะ”เพื่อนคนนึงพูดแซว เหล่มองหนุ่มข้างกายเพื่อนถึงกับยิ้มยั่วจริตใส่หน่อยๆ ทั้งคู่นั่งลงข้างกัน โต๊ะเต็มจำนวนแปดที่นั่งแล้ว...พิณแพรพร้อมจะพูดได้

“นี่พี่เบสจ่ะ...”พิณแพรบอกกับเพื่อนๆ บดินทร์ก้มหัวเล็กน้อย พร้อมส่งยิ้มให้กับเพื่อนว่าที่ภรรยาครบทั่วทุกคน

“สวัสดีครับทุกคน”บดินทร์พูด

“ว่าที่เจ้าบ่าวของเพื่อนค่ะ”เพื่อนๆในกลุ่มถึงกับตะลึง พวกเธอตกข่าวเรื่องแฟนใหม่ยัยเพลงได้ไงเนี่ย

“อร๊ายย ยังไงๆๆ”

“นั่นสิๆ ยินดีด้วยนะคะคุณเพื่อนเพลง แต่ว่าทำไมไม่มีวี่แววมาก่อนเลยคะเพื่อนรัก”เจี๊ยบถาม

“พี่เบสเป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน...แล้วฤกษ์ก็กระชั้นชิดมาก เลยยังไม่มีโอกาสพามากินข้าวกับพวกแกๆไง”พิณแพรอธิบาย

“กินของอร่อย...ไม่ยอมจะบอกเพื่อนเลยนะคะ”เพื่อนอีกคนแซว

“นั้นสิ...ชื่อพี่เบสหรอคะ หล่อจัง...มีเพื่อนที่หล่อเหมือนพี่อีกมั้ยคะ อยากได้ไว้ควงบ้างจัง”เพื่อนอีกคนแซว พิณแพรอดจะเอื้อมมือมาตีแขนเพื่อนไม่ได้

“ไม่มีครับ...พี่ไม่มีแฝดหรือคนหน้าเหมือนที่ไหน แล้วพี่ก็ไม่มีเวลาแอบไปควงน้องนะ...เพราะใจพี่ยกให้เพื่อนน้องไปหมดแล้วด้วย”เค้าพูดเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดอยู่มากโข

เพื่อนอิจฉาสิคะ รออะไร...

“โอ๊ยๆ อิจฉาเพื่อนเพลงอ่ะ อึ้ยย....แล้วนี่จะมีข่าวเมื่อไหร่อ่ะคะ อย่าบอกนะว่าเร็วๆนี้อ่ะ”เพื่อนคนนึง

“ที่นัดด่วนก็เพราะว่าฤกษ์มาแล้ว...แล้วพี่เบสก็โอเคแล้ว ยี่บเจ็ดพฤษภานี้จ่ะ”พิณแพรบอกเพื่อนๆ

“ยี่บเจ็ดนี่หรอ? โอไม่นะคะพี่เบส พวกเรายังไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าหน้าผม ลดหุ่นไปงานพี่เบสเลยนะคะ”เพื่อนสาวคนนึงอดจะต่อว่าน้ำเสียงแอบแรดไม่ได้

“แต่งยังไงก็ได้ครับ แค่มีใจ...พี่ก็ชื่นใจแล้วครับ”พิณแพรยิ้ม เพราะว่าที่สามีเรียกเสียงกรี๊ดเรียกว่าเข้าขาถูกชะตากับเพื่อนเธอได้แล้วอย่างแน่นอน

“พวกเราต้องไปแน่นอนค่ะ”เพื่อนๆพิณแพรส่งเสียงตอบ

...ทานอาหารคุยกันไปได้สักพักก็ถึงเวลาแยกย้าย

“ยังไงก็ไปนะพวกแก”พิณแพรพูด

“อืม..ไม่ไปได้ไงเพื่อนทั้งคน”เพื่อนคนนึงดึงเพลงเข้าไปกอด แล้วถาม...

“แล้วนี่บอกยัยจั่นด้วยป่าวเนี่ย ว่าจะแต่งงานอ่ะ”ทุกคนในกลุ่มเงียบกริบ เพื่อนเจี๊ยบสะกิดนางไม่ให้พูดยกใหญ่

“พี่ไม่ให้เพลงชวนครับ...ไม่อยากให้มีปัญหาอะไรเข้ามากวนใจอีก”เค้าตอบชัดเจน เด็ดขาดทุกคนพยักหน้ารับ...

“พี่เบสก็รู้หรอคะ?”เพื่อนสาวอดจะปากเปราะถามพี่เบสไม่ได้

“พี่รู้ครับ...พี่รู้ทั้งหมด แล้วพี่..รู้ทุกอย่างด้วยครับ”เค้าพูดจบก็ส่งสายตายิ้มให้เพื่อนของคนรัก ทุกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ลูกผู้ชายชะมัด...มีอีกมั้ยแก”เพื่อนเจี๊ยบแอบกระซิบสะกิดพิณแพร ที่เอาแต่ส่ายหน้าหัวเราะ บอกเป็นนัยๆว่าไม่มี

“พี่หวังว่าทุกคนจะไปร่วมงานพี่กับน้องเพลงนะ”

“ค่าาา”ทุกคนพร้อมใจกันตอบ

“เพลง...เดี๋ยวพี่ขอตัวไปรอที่รถนะ”เค้าเดินออกไปแล้ว

“เพลง...แกโชคดีจังอ่ะ ได้เจอพี่เบส ดูเค้ารักแกมากเลยนะ”

“นั้นสิ...ดีแล้วล่ะ ถึงพวกเราจะไม่รู้จัก แต่ดูแล้ว พี่เค้าจริงใจดีนะ...ตรงๆไม่แกล้งทำเหมือนพี่กฤษ”ทุกคนถึงกับเงียบ

“พวกเราดีใจกับแกด้วยนะเว้ยที่เลิกกับไอ้พี่เฮงซวยนั้นไปได้ และก็ขอโทษที่พวกเราไม่กล้าบอกแกตรงๆเรื่องพี่กฤษกับจั่นอ่ะเพื่อน”เจี๊ยบพูด พิณแพรพยักหน้ารับ

“ไม่เป็นไรพวกแก แค่ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ฉันก็ขอบใจมากพวกแกมากแล้ว เรื่องพี่กฤษฉันต้องขอบคุณพี่เบสด้วยแหละทำให้ฉันผ่านทุกอย่างมาได้”เพื่อนๆพยักหน้าเข้าใจ

“ดีแล้วล่ะ เอาเป็นว่าพวกเราจะรีบจัดหาเสื้อผ้าด่วนๆ เพื่อไปงานแกนะ”เพื่อนอีกคนกล่าว

“ใช่ๆๆ ตื่นเต้นจังอ่ะ เพลง แกโชคดีเว่อร์อ่ะ”อีกคนก็อดจะอิจฉาเบาๆไม่ได้เหมือนกัน

“ก็ธรรมดา ไม่มีอะไร...ก็แค่รักกัน แล้วก็อยากจะอยู่ด้วยกันแล้ว”ประโยคนี้ทำเอาเพื่อนโห่เเซวพิณแพรไม่ได้

“อิจฉาตาร้อนนนนน”เพื่อนอีกคนแซว

“อร๊ายย หวานเว่อร์มากจ้า”อีกคนก็แซว เสียงครื้นเครงเฮฮาดี

“แล้วได้ชุดยังเจ้าสาว”

“ยังเลย กำลังหาร้านอยู่”

“เพลงจำแว่นได้มั้ย”พิณแพรทำท่างงๆอยู่พักใหญ่ก่อนจะร้องอ๋อ...ออกมาได้

“จำได้ละ ที่เคยเรียนเทอมแรกกับเราแล้วย้ายสาขาอ่ะนะ”

“ใช่...ยัยแว่นนั้นแหละตอนนี้เปิดร้านเช่าชุดแต่งงานอยู่แถวเอกมัย...ร้านมันได้ลงหนังสือด้วยนะแก ลองไปดูสิ เผื่อมีที่แกชอบ หรือไม่ถ้าแว่นตัดชุดให้แกทัน แกจะได้มีทางเลือกว่าจะเอาแบบไหน ...จะได้ช่วยอุดหนุนแว่นมันด้วย”เจี๊ยบแนะนำสาวอวบ

“ก็ดีนะเจี๊ยบ...ฉันจะได้ช่วยอุดหนุนแว่นด้วย”

“เออ...เพลง แกรู้แล้วใช่มั้ยพี่กฤษเลิกกับจั่นแล้วนะ”พิณแพรจ้องหน้าเพื่อนเจี๊ยบไม่กระพริบ

“เลิกงั้นหรอ!”

...............................................

แว่นหวานwedding

พิณแพรเปิดประตูเข้ามาในร้าน เดินจับเลือกชุดสีขาวฟูฟ่องละลานตา

“ยินดีต้อนรับค่ะคุณลูกค้า มีแบบในใจหรือยังคะ”แว่นตาพูดกับลูกคเาที่เข้ามาในร้านแบบนี้ทุกๆคน พิณแพรหันมา

“เฮ้ยเพลง!”

“เป็นไง..แปลกใจใช่มั้ยล่ะ”

“มาก..ไม่นึกว่าคุณเพลงจะให้เกียรติมาที่ร้านแว่นน่ะสิ”

“สบายดีมั้ย กิจการใหญ่โตมาก”

“พอได้จ่ะพออยู่ได้น่ะ นี่จะมาเช่าชุดราตรีไปงานเหรอจ๊ะ”

“เปล่า....มาดูชุดแต่งงานจ่ะ”

“เพลงจะแต่งงานหรอ”

“ใช่...เจี๊ยบบอกแว่นเปิดร้าน เลยอยากจะมาอุดหนุนเพื่อนด้วย”

“เป็นเกียรติมากเลย เจ้าของบอดี้ดี้เชฟอุตส่าห์มาด้วยตัวเองขนาดนี้”

ทั้งคู่ช่วยกันเลือกดูแบบชุดอยู่นาน จึงเริ่มทำการวัดตัว...

“เรียบร้อยแล้วจ่ะ”

“ขอบใจมากแว่น...เพลงจะรอนะ”

“ชุดนี้เพลงใส่แล้วต้องสวยมากแน่ๆ แว่นจะรีบตัดให้ทันและให้สวยเลยนะ แล้วนี่เจ้าบ่าวล่ะ”

“เอาการ์ดไปแจกจ่ะ...เสียดายไม่ได้มา วันลองชุดคงจะได้เจอกันเนอะ”

“เพลง”

“จ้าแว่น”

“คืองี้ไม่รู้เพลงมีทีมรันคิวงานหรือยัง แต่แว่นมีทีมออแกไนซ์ดูแลตลอดงานดูแลทุกส่วนงานตั้งแต่เริ่มจนจบงานเลย เพลงสนใจมั้ย”

“อืมม...เพลงก็คุยๆกับแม่อยู่ว่าจะให้ทางโรงแรมจัดให้รึเปล่า งั้นเพลงฝากแว่นช่วยให้ดูเลยแล้วกันนะ”พิณแพรบอกกับเพื่อนเคยร่วมสถาบัน

“ได้เลย ส่วนรายละเอียดแว่นจะส่งให้เพลงดูดีมั้ยว่าชอบแบบไหน”

“โอเค”

.......................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว