Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สู่ขอ...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.3k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2561 21:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สู่ขอ...
แบบอักษร

ห้องทำงานท่านประธาน

ก๊อกๆ

“น้องเบสมาแล้วค่ะท่าน”เลขาเดือนบอกเจ้านาย

“อืม...ให้เบสเข้ามา”คุณสรยุทธเอ่ยบอก ก่อนจะวางปากกา เอนตัวพิงพนักเก้าอี้... ว่าที่ลูกเขยเค้ากำลังเดินเข้ามา

“ท่านเรียกผมหรอครับ” คุณสรยุทธพยักหน้า

“นั่งก่อนสิ”ชายหนุ่มทำตามอย่างแสนง่าย คุณสรยุทธหยิบเช็คใบนึงยื่นให้

“โบนัส”คุณสรยุทธบอก ก่อนจะยิ้มให้เค้า...

“เหลือคุณคนเดียวที่ผมยังไม่ได้จ่าย รับไปสิ”

“....”

“ผมให้คุณกรอกเอาเอง...ถือว่าเป็นของขวัญจากเจ้านายให้กับพนักงานที่ดีและจริงใจก็แล้วกันนะ”คุณสรยุทธคะยั้นคะยอไม่หยุด เค้าค่อยๆเอื้อมมือมารับ ยกมือไว้ขอบคุณ

“หรือจะให้ยัยเพลงกรอกตัวเลขให้ก็ไม่ว่ากัน”เค้าแนะนำ

“ขอบคุณครับ เอ่อ..”บดินทร์กล่าวขอบคุณ

“เรียกพ่อก็ได้...เรียกไว้ให้ชิน”คุณสรยุทธบอกกับเค้า

“ครับคุณพ่อ”คุณสรยุทธยิ้มชอบใจ

“เราผู้ชายด้วยกัน ไม่ต้องพูดอะไรกันมากแล้วมั้ง”

“ครับ”เค้ายิ้มอายๆ

“รักลูกสาวพ่อมากเลยใช่มั้ย”ยิงคำถามตรงประเด็นมาก

“ครับ...รักมาก”เค้าก็ตอบพ่อตาตรงๆเช่นกัน

“เค้าอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เพรียบพร้อมอะไรนะ กับข้าวก็ทำไม่เป็นเหมือนคนอื่นเค้า”

“ผมก็พอจะทราบครับ เพลงทำไม่ได้ผมก็ทำให้ทานได้”คุณสรยุทธยิ้ม....พยักหน้าพอใจ

“เอางั้นนะงั้นพ่อฝาก...”

“ครับ ผมจะดูแลเพลงแทนคุณพ่อเอง...คุณพ่อจะว่าอะไรมั้ย ถ้าผมอยากให้แม่กับยายมาสู่ขอเพลง”เค้าเอ่ยปากพูดในที่สุด

“เราอ่ะพร้อมแล้วรึ?”

“ครับ..ผมพร้อมแล้ว”

“เอาสิ เมื่อไหร่ดี?”

.........................................

สองเดือนต่อมา...

บีเอ็มดับบลิวเทียบจอด บดินทร์อ้อมมาเปิดประตูรถให้ยายกับแม่

“นี่บ้านหนูเพลงรึ?”ยายพลอยจันทร์ถาม

“ใช่ฮะยาย นี่บ้านของเพลงเค้า”เค้าบอก ยายถึงกับมองไปทั่วรอบทิศ

“เดินวันนึง ฉันจะเดินได้ทั่วมั้ยเนี่ยเเม่นิลเอ้ย”ยายพลอยจันทร์พูด

“แม่คงต้องให้หนูเพลงพาเดินนะคะ...ไม่งั้นแม่คงเดินวนจนเป็นลมไปก่อนจะเจอทางออกแน่ๆ”คุณนิลมณีพูด พาเอาอีกสองคนหัวเราะชอบใจ

“สวัสดีค่ะคุณแม่ คุณยายยย”เสียงพิณแพรดังมาแต่ไกล ยกมือไหว้คุณนิลมณี คุณยายพลอยจันทร์ ...ตรงเข้าสวมกอดยายพลอยจันทร์แน่นๆ

“เจริญๆเถอะนะแม่หนูของยาย”ยายพลอยจันทร์ลูบหน้าลูบเข้าที่หลังเธอยกใหญ่

“คิดถึงคุณยายกับคุณแม่มากๆค่ะ คิดจะชวนพี่เบสไปหา แต่เรายังไม่มีเวลาไปไหนได้เลย”พิณแพรรับเอาตะกร้าหมากของยายมาถือ พาเดินเข้ามาในบ้าน มีแม่นิล บดินทร์ถือของฝากเดินตามมา

“ไม่เป็นไรหรอกนังหนู ยายรู้หลานคงทำงานเหนื่อยทำงานเยอะจนไม่มีเวลาได้หยุดพัก”ยายพลอยจันทร์บอกหญิงสาว

“สวัสดีครับคุณพ่อ คุณแม่”บดินทร์ยกมือไหว้พ่อแม่คนรัก

“หวัดดีจ่ะลูก เชิญเข้ามานั่งข้างในก่อนเลยค่ะ”คุณเพียงแขรับไหว้บดินทร์ ก่อนจะเอ่ยต้อนรับญาติผู้ใหญ่ทางฝ่ายว่าที่ลูกเขย

“เดินทางมาเหนื่อยๆ เชิญข้างในก่อนเลยครับ”คุณสรยุทธต้อนรับอย่างไม่ถือตัว ทั้งหมดเข้ามานั่งยังห้องรับแขก หลังจากต้อนรับขับสู้คุยกันได้พักใหญ่ ดื่มน้ำดื่มท่าจนหายเหนื่อย ยายพลอยจันทร์จึงเอ่ยขึ้น

“วันนี้ก็เป็นวันดีๆนะคะ ได้ยินมาว่าที่บ้านนี้มีฟักแฟงแตงเต้าดกงาม ฉันก็เลยอยากจะมาขอพันธุ์เค้าที่ว่างามๆไปปลูกไว้ที่บ้านฉันที่พิดโลกบ้าง”ยายพลอยจันทร์เอ่ย ทำเอาทั้งหมดยิ้มรับหน้าบาน ด้วยความยินดีและดีใจ

“พ่อหลานชายฉันก็สามสิบสองแล้ว หน้าที่การงานเค้าก็มั่นคง เห็นเค้ารักเค้าชอบแม่หนูเพลงมานมนาน ฉันกับแม่นิลเห็นว่าทั้งคู่รักแล้วก็ถึงเวลาแล้วเนาะ ฉันก็เลยจะมาขอแม่หนูเพลงให้พ่อหลานชายฉัน ถึงเวลาที่เราสองครัวจะร่วมดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน ไม่รู้ว่าทางคุณยุทธแม่เพียงแขจะเห็นควรว่าอย่างไรเล่า”ยายพลอยจันทร์เอ่ยทาบทามขอให้พ่อหลานชายตัวดีแล้ว บดินทร์แอบสบตากับคนรัก... ดังหมายมาดฝ่ายหญิงตอบกลับทันควัน

“ยายพลอยจันทร์ แม่นิลมณีเห็นสมควรแก่ฤกษ์งามยามดีอย่างนี้ ผมเองก็ไม่ขัดข้องอะไร ยินดียกลูกสาวให้กับเจ้าเบสครับ”ฝ่ายยายกับแม่นิลแอบโล่งอกอยู่มาก เพราะไม่ใจในเรื่องฐานะทางสังคมที่ดูต่างกันมากนัก

“ผมขอบคุณยายพลอยจันทร์กับแม่นิล ที่ส่งลูกเขยที่แสนดีขนาดนี้มาให้ผมกับแข”คุณสรยุทธพูดด้วยใจ

“แขต้องขอโทษด้วยที่ยัยเพลงไม่ถนัดงานบ้านงานเรือนนัก แต่ยัยเพลงก็เป็นเด็กดีของแขกับคุณยุทธมาตลอด อะไรไม่ดีไม่ควรก็สอนสั่งว่ากล่าวตักเตือนได้นะคะ”คุณเพียงแขดึงลูกสาวมากอดไว้

“ไหนแม่หนูมาหายายสิลูก”พิณแพรมองหน้าคุณเพียงแข ก่อนจะค่อยๆก้มหัวลุกเข้ามานั่งตรงพื้นพรมใกล้ๆยายพลอยจันทร์

“ยายฝากตาเบสด้วยนะ หนักนิดเบาหน่อยก็เชื่อใจ ให้อภัยกัน”พิณแพรยิ้ม...ยายจันทร์ลูบหัวก่อนจะดึงเข้าไปกอด

“เรื่องสินสอด นิลกับคุณแม่คุยกันมาได้พักแล้ว”คุณนิลมณีเอ่ยขึ้น

“เรื่องนี้เอาตามสะดวกทางแม่นิลนะครับ ผมไม่เรียกร้องอะไร ลูกๆรักชอบกัน ผมกับแขก็ยกให้เค้าเอาไปตั้งตัวสร้างครอบครัวทั้งหมด”เค้าพูดความจริง ยายจันทร์แม่นิลพยักหน้าเข้าใจ

“ครอบครัวเราไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่ก็ไม่ได้ยากแค้นจนทำให้แม่เพลงน้อยหน้าใครเค้านะ...ฉันกับแม่นิลยกที่ดินให้แม่หนูเพลงxxไร่ถึงมันจะไม่ใช่ที่ดินหายากราคาแพง แต่ฉันกับแม่นิลก็ตั้งใจยกให้เค้าทั้งคู่ไว้สร้างตัว”ยายจันทร์พูด

“เงินทองเราก็พอมีไม่มากนัก เงินสักxแสน ทองหยองสักxบาท เอาฤกษ์เอาชัยอาจไม่สมฐานะคุณๆนักนะ”คุณยุทธคุณแขยกมือไหว้ญาติฝ่ายชาย

“ส่วนเรื่องงานจัดงานแต่งทางผมกับแขจะจัดงานไว้รอท่า หวังว่าจะถึงวันมงคลเร็วไวนะครับยายจันทร์แม่นิล”ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างยิ้มให้กันอย่างอิ่มเอมใจ

“ฉันจะรีบส่งฤกษ์มาให้นะพ่อยุทธนะ คิดว่าไม่นานนักหรอก เพราะเจ้าหลานชายฉันมันใจร้อนเหลือทน”ยายอดจะหันไปค่อนแคระพ่อหลานชายตัวดี ที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เสียมิได้ ทั้งหมดพากันหัวเราะชอบใจ

“เราจะเป็นทองแผ่นเดียวกันนะพ่อยุทธนะแม่แขนะ”

“ครับคุณยายพลอยจันทร์ แม่นิล”คุณยุทธเอ่ยรับด้วยความเต็มใจ

เวลาล่วงเลยสองครอบครัวถึงเวลาต้องจากลา

“คืนนี้จะไปนอนห้องเจ้าเบสสักคืน เช้ามืดคงเดินทางกลับละ”ฝ่ายหญิงพยักหน้ารับรู้

“ขับรถดีๆนะพ่อเบส”คุณเพียงแขบอกว่าที่ลูกเขย

“ครับคุณแม่”เค้ายิ้มรับ ยกมือไหว้พ่อแม่คนรัก พิณแพรเดินเข้าไปใกล้ๆ

“ขับรถดีๆนะคะ ดูแลแม่กะยายดีๆนะ”พิณแพรบอก เค้าพยักหน้า...

“พี่ว่าจะพาไปเดินเซเว่นเปิดหูเปิดตาสักหน่อย

“ฮ่าๆ เพลงนึกว่าจะพาไปไหนห้างใหญ่ๆ”

“ไว้เราแต่งงานกันแล้ว ว่างๆค่อยพาแม่กับยายไป ดีมั้ย?”เค้าถามเสียงหวานฉ่ำ

“ค่ะ รักพี่เบสนะคะ”เธอกระซิบบอก เค้าพยักหน้า

“ไปนะ ไปก่อนนะครับคุณพ่อคุณแม่”เค้าเปิดประตูขึ้นรถ พิณแพรเคาะกระจกเรียกยายพลอยจันทร์ โบกมือร่ำลายกใหญ่

“ไว้เจอกันนะคะคุณยาย คุณแม่”ยกมือขึ้นไหว้ลาอีกครั้ง

“รอฟังข่าวดีนะแม่หนู ไหว้พระเถอะ ...นี่!”ยายเรียกพิณแพรให้เข้ามาใกล้ๆ

“มีอะไรคะยาย”

“เดี๋ยวยายจะไปดูให้นะว่าเจ้าเบสซ่อนสาวไหนไว้ที่ห้องรึเปล่า”ยายจันทร์พูดจบทำเอาทุกคนหัวเราะชอบใจ

“ยายน่ารักที่สุดค่ะ เจอแล้วรีบบอกเพลงเลยนะคะ”เธอหอมแก้ม จนยายทำท่าตกใจ ก่อนจะยิ้มให้อย่างเอ็นดู

“ดูทำเข้า ไปนะพ่อยุทธแม่แข ไปลูกไปตาเบส ยายไปนะ”ยายหันมาบอกพิณแพรก่อนกระจกจะค่อยๆเลื่อนปิดสูงขึ้นไป

รถบีเอ็มเคลื่อนตัวออกไปแล้ว

“ยิ้มหน้าบานเชียวนะลูก”คุณเพียงแขแซวลูกสาวตัวกลม

“แม่อ่ะ”พิณแพรมีเขิน

“แม่เห็นนะ พ่อรูปหล่อมองลูกตาหวานเชียว รักเค้ามากเลยใช่มั้ย”เธอยิ้มแล้วพยักหน้า...

“แม่ดีใจด้วยนะ ที่ลูกได้คนดีๆแบบพ่อเบส พ่อเล่าให้แม่ฟังหมดแล้ว”คุณเพียงแขพูดดึงลูกสาวเข้ามากอด

“เตรียมขัดสีฉวีวรรณอบเนื้อตัวให้ผ่องสวยเป็นเจ้าสาวไว้รอลูกเขยแม่เลยนะ”

“แม่อ่ะ”พิณแพรเขิน

ทั้งสามพ่อแม่ลูกจึงเดินเข้าบ้านไป


...........................................

ตอนหน้า เดี๋ยวมาดูว่าเจ้าสาวเราจะเตรียมตัวยังไงบ้างนะคะ

จะราบรื่นหรือ มีหนามมาขวางกั้นอีกรึเปล่า🤔

🙏🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว