ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปฏิบัติการล้วงความลับ

ชื่อตอน : ปฏิบัติการล้วงความลับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 331

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2561 11:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปฏิบัติการล้วงความลับ
แบบอักษร


"คุณปราบคุณว่าหมู่นี้ลูกเราดูไปป้วนเปี้ยนกับหนูเพราบ่อยเกินไปหรือเปล่าคะ”ศจีเอ่ยขึ้นหลังจากสังเกตมาสักพักแล้วถึงพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของบุตรชาย 

“ถ้ามันเป็นแบบนั้น ที่คุณหวังไว้ก็ใกล้ความจริงแล้วสิ ผมว่าอีกไม่นานเราคงได้เป็นปู่ย่าสมใจแน่ๆ”ป้อมปราบสนับสนุน 

“มีปู่ย่าแล้ว ก็อย่าลืมตายายด้วยนะครับคุณปราบ”ยุทธนาและเพราะพริ้งที่มาหาเพื่อนบ้านเอ่ยขึ้นหลังจากได้ยินบทสนทนา

 “อ้าวคุณยุทธคุณพริ้งกลับจากราชการตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ผมกับคุณจียังบ่นอยู่เลยว่าเหงาเห็นคราวนี้ไปกันเสียหลายวัน”

 “ก็เพิ่งมาถึงเมื่อเช้านี้เองคะคุณปราบ ที่แวะมาก็ว่าจะเอาของฝากมาให้แล้วก็ปรึกษาเรื่องเด็กๆด้วย”เพราะพริ้งเอ่ยและเมื่อองค์ประชุมพร้อมเหล่าบรรดาพ่อแม่ก็เริ่มผลัดกันเล่าถึงการเปลี่ยนแปลงของลูกๆตน 

“เท่าที่ฉันฟัง ฉันคิดว่าเด็กๆคงเริ่มเปิดใจมากขึ้นแล้วล่ะ ไม่ทะเลาะกันเอาเป็นเอาตายเหมือนตอนแรกๆ จะว่าไปเรื่องของหนูฟ้าก็มีส่วนให้สองคนนั้นญาติดีกัน”ศจีแสดงความคิดเห็น มองหน้าเพราะพริ้งอย่างมีความหวัง 

“ใช่เพราะหนูฟ้าเป็นเพื่อนรักของทั้งสองคน ถ้าพวกเขาไม่ร่วมมือกันเพื่อนก็แย่ฉะนั้นพอเกิดเรื่องขึ้นทั้งคู่ถึงต้องจับมือกัน จะว่าไปฉันอดคิดไม่ได้เหมือนกันนะคะว่าเรื่องหนูฟ้ามันบังเอิญเกิดได้ตรงจังหวะพอดี อย่างกับเทวดาวางแผน”เพราะพริ้งเอ่ยติดตลกเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน

ในขณะเดียวกันทั้งพริ้มเพราและพฤทธิ์ก็ได้ช่วยกันทำตามแผนการที่วางไว้ โดนพริ้มเพราได้นัดชายหนุ่มที่เด็กสาวควงอยู่มายังอีกห้องหนึ่ง โดยบอกว่าหากอยากรู้ความจริงเกี่ยวกับเด็กสาวให้พวกเขารออยู่ในห้องนี้จนกว่าเธอจะให้สัญญาณถึงค่อยออกมาอีกห้อง ส่วนพฤทธิ์เองก็ได้ไปรับเด็กสาวที่บ้านพามากินอาหารและนั่งฟังเพลงยังผับของโรงแรม “พี่ฤทธิ์คะ กิ๊ฟเริ่มมึนแล้วล่ะสงสัยจะดื่มมากไปหน่อย พี่ฤทธิ์ช่วยพากิ๊ฟไปพักข้างบนก่อนได้ไหมคะ ขืนกลับบ้านสภาพนี้คุณพ่อดุแย่เลย”เด็กสาวออดอ้อนซบอกชายหนุ่ม

 “จะดีเหรอครับ พี่กลัวใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี”เขาแกล้งพูดถ่วง 

“โอ๊ยไม่มีใครว่าหรอกคะ ถ้าพี่ฤทธิ์ไม่ไปกิ๊ฟจะกลับแล้วนะคะ”เด็กสาวเผลอโวยออกมาเพราะรู้สึกขัดใจ เธออุตส่าห์อ่อยเขามาตั้งนาน ก็ยังไม่มีท่าทีว่าชายหนุ่มรูปหล่อแถมกระเป๋าหนักคนนี้จะตกหลุมพรางเธอเสียที กับคนอื่นๆไม่เห็นจะยากเย็นเท่ากับคนนี้เลยเธอคิดอย่างหัวเสีย 

“ก็ได้ๆจ๊ะ พี่จะพากิ๊ฟขึ้นไปพักข้างบนนะจะได้หายเวียนหัว”หลังจากนั้นเขาก็ประคองเด็กสาวขึ้นไปยังห้องที่อยู่ติดกันกับห้องบรรดากิ๊กของเธอ “แหมพี่ฤทธิ์เนี่ยใจดีจังพากิ๊ฟมาพักห้องใหญ่แถมวิวดีจังเลย มามะกิ๊ฟจะให้รางวัล”เด็กสาวหอมแก้มเขาฟอดใหญ่โดยที่เขาไม่ทันระวังตัว 

“หนอยไอ้พิลึกทำหน้าเคลิ้มเชียวนะแก”พริ้มเพราที่แอบดูอยู่เผลอกำมือแน่นทั้งหงุดหงิดทั้งหมั่นไส้กับภาพที่เห็น 

“ใจเย็นน่าเพรา นี่มันแค่แผนอย่าเพิ่งหึงไปเลย”หรรษาที่ทำหน้าที่บันทึกภาพเอ่ยเตือน 

“ใครว่าฉันหึง แกมีหน้าที่เก็บภาพก็ทำไป ขืนปากดีอีกฉันไม่ช่วยแกแน่”เธอหันไปขู่ฟ่อ

 “คร้าบไม่หึงก็ไม่หึง”เขาว่าเสียงเย้า ก่อนจะทำหน้าที่ต่อไป 

“น้องกิ๊ฟครับพี่ว่ามันไม่ดีนะ อย่าทำแบบนี้เลย”พฤทธิ์ทำทีห้าม

 “อย่าอายไปเลยคะ มาถึงขนาดนี้แล้วกิ๊ฟไม่ถือหรอก กิ๊ฟรู้นะว่าพี่ฤทธิ์เองก็สนใจกิ๊ฟเหมือนกัน”เธอเอ่ยเย้ายวนพร้อมกับเข้าไปเคลียคลอชายหนุ่มหมายจะปลุกไฟปรารถนาให้ลุกโชน 

“ก็ได้ครับพี่ยอมรับว่าสนใจกิ๊ฟตั้งแต่แรก แต่พี่กลัวว่ากิ๊ฟจะมีเจ้าของอยู่แล้วเลยไม่กล้าออกตัว” “โธ่ถ้าเป็นเรื่องนั่นพี่ฤทธ์สบายใจเถอะคะ กิ๊ฟโสดเสมอสำหรับพี่นะ” 

“แล้ว โอ๊ต ต้อม เสก แล้วก็หรรษาล่ะคนพวกนั้นเป็นอะไรกับกิ๊ฟครับ”

 “ก็แค่เพื่อนกันคะ สำหรับกิ๊ฟคนพวกนั้นเป็นแค่เพื่อนแก้เหงา แต่พี่คือตัวจริงนะ ถ้าพี่เข้าใจแล้วที่เหลือให้กิ๊ฟช่วยผ่อนคลายนะคะ”เด็กสาวค่อยปลดกระดุมชายหนุ่มอย่างชำนาญ แต่ก่อนที่เธอจะได้ทำมากไปกว่านั้น เขาก็คว้ามือนั้นไว้ก่อน

 “อืม แต่พี่มีอีกเรื่องที่สงสัย ถ้าไม่รู้พี่คงไม่สบายใจ เรื่องผู้ชายที่ชื่อหรรษานะ กิ๊ฟเคยมีอะไรกับเขาหรือเปล่าพี่กับเขารู้จักกันพี่คงไม่สบายใจ หากกิ๊ฟเคยมีอะไรกับเขามาก่อน”พฤทธิ์แกล้งถามแววตาไม่สบายใจ ซึ่งเด็กสาวก็ตกหลุมพรางอย่างง่ายดาย “พี่ฤทธิ์คิดมากไปหรือเปล่าคะ สมัยนี้พี่จะไปหาสาวพรมจรรย์ที่ไหนคะ สาวๆพวกนั้นจะไปสู้อะไรกับกิ๊ฟได้ กิ๊ฟเสียอีกที่รู้ดีว่าผู้ชายเขาต้องการอะไร”เธอบอกน้ำเสียงเย้ายวนดวงตาส่องประกายแรงปรารถนาอย่างชัดเจน 

“พี่ไม่ถือหรอกเรื่องพวกนั้น พี่ก็แค่อยากรู้ว่าระหว่างพี่กับเขากิ๊ฟชอบใครมากกว่ากัน” 

“กิ๊ฟก็ไม่รู้หรอกคะ เพราะกิ๊ฟไม่เคยมีอะไรกับพี่ษา รายนั้นนะเขากลัวเมียจะตายขนาดกิ๊ฟไปหาถึงบ้านเขายังไม่สนใจกิ๊ฟเลยผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ซื่อบื้อที่สุด”สิ้นคำบอกเล่าพฤทธิ์ก็ส่งสัญญาณไปให้พริ้มเพราที่แอบอยู่หลังม่าน เมื่อพริ้มเพราส่งสัญญาณกลับพฤทธิ์ก็ดันเด็กสาวออกจากตักทันที “อะไรกันอีกคะ กิ๊ฟเริ่มหมดอารมณ์แล้วนะ”เธอโวยวายเสียงดัง แต่ก่อนที่เธอจะได้ต่อว่าอะไรอีกบรรดาชายหนุ่มที่อยู่อีกห้องก็พร้อมใจกันออกมาพร้อมๆกัน สร้างความตกใจให้แกเธอไม่น้อย

 “ถ้างั้นจะให้ใครช่วยกี๊ฟต่อดีล่ะ”หนึ่งในชายหนุ่มบอกน้ำเสียงไม่พอใจ “เสก โอ๊ต ต้อม มากันได้ไงเนี่ย”เธอถามสีหน้าเผือด

 “ก็มาดูวิธีการที่เธอปั่นหัวพวกเขาเหมือนที่ปั่นหัวพี่ไง”หรรษาเดินออกมาพร้อมกับกล้องในมือ “พี่ษา”

 “ใช่พี่เอง ตกใจใช่ไหมที่เห็นพี่กับคนอื่นที่นี่ อ๋อแล้วก็ขอบใจมากนะกับคำสารภาพที่น่าประทับใจของเธอ”หรรษายิ้มเยาะสะใจที่ได้ดัดนิสัยเด็กสาวคนนี้

 “นี่พวกแก รวมหัวกันแกล้งฉันใช่ไหม ไอ้พวกบ้าไอ้พวกเลว”เธอกราดด่าทออย่างหัวเสีย โดยมีสายตาขยะแขยงของบรรดาชายหนุ่มที่มองด้วยความสมเพช

 “ไม่มีใครทำอะไรเธอหรอกนะที่ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอทำตัวเธอเองต่างหาก”พริ้มเพราเตือนสติ

 “พี่ก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอกนะ แต่เพราะกิ๊ฟมาทำร้ายครอบครัวเพื่อนพี่ก่อนพี่ถึงต้องทำแบบนี้  ตอนนี้ยังไม่สายนะที่ กิ๊ฟจะกลับตัวเสียใหม่”พฤทธิ์ปลอบใจเด็กสาวที่กำลังโกรธเกี้ยว แต่แทนที่เด็กสาวจะเข้าใจกลับกรีดร้องอาละวาดจนทุกคนส่ายหัวระอา 

“ฉันว่ายายเด็กคนนี้คงสายเกินไปแล้ว ปล่อยไปตามเวรตามกรรมจะดีกว่าอย่าเสียเวลาเลย”พริ้มเพราบอกพร้อมๆกับที่ทุกคนเดินออกมาจากห้องนั้น ปล่อยให้เด็กสาวได้อาละวาดเพียงลำพัง

 “เฮ้อในที่สุดฉันก็พ้นข้อกล่าวหาเสียที คราวนี้ล่ะจะได้นอนกอดลูกกอดเมียให้หายคิดถึงไปเลย ขอบใจเพรากับพฤทธิ์มากนะที่ช่วย”หรรษาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ “ที่ฉันช่วยแกก็เพราะเห็นแก่หลานหรอกยะ หากคราวหน้าแกยังก่อเรื่องอีกแน่ไม่ช่วยแกแน่”พริ้มเพราขู่ไม่จริงจังนัก และลึกๆเธอก็เชื่อว่าหรรษาไม่มีวันที่จะทรยศเพื่อนเธอเหมือนกัน 

“คร้าบผมจะจำไว้ให้ขึ้นใจเลยทีเดียว”หรรษาล้อเลียนหน้าทะเล้น

 “เอาล่ะนี้มันก็แค่เริ่มต้น แต่ที่สำคัญกว่านั้นต้องดูว่าฟ้าจะเชื่อเราหรือเปล่าต่างหาก” 

“ไอ้พฤทธิ์แกอย่าพูดแบบนั้นสิวะ ฉันขวัญเสียนะโว้ย” 

“เอาน่างานนี้จะหมู่หรือจ่าต้องดูพรุ่งนี้ แต่เท่าที่ฉันดูฟ้าคงไม่ใจดำขนาดนั้นหรอก” 

“ยังไงนายหรรษาคนนี้ขอฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เพราด้วยนะ”ชายหนุ่มอ้อนวอนสายตาระห้อยราวกับหมาหงอย พริ้มเพรามองภาพนั้นทั้งขำทั้งเห็นใจ 

“น่า เชื่อมือพริ้มเพราคนนี้ได้เลย”หญิงสาวตบอกท่าทางมั่นใจเรียกรอยยิ้มจากสองหนุ่ม ก่อนทั้งหมดจะแยกย้ายรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ด้วยใจจดจ่อ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว