ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep 12 มันแค่เริ่มต้น nc บทโหด

ชื่อตอน : Ep 12 มันแค่เริ่มต้น nc บทโหด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 01 เม.ย. 2561 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 12 มันแค่เริ่มต้น nc บทโหด
แบบอักษร

Ep12 มันแค่เริ่มต้น nc บทโหด



รถคันหรูวิ่งเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่มโหฬารอย่างรวดเร็ว พอรถจอดสนิทบอดี้การ์ดมากมายต่างวิ่งเข้ามาต้อนรับเจ้านายอย่างดีใจ เพราะเจ้านายไม่ค่อยได้กลับมาบ้านหลังนี้สะเท่าไร บ้านหลังนี้เลยดูเงียบไปเลย



ปัง



เสียงปิดประตูเสียงดังสนั่นสร้างความตกใจให้แก่บอดี้การ์ด ทุกคนรู้ได้ทันทีเลยว่า มาแบบนี้อารมณ์ไม่ดีแน่ๆ




“ ปล่อยน่ะ กรี้ดดดด ปล่อยฉันน่ะ ปล่อยยย “ร่างบางเมื่อออกจากรถก็ดิ้นรน ทั้งตบทั้งตี หน้าแกร่งอย่าง




“ มานี้!!! “ ร่างสูงเมื่อหมดความอดทน จึงแบกร่างบางไว้บนบ่าทันที พลางเดินขึ้นห้องโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น ทิ้งให้แต่บอดี้การ์ดยืนมองตามอย่างงงๆ





“ พี่นพ นายเอาผู้หญิงที่ไหนมา สวยยังกับนางฟ้าเลยแต่ทำไมนายต้องโมโหขนาดนั้นด้วยล่ะ “


บอดี้การ์ดต่างพากันสงสัย จึงเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทของเจ้านายอย่างนพ ที่เหมือนจะดูแลทุกอย่างแทนนายสะอีก


“ ไม่ต้องสงสัยอะไรทั้งนั้น แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้วไป “ นพมั่งทุกคนให้แยกย้ายทันที พลางคิดในใจ ‘ คุณฮันน่าสู้ๆน่ะครับ ‘




"กรี๊ด ปล่อยฉันลงน่ะ "ร่างสวยของน้องฮันน่าถูกอุ้มมายังห้องนอนขนาดใหญ่สีดำ ซึ่งห้องนี้คือห้องของร่างสูงนั้นเอง ซึ่งเค้าไม่ค่อยได้มานอนที่นี้สักเท่าไร




"ตุบ "ร่างสูงวางร่างบางลงอย่างไม่ทะนุถนอมเลย แถมยังมองร่างงามตรงหน้าอย่างคาดโทษที่ส่งเสียงดังรบกวนคนอื่น แถมยังทุบตีร่างกายเค้าอีก




"ไอ้บ้านี้ ฉันเจ็นน่ะ ไอ้เลว แกกล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับฉัน "ร่างงามถามร่างสูงอย่างเชิดๆใส่



"ไม่แปลกใจเลยทำไมคนอย่างเธอถึงไม่มีคนรัก ขนาดพ่อแท้ๆ ยังรับไม่ได้กับนิสัยเสียๆของเธอ คิดเหรอว่าคนอื่นเค้าจะชอบ หัดคิดมั่ง สมองอ่ะมีไหมห่ะ! "

ร่างสูงเอ่ยอย่างเย็นชา หน้านิ่ง



"แกกล้าด่าฉันเหรอ ไอ้บ้า ไอ้ขี้ข้า ไอ้กาฝาก ไอ้ปลิงดูดเลือด แม่แกก็เป็นได้แค่นางบำเรอพ่อฉันแค่นั้นแหละ แกมันไอ้กระจอก นี้แหน่ะๆๆๆ"ร่างงามเอ่ยพลางเค้าไปทุบตีร่างสูงของร่างสูง



"หยุด ! "ร่างสูงตะคอกใส่ร่างบาง ผลักร่างบางลงที่นอนเหมือนเดิม



"แกฉันจะบอกให้พ่อฉันจัดการแก แล้วก็นังแม่เลี้ยงนั้นด้วยคอยดูพวกแกไม่ตายดีแน่ " ร่างงามขู่ร่างสูง ด้วยความที่เธอชอบการเอาชนะ เลยทำให้พูดไปแบบไม่คิด แต่เธอก็ได้สร้างความโทสะให้ร่างสูงข้างหน้าเป็นอย่างมาก



"ฉันจะฆ่าเธอเนี้ยแหละก่อน ดีไหมห่ะ! "ร่างสูงตะคอกใส่ร่างงาม


เพี้ยะ เพี้ยะ


ร่างงามตบเข้าไปหน้าแกร่งเต็มแรง



"เธอ กล้ามากน่ะที่ตบหน้าฉัน! อยากตายรึไงห่ะ!"ร่างสูงเขย่าร่างงามจนสั่นคลอน พลางผลักร่างงามลงเตียงอย่างเต็บแรง



"อ้ายไอ้บ้า ออกไปน่ะ "ร่างงามตะโกนด่าร่างสูง


“ ความดีเอาไปใช้กับคนอย่างเธอไม่ได้ งั้นเอาแบบเลวๆ ดิบๆ เถื่อนๆ เลยล่ะกัน ถึงจะเหมาะสมกับผู้หญิงอย่างเธอ"ร่างสูงเอ่ยพลางคร่อมร่างงาม


"แกพูดอะไร แกห้ามทำอะไรฉันน่ะ"ร่างงามเริ่มกลัวคนตรงหน้า เค้าเย็นชาและรุนแรงกับเธอมาก


ทันใดนั้นร่างสูงก็ได้กระชากชุดออกจากร่างบางอย่างรุนแรง เสื้อผ้าของร่างบางขาดกระจัดกระจาย ทำให้ผ้าบางขูดผิวขาวใส เกิดรอยแดงตามมา


"กรี๊ด...อุบ อื้อ อื้อ "ร่างสูงเมื่อกระชากชุดออกหมดเหลือเพียงกางเกงในตัวบาง ก็กดจูบปากบางอย่างรุนแรง ทั้งกัด ทั้งดูด ทำให้ปากงามบวมเจ่อ


"อ้าย เจ็บอย่า อย่า "ร่างบางครางอย่างเจ็บปวด เมื่อมือหนาของร่างสูงบีบเค้นหน้าอกขนาดใหญ่ ของเธอที่ล้นทะลัก อย่างแรง แทบจะติดมือเค้าไปด้วย


" เจ็บจะได้จำ " ร่างสูงพอใจกับขนาดหน้าอกเธอมาก เลื่อนปากหนา ลงมาดูดกัด อย่างรุนแรง ตามซรอกคอก็มีแต่รอยแดง


"อ่า ขอเลยล่ะกัน "ร่างสูงเอ่ยจบ ถอดเสื้อผ้าของตนออกจนหมด กลับมาคร่อมร่างบางเหมือนเดิม พลางถอดกางเกงในตัวบางอย่างแรง และแยกขาเรียวขาวอ้าออกกว้างเพื่อรับแก่นกายใหญ่


"อย่า อย่าทำฉัน กรี้ดดดด กรี้ดๆๆๆ ฮือฮือๆ" ร่างงามเมื่อเห็นร่างสูงจะทำอะไรกับตน


"กรี้ดให้คอแตก ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก !!!"ร่างสูงเอ่ยพลางจับแก่นกายขนาดใหญ่ กดเข้าไปกลีบกุหลาบงามที่ปิดสนิท อย่างรุนแรงครั้งเดียวมิดดาม


"กรี๊ด...กรี๊ด เจ็บ โอ้ย เจ็บ อย่า " ร่างบางเอ่ยพลางดิ้นขยับตัวออกจากร่างสูง มีหรือจะแรงร่างสูงไว้ ร่างสูงพลางเอามือกดสะโพกไว้ไม่ให้ร่างบางดิ้น ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกของทั้งคู่ แต่ร่างสูงไม่เล้าโลม ทำให้สร้างความเจ็บปวดอย่างมากให้แก่ร่างบาง


"อ่าแน่น "ร่างสูงเอ่ยพลางขยับสะโพกสอบเข้าออก โดยไม่สนใจว่าร่างงามจะพร้อมรึเปล่า



"ฮือๆ เจ็บน่ะ ฮือ "ร่างงามร้องไห้พลางเอามือปาดน้ำตา และปิดหน้าไว้ แต่ร่างงามก็สะเทือนไปต่างแรงขยับของร่างสูง



"อ่า อ่า "ร่างสูงครางออกมาอย่างสุขใจ



“ พอแล้ว ปล่อยน่ะ ฮือๆๆๆ “ ร่างบางเอ่ย พลางร้องไห้ เอามือผลักหน้าท้องแกร่งให้ออกไป



“ ไม่!!! อ่า อ่า สุดยอดเลย “ ร่างสูงยังกระแทกร่างบางโดนไม่สนใจอะไรทั้งนั้น


“ กรี้ดดด ปล่อย ปล่อย “ ร่างบางยังพยายามดิ้น มือบางทุบไปที่หน้าแกร่ง


ตุบ ตุบ



“ อื้อ...อื้อ อื้อ “ ร่างสูงจับแขนบางไว้เนื้อหัว พลางกดจูบปากบางอย่างลงโทษ ทั้งสะโพกหนาก็ทำงานได้ดีกระแทกใส่ร่างบางไปตามจังหวะ


“ อ่ะ อ่า อ่าาา “ เสียงครางบทสุดท้ายของร่างสูง พลางปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปเต็มร่องสวาท ซุกหน้าเข้าซอกคอขาว ดูดดึงไปมา


ร่างบางตอนนี้แถบจะไม่มีแรงขัดขืนได้แต่นอนให้ร่างหนาทำตามใจชอบ


“ มาต่อกันอีกเถอะ “ ร่างสูงเอ่ย


ค่ำคืนนั้นร่างสูงได้ปล้นสวาทจากร่างงามตรงหน้าอย่างอิ่มหนำสำราญ โดนไม่ฟังเสียงคัดคานจากร่างงามเลย จัดทุกทวงท่า พอร่างบางบอกให้หยุด ก็ยิ่งเหมือนบอกให้เอาอีกเพราะร่างหนาได้บำเรอสวาทถึงพริกถึงขิง ปล้นสวาทร่างบางจนไปถึงรุ่งสางทั้งรุนแรงและนุ่มนวลไปพร้อมๆกัน จนร่างบางสลบคาอกแกร่งไปเลยทีเดียว


เช้าวันถัดมา


“ จ๊วบ จ๊วบ “


“ กรี้ดดดด กรี้ดดด “ ร่างบางกรี๊ดร้องอย่างแรง เมื่ออะไรอุ่นๆมาดูดดึงที่หน้าอกเธอ


“ จะกรี้ดทำไมโว้ย!!! “ ร่างสูงตะโกน พลางลุกขึ้นนั่ง


“ ไอ้เลวออกไปเลยน่ะ ฮือๆ แกข่มขืนฉัน “ ร่างบางเมื่อนึกขึ้นได้ น้ำตาซึมร้องไห้ จึงดึงผ้าห่มมาปิดอกอวบ พาเขยิบจนแผ่นหลังชิดหัวเตียง กลัวร่างสูงจะรังแกอีก


“ ทำมาเป็นร้องไห้ อย่างกับไม่เคยเสียตัวให้ฉันอย่างนั้นแหละ “


“ ฉันจะกลับบ้าน “ ร่างบางเอ่ยบอกร่างสูงดีๆ เธอกลัวว่าเค้าจะทำร้ายเธออีก


“ ไม่ให้กลับ แล้วก็เธอห้ามออกไปไหนด้วย “



“ จะกลับบ้า..น “



“ ก็บอกว่าไม่ให้กลับไง!!! ถ้าทำตัวดีถึงจะให้กลับ “


“ ฮือ ฮือๆ ฮือ “ ร่างบางร้องไห้ เหมือนเด็กที่โดนทุกคนรังแก เธออยากกลับบ้าน


“ วันนี้ฉันมีงานต้องไปทำ ทำตัวดีๆล่ะ ไม่งั้นฉันกลับมาจัดการเธอโดนหนักแน่ “ ร่างสูงเอ่ยบอกแล้วเดินออกไป



ร่างสูงเดินลงมาข้างล่างอย่างสบายใจเฉียบ แถมอารมณ์ดีจน ลูกน้องต่างสงสัย ว่าไปได้ยาดีอะไรมา ทีเมื่อวานน่ะเหมือนไปโดนรังแตนมาทั้งรัง



“ เออ นายครับ รับกาแฟก่อนไปทำงานสักแก้วไหมครับ “



“ ดี ขอไข่ลวก 3 ฟองด้วยน่ะ “ ร่างสูงเอ่ย พลางยิ้มในใจ ยัยบ้านี้ทำให้เราเป็นเอามาก ไม่มีแรงจะไปทำงานเลยเพลีย อยากนอนโว้ย



“ หึ นี้มันแค่เริ่มต้น เธอต้องเจออะไรที่มันหนักกว่านี้ฮันน่า “

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว