Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยังไงเราก็รักอยู่...

ชื่อตอน : ยังไงเราก็รักอยู่...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 03:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยังไงเราก็รักอยู่...
แบบอักษร

หนึ่งเดือนต่อมา

ห้องฟิตเนส...

“นี่..เพลงไม่ไหวแล้วอ่ะ ท่านี้มันโหดเกินไป”พิณแพรโอดครวญกับอุปกรณ์ออกกกำลังกาย

“ท่านี้ช่วยลดต้นขา ขาคุณยังไม่โอเคจำไว้ อีกอย่างไม่อยากก้นบานก็อดทนหน่อย อ้าวเร็วๆเพิ่งผ่านไปห้านาทีเอง”บดินทร์บอกลูกศิษย์ตัวกลม ที่ตอนนี้เริ่มจะมีทรวดทรงองค์เอวกับเค้าอยู่บ้างแล้ว

“ไม่ไหวลดเหลือยี่สิบนาทีได้มั้ย”เธอพูดไปหน้าออกแรงสุดพลังไป

“ไม่ได้...ต้องทำตามที่ผมบอกสิคุณพิณแพร อยากผอมเพื่อผู้ชายไม่ใช่หรอ ห๊ะ! ออกแรงหน่อย เอ้าออกแรง”เค้าพูดเสียงดังฟังชัดทั่วทั้งห้อง ดีที่คนไม่ผลุกผล่านมาก

“ชั่วโมงนี้เพลงไม่อยากทำเพื่อใครแล้ว...ไม่ไหวแล้วววววว”พูดจบพิณแพรกัดฟันฮึดจนครบตามเวลาที่เค้าต้องการ จบสักทีชั่วโมงหฤโหด....

........................

บ้านลาภสุขภมร

บีเอ็มดับบลิวเทียบจอด พิณแพรทำปากอู้อี้ทำเสียงโอดโอยเล็กน้อยเมื่อขยับจะก้าวขาลง

“ไหวป่าว”บดินทร์พูด นึกขำนึกสงสารระคนไป

“...ไหวไม่ไหวก็เดินลงได้แล้วแหละน่า นี่ไงเห็นยังครู!”พิณแพรก้าวลงจากรถได้หันมาพูดใส่เค้าฉอดๆ เค้ายิ้ม...

“เรียกครูเต็มปากแล้วหรอ”บดินทร์ยิ้ม ยังไม่ทันพิณแพรจะพูดอะไรต่อ

“ผอมลง ตั้งหลายโลแล้วนะรู้ตัวมั้ย ตั้งใจอีกหน่อยอดทนอีกนิดนะ”เค้ามองเธอ...อยู่ๆพิณแพรหน้าก็แดงเอาดื้อๆ

“จริงอ่ะ...ส่องกระจกก็ดูเหมือนเดิม”พิณแพรระงับความตื่นเต้นแทบไม่อยู่

“ผอม จะหลอกทำไมล่ะ...น้ำหนักก็ลดลงแล้วไม่ใช่หรือ เราก็ชั่งน้ำหนักด้วยกันทุกวัน”เค้าบอก

“ลงนิดเดียว”เธอพูดหน้าย่น จนเค้าหัวเราะ....

“แต่ก็ลดลงไม่ใช่หรอ ค่อยเป็นค่อยไป...ถ้าผู้ชายคนนั้นมันไม่รอก็ปล่อยมันไป เดี๋ยวผอมแล้วก็มีมาให้เลือกเองแหละ”

“.....”

“ แล้วอย่าลืมล่ะ?”

“อย่าลืมอะไรคะ?!”

“อย่าลืมรางวัลที่สัญญาว่าจะให้นะ ถ้าผอมลงแล้ว”

“.....”อยู่ๆพิณแพรก็หน้าแดงเรื่อๆ หลบตาเค้าแทบไม่ทัน

“งั้นเข้าบ้านเถอะ...”เค้าละสายตาจากสาวอวบ หันไปจับพวงมาลัยรถ กระจกไฟฟ้ากำลังเลื่อนขึ้น

“ได้ข่าวว่าครูตกลงจะไปสิงคโปร์”เสียงเธอพูดทำเค้าหยุด หันมามองแล้วยิ้ม...

“ใช่! มีอะไรรึเปล่า”เค้าถาม เธอส่ายหน้าไม่มีคำพูดอื่นใด

แต่ทำไมใจมัน...รู้สึกแปลกๆ

“เข้าบ้านเถอะ ดึกละนะ”เค้าพูดจบเลื่อนกระจกขึ้น บีเอ็มดับบลิวก็เคลื่อนตัวออกไป...

จะไปรู้สึกอะไรแปลกๆทำไมเล่า

ใจเรามีพี่กฤษ์ทั้งใจ

...ยังไงเราก็ยังรักพี่กฤษ์อยู่ ...รอก่อนนะคะพี่กฤษ์เพลงจะผอมแล้ว


**คิดตามกันต่อน้า**💋💋

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว