Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทำไมมันยากยังงี้

ชื่อตอน : ทำไมมันยากยังงี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.8k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 03:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ทำไมมันยากยังงี้
แบบอักษร

วันหยุด...

บดินทร์เงยหน้ามองสาวอวบอ้วน หันไปเรียกบริกรให้มาที่โต๊ะทันที

“ไม่เรียกให้นั่งเลยหรอ”พิณแพรพูดหน้านิ่งๆ จ้องที่ชายตรงหน้าไม่กระพริบ

เค้าหันกลับมา...

“ไม่นั่ง...เพราะผมอิ่มแล้ว หมดเวลากิน....พอดี”

“อะไร แต่เพลงเพิ่งมาถึงนะ เพลงหิว...คุณนัดออกมาเช้าแบบนี้ ขอเพลงกินอะไรรองท้องก่อนสิ แสบท้องเดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะ คุณไม่รู้หรอกคนอ้วนๆอ่ะ โมโหร้ายแค่ไหนเวลาหิว”เธอพูดต่อรอง เหตุผลร้อยแปด

“เอาสิ ผมอยากเห็นเวลาคุณโมโหหิว”

“นี่คุณ!...”พิณแพรหน้าเริ่มบูดบึ้ง

“ผมเตรียมไว้ให้คุณแล้ว...”เค้าพูดจบบริกรก็นำเงินมาทอนพอดี เค้าลุกจากโต๊ะเดินนำ..แล้วพูดต่อ

“อยากผอมไม่ใช่หรอ...ทำตามที่ผมบอกจะดีกว่านะ”เค้าบอก พิณแพรเดินตามออกไป รั้งแขนเค้าไว้

“เดี๋ยวสิ บอกก่อนจะพาไปกินข้าวที่ไหน เพลงหิว อยากกินข้าว ที่ร้านนี้ก็ได้นี่ เร็วดีไม่ต้องเสียเวลาขับรถไปหาร้านอื่น”

“นี่ไง หนึ่งในเหตุผลที่ทำคุณอ้วน คือคุณไม่ยอมอดทนรออะไรได้เลย... นึกอยากจะกินก็กิน กินไม่เลือก”

“แล้วไง ก็เพลงหิว”

“เอาแต่ใจ”

“อะไรนะ!!”

“ต้องให้อธิบายยาวๆใช่มะ?”

“ใช่ ทำไมกินที่นี่ไม่ได้”

“ผมจะพาคุณไปกินข้าวที่คุณเพลงควรกิน แล้วก็จะพาไปทำให้คุณผอมตามที่ใจคุณต้องการไง แต่มันไม่ใช่ที่นี่ ...เข้าใจรึยัง”

“...อืม เข้าใจแล้วจะเอาไงก็เอา แต่... ทำให้ผอมให้ได้ละกัน”เธอพูดท้าทายเบาๆ จนเค้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้กระซิบข้างหูเธอ

“อย่าลืมให้รางวัลผมล่ะ คิดไว้ด้วย”เค้าพูดจบยิ้มเจ้าเล่ห์แกมหยอก ทำหน้าสาวอวบแดงเรื่อ

“อยากได้อะไรล่ะ เงินหรอ โบนัสกี่เท่าดี สิบเท่าใช่มะได้สิ เพลงจะให้พ่อจ่ายให้คุณจนพอใจ”เธอบอกเค้า

“ไม่ใช่เงิน...”

“แล้วคุณจะเอารางวัลอะไร”

“อืม....ไว้งานผมสำเร็จ ผมจะบอก”เค้าเอามือไล้แก้มสาวอวบเบาๆ สร้างความอิจฉาตาร้อนให้สาวๆในร้านอยู่ไม่น้อย

เค้าหล่อเหลา สาวๆเห็นก็ชื่นชอบ ยิ่งสาวๆต่างรู้ว่าเค้าเป็นใคร ยิ่งทำให้พวกเธออดแปลกใจไม่ได้กับอากัปกิริยาที่เค้า ‘ไล้แก้มเบาๆบนหน้าบวมๆอืดๆ’ นั้น

ยัยอ้วนอวบนั่นเป็นใคร มีดีอะไรนะ....

“นี่! ทำไรอ่ะ คนมองใหญ่แล้ว เดี๋ยวก็เข้าใจผิดทั้งร้านหรอก”พิณแพรเคืองนิดๆที่เค้าทำแบบนี้

“เข้าใจผิดว่าเราเป็นคนรักกันหยอกเย้ากันน่ะหรอ”เค้าแกล้งพูดให้

“บ้า! ...ไหนว่าจะรีบไปไง รีบนำไปสิ คุณรีบไม่ใช่หรอ เพลงหิวแล้ว เร็วๆ”เธอปัดมือเค้าออก เดินนำออกไป หันมาอีกที สาวสวยสามคนกำลังรุมขอถ่ายรูปกับเค้าอยู่

อะไรกันหน่ะ


ศูนย์ความงามบอดี้ดี้เชฟ

ห้องวีวีไอพี

บนโต๊ะที่มีอาหารจัดวางอยู่...

“คุณเป็นคนดังหรอ”พิณแพรเอื้อมช้อนตักผัดผักตรงหน้า

“ทำไม คุณไม่ชอบที่ผมดังเหรอ ?!”เค้าเลิกคิ้วมอง

“เปล่าหนิ ก็ตะกี้เห็นสาวๆมาขอลายเซ็นถ่ายรูปที่ร้าน”

“อ๋อ...หึง”เค้าพูดแหย่สาวอวบ

“อะไร บ้าหรอ เปล่าซะหน่อย แค่ถามดู”เธอพูดจบก็เอาช้อนข้าวเข้าปาก

“ผมคงว่าผมคงดังจากงานที่ผมกำลังทำอยู่ ผมคิดว่าสาวๆคงติดใจผม”เค้าอวดอ้างยกใหญ่ จนเธอยิ้มมุมปากเบาๆในความหลงตัวเองของชายตรงหน้าสุดๆ

“ผมนึกว่าคุณเพลงหึงผมซะอีก”เค้ากระเซ้าเย้าแหย่สาวอวบหน้าสวยนั่น...อีกครั้ง

“ไม่อ่ะ เพลงมีคนรักอยู่แล้ว”

“แสดงว่า ถ้าคุณเพลงไม่มีคนรัก ก็อาจจะหึงผม ถูกต้องมั้ยครับ”

“....”เธอทำไม่รู้ไม่ชี้ซะอย่างงั้น

“ผมคิดถูกใช่มั้ย?! คุณเพลง”เค้าพูดจบ เสียงแว๊ดก็แผดดังขึ้น

“นี่คุณ!..รสชาติอะไรของคุณเนี่ย อย่าบอกให้กินแบบนี้ทุกวัน ไม่เอาหรอก ไม่มีรสชาติเลย จืดมาก แหวะ”เธอพูดไปเบะปากไป

“จืดไม่จืดก็ต้องกินตามผมสั่ง อะไรที่ผมจัดให้คุณก็ต้องกิน....คุณต้องกินเพลง”

“มีแต่ผักแต่หญ้า เนื้อไก่มีกี่ชิ้นเองนับชิ้นได้เลย ดูสิจืดสนิท จืดทุกจาน”

“คุณติดในรสชาติอาหารมากเกินไป”

“มีใครไม่ติดในรสชาติบ้าง ต่อให้ผู้หญิงคนๆนั้นผอมเป็นกุ้งแห้งเดินได้ เธอก็อยากกินของอร่อยๆทั้งนั้น”

“ถูก แต่ยังไม่ใช่เวลาที่คุณจะเรียกร้องอะไรตอนนี้เพลง อยากผอมเพื่อผู้ชาย ถ้าไม่ผอมจะมาโทษผมไม่ได้นะ ผมพยายามเตรียมหาวิธีที่ดีให้คุณ....แต่ความพยายาม ความอดทน ความมีวินัย คุณไม่มีตั้งแต่เริ่ม จะเอาไง จะหยุดแค่นี้ รึจะไปต่อ”

“ทำไมมันยากยังงี้ล่ะ”เธอพูดจบ ก็เอนหลังพิงเก้าอี้เบาๆ

“หึ! นี่เพิ่งเริ่มนะ คุณยังอิดออดโอดครวญขนาดนี้”

“ก็เพลง....”

“ผู้หญิงที่มาเข้าคอรสกับผม ส่วนใหญ่ แทบทุกคน...ความตั้งใจเค้ามีมากกว่าคุณเยอะ ที่ผ่านมาคุณคงได้ทุกอย่างมาง่ายๆ จนคิดว่าความผอมคงหาซื้อได้ง่ายๆด้วยงั้นสิ”

“....มีวิธีง่ายๆกว่านี้มั้ย”

“มีแต่ผมไม่แนะนำ นี่ง่ายสุดแล้ว...เบสิกสุด คุณยังเกี่ยง...ยังทำไม่ได้เลย อย่างอื่นจะทำได้หรอ ฮื้ม!...คุณเพลง แล้วแต่นะผมแล้วแต่คุณ”เค้าพูดอย่างหมดความใจเย็น

“ก็ได้ ฉันกินไอ้พวกจิดชืดนี้ตามที่คุณบอกก็ได้ แต่ฉันต้องผอมนะ”พูดจบเธอตักอาหารไร้รสชาติความอร่อยเข้าปาก

 ฉันจะผอม...คอยดู

พี่กฤษถึงพี่จะไม่ได้รักเพลงเพราะเพลงอ้วน เพลงจะทำให้พี่รักเพลงจริงๆให้ได้

....รอเพลงก่อนนะ


**มาแล้วๆ ติดตามกันต่อน้า**💋
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว