ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปัญหาใหญ่ของเพื่อนรัก 2

ชื่อตอน : ปัญหาใหญ่ของเพื่อนรัก 2

คำค้น : โรแมนติก,รัก,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 389

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.พ. 2561 17:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปัญหาใหญ่ของเพื่อนรัก 2
แบบอักษร

“เพราฮื่อๆๆฉันจะหย่า”พูดได้เพียงแค่นั้นฟ้าครามก็เป็นลมล้มพับลงไปต่อหน้าต่อตาดีที่พริ้มเพรารับร่างเพื่อนสาวไว้ทันเสียงแตกตื่นโวยวายนี้ทำให้บ้านของพฤทธ์ที่อยู่ติดกันรีบออกมาดูเหตุการณ์ “คุณน้าครับเกิดอะไรขึ้นครับ แล้วทำไมฟ้าถึงได้เป็นลม” “น้าก็ไม่รู้เหมือนกันอยู่ๆยายฟ้าก็ลงมาร้องไห้บอกว่าจะหย่าๆแล้วก็เป็นลมไปเลย”เพราะพริ้งอธิบายพร้อมกับช่วยบีบนวดเนื้อตัวเย็นเฉียบของคนหมดสติ “แม่เพราว่าพายายฟ้าไปโรงพยาบาลดีกว่าดูสิหน้าซีดตัวเย็นเฉียบขนาดนี้ไม่รู้ขับรถมาถึงนี้ได้ยังไง”

 “งั้นฉันขับรถให้เธอช่วยดูแลฟ้าไปก็แล้วกัน”เมื่อตกลงกันได้ทั้งคู่ก็พาร่างไร้สติของเพื่อนสาวมาส่งที่โรงพยาบาล ตลอดทางในรถเงียบกริบไม่มีใครพูดถึงสาเหตุที่ทำให้ฟ้าครามเป็นลม และเมื่อมาถึงโรงพยาบาลฟ้าครามก็ถูกพาเข้าห้องฉุกเฉินผ่านไปครู่ใหญ่แพทย์หญิงคนหนึ่งก็เดินออกมา พริ้มเพราไม่รอช้าที่จะสอบถามอาการของเพื่อนรัก “คุณหมอคะเพื่อนฉันเป็นอะไรมากไหมคะ” 

“ตอนนี้คุณฟ้าครามปลอดภัยแล้วคะ แต่หมออยากให้พักฟื้นให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาลสักคืนก่อนคือตอนนี้ร่างกายคนไข้อ่อนแอมาก หมอกลัวว่าจะเป็นอันตรายกับเด็กในท้อง”          “ท้อง/ท้อง”ทั้งคู่อุทานออกมาพร้อมกันแต่พฤทธิ์ที่ตั้งสติได้ก่อนจึงรีบสอบถามทันที “เมื่อกี้หมอบอกว่ายายฟ้าท้องเหรอค่ะ”                                      “คะ คุณฟ้าครามตั้งครรภ์ได้เกือบหกสัปดาห์แล้วแต่ร่างกายอ่อนแอมากหมอเลยยากให้คนไข้นอนพักที่โรงพยาบาล” แม้หมอจะจากไปแล้วและตอนนี้ทั้งพฤทธิ์และพริ้มเพรากำลังนั่งอยู่ในห้องพักฟื้นแต่เรื่องที่ฟ้าครามตั้งครรภ์ก็ยังทำให้ทั้งคู่แปลกใจไม่หาย “ยายกระเพราเธอไม่รู้เหรอว่าฟ้าท้อง” “ขนาดเจ้าตัวยังไม่รู้แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงยะ  เอ่อแล้วแกได้โทรไปบอกไอ้ตัวดีเพื่อนแกหรือยังว่าเมียมันนอนป่วยอยู่นี่”                                   “ยังก็วุ่นๆฉันเลยลืม แต่ก่อนที่จะโทรเธอพอจะรู้เรื่องหย่าของฟ้าไหม”  

 “ฉันก็ไม่รู้ฟ้าไม่เคยเล่าอะไรให้ฟัง เมื่อตอนกลางวันฟ้ามาหาฉันที่บ้านก็ดูปกติดีทุกอย่างไม่เห็นเหมือนคนกำลังหย่าสักนิด”

 “หรือว่าเกิดอะไรขึ้นที่บ้านตอนที่ฟ้ากลับไป”พฤทธิ์คาดเดาซึ่งก็ตรงกับที่พริ้มเพราสงสัย “งั้นแกลองโทรไปถามไอ้หรรษาตัวแสบสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถ้ามันผิดจริงฉันเนี่ยแหละจะเป็นคนเอาเลือดหัวมันออกเอง” 

“เอ่อน่าเธออย่าเพิ่งใจร้อนไปรอฟังไอ้ษามันอธิบายบ้างบางทีเรื่องนี้มันอาจมีอะไรมากกว่าที่เราคิดก็ได้”เขาพูดอย่างเป็นกลางไม่อยากเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง และเมื่อเขาได้ฟังคำอธิบายของหรรษาก็ถึงกับปวดหัวก็ในเรื่องนี้เพื่อนเขาผิดแบบเต็มๆแถมหลักฐานยืนยันก็ไม่มี ไหนจะสิ่งที่ฟ้าครามเห็นอีก ไม่แปลกหรอกที่ฟ้าครามจะขอหย่า “ฉันว่าแล้วเชียวว่าไอ้ษามันต้องออกลาย ตอนนั้นฉันไม่น่าใจอ่อนเห็นแก่ความสุขของยายฟ้าเลย ดูสิมันทำให้เพื่อนฉันเจ็บจนล้มป่วยขนาดนี้ ถ้าฉันไม่กลัวว่าหลานจะกำพร้าพ่อฉันจะไปจัดการมันเดี๋ยวนี้เลย”พริ้มเพราโวยวายหลังจากได้ฟังคำพูดของหรรษาที่พูดคุยกับพฤทธิ์ผ่านทางโทรศัพท์เมื่อครู่ “เธอนี่ก็ใช้กำลังตลอด หัดใจเย็นแล้วใช้สติบ้างสิ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสภาพจิตใจของฟ้านะ ยิ่งตอนนี้ฟ้ากำลังท้องอยู่ด้วยเราจะให้สองคนนั้นหย่าไม่ได้เด็ดขาด” 

“ฉันรู้หรอกน่า แต่มันเจ็บใจแทนนี่หน่า ถ้าไม่เห็นแก่หลานฉันยุให้ฟ้าหย่าแน่ ดูสิต้องมาเจอภาพทุเรศๆแบบนั้นเป็นใครจะใจเย็นได้ ถ้าฉันเป็นยายฟ้าล่ะก็งานนี้มีเลือดแน่”พริ้มเพราว่าอย่างเจ็บแค้นแทนเพื่อน “ฉันรู้ว่าเธอทำแน่แต่แทนที่เอจะมาโวยวาย ฉันว่าเรามาหาทางช่วยให้เพื่อนเราคืนดีกันไม่ดีกว่าเหรอ” 

“ไม่ต้องลำบากหรอกพฤทธิ์เรารู้ว่านายเป็นห่วงแต่เรื่องของเรากับษาคงมาถึงทางตันแล้ว”เสียงฟ้าครามดังขึ้นหลังจากทนฟังเพื่อนสองคนบ่นเป็นห่วงเรื่องของเธอมาครู่ใหญ่ “ฟ้าฟื้นแล้วเหรอเป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”พริ้มเพรารีบเข้าไปประคองเพื่อนรักพร้อมกับกอดปลอบให้กำลังใจ “แต่เรื่องษาเรามั่นใจว่ามันไม่นอกใจฟ้าแน่ๆ บางทีเด็กคนนั้นอาจจงใจทำให้ฟ้าเข้าใจผิด”พฤทธิ์ยังไม่ยอมแพ้ที่จะอธิบาย 

“พอเถอะฟ้าไม่อยากฟัง ฝากนายไปบอกเพื่อนด้วยนะว่าอย่ามาให้เราเห็นหน้าตอนนี้ ถ้าไม่อยากให้ลูกเป็นอะไรไป”ฟ้าครามพูดไปร้องไห้ไปกับอกของพริ้มเพรา และกว่าพริ้มเพราจะกล่อมให้ฟ้าครามสงบและยอมนอนพักผ่อนได้ก็นานพอสมควร 

“ฉันว่าแกอย่าเพิ่งพูดเรื่องไอ้ษาตอนนี้เลย ฟ้ามันเสียใจมากฉันกลัวว่าจะกระกระเทือนถึงเด็กในท้อง” 

“ก็ได้”พฤทธิ์เห็นด้วยเพราะจากสภาพย่ำแย่ของฟ้าครามเมื่อครู่ทำให้เขาไม่กล้าทำอะไรผลีผลาม และขนาดที่ทั้งคู่กำลังนั่งคุยอยู่นั่นเองหรรษาก็ได้มาถึงพอดี

 “เฮ้ยไอ้พฤทธิ์ฟ้ากับลูกเป็นยังไงบ้าง”แต่ยังไม่ทันที่หรรษาจะได้รับคำตอบหมัดหนักๆของพริ้มเพราก็ลอยมากระทบหน้าเขาอย่างจัง จนต้องทรุดลงไปกับพื้น “พอก่อนเพราเดี๋ยวมันจะตายก่อนเห็นหน้าลูก”พฤทธิ์ดึงแขนเธอไว้ แต่เขาก็รู้สึกสมน้ำหน้าหรรษาเล็กๆที่โง่ไม่ทันเล่ห์ผู้หญิงจนทำให้ฟ้าครามเสียใจ “โอ๊ยเพราเธอมาต่อยฉันทำไม ดูสิเลือดออกเลย”หรรษาเช็ดเลือดที่มุมปากพร้อมกับค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้น ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆจะหมัดหนักยิ่งกว่าผู้ชายบางคน 

 “แค่นี้ยังน้อยไปสำหรับผู้ชายห่วยๆแบบแก ที่ทำให้เพื่อนฉันร้องไห้นี่ถ้าไม่เห็นแกหลานฉันฆ่าแกไปแล้ว”เธอชี้หน้าเอาเรื่องดวงตาวาวราวกับแม่เสือ “จะให้ฉันบอกกี่ครั้งว่าทุกอย่างไม่ใช่แบบนั้นน้องกิ๊ฟเขาใส่ร้ายฉันเพื่อให้ฟ้าเข้าใจผิด ฉันไม่เคยและไม่คิดนอกใจฟ้าเลยสักครั้ง” 

“เก็บปากเน่าๆของแกไว้บอกฟ้าเองเถอะ ถ้าเขายอมเจอแก”พริ้มเพราบอกด้วยน้ำเสียงสะใจ “หมายความว่ายังไงเพรา พฤทธิ์”หรรษามองหน้าเพื่อนสองคนสลับไปมาอย่างต้องการคำตอบ.   “แกฟังฉันนะ ตอนนี้ฟ้าโกรธมากห้ามแกเข้าใกล้ สั่งห้ามทุกคนไม่ให้ช่วยแกพบเขา”พฤทธิ์ได้แต่ส่งสายตาแสดงความเห็นใจ ขณะที่พริ้มเพราได้แต่รู้สึกหมั่นไส้ “ไม่จริง ฟ้าไม่ใจร้ายแบบนั้น”เขาไม่เชื่อพยายามจะบุกเข้าไปปรับความเข้าใจกับภรรยาในห้องผู้ป่วย “ถ้าแกอยากให้ลูกแกเป็นอะไรไปก็เปิดเข้าไปเลย”สิ้นเสียงท้าทายของพริ้มเพรามือที่กำลังจะเปิดประตูก็ถึงกับหยุดชะงัก “หมายความว่ายังไง”หรรษาจ้องพริ้มเพราไม่วางตา จนพฤทธิ์ต้องเป็นฝ่ายอธิบายเอง         “ไอ้ษาตอนนี้สภาพร่างกายและจิตใจฟ้าอ่อนแอมาก แล้วก็เพิ่งท้องได้แค่เดือนกว่าเท่านั้น หมอก็เลยเป็นห่วงว่าหากมีเรื่องอะไรมากระทบจิตใจฟ้าอีก เด็กอาจไม่อยู่กับเรา”คำพูดที่จริงจังของพฤทธิ์ทำให้หรรษาถึงกับเข่าอ่อน ทรุดตัวนั่งลงพิงประตูอย่างหมดแรง 

 “เอาน่าเอาไว้ฟ้าใจเย็นมากกว่านี้ฉันจะช่วยแกเอง”พฤทธิ์ตบไหล่เพื่อนรักอย่างเห็นใจ ท่ามกลางสายตาหมั่นไส้ของพริ้มเพรา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว