facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 20 ปีใหม่

ชื่อตอน : บทที่ 20 ปีใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2561 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 20 ปีใหม่
แบบอักษร

​พร้อมกานต์ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่าหมอนข้างตัวเองกอดมันแปลกไปแต่หล่อนก็ยังเอาหน้าถูไถ่ไปเรื่อยๆ จนได้ยินเสียงดังจากหมอนข้าง


“อย่าทำแบบนั้นสิหนูกานต์”ปีย์เสียงยังงัวเงีย แต่พร้อมกานต์ตื่นเต็มตาเมื่อเงยหน้าเห็นคือใคร


“เอ่อ พี่ปีย์ปล่อยหนูกานต์ก่อนไหมคะ”หล่อนพูดขึ้น อาจารย์หนุ่มลืมตาขึ้นแล้วจูบหน้าผากหล่อนค้างไว้แล้วหลับตาต่อ


“อีกสิบนาที”อาจารย์หนุ่มพูดจบก็นิ่งไปเลย สวนหล่อนตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ถูกจะลุกเลยก็กลัวคนที่กอดหล่อนะตื่น หล่อนเลยซุกหน้าไปที่อกกว้างๆของคนตรงหน้า หล่อนรู้สึกว่าตอนนี้หล่อนเสพติดการอยู่ใกล้ๆพี่ปีย์ไปแล้ว


พร้อมกานต์หลับไปอีกรอบโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายตื่นขึ้นมองหน้าหล่อนปีย์จับมือหญิงสาวขึ้นมาประสานกันแล้วจูบซ้ำๆที่มือของหล่อน สักพักหอมแก้มบ้าง จูบหน้าผากบ้าง หล่อนก็ยังไม่ตื่น สงสัยต่อไปนี้ถ้าจะกลับบ้านเขาคงต้องหาโอกาสมาส่งแล้ว


“หนูกานต์ตื่นเถอะบ่ายสามกว่าแล้ว”เขากระซิบที่ข้างๆหู แต่หล่อนยกมือขึ้นมาเกี่ยวคอเขาไปกอดเอาไว้ เขาได้แต่ส่ายหน้าให้กับความขี้เซา


“แปปนึ่งนะ”หล่อนพูดขึ้นแต่ก็ยังไม่ปล่อยมือออกจาคอเขา


“เดี๋ยวก็ไม่ทันไปเตรียมเตาหรอกหนูกานต์”เขาพูดขึ้น พร้อมกานต์ก็ลืมตาทันที แล้วก็รู้สึกว่าตัวเองกอดคอเขาแน่นก็รีบปล่อย เขาลุกขึ้นทันที พร้อมกานต์ลุกขึ้นตามจัดผมเรียบร้อยก็เก็บผ้าห่มผืนใหญ่ที่ปูให้หล่อนนอนแล้วก็ผ้าห่มผืนเล็กให้เรียบร้อย เขารับผ้าห่มผืนใหญ่ไปเก็บไว้ที่ห้อง พอวางผ้าเสร็จเขาก็เอามือลูบท้ายทอย เมื่อเขาต้องอดทนขนาดไหนที่จะไม่ทำไรพร้อมกานต์


“ไอ้ปีย์จะมาหลงเด็กตอนสามสิบกว่าแบบนี้หรอว่ะ”เขาพูดกับตัวเองแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อตั้งสติใหม่อีกครั้งแล้วเดินไปเคาะประตูห้องพร้อมกานต์ หล่อนก็เปิดประตูออกมาหลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเขาเลยยืนมือไปข้างหน้าหล่อนก็วางมือทับลงมาแล้วประสานกันเอาไว้


“น้องธามลงไปข้างล่างตอนไหนนะ”หล่อนบ่นขึ้นขณะลงบันได


“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยเห็นหลับเลยไม่อยากปลุก”ปีย์พูดขึ้น


“ไปไหนกันแล้วนะ เราไปดูที่สวนกันดีกว่า”หล่อนพูดแล้วก็ลากเขาไปเลย


“อยู่นี่กันนี่เอง”เขาเห็นป๊ากำลังจะจุดเตาเขาเลยเดินเข้าไปช่วย


พร้อมกานต์โดนลากมานั่งกับเพื่อนอีกสองคน


“เป็นไงบ้างแกเล่ามาด่วน”ทันทีที่นังลงศศิมาถามหล่อนขึ้นทันที


“ก็ไม่เป็นไง ก็อย่างที่เห็น”หล่อนตอบเพราะก็ไม่รู้จะเล่ายังไง


“คนดีมาสนใจฉันดีกว่า อย่าไปถามคนที่ขี้มโนคิดเองเออเองมาเกือบสามปีเลย”ภัทรพูดขึ้น หล่อนก็หันไปค้อนใส่


“คนดี อย่ารวนกานต์สิ”พอทั้งคู่ได้เริ่มสนทนากันเองแล้วหล่อนก็เหมือนหลุดวงโคจรออกไปเลย


พร้อมกานต์มองไปที่เตาก็เห็นปีย์ยืนย่างบาร์บีคิวกับมารดาของหล่อนเลยเดินเข้าไปช่วย


“ไม้นี้สุกแล้วจ้ะ เอาให้ได้ประมาณนี้นะพ่อปีย์”มารดาหล่อนพูดขึ้นแล้วจับไม้อื่นพลิกไปด้วย หล่อนเห็นปีย์มีหน้าที่แค่ถือจานและพยักหน้าตามที่มารดาบอกเท่านั้น


“หนูช่วยจ้ะ”หล่อนพูดขึ้นแล้วเข้าไปพลิกบาร์บีคิวที่เริ่มจะสุกแล้ว


“ถ้าอย่างนั้นหนูกานต์ทำกับพ่อปีย์แล้วกันแม่ไปนั่งก่อน”หล่อนพยักหน้าแล้วมองเตาที่กำลังย่างบาร์บีคิว


“หนูกานต์ชอบกินบาร์บีคิวหรอ”ปีย์เข้ามายืนข้างๆหล่อน


“ชอบค่ะ แต่จริงๆหนูกานต์ชอบของที่อร่อยค่ะ ม๊ากับอาม๊าทำอาหารอร่อยเลยชอบไปด้วยมั้งคะ พี่ปีย์ชอบไหมคะ”หล่อนหันไปตอบยิ้มๆ


“ชอบนะ บางอย่างสอนหลานไว้เหมือนพวกของปิ้งย่างกินบ่อยๆไม่ดี แต่พี่ก็กินบ่อยเพราะมันสะดวกดีเหมือนกัน”เขาบอกพร้อมกับหัวเราะ


“ก็เป็นซะอย่างนี้ไง”หล่อนหัวเราะตามพอบาร์บีคิวเริ่มเต็มจานก็เอาไปให้ที่โต๊ะของผู้ใหญ่ที่มีเด็กชายธามนั่งอยู่ ดูทุกคนจะเห่อหลานคนใหม่กัน


“นี่ก็ได้อีกจานแล้วไปกันเถอะค่ะ”หล่อนเดินนำอาจารย์หนุ่มไปที่โต๊ะ


“มากินเมื่อปีก่อนแล้วฉันยังติดใจไม่หายเลย พอแกชวนฉันก็รีบรับปากทันที”ศศิมาหันมาบอกหล่อนเอาไว้


“อาจารย์ครับ”อยู่ภัทรก็เรียกปีย์ขึ้นมา


“อย่าทำให้หนูกานต์เสียใจนะครับ ตอนนี้ผมพูดในฐานะพี่ชายของหนูกานต์”หล่อนได้ยินแบบนั้นก็เหวอทันที


“ผมคงรับปากไม่ได้ว่าผมกับหนูกานต์จะทะเลาะกันหรือป่าว ผมจะเสียใจเพราะเธอหรือเธอจะเสียเพราะผม มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนที่อยู่ด้วยกันที่ต้องมีปัญหากันบ้าง แต่ผมจะดูแลหนูกานต์ให้ดีที่สุด”สองสาวที่ฟังอยู่ก็ต่างเขิน หล่อนเอามือไปขย้ำแขนของปีย์ แล้วอาจารย์หนุ่มเข้ามากระซิบใกล้


“หยุดขย้ำแขนพี่เถอะนะหนูกานต์”พอปีย์พูดจบพร้อมกานต์ก็รู้สึกตัวก็แล้วหันไปยิ้มแห้งๆให้


หล่อนคุยกับเพื่อนด้วยความสนุกสนามแต่ปีย์กลับนั่งเงียบยิ้มบ้าง หัวเราะเป็นบางคราว ตอบบ้างถ้ามีคำถาม จนอาหารบนโต๊ะหมดภัทรกับศศิมาอาสาไปย่างให้


“ทำไมพี่ปีย์นั่งเงียบจังคะ”หล่อนถามขึ้น


“แล้วจะให้พี่คุยอะไรคะ พี่ก็ไม่รู้จะคุยอะไร”ปีย์ตอบพร้อมกับเอามือมาเกี่ยวผมหล่อน เอามือมาเล่นผมของหล่อน


“ตอนอยู่กันสองคนทำไมพูดเยอะจัง”หล่อนพูดขึ้น


“ก็พี่อยากคุยกับหนูกานต์ ก็ต้องคุยกับหนูกานต์สิคะจะให้ไปคุยกับใครได้”เขาพูดก็ยังเอามาเล่นผมหล่อนไปด้วย


“สนุกหรอคะ”หล่อนถามขึ้น


“อะไรสนุกหรอ”ปีย์ถามกลับ


“ก็เล่นผมหนูกานต์ไงคะ” หล่อนตอบกลับ


“พี่บอกแล้วว่าชอบอยูใกล้หนูกานต์ เดี๋ยวกว่าจะได้เจอกันอีกตั้งอาทิตย์”อาจารย์หนุ่มพูดขึ้น


“เดี๋ยวนี้มีวิดิโอค่ะอาจารย์”หล่อนแกล้งพูดเสียงจริงจัง


“มันก็ไม่เหมือนเห็นหน้านี่”อาจารย์หนุ่มเริ่มมีอาการแปลกๆอีกแล้ว หล่อนรีบเอามือไปลูบๆแขนทันที


“แปปเดียวเองนะคะ”หล่อนยิ้มหวานให้ อาจารย์หนุ่มหน้างอๆ แต่พอเพื่อนของหล่อนเดินกลับมาอาการที่เป็นเมื่อกี้ก็หายไปทันทีแล้วกลับมาเป็นอาจารย์ปีย์ที่จริงจังอีกครั้ง


สามทุ่มพวกผู้ใหญ่ก็ขึ้นไปนอนแล้วพาน้องธามเข้านอนอีกด้วย อาจจะนอนห้องอากงอาม่าก็ได้ ส่วนหล่อน ปีย์ ศศิมา ภัทรก็มาทำความสะอาดของที่ใช้เมื่อกี้จนหมดก็สี่ทุ่มครึ่งแล้ว


“ฉันกับศศิกลับก่อนนะ”ภัทรพูดขึ้น


“ศศิกลับบ้านหรอ”หล่อนถามขึ้น


“ป่าวคืนนี้ค้างบ้านภัทรน่ะ ม๊าบอกว่าจัดห้องไว้แล้ว”ศศิมาพูดขึ้น


“แล้วรีบไปไหนกันพึ่งจะสี่ทุ่มครึ่งยังไม่เคาท์ดาวน์เลย”หล่อนรีบถามขึ้น


“จะไปสวีทกันสองคนบ้าง ไปแล้วไว้เจอกัน สวัสดีครับอาจารย์”ภัทรลาหล่อนกับอาจารย์หนุ่มเสร็จก็เดินจูงมือศศิมาออกไป หล่อนกับปีย์ก็เดินไปปิดประตูรั้ว


“ไปนั่งที่ชิงช้ากันเถอะ”ปีย์ชวนแล้วจับมือหล่อนจูงไปที่ชิงช้า


“คิดถึงวันที่ดูดาวที่กาญจน์เลยเนอะ”อาจารย์หนุ่มพูดขึ้น


“ใช่ค่ะ พี่ปีย์รู้ไหมว่าวันนั้นคือวันที่หนูรู้ตัวว่าชอบพี่ปีย์”หล่อนหันไปมองหน้าปีย์แล้วยิ้มให้


“ทำไมรู้ตัวช้าจัง พี่ยังรู้ตัวก่อนอีกหรอเนี่ย”เขาหัวเราะออกมา


“จริงหรอคะ หนูกานต์ไม่เห็นรู้ตัวเลย”พอหล่อนพูดขึ้นเขาก็หัวเราะขึ้นมา


“คงมีแต่หนูแล้วแหละที่ไม่รู้ พี่ตอนนั้นอาการหนักพอดูแล้วนะ เลยต้องพยายามห่างๆเอาไว้ แล้วมาเจอหนูคอยแต่จะหนีพี่อีก เลยสรุปพี่ก็ต้องเข้าไปหาหนูอยู่ดี แต่หนูกานต์หนีเก่งจริงๆ ถ้าวันนั้นหนูกานต์มีสติเต็มที่เราก็คงไม่ได้คุยกัน”ปีย์พดแล้วลูบหัวพร้อมกานต์ไปด้วย


“วันที่หนูรู้ตัวก็เป็นวันเดียวที่หนูรู้ว่าต้องตัดใจให้ได้ถ้าไม่อยากเสียใจมากกว่านั้น”หล่อนเอนตัวไปพิงไหลของอาจารย์ปีย์


“หนูจะไม่ถอดใจจากพี่อีกใช่ไหม”ปีย์พูดพลางกระชับกอดหลอนไปด้วย


“หนูบอกแล้วถ้าพี่ปีย์ไม่ไปไหนหนูก็จะรอ”หล่อนพูดขึ้นแล้วมองดาวไปด้วย ปีย์ก็กอดหล่อนไปด้วย


“พี่ปีย์คิดว่าพวกเราจะมีความสุขมากไปไหมคะ”หล่อนถามขึ้น


“ไม่หรอก เราจะมีความสุขแบบนี้จนเป็นเรื่องปกติของเรา”ปีย์พูดขึ้น


“ถ้าเรามีเวลาเพียงแค่หนึ่งปี เราจะทำอะไรกันภายในหนึ่งปีนี้ดีคะ”หล่อนถามขึ้น


“พี่ก็อยากจะอยู่กับหนูกานต์ให้มากที่สุด แต่เราจะไม่อยู่กันแค่หนึ่งปีแน่”ปีย์พูดขึ้น


“หนูแค่สมมุติค่ะ ถ้าเป็นหนูกานต์ก็จะอยู่กับทุกคนให้มีความสุขที่สุดค่ะ ถ้าเกิดวันหนึ่งเกิดเสียใจอะไรขึ้นมาก็อาจจะเอาส่วนที่มีความสุขมาหักล้างกันได้” หล่อนหันไปยิ้มให้ชายหนุ่ม


“ถ้าอย่างนั้นเราก็ควรที่จะทำให้ทุกวันเป็นวันมีความสุข เพราะทุกวันเป็นวันที่มีค่า”หล่อนกับอาจารย์ปีย์มองดาวบนท้องฟ้าไปเรื่อยๆ


“พี่ปีย์ห้ามนอกใจหนูนะ หนูเคยเดินออกมาได้ครั้งหนึ่งแล้ว แต่พี่ปีย์เข้ามาหาหนูเองอีกครั้ง ถ้าเกิดหนูเสียใจกว่าครั้งแรกหนูคงแย่แน่ๆเลย”หล่อนพูดขึ้น


“หนูกานต์ของพี่น่ารักขนาดนี้แล้วพี่จะนอกใจหนูได้ไง”ปีย์ย์จูบที่ขมับหญิงสาวเบาๆ แล้วกอดหล่อนไว้แน่นขึ้น


“สัญญานะคะ”หล่อนยื่นนิ้วก้อยออกมา


“สัญญาครับ”ปีย์ยื่นนิ้วออกไปเกี่ยวกับหล่อนไว้


“ถ้าพี่ปีย์ผิดสัญญาพี่ปีย์ต้องเสียใจแน่”หล่อนขู่แล้วยิ้มกว้างให้


“ไม่ต้องมาขู่พี่เลยสาวน้อย”ปีย์เอามืออีกข้างที่โอบพร้อมกานต์ไว้มาขยี้หัวหญิงสาว


“พี่ปีย์ หัวหนูกานต์ยุ่งหมดแล้ว”หล่อนพูดหน้างอแล้วจัดผมให้เรียบร้อยแล้วพิงอกกว้างของคนข้างๆ


“ทำไมในกระดาษตอนเข้าค่ายเขียนแต่ของชอบกับไม่ชอบละ”อยู่ๆปีย์ก็พูดขึ้นมาอีก


“ก็ไม่รู้จะเขียนอะไร เลยเขียนอันที่นึกออกไป ว่าแต่พี่ปีย์รู้ได้ไงคะว่าเป็นของหนูกานต์”หล่อนถามด้วยความสงสัย


“พี่เห็นภัทรตั้งใจยื่นกระดาษของพี่ให้ขนาดนั้นหนูกานต์ไม่เห็นได้ยังไง”แต่หล่อนได้แต่ยิ้มแห้งๆให้


“หลังจากวันที่หนูดูดาวด้วยกัน หนูตั้งใจจะตัดใจเลยต้องพยายามไม่สนใจพี่ปีย์ไงคะ”หล่อนพูดขึ้น


“แล้วกระดาษของหนูไปอยู่ที่พี่ปีย์ได้ไงคะ”หล่อนถามขึ้น


“ก็ภัทรเจ้าเก่านั้นแหละ แกล้งทำหล่นตอนที่อาจารย์อีกคนกำลังจะหยิบแล้วพี่ก้มลงไปเก็บเลยเปิดอ่านเลย แล้วเห็นภัทรตาเป็นประกายแปลกๆ”หล่อนได้แต่อ้าปากกับสิ่งที่เพื่อนหล่อนทำ


“แล้วทำไมหนูกานต์ไม่หาเจ้าของกระดาษใบนั้น”เขาถามต่อ


“หาไม่เจอเลยขี้เกียจหาค่ะ อ่านไปแล้วคิดว่าเป็นผู้ชายหนูกานต์เลยไม่อยากหาค่ะ”พร้อมกานต์ตอบ


“หนูกานต์มีเพื่อนผู้ชายเยอะไหม”ปีย์ถามขึ้น แต่พร้อมกานต์พยายามนับ


“ที่สนิทก็มีแค่ภัทร แต่ภัทรแต่งตั้งตัวเองเป็นพี่ชายหนูกานต์ไปตั้งแต่เด็กๆ ภัทรก็เลยเหมือนทั้งพี่ทั้งเพื่อนที่หนูกานต์เคยบอกไงคะ”พร้อมกานต์หันมามองอาจารย์หนุ่ม


“พี่ก็คิดว่าหนูกานต์หมายถึงอย่างอื่นอีก”ปีย์พูดขึ้นมา


“ไม่แปลกหรอกค่ะ ใครๆก็คิดว่าหนูเป็นแฟนกับภัทรเพราะเราสนิทกันมาก แต่ที่ต่างกันคือหนูเคยบอกพี่ปีย์ไปแล้วแต่พี่ปีย์ไม่เชื่อเอง แล้วพี่ปีย์เชื่อหนูตอนไหน”หล่อนพูดจนก็ถามต่อทันที


“ก็ตอนวันที่ภัทรเป็นคนเอากระดาษของหนูกานต์ให้พี่ ถ้าเป็นแฟนกันจริงไม่มีทางเอาให้ผู้ชายคนอื่นแน่”หล่อนพยักหน้า


“สรุปค่ายนั้นคือค่าความเปลี่ยนแปลงจริงๆใช่ไหมคะ”หล่อนยินให้อาจารย์หนุ่ม


“ก็คงอย่างนั้น พรุ่งนี้พี่ก็ต้องกลับจริงๆแล้วนะ”หล่อนมามองแล้วยิ้มหวานๆให้


“เดี๋ยวก็เจอกันค่ะ พี่ปีย์ว่างก็วิดิโอคอลมาก็ได้ หนูกานต์จะพกโทรศัพท์ติดตัว”หล่อนพูดขึ้นแล้วซบไปที่ไหล่เหมือนเดิม


“จะเที่ยงคืนแล้วค่ะ”หล่อนพูดขึ้น


“จะปีใหม่แล้วสินะหนูกานต์”ปีย์ถาม


“คงเป็นปีแรกที่เราได้อยู่ข้ามปีด้วยกันสินะคะ”หล่อนนั่งตรงๆแล้วเริ่มนับพร้อมปีย์


“ใช่แล้วจะมีปีต่อๆไปด้วย”ปีย์พูดจบหล่อนก็รู้สึกมีสร้อยมาคล้องที่คอหล่อนไว้ หล่อนมองสร้อยก็เห็นเป็นรูปดอกแก้วดอกเล็กๆ หล่อนค่อยๆเงยหน้ามองตาอาจารย์หนุ่ม


“ดอกแก้วดอกนี้เป็นความหมายที่พี่จะบอกหนูกานต์”ปีย์พูดจบก็ก็ค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆหล่อนเรื่อยๆจนริมฝีปากของชายหนุ่มประทับกับริมฝีปากของหญิงสาว พร้อมกับเสียงพรุดังขึ้น




ความคิดเห็น