Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ท้องโตก็ยังให้มาทำงาน... ตอนพิเศษ

ชื่อตอน : ท้องโตก็ยังให้มาทำงาน... ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2561 22:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ท้องโตก็ยังให้มาทำงาน... ตอนพิเศษ
แบบอักษร

หลายเดือนต่อมา

ไร่ เวธ์ & ไวน์

“ไปพักเถอะแพร พี่ดูให้เองได้”สามีอันเป็นที่รักของเธอแทบจะกราบกราน

เมียเค้าช่างดื้อนัก!

“ถ้าแพรไปพัก พี่เวธ์จะตรวจงานทั้งหมดนี้แทนแพรหรอ”เธอเอียงถามสามี มือนึงลูบท้องที่ยื่นออกมาชัดเจนแล้ว

ลูกของเธอกับเวธิน...

“ใช่ พี่จะสั่ง..”

“โนๆๆๆ อย่าไปใช้ลูกน้องเลยค่ะ แพรยังไหว ถึงจะท้องใหญ่โตเท่าแตงโมก็จะทำให้เสร็จ ไม่ต้องบอกเดี๋ยวแพรไปพักเอง เจอกันที่บ้านนะคะเจ้านาย”พูดเสร็จหันหลังให้สามี แล้วเดินจากไปทันที

“เมียแกนี่มันทั้งดื้อ ทั้งรั้นนะ ฮ่าๆๆ แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นสักครั้งที่แกจะเอาชนะแพรได้”ไวยธรตบบ่าพี่ชายฝาแฝดเป็นการปลอบใจ ...เหนื่อยใจแทน

“หึ!....ถ้าไม่ติดว่าท้องโต จะทำโทษให้เข็ด”เวธินเดินเคียงข้างน้องชาย กลับมาที่ห้องทำงาน

“มิเกลอยากเห็นเวธ์ทำโทษน้องแพรจังค่ะ ฮ่าๆๆ ว่าจะเป็นไง มิเกลขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”มิเกลแซวเจ้านายหนุ่ม จับมือไวยธรส่งสายตาหวานบอกลาก่อนเดินจากไป

“เอาเข้าไป...เเซวกันเข้าไปนะ”เวธินพูดประชดเบาๆ

“แน่นอน คนเค้ารักกัน ก็งี้แหละ”

“เออๆ เมื่อไหร่จะแต่งฉันกลัวมิเกลกลับบอสตันจะแย่”

“อีกหน่อย อยากใช้ชีวิตโสดให้คุ้มก่อน ค่อยว่ากัน ฉันไม่ปิดกั้นมิเกลนะ แฟร์ๆ”

“ให้มันได้ยังงี้สิ เออ ....งั้นเจอกันตอนเย็น ร้านเดิม จะพาพี่สะใภ้แกไปเปลี่ยนบรรยากาศหน่อย”เวธินบอกน้องชาย

“อืม เอาดิ ตามนั้น”ไวยธรตอบตกลงก่อนเดินเข้าห้องตัวเองไป


ร้านอาหาร

เวธินยกแขนขึ้นดูนาฬิกา นี่มันก็เกือบชั่วโมงแล้วนะ 

“นี่อาหารยกมาจะหมดแล้วมั้งเนี่ย เเพรทำไมยังไม่มาวะ ลองโทรดิ”ไวยธรเอ่ยถามเวธินที่มีท่าทีร้อนใจ 

“แกโทรให้ที แพรรับสายแก”

“ไหงเป็นงั้น เออๆ”ไวยธรต่อสายหาแพรวา

“แพร อยู่ไหนละคะ ไวน์รอกินข้าวอยู่นะ”ไวยธรถาม เลิกคิ้วส่งสายตามามองเวธิน

“โอเค...แน่ใจนะ ว่าไหว งั้นก็จะบอกให้”ไวยธรถามย้ำ เวธินเอ่ยถามทันที

“อะไร ทำไม?!”ไวยธรยักไหล่ กดวางสาย

“เมียแกบอกว่า งานยังไม่เสร็จรอผลวิเคราะห์อยู่ ไม่ต้องรอ...กินได้เลย ซื้ออย่างเดิมไปให้ด้วย”ไวยธรพูดจบ ตักกับข้าวใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ

เวธินมีสีหน้าโมโหนิดๆ แต่ก็ปรับสีหน้าลงได้ดังเดิม

“ดื้อที่สุดคือเมียแกว่ะ ฮ่าๆ อย่าไปโมโหเลยท้องไส้ อารมณ์อยากทำงานมั้ง ตามๆใจไปก่อนละกัน ความสุขเค้ามั้ง”ไวยธรสรุปให้พี่ชาย ตักข้าวใส่ปากต่อ เวธินไม่พูดสิ่งใด จนจบอาหารเย็นมื้อนี้

22.34 น.

ห้องนอน

เวธินเปิดไฟ กลับพบเพียงความว่างเปล่า ไร้เงาเมียรัก เค้าเดินออกจากห้องไปยังห้องทำงานเธอทันที

ห้องวิเคราะห์....แพรวาและลูกน้องอีกสองคนเงยหน้ามองมาที่ประตู....มันกำลังถูกเปิดออก

“กลับมาแล้วหรอคะ ซื้อมาให้แพรหรือเปล่า”เธอยิ้ม ทวงถามของโปรดที่เธอกำลังรอคอย

“พอละ...เลิกงาน กลับไปกันได้ละป่ะ”เค้าหันไปทางสองสาวที่นั่งใกล้ๆเมียรัก สองสาวรีบเก็บเอกสาร และงานตัวอย่างทั้งหลาย ยกมือไหว้ก่อนเดินจากไป แพรวามองหน้าเค้า

“ใกล้เสร็จแล้ว อีกนิดเดียว พรุ่งนี้เหลือแค่เตรียมข้อมูลบรรยาย ลูกค้ามาเราก็...”

“ไม่เป็นห่วงตัวเองพี่ไม่ว่า แต่แพรควรห่วงลูก ลูกเราต้องการอาหารบำรุง ต้องการเวลาพักผ่อนคลายมากๆ แพรต้องอย่าลืมว่าแพรท้องอยู่”เวธินพูด ยืนเท้าเอว พูดเหตุผล...พูดความจริง แพรวาลุกขึ้นมากอดแขนเค้า

“โกรธหรอ แพรขอโทษแต่...”

“ไม่มีแต่ ถ้าอยากทำ มาทำต่อพรุ่งนี้ พี่ไม่ว่า....แต่ตอนนี้แพรควรกลับได้แล้ว”

“แต่..”

“แพร!”

แพรวายังนิ่งไม่ขยับเขยื้อนกอดแขนเค้าอย่างนั้น

“อย่ารั้นนัก พี่ขอร้อง...ใครๆจะว่าพี่ เมียท้องโตก็ยังให้มาทำงาน”แพรวาเงยหน้ามองสามี เขย่งปลายเท้าจูบแก้มเค้า

“พี่เวธ์น่ารักขนาดนี้ รักเมียขนาดนี้ ใครจะกล้าว่าเล่า แพร...ไม่รู้สิ แพรอยากทำงาน ไม่อยากนั่งๆนอนๆ เบื่อค่ะ อย่าโกรธแพรเลยนะ นะ น้าาา”

“มันเกินไป เอาแต่พอดี ปะกลับไปกินข้าว อาบน้ำนอนกอดกันดีกว่า”เค้าปราม ...ก้มมองเธอด้วยสายตาเว้าวอน

แพรวายิ้ม จูบปากเค้าหนักๆ

“อีกแปบไม่ได้หรอ”เวธินส่ายหน้า เดินไปเก็บของให้เธอ หยิบกระเป๋า ปิดไฟ พาแพรวาเดินออกมาจากห้อง

“ถ้าอีกเดือนสองเดือนไม่ต้องทำละนะ เดี๋ยวให้มิเกลช่วยดู”

“พี่เวธ์อ่ะ”

“เชื่อพี่...”

“ก็ได้...แต่เดือนนี้ทำก่อนนะ”แพรวาพูดจบกอดแขนเค้าเดินลงบันไดขั้นเตี้ยๆไป 

ไม่มีเสียงตอบของเวธิน

“ไม่ตอบแสดงว่าโอเค งั้นตามนี้”

“เดือนนี้เดือนเดียวนะ”

“ค่า....พี่เวธ์น่ารักที่สุด”

“แล้วรักมั้ย?!”เค้าถาม

“รัก”

“มากมั้ย?!”

“มากกกกกกก”แพรวาตอบแหงนหน้ามองเค้า เห็นเค้ายิ้มชอบใจ

ใช่..ท้องโตแพรวาคนนี้ก็ยังทำงานให้สามีได้ค่าา

ลูกพี่เวธ์ ลูกในท้องแพรนี่แหละ...อยากให้แพรทำ

😝😬❤️
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว