ขอบคุณนะคะที่สนับสนุน

ชื่อตอน : เด็กใสๆ12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2561 23:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กใสๆ12
แบบอักษร

เด็กใสๆ12


ฉันเดินออกมาหาดอลที่สวนดอกไม้หลังบ้าน

“มีธุระอะไรกับเรารึเปล่าดอล”วันรุ่งขึ้นมาดอลก็รีบมาหาฉันแต่เช้า

“หนูนาไปบอกเลิกกับรุ่นพี่คนนั้นซะ”ดอลอยากคุยเรื่องนี้กับเธอตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่มันดันมีไม้กันหมาอย่างไอ้รุ่นพี่คนนั้นมาขว้างเสียนี่

“ดอลพูดอะไรของดอล”มาถึงเขาก็พูดอะไรไม่รู้

“ฟังเรานะถ้าหนูนาไม่เลิกกับมันเราก็จะไม่ให้ความสุขกับหนูนาอีก”เขาเชื่อว่าเธอจะต้องยอมเพราะเธอชอบลีลาของเขา

“ถ้าดอลจะไม่ให้ความสุขเราเพราะว่ามีพี่บลูเข้ามาเป็นแฟนเรา เราก็เข้าใจ”ทำไมฉันถึงทิ้งความสุขที่ตัวเองบอกว่าชอบนักชอบหนากันนะ

“นี้หนูนาเลือกมันหรอ รู้ไหมว่าว่ามันให้ความสุขหนูนาได้ไม่เท่าเราหรอกนะ”ดอลแทบเสียศูนย์ตอนที่เธอเลือกมัน

“ดอลรู้ไหมถึงเราไม่ได้มีอะไรกับพี่บลูแต่ว่าเราสามารถมีความสุขได้มากกว่าตอนที่เรามีอะไรกันเสียอีก”เวลาฉันอยู่กับพี่บลูฉันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเหมือนหัวใจของฉันมันพองโตคับอกไปหมด

เธอพูดแบบนี้แสดงว่าหนูนารักรุ่นพี่คนนั้นแล้วสินะ

“ไม่นะหนูนา หนูนาต้องทิ้งมันแล้วมาอยู่กับเราสิ เราให้ความสุขหนูนาตั้งเยอะแต่หนูนาคิดจะมาทิ้งเราไปง่ายๆแบบนี้ไม่ได้”ดอลโผล่กอดหนูนาด้วยความเร็วจนทำให้หนูนาตกใจ

“ปะ ปล่อยนะดอล อย่าทำแบบนี้นะเราไม่ชอบ เราบอกให้ปล่อยเราไง”หนูนาเริ่มขึ้นเสียงใส่ดอลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนทำให้ดอลชะงัก

ที่เธอกล้าขึ้นเสียงใส่เขาก็เป็นเพราะไอ้รุ่นพี่คนนั้นสินะ

“หนูนาเรารักหนูนาเลิกกับมันมาคบกับเราเถอะนะ เราจะให้ความสุขกับหนูนาทุกวันเลย”ตอนนี้ดอลรู้แล้วว่าตัวเองรู้สึกแบบไหนกับเธอมันยังไม่สายไปใช่ไหมที่จะดึงเธอกลับมาหาเขาอีกครั้ง

“ไม่ ดอล เราบอกให้ปล่อยเราไง ปล่อยเรานะดอล”หนูนาพยามดิ้นให้พ้นอ้อมแขนของดอลแต่ทำยังไงก็ไม่พ้น

“ไม่เราไม่ปล่อยจนกว่าหนูนาจะรับรักเราและยอมคบกับเราแทนมัน”ดอลไม่ยอมแพ้เขาต้องได้ตัวและหัวใจของเธอมาเป็นของเขาเพียงคนเดียว

“ดอลอย่าทำให้เราเกลียดดอลเลยนะปล่อยเราเถอะ”โชคดีนะที่ไม่มีใครอยู่ตรงนี้นอกจากฉันและดอลเพราะถ้าไม่อย่างนั้นเรื่องนี้คงถึงหูคุณแม่อย่างไม่ต้องพูด

“ปล่อยหนูนาซะถ้าไม่อยากมีเรื่องกับฉัน”บลูเดินมาหาทั้งสองคน

“มึงอย่ามาเสือก”ดอลตอกกลับบลูด้วยถ้อยคำหยาบคาย

“กูจะเสือกเพราะที่มึงกอดอยู่นั้นคือแฟนกู”บลูเองก็หยาบคายกลับเช่นกัน

“แฟนงั้นหรอ ฮ่าๆๆๆๆ แฟน โอ้ยกูขำวะ”ดอลทำเหมือนตอนนี้กำลังมีอะไรที่ตลกมากมาย

“มึงหัวเราะอะไร”บลูถามเพราะไม่เข้าใจอารมณ์ของอีกฝ่าย

“ปล่อยเรานะดอล ปล่อย ปล่อยเรา”หนูนาเองก็ยังไม่หยุดดิ้น

“ที่มึงเรียกว่าแฟนเนี่ยมันเมียกู เมื่อก่อนกูนอนเอาเกือบทุกวันมึงรู้ไหมว่ากูเป็นคนแรกของผู้หญิงที่มึงเรียกว่าแฟนด้วย”ดอลพูดออกไปไม่ได้ต้องการให้หนูนาเสียหายแต่พูดออกไปเพราะอยากให้แฟนเธอรู้ว่าเขาเหนือกว่า

“นั่นมันเมื่อก่อนแต่ตอนนี้หนูนาเป็นของกู”เขาไม่สนใจหรอกว่าตัวเองจะเป็นคนแรกหรือคนที่เท่าไหร่แต่สิ่งที่เขาสนใจคือรู้สึกดีๆที่มีให้ต่อเธอต่างหาก

“ปล่อยฉัน”หนูนาดิ้นจนหลุดออกจากอ้อมกอดของเขา

เพียะ เพียะ

“อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกออกไปจากบ้านของฉัน”หนูนาตะโกนด่าและชี้มือไปทางประตูบ้าน

“ไม่ไปถ้าไปเราต้องได้หนูนาไปด้วย”ดอลไม่ยอมแพ้จะดึงหนูนากลับมาแต่ทว่าบลูเร็วกว่าจึงดึงหนูนามาไว้ในอ้อมแขนได้ก่อนดอล

“ออกไปนะ ฉันเกลียดนาย”

“ออกไปซะอย่ามาเข้าใกล้แฟนฉันอีก”บลูผลักอกดอลออกไปห่างๆแฟนตัวเอง

“ไม่ไปมึงมีอะไรไหม”ยังไงเขาก็ไม่ไปไหนถ้าไม่ได้เธอไปด้วย

“ตอนแรกไม่มีนะแต่ตอนนี้มี”บลูดันหนูนามาไว้ข้างหลังตัวเองแล้วหลังจากนั้นเขาก็ปล่อยหมัดใส่ดอล พอดอลตั้งตัวได้ก็ใส่คืน

พลั่ก ผั๊วะ อัก

“หยุดเดี๋ยวนี้ หยุด พี่บลูหยุดค่ะ”ฉันกอดหลังเขาพยายามจะดึงตัวเขาออกมาแต่แรงฉันมีไม่มากพอที่จะได้สำเร็จ

อั่ก ปลั่ก พลั่ก

“นี้สำหรับความเหี้ยที่มึงทำไว้กับหนูนา”ด้วยความที่บลูเป็นนักกีฬาจึงมีแรงเยอะกว่าดอลเขาจึงสามารถเอาชนะดอลได้ไม่ยาก

พลั่ก พลั่ก

“และนี้ก็สำหรับการที่มึงคิดจะแย่งหนูนาไปจากกู”บลูเห็นว่าอีกฝ่ายนอนหมอบไปกับพื้นแล้วเขาจึงยอมหยุด

“ว้าย ตายแล้วเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”แม่บ้านเข้ามาเห็นก็ตกอกตกใจใหญ่โต

“บอกคนขับรถที่บ้านให้พามันไปโรงพยาบาลด้วยนะครับขอตัวนะครับ”บลูดึงหนูนาออกมาจากตรงนั้น

“ขึ้นรถ”หนูนายอมขึ้นรถตามที่บลูบอก

ออกรถมาก็นานแล้วแต่ก็ยังไม่ถึงที่หมายสักทีแล้วบนรถก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงหายใจ

“เราจะไปไหนกันหรอคะ”ฉันกลั้นใจถามออกมา

“.....”

พอเขาไม่ตอบฉันก็ไม่ถามอะไรอีกฉันกลัวว่าเขาจะหงุดหงิดแลรำคาญตัวเอง

จนกระทั่งเขาพาฉันมาจอดรถที่สวนสาธารณะเขาจึงจอดรถ

เขาเปิดประตูรถออกไปสักพักฉันก็ทำใจดีสู้เสือเดินลงมาหาเขาพร้อมกับประโยคที่ฉันไม่อยากพูดมันออกมาเลย

“พี่บลูค่ะเราเลิกกันเถอะค่ะ”ฉันคงไม่เหมาะกับพี่เขาหรอกฉันมันเป็นผู้หญิงสกปรก

“ไม่ พี่รักหนูนาพี่จะไม่ปล่อยหนูนาไปไหน”บลูดึงเธอเข้ามากอด

“อึก แต่หนูนา อึก...”

“ช่างสิใครสน ทุกวันนี้พี่ก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องหรอกนะ ต่อไปหนูนาอย่าพูดคำนี้ออกมาอีกนะพี่ไม่ชอบ”

“ค่ะ อึก หนูนาจะไม่พูดคำนี้ออกมาอีกหนูนารักพี่บลูนะคะ”ฉันรักผู้ชายคนนี้หมดทั้งใจจริงๆแล้วสินะ

“พี่ก็รักหนูนา เราสองคนรักกันเพราะฉะนั้นอย่าพูดคำว่าเลิกออกมาอีก”

“ค่ะ หนูนาจะไม่พูดออกมาอีก”ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาอันแสนมีเสน่ห์นั้น

จุ๊บ

“พี่รักหนูนา อยู่ข้างๆพี่เป็นรอยยิ้มให้พี่ตลอดไปนะ”

“ค่ะ หนูนาจะอยู่ข้างๆพี่ไม่ไปไหนถึงพี่จะไล่ก็ไม่ไป”

“หึๆ”บลูโยกผมของเธอเบาๆด้วยความเอ็นดู

“แล้วพี่พาหนูนามาที่นี่ทำไมคะ”เขาขับรถพาฉันมาไกลถึงชานเมืองกันเลยทีเดียว

“จริงสินะ พี่ขับรถมาทำไมนะ”เขารู้แค่ว่าตอนนั้นอารมณ์มันพาไป

“คิกๆ อารมณ์ประมาณพระเอกว่างั้น คิกๆ”

“เลิกล้อพี่ได้แล้ว”

แบร่

“ไม่หยุดหรอก ฮ่าๆๆๆๆ”เธอแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาก่อนจะวิ่งหนีเขา

“หยุดนะยัยตัวแสบ”ทั้งสองเล่นสนุกกันเหมือนเด็กๆก่อนจะกลับมาที่บ้านของเธอ



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว