ขอบคุณนะคะที่สนับสนุน

ชื่อตอน : เด็กใสๆ11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2561 11:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เด็กใสๆ11
แบบอักษร

เด็กใสๆ11


ผ่านมาหลายเดือนหนูนาเริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กับพี่รหัสจนถึงรุ่นพี่จบการศึกษา

หนูนาถือดอกไม้ช่อโตเพื่อเตรียมเอาไว้ให้พี่รหัส เธอนั่งรออยู่นานรอพี่ออกมาจากห้องรับปริญญาบัตร

“ยินดีด้วยนะคะพี่บลู”ฉันยื่นช่อดอกไม้ให้พี่บลู

“ขอบใจมากนะหนูนา”เขาไม่คิดเลยว่าเธอจะมาแสดงความยินดีกับเขาด้วยเขาขอเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงมีความสำคัญในชีวิตบ้าง

“หนูนาว่าพี่บลูไปรับดอกไม้กับพวกสาวๆที่อยู่ข้างหลังก่อนดีกว่าไหมคะ ยืนรอกันเพียบแล้วถ้าคุยกับหนูนานานไปกว่านี้หนูนาอาจจะถูกพวกสาวๆดักตบเอาได้นะคะ”เป็นทั้งนักกีฬาและน่าตาดีเป็นธรรมดาที่จะมีคนมาแอบชอบเยอะ

“เอ่อ หนูนาเราก็รู้จักกันนานแล้วนะ หนูนามีความรู้สึกดีๆให้กับพี่บ้างไหม”ในตอนนี้บลูไม่ได้สนใจคนอื่นเลยนอกจากรุ่นน้องที่อยู่ตรงหน้าตัวเอง

“พี่บลู”พอเขาถามแบบนี้มันทำให้หัวใจฉันเต้นแรงผิดปกติไปเยอะเลย

บลูจับมือรุ่นน้องตัวเองขึ้นมาก่อนจะพูดบางอย่างออกไป

“หนูนาคบกับพี่นะ”มือบลูสั่นไปหมดจนหนูนารู้สึกได้

“คะ คือว่าหนูนา”

ตึกๆๆๆๆๆ

“เป็นแฟนกับพี่นะ”เขาย้ำอีกครั้ง

หัวใจเขาเต้นแรงมากเพราะเขากำลังลุ้นคำตอบที่ออกจากปากบางๆนั่น

“ค่ะ หนูนาจะเป็นแฟนกับพี่”ตอนตอบตกลงทำไมฉันถึงดีใจและมีความสุขได้มากมายขนาดนี้นะ

“เย้ หนูนายอมเป็นแฟนพี่แล้ว”บลูโผล่กอดรุ่นน้องท่ามกลางผู้คนมากมายและเสียงตอนนี้ก็มีเสียงโห่ดังมาไม่ขาดสาย

“โห่ๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“โฮ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“ฮิ้ววววววววววววววววๆๆๆๆ”

“วันนี้หนูก็จะมาบอกรักพี่นะฮืออออๆๆๆ”

“พี่บลูใจร้ายกับพวกเราฮืออออๆๆๆๆ”

“ฮือออ ฮึก หนูก็รักพี่”เอ่อ ฉันจะไม่โดนผู้หญิงพวกนี้ฆ่าหมกป่าใช่ไหม ฉันขอโทษพวกเธอด้วยนะแต่ฉันก็รักพี่บลูเหมือนกัน><

“แอบรักมาตั้งนานในที่สุดพี่ก็ได้คบกับหนูนาเสียที”

“แอบชอบตั้งนานแล้วทำไมไม่บอกหนูนาล่ะ”หนูนาถามอู้อี้ทั้งๆที่ใบหน้ายังซุกอยู่กับแผงอกของพี่รหัส อ่า ไม่ใช่สิต้องบอกว่าแฟนสินะไม่ใช่รุ่นพี่

“เพราะพี่ยังไม่กล้าไง แต่ตอนนี้พี่กล้าแล้วและกล้ามากๆเลยด้วย เก็บเสียงไว้โห่ตอนกูกับหนูนาแต่งงานโน่นตอนนี้ไม่ต้องก็ได้โว้ยแฟนกูเขิน”บลูตะโกนบอกเพื่อนๆที่ทำหน้าที่กองเชียร์ในกับเขาและหนูนา

“พี่บลูหนูนาอยากออกไปจากตรงนี้”ฉันทั้งเขินและอายจนไม่กล้ายืนอยู่ต่อแล้ว

“ไปสิ”บลูพาหนูนาเดินออกมาจากตรงนั้นทันทีเมื่อเธอบอก

ในขณะทีี่ทุกคนกำลังมีความสุขกันแต่มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนกำหมัดแน่เพราะคนของเขากำลังจะกลายเป็นของคนอื่น ดอลเดินตามทั้งสองคนนี้ออกมาข้างนอก

“หนูนาเรามีเรื่องจะคุยด้วยไปกับเราหน่อยสิ”ดอลจับแขนของหนูนาเอาไว้ไม่ให้เธอเดินต่อ

“ขอโทษนะตอนนี้เราจะไปถ่ายรูปกับพี่บลู ถ้าดอลมีเรื่องอะไรค่อยโทรหาเราทีหลังก็ได้ “

“นี้ใครหนูนา”บลูรู้จักมันตั้งแต่มันมาวอแวกับหนูนาแล้วแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก

“พี่บลูค่ะนี้เพื่อนของหนูนาชื่อดอลค่ะส่วนนี้พี่บลูเป็นแฟนหนูนาเอง”บลูดึงหนูนาเข้ามาโอบกอดเอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของและปรายตามองตรงบริเวณแขนหนูนาที่มันกำลังจับอยู่แต่ถึงจะมองแบบนั้นดอลก็ไม่มีทางปล่อยแขนของหนูนาอยู่ดี

“ไปคุยกับเราก่อนค่อยไปถ่ายรูปก็ได้ไม่เห็นสำคัญเท่าเรื่ิองที่เราจะคุยสักนิด”เรื่องระหว่างเขาและเธอมันสำคัญกว่าการถ่ายรูปเป็นไหนๆ

“นายกลับไปเถอะตอนนี้หนูนาอยากให้เวลาอยู่กับแฟนตัวเองมากกว่าคนอื่นอย่างนาย”บลูพูดสถานะกระแทกหน้าของอีกฝ่าย

“พอเถอะดอลถ้ามีอะไรเอาไว้คุยกันพรุ่งนี้นะเราขอร้อง”ดอลเขาเป็นคนอารมณ์ร้อนซึ่งฉันคิดว่าเรื่องนี้จะไม่จบแน่นอนถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่าง

“ก็ได้ เราจะไปหาหนูนาพรุ่งนี้ที่บ้านนะ”ดอลเห็นสายตาเว้าวอนของหนูนาจึงยอมถอยออกมา

“กรุณาปล่อยแขนแฟนฉันด้วย ฉันไม่ชอบให้ใครมาทำตัวรุ่มร่ามกับแฟนฉัน”บลูบอกรุ่นน้อง

ดอลยอมปล่อยแขนหนูนาแล้วกระซิบข้างหูรุ่นพี่ที่แสดงตัวเป็นแฟนของเธอ

“มากกว่านี้ฉันก็ทำมาแล้วแกรู้เอาไว้ซะด้วย”ดอลยกยิ้มที่มุมปากเบาๆก่อนจะเดินออกไป

“หนูนาเราไปกันเถอะ”บลูกุมมือแฟนตัวเองเดินต่อ

บลูและหนูนาถ่ายรูปกันอย่างมีความสุขพร้อมกับพูดคุยกับพ่อแม่ของบลูที่มายินดีกับลูกชายตัวเองพร้อมกับอยู่ทานข้าวกับครอบครัวของเขาจนค่ำมืดบลูจึงอาสามาส่งเธอที่บ้าน

“เข้าไปดื่มน้ำข้างในไหมคะ”ฉันอยากแนะนำเขาให้พ่อแม่ได้รู้จักเอาไว้

“อืม ดีเหมือนกัน”บลูขับรถเข้าไปจอดในบ้านของหนูนาก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับเธอ

พอเดินเข้าไปในบ้านหนูนาก็เจอพ่อกับแม่ตัวเองที่นั่งอยู่โซฟาในห้องโถงจึงเดินเข้าไปหาพวกท่าน

“คุณพ่อคุณแม่สวัสดีค่ะนี้พี่บลูแฟนหนูนาเองค่ะ”ฉันแนะนำคนข้างๆในกับพ่อเลี้ยงและคุณแม่ได้รู้จัก

“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่”บลูไหว้พ่อแม่เธออย่างสวยงามตามมารยาทไทย

“สวัสดีจ๊ะ/อืม”ทั้งสองรับไหว้บลูตามมารยาทแต่ดูเหมือนว่าพ่อเธอจะไม่ค่อยอยากรับไหว้เขาสักเท่าไหร่

“คุณพ่อคุณแม่คุยกับพี่บลูไปด่อนนะคะเดี๋ยวหนูนาจะไปเตรียมน้ำกับขนมมาให้”พอพูดเสร็จหนูนาก็หายเข้าไปในครัว

“แฟนลูกแม่หล่อเหมือนกันนะเนี่ย แล้วทานอะไรมารึยังล่ะถ้ายังเดี๋ยวแม่จะบอกแม่บ้านทำมาให้ทาน”

“ผมทานมาแล้วครับคุณแม่ผมขอโทษนะครับที่ไม่มีของมาเยี่ยม”เขไม่ได้คิดจะเข้ามาข้างในจึงไม่มีของมาเยี่ยมพวกท่าน

“ไม่เป็นไรลูกแล้วนี้ไปไหนกันมาล่ะถึงได้มาเอาป่านนี้”

“พอดีวันนี้เป็นวันรับปริญญาของผมครับหนูนาก็เลยไปแสดงความยินดีด้วยผมจึงอาสามาส่งเธอครับ”บลูพูดคุยกับแม่ของเธออย่างเดียวส่วนพ่อนั้นเอาแต่นิ่งเงียบจนเขารู้สึกแปลกใจและเขาก็สัมผัสได้ว่าท่านไม่ชอบหน้าเขา เขาแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรท่านออกไปเพราะบางทีอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดก็ได้

“ขนมกับน้ำมาแล้วค่ะ”หนูนาและแม่บ้านยกน้ำยกขนมมาให้ให้บลูเต็มไปหมด เมื่อเขาทานเสร็จเขาก็เห็นว่ามันเริ่มดึกแล้วจึงขอตัวกลับก่อน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว