ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 รอยยิ้มที่เริ่มต้น

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 รอยยิ้มที่เริ่มต้น

คำค้น : หญิงสาวรอรักที่รอคอย นิยายรักวัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 151

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2560 00:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 รอยยิ้มที่เริ่มต้น
แบบอักษร

ตอนที่ 2

รอยยิ้มที่เริ่มต้น

หลังจากที่ปิดเทอมได้ไม่นาน ดาหลังและเพื่อนๆก็นัดเจอกันที่ ห้างหรูใจกลางเมืองเวียดนาม ด้วยความคิดถึงของเหล่าบรรดาสาวๆ เจอหน้ากันทีไรก็มักจะเสริมสวยตลอดเวลาทำเอาจนหนุ่มๆที่ห้างมองกันตาเป็นมัน และแล้วพวกเธอพากันมาฉลองกันที่ร้านอาหารในห้างหรู

“เห่ๆๆๆๆๆ หู้ววว จบสักทีชีวิตแม่ชีของฉัน” มะนาวพูด

“แค่คิดว่าจะไปแอ๊วหนุ่มๆในมหาลัย ก็ตื่นเต้นแล้วอะแก” อาซิ๋มพูดพร้อมกับทำหน้าระริกระรี้

“นี่….อะไรมันจะขนาดนั้นสองคน”

“อาซิ๋ม แกอย่างกับไม่เคยเจอผู้ชายมาก่อนงั้นแหละ กะดี้กะด้าเกินไปแหละ”

“แม้!!!! แล้วใครจะมีผู้ชายมาเจอทุกวันเหมือนเธอละย๊ะ ดาหลัง ห๊ะ!!”

 “เดี๋ยวๆๆ พวกแกคนเงียบๆติ๋มๆเนี่ยมักจะมาแรงแซงทางโค้งนะโว๊ย” อาซิ๋มและดาหลังแซวมะนาว

  “อะไรของพวกแกเนี่ย ฉันก็อยู่ของฉันดีๆ” มะนาวพูดพร้อมกันทำหน้าเขินแล้วหันข้างไป

  “แก ฉันยังไม่อยากกลับบ้านเลยอะ ฉันอยากอยู่กับพวกแกต่ออะ” ดาหลังพูดพร้อมทำหน้าเศร้า

“เห้ยย แกจะดราม่าอะไรเนี่ย เดี๋ยวเราก็เจอกันอีก” อาซิ๋มพูดพร้อมพยักหน้า

“อือนั่นดิ จริงๆแกควรจะดีใจมากกว่านะเว้ยที่พวกเราจะได้ออกไปเจอโลกภายนอกสักทีอะ” มะนาวพูดให้กำลังใจดาหลัง

“ใช่ กลับบ้านไปใช่ว่าจะไม่เจอกันนิ นัดกันมาเที่ยวบ่อยๆก็ได้” อาซิ๋มพูดให้กำลังใจดาหลังอีกคน

“เอ้ยยย อย่าร้องเดี๋ยวฉันก็ร้องตามหรอกเนี่ย” มะนาวพูด

“เอออ แต่พวกเราเลือกเรียนที่เดียวกันก็ได้นิ ดีปะจะได้เจอกันทุกวันเหมือนเดิมงัย”อาซิ๋มพูด

      มะนาวพูดขึ้นมา “ฉันว่าเรียนคณะเดียวกันไปเลยดีกว่า”

      อาซิ๋มพูด “เช่าหออยู่ด้วยกันเลยเอาป๊ะ มาฉลองงงง”

      ทุกคนต่างยกแก้วขึ้นมาชนดาหลังมองเห็นด้วยความอิจฉาแต่ก็ยกแก้วขึ้นมาชนกับเพื่อนๆ ทุกคนส่งเสียงดีใจ เย้ๆๆๆๆๆ

      อย่าหาว่าดาหลัง เรื่องมากเลยนะ ดาหลังสนิทกับพวกนี้มากจริงๆ ตอนที่เรียนโรงเรียนประจำก็อยู่กับพวกนี้ ตอนฉลองวันเกิดนางสาวครั้งแรกก็อยู่กับพวกนี้ แต่พอไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้วเนี่ยไม่ได้เศร้าขนาดนั้นหรอกนะคะ แต่เป็นเพราะ…..ต้องมาอยู่บ้านหลังนี้ต่างหาก ไอ่สถานที่ไม่เท่าไหร่นะคะ แต่คนที่ต้องเจอนะสิ (ดาหลังนึกคิดและพูดในใจ)

     ณ บ้าน จงสวัสดิ์ที่ใหญ่โตมโหฬารอย่างกับวังในห้องอาหารที่กำลังจัดโต๊ะและเตรียมวางกับข้าวพร้อม

รับประทานตามประสาแม่ลูก

“สวัสดีค่ะแม่”

“หิวข้าวมั้ยลูก มามากินข้าวกัน”

“หู้ววววว หอมจังเลยคะแม่”

“นี่…ถ้าอย่างนั้นนะหนูต้องทานเยอะๆนะลูก วันเนี่ยแม่ทำแต่กับข้าวของโปรดลูกทั้งนั้นเลย”

“ค่ะ” ดาหลังพูดและก็เอาช้อนตักกับข้าวรับประทานอาหาร พอทานอาหารไปได้สักพักคุณหญิงหลิวได้เอ่ยถามดาหลัง เรื่องเรียนต่อในมหาลัย

“เออ เรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัย เลือกคณะได้หรือยัง?”

“คะ..ออ…ดาหลังเลือกละคะว่าจะเข้าคณะ สถาปัตคะ”

ดาหลังคิดในใจ

“แม่ต้องไม่ให้เรียนคณะนี้แน่ถึงเราจะเลือกเรียนมหาลัยที่แม่จบมาก็ตาม แต่มีหรอ…นักเศรษฐีใหญ่จะปล่อยให้ลูกสาวเรียนสถาปัต  แต่ถ้าแม่จะให้ไปเรียนคณะ เศรษฐศาสตร์อย่างที่แม่จบมานะหรอ แม่หาลูกใหม่น่าจะง่ายกว่าค่ะ”

“อืมมม” แม่ตอบและพยักหน้าให้ดาหลัง  ดาหลังดีใจและแปลกใจมากที่แม่ตามใจให้เรียนคณะ สถาปัตกับเพื่อนๆ

“แต่ว่า มหาลัยที่ดาหลังเรียนมันไกลมากเลยนะคะแม่  ดาหลังขอ…” (ขอรถยนต์)

“ไอ่เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวแม่จัดการเอง” ดาหลังยิ้มและดีใจอีกเช่นเคยหารู้ไม่ว่าแม่คิดมีแผนร้าย

“วันนี้อะไรต้องเข้าสิงแม่แน่เลย ทั้งที่ยอมให้เรียนคณะที่อยากเรียน แถมให้อยู่หอกับเพื่อนๆอีก เอ๋!!”

ดาหลังแอบพูด

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว