ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep 5 รับไม่ไหว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 962

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2560 21:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep 5 รับไม่ไหว
แบบอักษร

รับไม่ไหว


" ฮือๆ ทำไมคุณพ่อต้องเข้าข้างพวกมันด้วย ฮือๆ

 ฮันน่าเกลียดมัน  คอยดูน่ะฉันจะกำจัดพวกแกให้ได้  ฮือๆ ฮือ ฮือๆ " ร่างงามร้องไห้บนที่นอนอย่างหนัก จนเผลอหลับไป



เช้าวันต่อมาเป็นเช้าที่ทุกคนในบ้านต่างทำตัวไม่ถูก เพราะคนหนูคนสวยของบ้านแต่งตัวอย่างเปรี้ยวจี๊ดลงมาข้างล่างแถมหน้าตาพร้อมจะสู้รบสะขนาดนี้  ใครจะไม่กลัว คนใช้ต่างหลบอย่างรวดเร็ว

ปรื้นๆๆๆ

ทุกคนต่างหันไปมองประตูใหญ่ทาวหน้าบ้าน  ใครน่ะมาแต่เช้าหน้าตาหล่อเหลาเอาการ ดูถ้าหน้าจะเป็นคนรักคุณหนูแน่ ดูเหมาะสมกันจัง

" hi  คนสวย แต่งตัวขนาดนี้ไม่ต้องออกจากบ้านดีกว่าป่ะ ขึ้นห้อง " ร่างสูงของวศินเมื่อเห็นเพื่อนสาวก็เอ่ยแซวทันที

" ทำไม สวยจนแกอดไม่ไหวล่ะสิ "

" ใครจะอดไหว นี้ถ้าไม่ใช่เพื่อนนี้จับกดไปนานล่ะ "

" ทะลึ่ง  แกเก็บปากไว้กินข้าวดีกว่าน่ะ  ก่อนที่ฉันจะอารมณ์เสียไปมากกว่านี้ "

" ฮืม เป็นอะไรค่ะถึงอารมณ์ไม่ดี  มาๆ เดี๋ยวสุดหล่อปลอบ มาๆ" ร่างสูงเอ่ยจบพลางเดินไปโอบกอดร่างบาง

" พี่วศิน!!!"

ทั้งสองร่างหันไปตามเสียงเรียก  ร่างสูงตกใจยิ่งนัก ซึ่งไม่ต้องถามว่าใคร  น้องมินนั้นเอง

" หยุดแกไม่ต้อง  ยังพวกมันต้องเจอกับฉันเอง "

ร่างบางของฮันน่าเอายบอกเพื่อนชายคนสนิท

" เออ...เออ แก ฉันว่า ฉันจัด... เดี๋ยวฮันน่า "

ร่างสูงของวศินยังพูดไม่จบ เพื่อนสาวก็เดินไปก่อนแล้ว

" นี้แกอย่ามาสะเออะออกมาเจอแขกฉัน   ฉันอายรู้ไหม ที่มีพวกกาฝากอย่างพวกแกอยู่ที่บ้าน "

" น้องมินขอโทษ  น้องมินแค่อยากเจอพี่วศินค่ะ "

" แกอยากมาเจออะไรกับแฟนฉันห่ะ   แกมันก็แค่นางบำเรอย่ะ  ฉันอ่ะตัวจริง ใครเค้าจะเอาผู้หญิงไร้ค่าอย่างแกมาทำเมียกัน   ผู้หญิงที่พ่อแม่ไม่เคยสั่งสอน ร่าน  ใจง่าย นอนกับผู้ชายอย่างกับโสเภณีข้างถนน"

" ฮันน่าพอเถอะ " เพื่อนชายแปลกใจไม่น้อยทำไมถึงบอกว่าตนเป็นแฟน  ตอนนั้นยังบอกให้เค้ารับผิดชอบ

น้องมินอยู่เลย 

" วศิน หยุดค่ะ ฮันน่าจัดการเอง ฉันจะบอกอะไรให้น่ะฉันเกลียดแก และพร้อมที่จะทำลายพวกแกให้ ย่อยยับและทำให้ทุกคนเกลียดพวกแก จนพวกแกอยู่ไม่ได้ คอยดู "

" ฮือๆ พี่ฮันน่า น้องมินขอโทษน่ะค่ะ  แต่น้องมินรักพี่วศิน น้องมินขอพี่วศินได้ไหม จะให้น้องมินทำอะไรก็ได้น่ะค่ะๆ จะให้น้องมินกราบก็ได้น่ะค่ะ น่ะค่ะ"

ร่างของน้องมินกำลังจะก้มกราบ แต่ถูกร่างบางผลักอย่างแรงจนไปชนกำขอบโต๊ะอย่างแรง 

" โอ้ย...โอ้ย ฮือๆ ฮือ เลือด เลือดออก ลูกแม่ ลูกแม่ 

ฮือๆ พี่จิน พี่จิน "

" น้องมิน!!! " จินที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่นาน เค้าอยากรู้ว่าฮันน่าจะทำอะไร  แต่เหตุการณ์มันร้ายแรงเกินคาดคิด  เค้าผิดเอง  

" เธอทำอะไรน้องฉันห่ะ !!! " 

ร่างสูงรีบอุ้มน้องสาวขึ้นรถไปโรงพยาบาลโดนมีวศินตามไปด้วย  ส่วนร่างบางได้แต่ยืนตกใจ ใครจะไปรู้ว่ามันท้อง  ไม่ใช่ความผิดของเธอสักหน่อย เธอผลักมันเบาๆ เองน่ะ  เธอมองไปรอบๆ ก็เห็นคนใช้มองเธออย่างผิดหวัง

" มองอะไร  หรือพวกแกอยากโดน "

โรงพยาบาล

" จินลูก "

" แม่ "

" น้องเป็นอะไร "

" น้องมินโดนฮันน่าผลักครับ " ร่างสูงยังไม่ทันได้พูดอะไรมากคุณหมอก็ออกมาพอดี

" คุณหมอ ลูกดิฉันเป็นยังไงบ้างค่ะ "

" คนไข้อ่อนเพรีย เป็นผลมาจากภาวะการตั้งครรภ์อ่อน  ช่วงนี้อย่าให้คนไข้เครียด และหมออยากให้ดูแลคนไข้อย่างดี ถ้ามีการล้มหรือกระทบกระเทือนครั้งหน้า หมอคงช่วยเด็กไม่ได้น่ะครับ "

" ขอบคุณครับคุณหมอ "

" จินหมายความว่าไงลูก น้องท้องเหรอ "

" ครับแม่  แม่อย่าโกรธน้องเลยน่ะครับ "

" ใครคือพ่อของเด็ก  จิน "

ร่างสูงหันไปมองชายที่ก้มน่าไม่พูดไม่จาตั้งแต่มา คงรู้สึกผิดมาก เค้าไม่ได้โกรธหรอก คนที่เค้าโกรธมีคนเดียวคือยัยคุณหนูฮันน่า

" ผม ชื่อวศินครับ ผมขอโทษที่ล่วงเกินลูกสาวของคุณแม่  ผมจะรับผิดชอบในสิ่งที่ผมทำ ผมจะรีบให้คุณพ่อมาสู่ขออย่างรวดเร็ว " ร่างสูงของวศินคุกเข่าต่อหน้า

แม่และพี่ของภรรยา  เค้ารู้สึกผิดต่อภรรยามาก เค้าเป็นสามีเธอแท้ๆแต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้เลย

" ถ้าแค่จะรับผิดชอบ เพราะรู้สึกผิดก็ไม่ต้อง เพราะน้องและหลานฉัน ฉันเลี้ยงเองได้ ใสหัวแกไปสะ"

" จินไม่เอาน่า " คนเป็นแม่ห้ามปราบลูกชาย

" ผมรักเธอ ผมรักเธอจริงๆน่ะครับ ผมสัญญาจะดูแลเธออย่างดีครับ ด้วยชีวิตของผม "

" ได้  ถ้าแกรับปากอย่างงี้ แต่เมื่อแกและน้องฉันแต่งงานกันแล้ว  แกห้ามมาเจอฮันน่าอีก ฉันจะให้แกและน้องฉันย้ายไปอยู่ที่ที่ฉันเตรียมไว้ให้   แกจะตกลงไหม" 

" เออ แต่ผมกับฮันน่าเป็นเพื่อนกันน่ะครับ "

" ถ้างั้นก็จบแค่นี้เถอะ "

" ก็ได้ครับ  ก็ได้ครับ  งั้นผมขอเข้าไปดูน้องมินหน่อยน่ะครับ " จินเพียงแค่พยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต

" จินทำแบบนี้จะดีเหรอลูก "

" แม่อย่าห้ามผมเลยครับ  ผมให้โอกาสเธอมามากแล้ว   ถ้ามีครั้งหน้าผมก็ไม่รู้ว่าพวกเราจะเจอกับอะไรอีก   น่ะครับแม่  ผมรู้ว่าผมทำอะไรอยู่ "

" จิน  หนูฮันน่าคงไม่ได้ตั้งใจ แม่ว่า "

" พอเถอะครับแม่  ขนาดเธอไม่ตั้งใจยังเลือดตกยางออกขนาดนี้ ถ้าเธอตั้งใจจะขนาดไหน เธอเป็นฝ่ายกระทำมามากแล้ว   คราวนี้เธอควรจะเป็นฝ่ายถูกกระทำบ้าง "

" จิน  แม่อยากเตือนลูก ถึงเราจะแก้แค้นไปยังไง

มันไม่มีอะไรดีหรอกน่ะลูก   คนที่เสียใจที่สุดอาจจะเป็นลูกเองก็ได้น่ะ แม่แค่อยากบอกจินไว้ "

"  แม่ไปดูน้องเถอะครับ  "

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว