เตรียมพบกับความรักแฟนหลงแฟนของเฮียภามพระเอกของเรากันได้เลย💜และขอขอบคุณทุกแรงสนับสนุนที่คอยเข้ามาอ่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นด้วยนะคะ.....เดซี่🌼

ชื่อตอน : PAM_05

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2560 15:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PAM_05
แบบอักษร

ฉันนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับรูปที่เฮียภามลงตอนเย็น แล้วกลิ้งไปมาด้วยความเขิน จะเมนท์ดีไหมนะ ไม่เมนท์ดีกว่า งื้อออ เขิน~


ติ๊ดๆๆ

เสียงโทรศัพท์ห้องดังขึ้นในขณะที่ฉันกำลังบิดตัวไปมาอยู่บนเตียงนอน

“สวัสดีค่ะ” ฉันเอื้อมมือไปรับสาย

“คุณ ยายะ ห้อง1801หรือเปล่าครับ” ปลายสายถาม

“ค่ะ มีอะไรหรือคะ”

“พอดีมีพัสดุมาส่งน่ะครับ จะสะดวกลงมาเอา หรือให้ขึ้นไปส่งครับ” ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ

“ขึ้นมาส่งเลยก็ได้ค่ะ” ฉันตอบออกไป เพราะตอนฉันใส่ชุดนอนแล้ว ไม่อยากออกจากห้องในสภาพนี้

“ครับ เดี๋ยวจะให้คนยกขึ้นไปให้นะครับ สวัสดีครับ” จากนั้นก็วางสายไป

ใครส่งของให้ฉันเนี่ย เท่าที่จำได้ก็ไม่ได้สั่งอะไรมาด้วยสิ รอดูแล้วกัน

ก๊อกๆๆ

จากนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ฉันรีบลุกออกไปเปิด

“คุณยายะนะครับ” ชายวัยกลางคนท่าทางคงเป็นพนักงานมาส่งของพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญสีหวานให้ฉัน

“ค่ะ อ่อ ไม่ทราบว่าส่งมาจากไหนคะ” ฉันรับของมาแบบงงๆ แล้วเงยหน้าขึ้นไปถาม

“เป็นบริษัทส่งของนำมาให้ครับ”

“อ้อ ขอบคุณคะ” ฉันพูดขอบคุณเบาๆแล้วเดินกลับมาในห้อง วางกล่องสีหวานลงบนเตียงแล้วจ้องมัน พยายามคิดว่าใครส่งมันมา


ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับเสียงเปิด ฉันถึงกับรีบเก็บกล่องเข้าตู้ทันที...

“หนูน้อย นอนหรือยัง” เสียงเฮียภามเดินเข้ามาพร้อมกับถามเสียงนุ่ม

“ยังเลยค่ะ หนูกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่” หลังจากที่เฮียลงรูปฉันก็ลืมเรื่องตอนเย็นไปเลยอ่ะ

“เหรอครับ เฮียขอมานอนด้วยได้ไหม”

อร้ายยย ว่าอะไรนะ! ไม่เชื่อ! ฉันถึงกับชะงัก

แต่ฉันก็พยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ เฮียเห็นแบบนั้นเลยยิ้มกว้างแล้วเดินเข้ามาบนเตียง

ฉันค่อยๆซุกตัวลงผ้าห่มผืนหน้าแล้วเอนตัวซบเฮีย ถูเบาๆด้วยความเคยชิน

“หนูจะหลับหรือยัง” เฮียภามถามเสียงเบา

“อื้อ หนูเริ่มง่วงแล้วอ่ะ” ฉันตอบไปตรงๆเพราะตอนนี้มันจะห้าทุ่มแล้ว

“งั้นก็นอนซะ” เฮียลูบหัวฉันเบาๆแบบที่ชอบแล้วเอื้อมมือไปปิดไฟให้เหลือแค่ไฟหัวเตียงสีอ่อน

ฉันกระชับกอดพร้อมกับหลับค่อยๆหลับตาลงจนจนเผลอหลับไป......


-PAM-

ผมกำลังลูบผมนุ่มของยายะ.. กล่อมให้เธอหลับ เพราะมันดึกแล้ว แต่ผมนอนไม่หลับเลยมาหาเธอแล้วคืนนี้ก็เป็นคืนแรกที่เธอย้ายมานอนหอคนเดียว ถึงเธอจะเคยอยู่หอประจำโรงเรียนมาก่อนก็เถอะ

“อื้อออ” สาวน้อยนอนเอาหน้าถูอกผมเบาๆ อย่างลูกแมวน้อย

“รักนะครับ” ผมกระซิบข้างหูเล็กเบาๆ เพราะยังไงเธอก็ไม่ได้ยินหรอก แต่ผมแค่สบายใจที่จะพูดเท่านั้นเอง

ครืน~

เสียงมือถือบองผมที่วางเอาไว้ข้างเตียงสั่น

“ว่า” ผมพูดเสียงเบา

“มึงอยู่ไหน” มันคือไอ้ไนท์เพื่อนผมเอง

“ห้อง” ผมตอบออกไปสั้นๆ

“กูนัดเด็กไว้โคตรแจ่ม สนไหม” ดูเหมือนมันอยากให้ผมไปเหลือเกิน

“เดี๋ยวกูไป ที่เดิมใช่ไหม”

“เยสส มันต้องอย่างงี้สิว่ะเพื่อน” ไอ้ไนท์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพื่อ?

“อืม เจอกัน” จากนั้นผมก็กดวางสาย แล้วก้มลงมองร่างเล็กที่หลับปุ๋ยอยู่บนอกผม

ผมค่อยๆย้ายหัวน้อยๆของเธอให้พิงกับหมอน แล้วก้าวออกจากห้องมาอย่างช้าๆ


ผับ e

“ทางนี้โว้ยย ไอ้ภาม” เสียงไอ้ไนท์ดังขึ้นทันทีที่ผมก้าวมาถึงด้านในของผับ

ผมเดินเข้าไปหาพวกมันสองคนที่กำลังนัวหญิงอกฟูอย่างเมามัน

“สวัสดีค่ะ พี่ภาม” ทันทีที่ผมนั่งลงบนโซฟาตัวหรูก็มีหญิงสาวหน้าสวยเฉี่ยวเดินเข้ามาทัก

“ครับ” ผมตอบเบาๆมองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์

“แตงโมค่ะ” เธอพูดเสร็จก็นั่งลงบนตักผมทันที

“น้องแตงโมมีอะไรให้พี่ช่วยเหรอครับ”

ผมถามพร้อมกับวางมือลงบนขาขาวเนียน คืนนี้ถ้าผมไม่ได้ละบาย ผมต้องลงแดงแน่ๆ ความรู้สึกที่หน้าอกนุ่มของหนูยาบดเข้ากับเนื้อผมมันยังติดตรึงใจอยู่เลย ยังไงวันนี้ผมก็ต้องหาเหยื่อมาละบายความต้องการนี้ให้ลดลงก็ยังดี

“พี่ภามมีแฟนหรือยังค่ะ” สาวอกโตถามเสียงออดอ้อน

“ให้ทาย” ผมพูดพร้อมกับขยำลงสะโพกกลมของเธอเบาๆ

“อุ้ย! งั้นแตงโมขอเดาว่าไม่มีนะคะ” ผมยกยิ้มเบาๆ ผมคงลงรูปเอาไว้ไม่ชัดเจนพอสินะ หึหึ

“แล้วน้องแตงโมรู้จักพี่ได้ยังไงครับ เราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่า”

ผมถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“พี่ภามออกจะดัง แตงโมจะไม่รู้จักได้ยังไง” พูดเสร็จเธอก็บดเอวถูไปมาเบาๆ จนน้องน้อยที่หลับอยู่บองผมเริ่มตื่น

“One night Stand “ ผมกระซิบบอกกับเธอเบาๆ เธอทำหน้าเสียงเลิกน้อย มองผมที่ยังคงทำหน้ายิ้มอยากไม่รู้สึกอะไร

“เลือดเย็นจังนะคะ กะจะได้แล้วทิ้งเหรอ” เธอปรับสีหน้าพร้อมกับเอามือมาค้องคอผม

“หึหึ พอดีพี่ค่อนข้างขี้เบื่อน่ะ” ผมพูดด้วยที่ทีสบาย

“ตกลงค่ะ” เธอชั่งใจจากนั้นก็ก็พูดออกมา

จากนั้นผมก็อุ้มเธอเดินขึ้นไปชั้นบนของผับทันที เพราะมันเป็นผับของพี่ชายของไอ้ชา แล้วมันก็เป็นที่ประจำของพวกผมที่เวลาจะเอาผู้หญิงไปกิน....

.

.

.

.


“แตงโมชอบจัง ไว้เรามาต่อกันอีกนะคะ”

หญิงสาวเปลือยเปล่าถามพรางหอบหายใจเบาๆด้วยแววตาหวานเชื่อมหลังจากที่เราเสร็จกิจกันเรียบร้อย

“เราตกลงกันแล้ว” ผมพูดเสียงนิ่ง แล้วเดินออกจากห้องไป



*************



“สบายตัวเชียวนะมึง” ไอ้ไนท์แซวหลังจากที่ผมจัดการแม่เนื้อนมไข่ไปเรียบร้อย

ผมนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับยกเหล่าขึ้นดื่มอึกใหญ่ จากนั้นไม่นานก็มี

“กูมีคำถาม”

“ว่า”

“สาวที่มึงลงไอจี คือใคร?”พวกมันทำหน้าอยากรู้กันสุดฤทธิ์

“แฟน” ผมตอบออกไป

“หือ? มึงไปทันมีตั้งแต่เมื่อไหร่”

“มึงจะอยากรู้ไปทำไม รู้แค่ว่าแฟนก็พอ” ผมพูดออกไปตัดลำคาญ

“เออๆๆๆ เรื่องของมึงแล้วกัน” พวกมันเลิกสนใจแล้วกับไปนัวสาวต่อ...

“กูกลับล่ะ” ผมหันไปบอกกับพวกมันพร้อมลุก

“อะไรว่ะ มาฟันผู้หญิง แล้วรีบกลับ ทำอย่างกับเมียไม่ให้เอา”

“ตามนั้น” ผมยอมรับ

“เห้ย! จริงดิ คนอย่างมึงเนี่ยนะ!” ไอ้ไนท์ทำตาโต

“เจอกันพรุ่งนี้” พูดเสร็จผมก็รีบขับรถกลับคอนโดทันที


คอนโดQ

เกร็ก!

หลังจากที่กลับห้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ ผมก็ค่อยเดินเข้าห้องยายะเบาๆมองร่างบางที่กำลังหลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงขาว ผมจัดการสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มแล้วสวมกอดเธอเบาๆ สูดกลิ่นหอมเข้าเต็มปอด แล้วข่มตาตัวเองจนหลับไป


-END PAM-



มาวิทยาลัย ZZZ

“ทางนี้! ยายะ” เสียงหอมกรุ่นดังลั่นทันทีที่ฉันเดินเข้ามาดึงหน้าตึกเรียน

“แกเห็นข่าวหรือยัง” ข่าวอะไรวะ

“ก็ข่าวที่พี่ภามมีแฟน ทีมงานโป๊ะแตกเอาไปลงด้วย” แล้วใครคือทีมงานโป๊ะแตกวะ??

“ก็เพจข่าวเกี่ยวกับเรื่องซุบซิบ คบๆ เลิกๆ ของคนในมอไง นี่แกเคยรู้อะไรบ้างไหมเนี่ย!”

“เอามาดูๆ” ฉันพูดพร้อมกับหยิบมือถือของนลินมาดู


HOT HOT!!!

ทีมงานโป๊ะแตก:

อกอีแม่จะขาดรอนๆ!! ล่าสุด หนุ่มสุดหล่อของอีเจ๊โพสต์รูปจับมือกับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ (หรือจะเป็นผีตานี?)พร้อมกับแคปชั่นที่ว่า(อิ่ม?) งานนี่ไม่รู้ว่าอิ่มอะไร? อิ่มถึงไหน แต่ที่แน่ๆคือเธอคนนั้นเป็นใครรร?? แล้วใช่ตัวจริงหรือเปล่า ผัวเจ้จะคบจริงหรือแกล้งหยอด! งานนี่คงต้องตามหาตัวกันให้ควักเป็นแน่แท้! อยู่ๆจะโผล่มาเป็นมารหัวใจอิฉันไม่ได้!!!

#อิ่มอะไร #งงในงง #ตัวจริงหรือป่าว? #มีอะไรในกอไผ่ #รักหรือหยอก #งงไปหมดแล้ววว



*******************


“แกดูไม่ตื่นเต้นนะ” หอมกรุ่นพูด

“อ่าว ฉันต้องตื่นเต้นด้วยเหรอ” ฉันทำหน้าสงสัย ไม่เห็นจะมีอะไรเลย นึกว่ารู้ว่าเป็นเราซะอีก

“แกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนจริงหรือเฮียคบเล่นแก้เซ็ง”

นลินหันมาถามฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง” ตอบแรกก็กะจะบอกทั้งสองคนนะ แต่ดูจากทรงแล้วไม่บอกดูกว่า

“ช่างมันเถอะ เลิกๆๆๆ ไปเรียนได้แล้ว” หอมกรุ่นพูดพร้อมกับจับมือเราทั้งคู่เดินเข้าห้องเรียนไป.....




ในกล่องพัสดุที่ส่งมามันคืออะไรกัน แล้วใครส่งมา???? ติดตามตอนหน้า (ตอนหน้าติดเหรียญแล้วนะคะ)




ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว