🙏 ถ้ารักกันก็เม้นให้กันนะคะคนดี

ชื่อตอน : BRUTAL :: CHAPTER 2 [200%] NC18++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 66.9k

ความคิดเห็น : 144

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2564 15:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BRUTAL :: CHAPTER 2 [200%] NC18++
แบบอักษร

 

 

 

-CHAPTER 2- 

 

 

ฉันเดินตามเมจิมาที่หลังผับ เราไม่ได้มาเข้าห้องน้ำจริงๆหรอก มันก็แค่ข้ออ้างที่จะออกมาคุยกัน  เพื่อนสนิทแค่มองตาก็รู้แล้วว่ามันต้องการอะไรหรือรู้สึกอะไร 

เมจิ นอกจากมันจะเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉันแล้วมันยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันอีกด้วย คือแม่เมจิเป็นพี่สาวแม่ฉันที่เป็นน้องสุดท้องของบ้าน เราเกิดปีเดียวกันแต่เมจิมันเกิดก่อนฉันเดือนนึง ส่วนพวกนั้นสามคนมารู้จักกันตอนมัธยม 

ฉันกับเมจิเป็นทั้งเพื่อนสนิท ทั้งพี่น้อง และตอนนี้มันก็กำลังจะเป็นแม่ฉันด้วย! 

“ถ้ามึงจะมองแรงกูขนาดนี้ มึงเดินไปเอาไม้หน้าสามมาตีกูเหอะ” ฉันเอ่ยให้คนที่มันกำลังยืนกอดอกใช้สายตาจิกฉันอยู่ คือถ้าจะมองขนาดนี้น่ะนะ 

“มึงเล่นไรอยู่วะเด๋อ จำเป็นต้องเปลืองตัวขนาดนั้นปะ?” 

อืม เด๋อ ฉายาที่นางตั้งให้ ไม่ได้มีแค่เด๋ออย่างเดียว มีทั้ง อิโก๊ะ อิเอ๋อ ตามแล้วแต่กำลังศรัทธาของนางว่าอยากเรียกอะไร 

ความเป็นมาของชื่อพวกนี้ก็มาจากความซุ่มซ่ามบวกความเอ๋อของฉันในหลายๆเรื่องแหละ มีครั้งนึงเพื่อนบอกให้หลบฟุตบอลที่กำลังจะอัดหัวฉัน 

เพื่อนบอกให้ไปซ้าย แต่ฉันไปขวาทางที่ลูกฟุตบอลมันมาทำให้โดนเต็มๆหัวเลย เบลอไปหลายชั่วโมง แล้วก็นะ เดินสะดุดอากาศบ้างละ เปิดประตูอัดหน้าตัวเอง ชอบเผลอทำให้หัวโขกโต๊ะ อืมอันนี้บ่อย 

พอเหอะ อาย 

“อิเจสซี่ไม่ได้บอกมึงหรอ” ฉันถามกลับเพราะตอนที่คุยกันนั้นพอเข้าใจว่านางออกมาคุยโทรศัพท์กับผัว เลยอาจทำให้ไม่รู้ว่าพวกฉันกำลังเล่นอะไร 

เหตุการณ์เมื่อหลายชั่วโมงก่อน 

 

“ที่กูบอกว่าวันนี้มึงไม่ต้องอิจฉาเพื่อนว่ามีผัว ก็เพราะว่ากูจะให้มึงหาผัววันนี้ไงอีเรน และมึงมาสายสุดมึงต้องโดนลงโทษ” เจสซี่กล่าวก่อนจะยิ้มร้ายคล้ายนางพญาแต่แบบว่าหน้ามึงแม่งอย่างแมนไง แถมเจือกหล่อด้วยประเด็น 

ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นเพื่อนฉันละก็ ฉันจับตุ๊ดทำผัวละ เอ้ยทำไมเริ่มกลัวตัวเองวะ 

“หาผัว ลงโทษ อะไรของมึงวะกะเทย แล้วทำไมต้องกู” 

ฉันถามขึ้นด้วยความสงสัย แค่มาตามนัดสายไปนิดหน่อย แค่ชั่วโมงครึ่ง มันมาเกี่ยวอะไรกับการจะให้ฉันมีผัววะ ประสาทปะ 

*?!* 

“ทำหน้าแบบนี้ กูว่ามันต้องคิดอะไรพิเรนๆแน่ๆ แค่เห็นหน้าแม่งก็สยองละ”  พันเก้าทำท่าเหมือนสยองจริงก่อนจะเข้ามานั่งเบียดกับฉันอย่างหวาดระแวง 

นี่ก็เล่นใหญ่ตล้อดด 

“เดี๋ยวกูจะเอาเหล้าราดหน้ามึงอีพัน ปากเสีย” 

“พอๆพวกมึงอ่ะ ตกลงที่มึงพูดนี่คือไร จะบอกได้ยัง?” ฉันปรามพวกมันก่อนจะหันไปถามเจสซี่อีกครั้ง 

“เกมส์อ่อยเหยื่อ…..” 

“กูไม่เล่น!” 

เจสซี่ยังพูดไม่ทันจบฉันก็แทรกขึ้นมาทันที เพราะว่าฉันรู้ไงว่าเกมส์อ่อยเหยื่อที่มันพูดมานั้นคืออะไร เกมส์นี้ไออุ่นมันเคยเล่นมาก่อนและผลที่ได้คือแม่งมีผัวจนทุกวันนี้ไง 

ไม่เอาอะ กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ไม่อยากเสี่ยง 

“นี่มึงยังจะให้เพื่อนเล่นอีกหรอ แค่กูนี่ยังไม่เข็ดกันใช่ป่ะ?” ไออุ่นโพล่งขึ้นมาสมทบกับฉันอีกคน 

“แต่มึงก็ได้ผัวปะอิไอ แถมแม่งยังรักยังหลงมึงด้วย ก็แค่อยากให้อิเรนมีผัวเห็นโสดมาเป็นปีๆละ”  แล้วมายุ่งอะไรกับความโสดของกูวะคะ กูพอใจจะโสดเฟ้ยยย 

“กูไม่ได้อยากมีมั้ยล่ะ มึงอยากได้มึงก็เล่นเองดิ หรือไม่ก็อีพันอะมันก็โสด” 

“อย่ามาโบ้ยให้กูอิเรน” พันเก้าจ้องหน้าฉันอย่างเอาเรื่องทันที 

“แค่อ่อยเอาสนุก อ่อยให้อยากแล้วก็จากไปไงไม่ได้ให้มึงไปเอากับเค้า เชคเรตติ้งไรแบบนี้ แกล้งปั่นอารมณ์ตัวผู้เล่นๆเอง น่าสนุกดีออก ช่วงนี้ยังไม่ได้ทำไรที่ตื่นเต้นกันเลย” 

เจสซี่ยังคงพูดคนเดียวต่อไป เพราะพวกฉันไม่มีใครสนใจไง หันไปคนละทางไม่มีใครสนใจมัน 

เรื่องแบบนี้มันน่าตื่นเต้นตรงไหนวะ 

-_-!! 

“นี่ถ้าอิเรนยอมเล่น บัตรคอนเสิร์ตจัสตินที่ญี่ปุ่นกูจะเอามาให้พวกมึงทุกคนแล้วออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ แถมฟรีที่พักด้วย” 

พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! 

 

“กูเล่น / อิเรนเล่น / เล่นเลยอิเรน” 

 

หลังจากที่เจสซี่เอ่ยประโยคนั้น ฉัน พันเก้า ไอ่อุ่น ก็ต่างหันหน้ามาหามันทันทีคอแทบเคล็ด แล้วก็พูดออกมาพร้อมกันจนฟังแทบไม่รู้เรื่อง รู้แค่ว่าคือกูตกลงค่ะ 

เอา ผัวจัส มาล่อแบบนี้ ชะนีเรนจะไม่ยอมได้ไง 

“มึงห้ามลืมคำพูดตัวเองนะ กะเทย มึงเบี้ยวกูต่อย”  ฉันชี้หน้ามันอย่างต้องการจะข่มขู่ หากมันเบี้ยวขึ้นมาฉันไม่เอามันไว้แน่ๆ 

“คำไหนคำนั้น นี่ใคร! นางสาวเจสซี่ สวยและรวยมากค่ะ” 

นี่มันไปเอาความมั่นหน้าผิดๆนี่มาจากไหนวะ 

*? 

บอกฉันที เอือม 

“แล้วมึงจะให้มันอ่อยใคร?” ไออุ่นถามขึ้นมาก่อน กำลังจะถามพอดี 

“หึๆ ก็เพื่อนเฮียรบมึงไงอิไอ” 

. 

. 

. 

ปัจจุบัน 

“มึงกำลังหาเรื่องใส่ตัว ทำไมถึงต้องไปยุ่งกับคนนี้ ดูก็รู้ว่าแม่งโคตรร้ายกาจ” เมจิเริ่มบ่นออกมาแล้ว และมันจะบ่นเรื่อยๆ 

“กูแค่เล่นๆเว้ยจิ ไม่ได้พิศวาสหมอนั่นด้วย กลับเข้าไปก็จะกลับเลยเนี่ย เริ่มเบื่อเหมือนกัน” 

ฉันพูดอย่างเซ็งๆแล้วเอนหลังพิงกำแพงผับข้างๆประตูก่อนจะกอดอกมองไปที่เมจิ ฉันก็ไม่ได้อยากเข้าใกล้เท่าไหร่หรอกถ้าไม่ใช่เจสซี่มันเลือกผู้โชคร้ายเป็นคนนี้ 

ถึงหมอนั่นมันจะหล่อมากชนิดที่ทำให้ผู้หญิงบางคนเห็นแล้วมดลูกสั่น แต่นั่นไม่ใช่กับฉัน มั้งนะ เออนั่นแหละ ฉันไม่ได้ชอบใครง่ายขนาดนั้นเว้ย 

“มึงแน่ใจหรอว่ามึงจะได้กลับง่ายขนาดนั้น ดูสายตามันที่มองมึงนี่แทบจะแดกมึงอยู่แล้ว กูไม่เข้าใจไง จะหาเรื่องให้ตัวเองทำไมวะ พวกนั้นก็ด้วย แทนที่จะห้าม กับอีแค่บัตรคอนเสิร์ต มึงออกเอง มันก็ไม่ได้ทำให้มึงต้องแดกแกลบหรอก” 

ประโยคยาวเหยียดถูกส่งมาจากปากแม่คนที่สองของฉันอย่างอิเมจิ มันดูหงุดหงิดมากพอสมควร เออมันคงเป็นห่วงฉันนี่แหละ คิดๆดูก็เริ่มกังวลขึ้นมาละ 

“กูไม่ยอมให้มันแดกกูง่ายๆหรอก ฝันไปร้อยชาติ ทำเหมือนไม่รู้จักกู” 

“กูรู้จักมึงดีเรน แต่คือเราไม่รู้จักหมอนั่นไง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันทำอะไรเราได้บ้าง ไปกระตุกหนวดมันเล่นแบบนี้มึงยอมรับในสิ่งที่จะตามมารึยัง” 

เหี้ย ทำไมพอเมจิพูดแบบนี้ แล้วรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆวะ 

“….” ฉันเงียบพลางจ้องหน้ามันไปด้วย พอคิดตามแล้วมันก็จริงอย่างที่เมจิพูด คือฉันกะแค่เล่นเอามันส์ ให้ผู้ชายมันทรมานเล่นแล้วชิ่งหนีไง ไม่ได้คิดไปถึงว่าจะโดนเอาคืนอะไรบ้าง 

“แล้วนี่แม่งเด็กเฮียรบ มึงคิดว่ามันจะปล่อยมึงไปเฉยๆโดยที่ไม่ทำอะไรหรอ” 

“เออ กูเข้าใจแล้ว พูดจนกูหมดอารมณ์เล่นแล้วเนี่ย กลับเข้าไปกูจะพาพวกมันกลับเลยแล้วกัน สภาพพวกมันก็ไม่น่าไหว” 

“กูก็หวังว่ามันจะง่ายแบบที่มึงคิด” 

ครืดดดด ครืดดดดด 

 

ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรตอบกลับไป มือถือเมจิก็ดังขึ้นมาก่อน มันทำหน้ามองบนเหมือนเอือมระอาเมื่อหยิบมือถือขึ้นมาดู ฉันเลยเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม มันชูหน้าจอมาให้ดู 

‘พี่ดีนผัวหนูจิ’ 

อืมเข้าใจละ ฉันพยักหน้าแล้วยิ้มให้มันนิดๆ โทรมารอบที่เท่าไหร่วะนั่น ส่วนชื่อที่เมมนั้นมันบอกว่าผัวมันเป็นคนเมมเองอ่ะนะ 

“อะไรอีกอะ ก็บอกว่าเดี๋ยวกลับแล้ว” 

[….] 

“ห๊ะ!” มันทำท่าตกใจก่อนจะหันมามองฉันที่ยืนกอดอกมองอยู่ เป็นไรวะทำท่าเหมือนผัวมาตามกลับบ้าน 

“รู้แล้วๆ ไม่ต้องเข้ามา เดี๋ยวออกไปเอง แค่นี้แหละ” 

“มีไรวะ?” ฉันถามเมื่อเห็นมันกดวางสายเรียบร้อยแล้ว 

“แม่ง พี่ดีนอยู่หน้าผับ” 

เออเว้ย ไม่ถูกแต่หวยนี่แหละกู 

“เอองั้นมึงก็กลับไปได้แล้ว เดี๋ยวพี่ดีนมาโวยวายอีก ส่วนที่เหลือกูจัดการเอง ไม่ต้องห่วง” 

“ทำตัวแบบนี้แล้วไม่ให้กูห่วงหรออีเด๋อ” 

พลั่ก! 

มันเอื้อมมือมาผลักหัวฉันอยางแรงหัวแทบหลุด [เกินละ] 

“เออน่า ระดับกูแล้วอ่ะ ไม่มีไรต้องวอรี่ค่ะเบบี๋” ฉันพูดแล้วยืนตรงใช้มือตบอกตัวเองอย่างมั่นใจ 

“กูจะคอยดู งั้นก็เข้าข้างในเหอะ ออกมาโคตรนานอ่ะ” 

“เออ แต่กูจะเข้าห้องน้ำก่อน แม่งตอนนี้ปวดจริงวะ” 

“เคๆ” 

ฉันกับเมจิเดินเข้ามาข้างในก่อนที่ฉันจะแยกตัวไปเข้าห้องน้ำ แต่แม่เจ้าเว้ยทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้ กว่าฉันจะได้เข้าก็นานพอสมควร ฉี่เกือบราดแน่ะ ฉันเช็คความเรียบร้อยของตัวเองหน้ากระจก แล้วเดินออกไปที่ประตูห้องน้ำ 

แต่พอออกมาก็ต้องชะงักกึกอยู่กับที่ เพราะปืนยืนพิงกำแพงมือล้วงกระเป๋ากางเกงข้างนึง อีกข้างนึงถือกระเป๋าซึ่งมันเป็นของฉัน 

เฮ้ย! ทำไมมันมาอยู่ที่เขา แล้วเขามาทำไรตรงนี้วะคะ? 

ลางสังหรณ์มันบอกว่าภัยกำลังมาเยือนหัวอีเรนวะ 

“ปืน  เอ่อ ทำไมมายืนตรงนี้อ่ะ แล้วกระเป๋านั่น...” ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปทักเขา 

“มารอเธอ ส่วนนี่เพื่อนเธอฝากมา” ปืนตอบฉันแล้วเอาหลังออกมากำแพงแล้วหันหน้ามาหาฉัน เขาไม่ได้ยื่นกระเป๋ามาให้ฉัน เขายังคงถือมันไว้ 

“ฝากมา?”  ฉันว่าขึ้นด้วยความสงสัย ฝากมา? ฝากมาทำไมวะก็ในเมื่อฉันต้องไปส่งพวกมันอยู่แล้ว 

เดี๋ยวๆ อย่าบอกนะว่า… 

“เพื่อนเธอเอารถเธอไปส่งคนอื่นๆ ส่วนเธอ….” 

เขาพูดเว้นช่วง ซึ่งมันทำให้ฉันลุ้นระทึกชิบหาย 

หมายความว่าไงเอารถฉันไปแล้วกูกลับไงละพวกอีเพื่อนเลว 

ปืนเดินเข้ามาหาฉันแล้วใช้มือเกี่ยวเอวฉันก่อนจะดึงเข้าหาตัวทำให้ฉันเซไปซบอกเขาทันที เขารัดเอวฉันแน่นมาก จนรู้สึกอึดอัด ฉันเงยหน้าขึ้นมองว่าเขาจะพูดอะไรต่อ 

“…...” 

“ฉันจะไปส่งเอง” 

ชิบหาย!วายวอดมอดไหม้อีเรนละครับงานนี้!! 

 

ฉันมองหน้าเขาอย่างตะลึงก่อนจะปรับให้เป็นปกติ เขายิ้มมุมปากนิดๆมันทำให้มองดูมีเสน่ห์ แต่มันไม่ใช่สำหรับฉัน เพราะฉันรู้สึกแปลกๆกับรอยยิ้มนี้  มันไม่เหมือนก่อนหน้าที่เราเจอกันเว้ย มันไม่น่าไว้ใจไง 

“แล้วพวกเพื่อนนายละ เขาไม่ว่านายหรอที่หนีมางี้ ฉันกลับเองได้นะ ไม่อยากรบกวน” 

ฉันพูดเสียงอ่อนๆ แล้วส่งยิ้มน้อยๆให้เขา ให้เหมือนกำลังอ้อนๆ แล้วกูจะอ้อนทำไมวะ 

“ไม่ รีบไปได้แล้ว ยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ หึ” 

เขาไม่ปล่อยให้ฉันพูดอะไรต่อกลับมาดึงมือฉันให้เดินตามเขาไป 

มีอะไรต้องทำอีกเยอะ? อะไร จะทำอะไรทำไปคนเดียวเซ่ 

เอาไงดีวะ ฉันพยายามคิดหาทางออกแต่ทำไมมันคิดไม่ออกวะ อีพวกเพื่อนนั่นทำไมมันถึงกล้าปล่อยฉันไว้กับไอ้ผู้ชายคนนี้วะ อย่าบอกนะว่าเจสซี่มันจะให้ฉันเอาหมอนี่ทำผัวจริงๆ อย่าให้กูรอดนะมึง มึงเจอกูยำแน่ๆ 

แต่ตอนนี้ทำไงฉันจะไม่ต้องไปกับหมอนี่ ท่าทางที่เปลี่ยนไปจากตอนแรกนั่นมันทำให้ฉันหวั่นใจและกังวลขึ้นมาละ 

“เอ่อ ปืน ฉันว่าฉันกลับเองดีกว่านะ พอดีคอนโดฉันมันไกล ไม่อยากให้นายต้องขับรถนาน กลัวจะเมื่อย” 

ฉันยื้อแขนตัวเองไว้เมื่อถึงหน้าผับ ปืนหยุดเดินก่อนจะหันมามองฉันด้วยใบหน้านิ่งๆ ที่เดาไม่ออกว่าเขากำลังรู้สึกอะไรหรือคิดอะไร 

“ดูเหมือนเธอกำลังกลัวนะ” 

เขาตอบกลับมานิ่งๆ พร้อมแรงบีบที่ข้อมือฉันที่เพิ่มขึ้นมาจนรู้สึกเจ็บ หมอนี่มันกำลังเล่นอะไรของมันวะ 

“แล้วทำไมฉันต้องกลัวละ?” 

ฉันตอบเขากลับไปเสียงเรียบและจ้องหน้าเขาไปอย่างไม่มีแววเกรงกลัวเหมือนกัน 

ในเมื่อเขานิ่งมา ฉันก็ต้องนิ่งกลับ ถูกมั้ย? 

ก็ได้ ในเมื่ออยากไปส่งก็จะให้ไป แต่อย่าหวังว่าฉันจะยอมให้มันทำอะไรฉันได้ รู้จักอีเรนน้อยไป 

“นั่นสิ มีอะไรที่เธอต้องกลัว” 

เขาพูดพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วปล่อยมือข้างที่จับมือฉัน ก่อนจะใช้มันมาลูบไล้แก้มฉันเบาๆ 

โรคจิต! 

ฉันยิ้มตอบกลับไป ก่อนจะยกมือขึ้นไปจับมือเขาไว้เอาออกมาจากหน้าตัวเอง แล้วเอามากุมไว้ข้างตัว 

“ถ้านายอยากไปส่งฉันขนาดนั้น ฉันก็จะไปกับนาย” 

“หึ! งั้นก็ไปขึ้นรถ” 

เขาจัดการจับมือฉันแล้วก็พาเดินไปที่รถของเรา โอ้วแม่เจ้า Porsche 718 Cayman สีเงินเปิดประทุน มี2ที่นั่ง ที่ฉันอยากได้เลยเว้ย  ให้เดาอีตานี่มันต้องรวยมากแน่ๆ งือทำไมอิจ 

ฉันเปิดประตูเข้ามานั่งในรถด้วยความรู้สึกตื่นเต้น ก็มันรถที่ฉันอยากได้ 

พรึ่บ ! 

“อ๊ะ นายจะทำอะไร!!” 

ฉันตกใจจนต้องเขยิบตัวมาติดกระจกทันที และตั้งการ์ดเตรียมต่อย จู่ๆหมอนี่มันก็โน้มตัวมาคร่อมฉันทั้งตัว เล่นแบบนี้เลยหรอวะ 

“คาดเบลล์ คิดว่าฉันจะทำอะไร?” 

ห๊ะ คะคาดเบลล์หรอ แม่งเอ้ย อายมั้ยละเรน 

“เดี๋ยวฉันทำเอง นายขับรถไปเถอะ” ฉันรีบกลับมานั่งปกติก่อนจะคาดเบลล์ทันที ก่อนจะหาเรื่องคุยกลบเกลื่อนความอายของตัวเอง 

“..” เขาไม่ตอบอะไรฉันอีก ก่อนจะขับรถออกไปจากผับ 

“ฉันอยู่คอนโด GG รู้จักรึเปล่า” 

ฉันบอกชื่อคอนโดไป ไม่ใช่คอนโดฉันหรอกแต่เป็นของเจสซี่มัน เรื่องอะไรฉันต้องให้เขาไปส่งคอนโดฉัน ถ้าบอกเขาก็รู้อะดิ 

“อืม” 

อะไรวะ? อืมนี่คือรู้ใช่ปะ? เขาแปลกจริงๆนะ ฉันไม่ได้คิดไปเอง ปืนที่อยู่ในผับ กับปืนในตอนนี้มันเหมือนคนละคน ตอนนี้เขานิ่งมาก นิ่งจนฉันไม่อยากจะถามอะไรต่อละ ฉันเลยเงียบแล้วนั่งมองทางไปเรื่อยๆ 

คิดว่าถึงคอนโดเจสสี่ค่อยโทรให้มันลงมารับ พวกมันคงจะนอนตายสบายใจเฉิบแล้วมั้ง โดยที่ไม่รู้เลยว่าฉันนี่อยู่กับของอันตรายอย่างผู้ชายคนนี้ 

คอยดูนะถึงห้องพวกมันเมื่อไหร่!! 

ฉันจะนอน! เออ!นอน ตอนนี้ง่วงมาก นอนเสร็จค่อยตื่นมาจัดการมันทีหลัง 

ระหว่างที่ฉันมองทางอยู่ก็เริ่มรู้สึกว่าทางมันไม่คุ้น ก่อนจะหันมามองตรง เฮ้ย!มันไม่ใช่ทางไปคอนโดอีเจสสี่นี่ มันเลยทางเลี้ยวมาแล้ว ทำไมเขาขับเลยมาแบบนี้วะ 

“นี่ปืน นายมาผิดทางนะ มันต้องเลี้ยวซ้าย มันไม่ใช่…” 

“แล้วใครบอกเธอว่าฉันจะให้เธอกลับ”เสียงเขาแทรกขึ้นมาในขณะที่ฉันยังพูดไม่จบ 

ที่เขาพูดหมายความว่าไง ไม่ให้ฉันกลับ แล้วเขาจะพาฉันไปไหน แล้วทำไมต้องขับเร็วขนาดนี้ด้วย 

“หมายความว่าไง! จะพาฉันไปไหน?!” ฉันหันไปมองเขาที่กำลังมองทางอย่างไม่สนใจอะไร เขาทำแค่เพียงปรายตามามองฉันแล้วแสยะยิ้มมุมปากนิดๆ 

“กลัวอะไรละคนเก่ง ก่อนหน้านี้เธอไม่ใช่หรอที่บอกว่าจะมากับฉัน” 

ว่าไงนะ?นี่โง่หรือแกล้งกวนประสาท ว่าที่ยอมนี่คือยอมให้มาส่งเฟ้ย 

“ฉันยอมให้นายไปส่งฉัน ไม่ได้หมายความว่าจะให้นายพาฉันไปไหนก็ได้!! ถ้าไม่ไปส่งฉันก็จอด ฉันจะลง!!” 

ฉันว่าพูดขึ้นเสียงดังก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าฉันมาไว้กับตัวก่อนจะมองหน้าเขาอย่างจริงจังและโมโหแต่ถ้ามองดีๆมันก็มีความกลัวขึ้นมานิดหน่อย 

“คิดว่าเธอเป็นใครถึงมาสั่งคนอย่างฉัน?” เขายังคงรักษาความนิ่งไว้ได้เป็นอย่างดีแถมมันยังนิ่งกว่าเกิมด้วย 

“ก็เป็นคนนี่แหละ ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น บอกให้จอดรถไงวะ ไม่จอดฉันจะโดด” 

เฮ้ย!ไม่ได้ดิ โดดกูก็ตายพอดี ขับรถเหมือนฟาส8มาเองแบบนี้ 

“เหอะ! หุบปากแล้วนั่งเงียบๆ ซะ” เขาสั่งเสียงเข้มไม่ถึงกับตะคอกแต่ก็ทำให้ฉันชะงัก ก็แค่ชะงัก แล้วต้องกลัวมั้ยละ? 

“ไม่ใช่พ่อ อย่าเสนอหน้ามาสั่ง! ฉันบอกให้จอดรถ!!!” ฉันตัดสินใจปลดสายเบลล์ แล้วเอี้ยวตัวไปแย่งพวงมาลัยที่เขาบังคับอยู่ทันที ทำให้รถมันส่ายไปส่ายมา 

ทำแบบนี้มันเสี่ยงฉันรู้แต่ฉันจะไม่ยอมให้มันพาฉันไปทำอะไรที่มันคิดหรอก ตายก็ตายวะ 

“Shit!! ทำบ้าอะไรของเธอวะ เอามือออกไปเดี๋ยวนี้!!” 

เขาสบถออกมาอย่างแล้วตะคอกใส่ฉันที่กำลังแย่งพวงมาลัยรถอยู่ ตอนนี้ดีนะที่ถนนมันโล่งเพราะมันคงดึกมากแล้ว ไม่งั้นรถนี่อาจจะโดนชนตั้งแต่ที่รถมันส่ายแล้ว 

“แกก็จอดรถสิวะ ไอ้บ้านี่!!!” ฉันไม่ฟังก่อนจะพยายามทำให้รถหักเข้าข้างทาง แต่เพราะหมอนี่มันควบคุมรถได้โคตรดีไง มันเลยทำให้ความพยายามของฉันมันสำเร็จยาก 

ปี๊ดดดด 

* 

!ปี๊ดดดด!* 

 

เสียงแตรรถและแสงสว่างที่ส่องเข้ามาหน้ารถทำให้ฉันหันไปมองก่อนจะต้องเบิกตากว้างเพราะมีรถคันนึงกำลังตรงมาทางนี้ ถนนมันไม่ได้โล่งแล้วเว้ย 

เชี่ย!นี่ฉันจะตายแล้วหรอวะ ไม่นะยังไม่ได้ไปดูผัวจัสเลย 

เอี๊ยดดดดดดดด!! 

ปึก! 

ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รู้สึกเจ็บที่หัวมากฉันคงจะตายแล้วจริงๆ ลาก่อนผัวจัสชาติหน้าเราคงได้เป็นผัวเมียกัน 

“เป็นบ้าอะไรวะ!! อยากตายนักใช่มั้ย!!!”  เสียงตะโกนถามของใครไม่รู้ แต่ที่รู้ๆจะถามทำไม 

ไม่ได้อยากเว้ย แต่กูตายแล้วนี่ไง ฮือออออ 

หืออ? เดี๋ยวนะ เสียงนี้มัน 

ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น และปรับแสงสายตาให้ปกติ ก่อนจะพบมาตัวเองมานั่งอยู่บนตักของไอ้บ้าปืน!!! เฮ้ย นี่ฉันยังไม่ตาย เหี้ยยยยย ดีใจ 

“นาย…..” 

“ถ้าอยากตายมากนัก ฉันจัดให้เธอตายสมใจแน่ แต่เธอจะตายบนเตียงแทน!!!” 

วะ ว่าไงนะ? ตายบนเตียง ไม่มีทาง 

“ฝันไปชาติหน้าเถอะ ไอ้โรคจิต!!” 

ตุ้บ! 

“อั่ก! ยัยบ้าเอ้ย!” 

เมื่อตั้งสติได้ฉันก็ใช้กำปั้นต่อยไปที่ท้องเขาและย้ายตัวเองกลับมานั่งที่เบาะข้างคนขับและกำลังจะเปิดประตูรถที่จอดอยู่ให้เปิดเตรียมวิ่งหนี แต่ก็โดนไอ้โรคจิตข้างหลังคว้าแขนและกระชากกลับไปที่เบาะเหมือนเดิมก่อนที่เขาจะตามมาคร่อมฉันไว้ 

หมับ! 

“อย่าคิดว่าเธอจะรอด ให้ตายบนเตียงดีๆนี่ไม่ชอบ งั้นก็ตายมันในรถนี่แหละ!!” 

พรึ่บ! 

“หยะ  อื้ออ” 

ฉันที่ยังไม่ได้โต้ตอบอะไรก็โดนเขากระแทกริมฝีปากลงบดขยี้ปากฉันอย่างรวดเร็วและป่าเถื่อนจนเจ็บ รู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือดในปาก 

เขาขบเม้มไล้เลียริมฝีปากฉันไปมาอยู่อย่างนั้นเพราะฉันเม้มปากไว้แน่นไม่ให้เขารุกรานเข้ามาและพยายามหันหน้าหนี ใช้มือทุบและดันตัวเขาออกแต่มันยิ่งทำให้เขาทิ้งตัวลงมาทับฉันไว้มากขึ้น มือฉันโดนตัวเขาทับหมด และยิ่งในรถมันแคบตัวเราเลยชิดกันมากขึ้นไปอีก 

หมอนี่มันน่ากลัวเกินไป 

ฉันพยายามดิ้นไปมาอย่างสุดแรงแต่ก็โดนเขาเพิ่มแรงกดทับลงมาอีก ไหนจะมือเขาที่กำลังลูบไล้ไปตามโคนขาอ่อนด้านในที่โผล่มาจากชุดเดรสที่ฉันใส่ มันล่นขึ้นมามากพอสมควร 

เฮือก!! 

ฉันสะดุ้งเมื่อนิ้วมือเขาสัมผัสโดนเนินเนื้อด้านในตรงส่วนอ่อนไหวของฉันและออกแรงดิ้นอีกครั้งเมื่อกำลังถูกรุกรานอย่างหนัก ไม่นะ! 

“อ๊ะ อื้อ อ” 

ฉันเผยอปากออกเพราะเขาเลื่อนมืออีกข้างขึ้นมาบีบขย้ำหน้าอกฉันอย่างแรงตามอารมณ์ ก่อนจะพยายามดึงรั้งชุดเดรสสายเดี่ยวฉันลงโดยที่ปากเขายังคงจูบฉันอยู่ 

เขาสอดลิ้นเข้ามากวาดชิมทั่วโพรงปาก ตวัดลิ้นดูดดึงลิ้นฉันอย่างชำนาญ จนตอนนี้สมองฉันมันกำลังเบลอไปหมดและร่างกายเหมือนจะไร้เรี่ยวแรงลงดื้อๆกับแค่จูบของเขาที่มันดุเดือดและหนักหน่วงนี่ 

กึก! 

“อ๊ะ เจ็บ! ปะปล่อยฉัน” 

ฉันโวยวายขึ้นทันทีหลังจากที่เขาละจากการจูบฉัน เขาลากไล้ริมฝีปากลงมาที่ซอกคอ ก่อนจะกัดไปเต็มแรงและใช้ลิ้นเลียไปตามรอยเขี้ยวที่เขาทำมันไว้ 

มันเจ็บ! เจ็บจนน้ำตาคลอ  มือทั้งสองข้างของฉันโดนเขาจับรวบขึ้นเหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ซึ่งมันทำให้ฉันแอ่นตัวไปข้างหน้าอย่างห้ามไม่ได้ 

และดูเหมือนมันจะเปิดโอกาสให้เขามากขึ้น 

“หยุดนะ!! ปืน! อ๊ะ” 

เขาเลื่อนหน้าจากที่ดูดเม้มคอฉันมาลากลิ้นวนแถวเนินอกฉันที่ตอนนี้เสื้อมันล่นลงจนหน้าอกฉันแทบจะออกมาหายใจอยู่แล้ว สายเสื้อทั้งสองข้างก็หล่นลงตามแขนด้วยฝีมือของเขา 

“อื้มม อย่าดิ้น!” 

ปืนพึมพำออกมาทั้งๆที่หน้าเขายังไม่ผละออกมาจากเนินอกฉัน เขาขบกัดและดูดดึงผิวเนื้อฉัน ให้เดามันคงมีรอยเกิดขึ้นเยอะพอสมควร ก่อนที่เขาจะใช้มือดึงรั้งชุดเดรสของฉันลงไว้ที่ใต้ฐานอก ทำให้หน้าอกฉันโผล่พ้นเสื้อมาปรากฏต่อหน้าเขาทันที 

และเพราะชุดเดรสที่ฉันใส่วันนี้มันมีฟองน้ำในตัวทำให้ฉันโนบรานะสิ 

“อื้มใหญ่ ขาวด้วย” 

“อย่ามองนะ อ๊ะ” 

เขาไม่รอช้าก้มลงใช้ปากครอบครองยอดอกฉันทันทีเหมือนกระหายมาแต่ชาติปางก่อน 

เขาดูดดึงยอดอก ละเลงลิ้นลงปาดป่ายจนรู้สึกเปียกชื้น ก่อนจะใช้มือบีบเคล้นคลึงเนินอกอีกข้างของฉันอย่างมันส์มือไม่หยุด 

“อึก หยุดนะ อย่าทำ” 

ไม่เอาแบบนี้ ต้องทำอะไรสักอย่างสิเรน จะยอมให้มันทำอะไรฉันไม่ได้ทั้งนั้นนะ อยู่ในรถฉันไม่รอดแน่ๆ ถ้าเกิดเขาพาฉันไปที่คอนโดเขา ฉันอาจจะหาทางหนีได้บ้าง 

“อื้อ จะใจเย็นสิคะปืน” ฉันพูดเสียงกระท่อนกระแท่น และเริ่มนิ่งให้เขารู้ว่าฉันไม่ขัดขืนแล้ว 

“หื่มมม” 

เขาครางออกมาด้วยอารมณ์หงุดหงิด ฉันนี่สมควรหงุดหงิด ฉันเกลียดมัน และจะเกลียดมันไปจนตาย ถ้ารู้ว่าผลลัพท์มันจะเป็นแบบนี้ฉันจะไม่มีทางเล่นเกมส์บ้าๆนั่นแน่ๆ 

“ปล่อยมือฉันก่อน  แล้วอ๊ะ งะเงยหน้ามาคุยกันก่อนสิ อึก” 

ฉันเม้มปากกลั้นไม่ให้เสียงน่าอับอายมันหลุดออกมา เมื่อเขาใช้ลิ้นของเขาแตะที่ยอดอกของฉันเบาๆซึ่งมันทำให้ฉันต้องบิดตัวเพราะเกิดอาการแปลกๆ 

“…..” เขายังคงวุ่นวายกับหน้าอกฉัน แต่ยอมปล่อยมือฉันที่เขาจับไว้ก่อนจะใช้มือนั้นสอดไปที่แผ่นหลังและรั้งให้ตัวฉันแอ่นหาเขา 

ฉันใช้มือวางไปที่หัวเขาก่อนจะกระชากผมหนานุ่มนั้นเต็มแรงให้เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉัน ไอ้บ้าเอ้ย มันเห็นหน้าอกฉันเป็นวิปครีมหรอวะ 

“เลิกยุ่งกับร่างกายฉันแล้วมาคุยกันก่อน” 

“อย่าดึงแรง” ปืนเงยหน้าออกมาจากหน้าอกฉัน ฉันจึงรีบดึงเสื้อตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม และรีบคว้ามือเขาที่จะจับสายเสื้อฉันลงอีกครั้ง 

ไอ้บ้านี่มันจะหน้ามึนไปไหน 

“ไม่ใช่ที่นี่ปืน และไม่ใช่ในรถ” 

ฉันพูดพลางจ้องหน้าเขาที่อยู่ใกล้ฉันมากเพราะตัวเขาคร่อมทับฉันไว้อยู่ยังไม่ลุกออกไป เขาจ้องหน้าฉันกลับก่อนจะแสยะยิ้มมาให้ฉัน 

“หึ!” 

เขาย้ายตัวเองกลับไปที่เบาะคนขับและขับรถออกไปด้วยความรวดเร็ว ฉันลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่ก็โล่งได้แค่แปปเดียวเท่านั้น ก่อนจะมาเครียดว่าฉันจะหนีจากไอ้บ้านี่ยังไง 

“ไม่ต้องคิดหาทางหนี เพราะเธอไม่มีทางรอด!” 

อยู่ๆเขาก็พูดขึ้นมาเหมือนรู้ความคิดฉัน ทำให้ต้องหันไปมองเสี้ยวหน้าเขานิ่งๆ แต่ในใจนี่มันไม่ได้นิ่งไง 

“ฉันก็ไม่ได้จะหนีแล้วนี่ไง” 

ฉันตอบกลับไปเสียงเรียบพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้สั่น และไม่ให้กลัวเขา แต่เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ยังไงซะก็ต้องหนีให้ได้ 

“ก็ดี” 

แล้วระหว่างเราก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก เขาขับรถเข้ามาจอดในตัวคอนโดหรู ที่น่าจะแพงมากและมันน่าจะมีมากกว่า 30 ชั้น 

กริ๊ก! ปึง! 

เขาปลดสายเบลล์แล้วเปิดประตูรถฝั่งเขาออกไป ก่อนจะกำลังเดินอ้อมมาฝั่งฉัน ฉันยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ 

เอาไงดี ฉันจะทำยังไงดีวะ 

“ลงมา หรือต้องให้อุ้ม” เขาเปิดประตูรถฝั่งฉันและยืนเท้ามือกับมัน ค้อมตัวลงมามองฉัน ฉันหยิบกระเป๋าก่อนจะสูดลมหายใจก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถ มายืนข้างๆรถเขา เขายิ้มมุมปากเหมือนกำลังพอใจเมื่อฉันทำตามอย่างว่าง่าย 

พลั่ก! ปึก! 

“Shit!!” 

และในขณะที่เขากำลังหันไปปิดประตูรถฉันก็ใช้มือทั้งสองข้างผลักเขาอย่างแรง เขาเสียหลักชนกับรถ ฉันไม่รอช้าใส่เกียร์หมาวิ่งทันทีไม่สนใจข้างหลัง จะรอให้มันมาเอาตัวฉันไปฟันเล่นหรอวะ ไม่มีทาง! 

แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างฉันเพราะฉันได้ยินเสียงคนวิ่งตามมาก่อนจะ 

หมับ!! พรึ่บ!! 

เพี๊ยะ! 

“กรี๊ดดดดดดดดด” 

ไอ้บ้าปืนคว้าหมับเข้าที่แขนฉันให้หยุดวิ่งก่อนจะตวัดมือรวบตัวฉันขึ้นพาดบ่าจนหัวฉันห้อย ไม่พอมันยังใช้มือหนาๆของมันฟาดมาที่ก้นฉันอย่างแรงจนต้องกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บและความโกรธ  เกลียดด้วยฉันแถมให้!!! 

ตุ้บ! ตุ้บ! 

“ปล่อยฉันลงนะ ไอ้สารเลว ฉันบอกให้ปล่อยไงวะ!!!” 

ฉันทั้งดิ้น ทั้งใช้มือทุบหลังเขาก็แล้ว ข่วนหลังเขาก็แล้ว แต่เหมือนมันจะไม่สะทกสะท้านมีแต่ฉันนี่แหละ ที่เจ็บมือเปล่า 

“เหอะ! เธอทำฉันอารมณ์เสีย! หุบปากเน่าๆของเธอซะ ยังไงวันนี้เธอจะต้องโดนฉันสั่งสอนเพราะความอวดดีของเธอ!!!” เขาตะคอกฉันเสียงดังน่ากลัว และนั่นมันทำให้ฉันเงียบชะงักทันที แล้วด้วยความที่หัวฉันห้อยโตงเตงแบบนี้ด้วยมันทำให้ฉันเวียนหัว 

“เอ่อ คุณปืนใหญ่ค่ะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยค่ะ” 

เสียงผู้หญิงเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ปืนพาฉันมาหยุดยืนที่หน้าลิฟท์ ฉันเดาว่าคงจะเป็นพนักงานที่นี่ ทำให้ฉันพยายามจะเงยหน้าขึ้นมองขอความช่วยเหลือ แต่เพราะอยู่ในท่านี้มันเลยลำบาก แต่ทำไมถึงเรียกหมอนี่ว่า ปืนใหญ่ คงจะเป็นชื่อเต็มเขาสินะ 

“ช่วยฉันด้วยค่ะ ไอ้บ้านี่มันจะข่มขืนฉัน โอ๊ยยย” 

เพี๊ยะ!!  ปืนใหญ่ฟาดมือลงบนก้นฉันอย่างแรงอีกครั้งเมื่อฉันส่งเสียงดังโวยวาย คล้ายว่าต้องการให้ฉันเงียบและเชื่อฟังเขา 

“กลับไปทำงานของเธอซะ ไป!!” ปืนใหญ่สั่งเสียงเข้ม 

“เอ่อ คะค่ะ ไปแล้วค่ะ” และแล้วความหวังสุดท้ายของฉันก็พลันมลายหายไปไหนแล้วไม่รู้ ฮืออ 

. 

ตุ๊บ! 

“โอ๊ยย” 

ฉันร้องออกมาเพราะโดนเขาทุ่มร่างฉันลงกับเตียงนุ่มๆอย่างแรง เมื่อเขาพาฉันเข้ามาในห้องได้สำเร็จ แต่ถึงมันจะนุ่มขนาดไหนแต่ทุ่มมาแรงขนาดนี้ บอกเลยว่าจุกมาก 

ฉันเอามือจับท้องและงอตัวด้วยความจุก แต่ก็ต้องตกใจเพราะปืนใหญ่ขึ้นมาคร่อมฉันในเวลาต่อมาและจับรวบมือฉันไว้เหนือหัวตรึงกับที่นอนทั้งสองข้าง 

ก่อนจะก้มลงมาหน้าลงมาบดขยี้ริมฝีปากฉันอย่างรวดเร็ว และกัดเข้าที่ริมฝีปากล่างของฉันอย่างแรงตามอารมณ์ของเขา จนน้ำตาฉันมันเอ่อคลอด้วยความเจ็บ 

ฉันเบี่ยงหน้าหนีแต่เขาก็ตามมาบดขยี้มันจนได้ 

“อึก อื้อ เอ็บ! อั้นเอ็บ (เจ็บ ฉันเจ็บ)” 

ฉันพยายามเปล่งเสียงออกมาและพยายามดิ้น ยื้อมือออกมาจากการกอบกุมของเขาแต่เหมือนเขาจะยิ่งบีบแรงขึ้น แรงจนฉันรู้สึกเหมือนมันจะแตกละเอียด 

เขาตะโบมจูบฉันและดูดดึงลิ้นฉันอย่างหนักหน่วง ไม่มีการเว้นช่องว่างให้ฉันได้พูดหรือหายใจ จนตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะตายเพราะลมหายใจถูกเขาช่วงชิงไปหมด และมันกำลังทำให้ฉันเหนื่อย 

เขาละจากริมฝีปากฉันก่อนจะก้มลงไปกัด ขบเม้มซอกคอฉัน ทำรอยน่ารังเกียจนั่นไปทั่วลำคอฉัน มือฉันถูกปลดปล่อยเพราะเขาคงรู้ว่าตอนนี้ฉันไม่มีแรงจะสู้เขาได้ 

มือหนาข้างนึงเลื่อนลงมาบีบเค้นเอวบาง ลามลงไปเรื่อยๆจนถึงขาอ่อนด้านใน ก่อนที่เข้าจะสอดเข้าไปกระชากแพนตี้ตัวน้อยออกมาไว้ที่เข่าของฉัน ไม่นะ 

“แฮ่ก อ๊ะ ปล่อยนะ อย่าจับนะไอ้ชั่ว อื้อ” 

ฉันร้องห้ามเมื่อเมื่อเขาสอดมือเข้ามาและกดลงที่จุดอ่อนไหว ก่อนจะต้องสะดุ้งเมื่อเขาลากนิ้วไปตามรอยแยกของส่วนนั้นไปมา 

ฉันใช้มือฉันไปจับที่มือนั้นของเขาออกแรงดึงให้เขาหยุด แต่เหมือนจะทำให้เขารำคาญ 

เขาลุกขึ้นนั่งคร่อมตัวฉันและถอดเสื้อตัวเองออก เผยให้เห็นหน้าท้องที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ซิ๊กแพ็กเรียงสวยงามนั่นก็ด้วยทำให้ฉันกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเผลอไปจ้อง 

เอ้ย อย่ามาบ้าเคลิ้มหุ่นมันตอนนี้นะเว้ย 

หลังจากที่ดึงสติอันน้อยนิดกลับมาได้ ฉันจึงใช้จังหวะนี้พยุงตัวขึ้นแล้วผลักอกเขาจนเกือบหงายหลัง และกำลังจะก้าวเท้าลงจากเตียง 

แต่เพราะหมอนั่นมันทรงตัวได้เร็วกว่าที่คิด ทำให้มันคว้าข้อเท้าฉันไว้ทันก่อนจะดึงให้มาอยู่ใต้ร่างเขาเหมือนเดิม 

เขาจ้องฉันด้วยใบหน้าดุดัน จนฉันที่โดนมองต้องรู้สึกขนลุกกับสายตานั่น 

“คิดดีแล้วหรอที่มาอวดดีใส่คนอย่างฉัน!” 

“ฉันไปอวดดีใส่นายตอนไหน เราไม่เคยรู้จักกัน! นายไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับฉัน ปล่อย!” 

ฉันตอกกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว เออ ทำเก่งไว้ก่อนไง ฉันดิ้นพลางใช้มือดันแผ่นอกเขาให้ออกจากตัวฉัน 

แต่พอมือสัมผัสโดนอกขาวๆ ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นๆนั่นจริงๆนี่ทำไมมือฉันต้องสั่นด้วยวะ 

หยุดสั่นนะเว้ยอิมือ อย่ามาดื้อตอนนี้นะ! 

“เจียมตัวหน่อยว่าไม่ได้มีสิทธ์มาสั่งฉันเหมือนกัน” 

เขารวบมือฉันที่กำลังดันแผงอกเขาออกด้วยมือข้างเดียวก่อนจะโน้มหน้าลงมาจนหน้าผากเราชนกัน 

“คิดดีแล้วหรอ ที่จะมีอะไรกับฉัน ฉันอาจจะติดโรคใครมาก็ไม่รู้ด้วยสิ เพราะกว่าจะมาอยู่กับนายตอนนี้ ฉันก็เอาไม่เลือกใช่ย่อย” 

เออ ในเมื่อสู้แรงไอ้บ้านี่ไม่ได้ ก็ใส่ความตัวเองให้ดูร่านๆแม่งเลย เอาโรคไรดี เอดส์ ไวรัสตับอักเสบบี หรือมะเร็งระยะสุดท้าย เวรเถอะ! 

“…..” 

“ของฉันมันอาจจะหลวมไปจนนายหมดสนุกไปเลยล่ะ เพราะงั้นก็เอาตัวสะอาดๆของนายออกไปจากตัวฉันได้แล้ว ก่อนที่มันจะติดโรคร่านๆนี่จากฉัน!!” 

พูดขนาดนี้ถ้ามันยังจะปล้ำฉันนี่มันก็บ้าพอสมควรล่ะหรือไม่ก็อยากจนขึ้นสมอง 

“คงจะช่ำชองมากว่างั้น? ก็ดี๊ เพราะฉันก็อยากลองติดโรคดูเหมือนกัน เผื่อชีวิตจะมีสีสันขึ้นมาบ้าง!!!” 

แควก! 

“โอ๊ย อย่าดึงนะ ไอ้เชี่ยเอ้ยยย!!” 

หลังจบประโยคโรคจิตของไอ้บ้านี่มันก็จัดการกระชากเดรสฉันออกจากตัว ทั้งดึงทั้งกระชากเหมือนหมาบ้า ฉันดิ้นพล่านพลางเอามือมาปิดหน้าอกและส่วนล่างของตัวเองไว้เพราะตอนนี้ไม่มีอะไรห่อหุ้มร่างกายฉันอีกแล้ว 

“หึ! ก็เพิ่งรู้ว่าของร่านๆมันก็น่าเอาเหมือนกัน” 

“ถอยออกไป อย่าเข้ามะ อื้อออ” 

เขาก้มลงมาปิดปากด้วยรสจูบของเขาอีกครั้ง บดขยี้ปากฉันเหมือนมันเป็นของเล่นชิ้นนึง  เขาเลื่อนมือไปกอบกุมหน้าอกฉันก่อนจะออกแรงขย้ำมันอย่างแรงจนฉันต้องสะดุ้งตัวเข้าหาเขา 

ปืนใหญ่ใช้มือบีบเค้นหน้าอก และใช้นิ้วเขี่ยปลายยอดอกของฉันจนมันแข็งขืนสู้มือเขา ฉันบิดร่างไปมาเพราะรู้สึกเสียวในช่องท้องแปลกๆ และมันทำให้ฉันเผลอไผลคล้อยตามไปทีละนิด 

ฉันจิกเล็บลงที่ไหล่กว้างทั้งข่วน ทั้งหยิกตามแรงที่เขาทำกับฉัน 

“อื้มม” เสียงคำรามของเขาในลำคอเหมือนพึงพอใจเมื่อฉันเผลอจูบตอบเขาไป จูบที่ดุดันและดูดดื่มนั่นทำให้ฉันเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ 

“อ๊ะ ยะ หยุด หยุดนะ” 

เขาผละจากริมฝีปากฉันก่อนจะไล่จูบไปที่หลังหูทำให้ฉันขนลุกขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ เพราะมันเป็นจุดอ่อนของฉัน ฉันบิดร่างตัวเองไปมาและเผลอแอ่นอกขึ้นจนร่างเราเบียดชิดติดกันแนบแน่น มือข้างนึงเขาก็ยังคงเคล้นคลึงหน้าอกฉันอยู่ไม่ให้ว่าง 

เขาเลื่อนริมฝีปากลงมาเรื่อยๆก่อนจะดูดเม้มทำรอยไปทั่วทุกที่ที่เขาสามารถทำได้ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เขาก็ดูดเม้มจนรอยมันเกิดเต็มไปหมด ก่อนจะมาหยุดที่หน้าอกคัพซีของฉัน เขาหยุดมองมันด้วยสายตาหื่นกระหาย 

“อย่ามอง….อื้ออ” 

เขางับเข้าที่ยอดอกของฉันทันทีดูดดึงด้วยปากสลับไปมาทั้งสองข้างเหมือนเด็กกำลังดูดนมแม่ อีกทั้งมือเขาที่ทำงานไม่ได้บกพร่องลูบไล้ไปทั่วร่างของฉัน ลากไล้ผ่านหน้าท้องฉัน ไล้มาเรื่อยๆ และมาหยุดที่ส่วนอ่อนไหวของฉันอีกครั้ง 

“อื้อ…อ๊ะ” 

ฉันสะดุ้งและดันเขาออก เหมือนสติที่เผลอไผลไปกับเขากลับมา แต่เหมือนเขาจะรู้จึงเลื่อนตัวขึ้นมาประกบปากฉัน สอดแทรกลิ้นเข้ามาพัวพันจนฉันเริ่มเคลิ้มกับเขาไปอีกรอบ 

“อึก เฮือกกก” 

ปืนใหญ่ใช้นิ้วมือบดขยี้ปุ่มที่ไวต่อสัมผัส ก่อนจะหมุนวนไปมาจนฉันเริ่มดิ้นพล่านเพราะความเสียว ที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น เหมือนกำลังแกล้ง 

สวบ! 

“อื้มมมมม เอ็บ(เจ็บ)” 

นิ้วเรียวยาวใหญ่ถูกดันเข้ามาในช่องทางอันคับแน่นของฉัน จนฉันรู้สึกเจ็บและเกร็งตัวขึ้นเองเพราะมันไม่เคยมีสิ่งใดผ่านเข้ามาก่อนจึงทำให้ภายในตัวฉันรัดนิ้วของเขาแน่นแทบขยับไม่ได้ 

“ทำไมแน่น อื้มม อย่าเกร็ง” 

ปืนใหญ่เอ่ยชิดข้างหูฉันแล้วขบเม้มใบหูฉันไปด้วยเหมือนทำให้ฉันผ่อนคลาย เขาเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ และเริ่มรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายในส่วนนั้นเปียกชื้น 

“อ๊ะ อึก อื้อ” 

ฉันกัดปากตัวเองแน่นจนมันห้อเลือดสะกดกลั้นเสียงน่าอายนั้นไม่ให้เล็ดลอดออกไปจากปากฉัน เขาเลื่อนหน้ากลับมาจูบฉันจนฉันคลายปากที่กัดเอาไว้ 

“ครางออกมา” 

ปืนใหญ่ขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็วมากขึ้น จากหนึ่งนิ้วเขาก็เปลี่ยนเป็นสอง ฉันห้ามตัวเองไม่ได้จนต้องเปล่งเสียงน่าอายนั้นออกไป 

“อ๊ะ อ๊า อ๊างส์  ไม่ไหวแล้ว อึก ไม่ไหว อ๊าาาส์” 

ฉันร้องออกมาดังลั่นเมื่อเขาขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็วก่อนที่ฉันจะรู้สึกถึงอะไรที่ไหลออกมาจากส่วนนั้นของฉันกับฉันที่กำลังหอบหายใจอย่างเหนื่อยหอบเหมือนไปวิ่งรอบสนามมาสิบรอบ 

“ หึ เยิ้มเชียวนะ” 

ปืนใหญ่เหยียดยิ้มพลางชูมือขึ้นมาให้ฉันดูก่อนจะพบว่ามันมีคราบน้ำสีขาวขุ่นติดที่นิ้วของเขาและฉันก็รู้ว่ามันคืออะไร 

ฉันหน้าร้อนเห่อขึ้นมาในเวลาต่อมาเมื่อเขาใช้ลิ้นเลียไปตามนิ้วของเขาก่อนจะกลืนมันลงคอไป นะนี่เขา 

“นะนาย…” 

จุ๊บ! 

“เธอเสร็จไปแล้ว งั้นก็ตาฉันบ้างละ” 

ปืนใหญ่โน้มหน้ามาจุ๊บริมฝีปากฉันหนักๆก่อนจะผละออกไป แล้วก็ถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว จนฉันที่กำลังอึ้งจากการโดนเค้าจุ๊บเมื่อกี้ไม่ทันได้ตั้งตัว 

เขาจัดการจับขาของฉันให้อากว้างก่อนจะเข้ามาแทรกอยู่ในหว่างขาฉันทันที และใช้มือข้างนึงเลื่อนมาจับที่เอวฉันไว้แน่น เพราะฉันเริ่มดิ้นหนีเมื่อรู้ว่ากำลังจะโดนเขารุกรานมากกว่าเดิม 

“ไม่นะ ไม่เอาแบบนี้…O_O!!!” 

ฉันที่กำลังส่งเสียงห้ามนั้นเป็นอันต้องเบิกตากว้างทันทีเมื่อสายตาฉันเผลอไปจ้องที่แก่นกายของเขา 

ปืนใหญ่…ปะ ปืน มัน ใหญ่ จริงๆ O[]O!! 

“หึ เจอของฉันเข้าไปเธออาจจะต้องลืมผู้ชายพวกนั้นที่เคยผ่านมาก็ได้” 

เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะใช้มือจับเจ้านั่นมาที่ปากทางส่วนอ่อนไหวของฉัน ฉันเขยิบถอยหลังหนีทันทีแต่ก็โดนปืนใหญ่ลากกลับมาที่เดิมก่อนที่เขาจะโน้มตัวมาคร่อมทับฉันไว้ แล้วยื่นหน้าเข้ามาจนปลายจมูกเราสัมผัสกัน 

กลัว เป็นความรู้สึกของฉันตอนนี้ ดวงตาฉันเริ่มเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา 

“ไม่เอานะ อย่าทำขอร้อง อึก ไม่ทำนะ ปืน” 

ฉันเงยหน้ามองเขาก่อนจะเอ่ยขอร้องเขาทันที ฉันเห็นสายตาเขาวูบไหวครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาเป็นเรียบนิ่งปกติ 

“ไหนว่าช่ำชอง โดนแค่นี้มันคงเทียบไม่ได้กับประสบการณ์เธอหรอก หึ อย่ามาบีบน้ำตาให้เสียเวลา” 

เขาผละออกจากฉันก่อนจะจับแก่นกายใหญ่โตของเขามาจ่อที่ช่องทางของ เขาจับมันไล้ขึ้นลงไปตามรอยแยกของส่วนนั้น ก่อนจะเริ่มดันส่วนหัวมันเข้ามาแต่เพราะความคับแน่นของช่องทางฉันทำให้มันยาก 

“อ๊ะ เจ็บ มันเจ็บ ฮึก ปืนไม่เอานะ” 

ฉันร้องออกมาเพราะความเจ็บส่วนนั้นที่โดนรุกราน มันเจ็บมากเหมือนตรงนั้นจะฉีกขาดเลย ใครก็ได้ช่วยที 

“ซี๊ดดด ทำไมมันแน่นจังวะ อย่าเกร็ง! มันเข้าไม่ได้ แม่งเอ้ย!!” 

เขาสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อส่วนนั้นของเขามันเข้าได้แค่หัวเพราะร่างกายภายในของฉันมันตอดรัดแน่นเกร็งตัวขึ้น 

“อ๊ะ ฮึก เอา เอามันออกไป เจ็บ เอาออกไป” 

“ซี๊ดด อย่ารัดดิวะ! ไม่ไหวละเว้ย” 

เขาดูทรมานและหงุดหงิดเมื่อมันไม่เป็นไปอย่างที่เขาต้องการ ฉันเจ็บไม่ไหวแล้ว 

และวินาทีนั้นหลังจากจบประโยคเขาก็ดันแก่นกายใหญ่เข้ามาภายในช่องทางอันคับแน่นที่เดียวมิด 

สวบ!! 

 

ปึก! 

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดด เจ็บ ฮึก เจ็บบ ฮือออ” 

 

“เวร!! นี่เธอซิงหรอวะ??” 

 

loading....200% 

​TO BE CONTINUE 

 

 

#เฮียปืนคนโหด 

 

 

 

 

SOHALL 

: มาต่อแล้วน๊าาาาาาาาา ขอโทษที่มาช้า ไม่ใช่ช้าธรรมดาแต่ช้ามาก5555 

งั้นก็เอาไปแบบยาวๆจะมีต่อชาร์ปหน้ามั้ยต้องรอติดตามนะ 

แต่ง NC ครั้งแรกเหนื่อยมาก ขอเม้นหน่อยยยย จะด่า จะชม จะอะไรก็ได้ เม้นมาโลยย 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว