email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

🙏 ถ้ารักกันก็เม้นให้กันนะคะคนดี

ชื่อตอน : BRUTAL :: CHAPTER 1 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 77k

ความคิดเห็น : 79

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2563 09:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BRUTAL :: CHAPTER 1 [100%]
แบบอักษร

 

​-​​CHAPTER 1​- 

 

PEUN-YAI  TALK 

สวย 

อืม ก็สวยดี  ท่าทางหยิ่งๆนั่นก็น่าสนใจ ปากเล็กๆนั่นก็น่าขยี้ 

ผมมองผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนเหมือนมองหาใครในผับ น่าจะคนที่เธอนัดมาที่นี่มั้ง ผมไม่รู้จักเธอก็แค่เดาเอาบังเอิญสายตามองไปเห็นตอนเธอเดินเข้ามา ก็สะดุดตาดี 

ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำที่ขับสีผิวที่ขาว ขาวมากทำให้ขาวขึ้นไปอีก 

เธอตัวเล็กแต่อย่างอื่นไม่เล็กตามไปด้วย 

อันนี้ก็สงสัย 

ใบหน้ารูปไข่ที่ดูเหมือนหยิ่งๆนั่นสวยจนผู้ชายแถวนั้นต้องมอง ก็เห็นว่ามีคนทักเธอแต่เธอไม่สนใจ ถือตัวดี ไม่ปฏิเสธว่าชอบ ผู้ชายทุกคนมันก็ต้องชอบของสวยๆงามทั้งนั้น ยิ่งของที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว 

ไม่มีใครไม่ชอบ แต่จะยิ่งชอบมากกว่านี้ถ้าได้ลอง หึ! 

เธออยู่ชั้นล่างส่วนผมอยู่ชั้น 2 ที่เป็นชั้นวีไอพี ห้องที่ผมนั่งมีกระจกดำหนาคั่น ข้างนอกไม่สามารถมองเห็น ในขณะที่ผมมองเห็นทุกอย่างข้างนอกนั่นเพียงแต่ไม่ได้ยินเสียง เพราะห้องนี้เก็บเสียงดี 

เงียบดี ผมชอบ 

มันเป็นผับ ใช่ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับของรุ่นพี่ที่รู้จัก เห็นว่านัดมาคุยเรื่องแข่งรถอาทิตย์หน้า 

‘ ปืนใหญ่ ’ 

นั่นคือชื่อของผม อายุ22ปี อยู่ปีสามวิศวะเครื่องกล เป็นเฮดว๊ากของปีสามมันทำให้ลุ๊คของผมดูโหด นิสัยส่วนตัวก็ไม่ได้อะไรมาก 

ไม่ได้ชอบยุ่งกับใครหรือให้ใครมายุ่งด้วย 

อย่ามาหาเรื่องเพราะผมจะไม่ปล่อยจนกว่าผมจะเล่นมันจนพอใจ 

เรื่องต่อยตี ทะเลาะวิวาทก็ถือว่ามันเป็นเรื่องปกติของผม ผมไม่ชอบหาเรื่องใคร 

แต่ถ้าใครอยากลองของผมก็ไม่เกี่ยง ยินดีจัดให้ ใจดีพอ 

ผมชอบความเร็ว ทำให้ตอนนี้ผมมีสนามแข่งที่เปิดร่วมกันกับเพื่อนซึ่งพวกมันก็ชอบเหมือนกัน นอกจากสนามแข่งก็มีผับอีกที่หนึ่งที่ผมหุ้นกันกับเพื่อนไว้กินเหล้า เมาหญิง 

ก็นะ ผมมันก็ผู้ชาย 

เรื่องผู้หญิงมันเป็นเรื่องปกติ แต่ผมไม่บ่อยเท่าไหร่ ถ้าให้เทียบกับเพื่อนในกลุ่ม 

ผมแม่งกลายเป็นคนดีเลยละ 

“มองแล้วยิ้มนี่คือไรวะครับ เพื่อนปืน” 

เสียงกวนบาทาของไอ้ 

‘เสือหมอบ’ 

ดังขึ้นขัดความคิดผม ผมเบนสายตากลับมามองมัน ก็เห็นมันมองแล้วเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนรู้ทัน มันเป็นคนที่อัธยาศัยดีสุดในกลุ่ม 

เรียกง่ายๆ ก็กะล่อน โปรยเสน่ห์ไปทั่ว เรื่องผู้หญิงนี่ต้องยอม ขึ้นชื่อว่าเสือหน่ะ หึ! 

“เสือก” 

ผมตอบกลับไปอย่างไม่สนใจแล้วจุดบุหรี่สูบ อืม ผมติดมัน วันนึงไม่ต่ำกว่า 5 มวน 

ผมเคยเลิกมันได้ 

แต่ก็แค่เคยเพราะ ‘สิ่ง’ ที่ทำให้ผมคิดจะเลิกบุหรี่ผมเลิกไปแล้วไง 

“อูยย เสือปวดกระดองใจ ทำไมปืนว่าเสือแบบนี้ง่ะ”  มันเบะปากแล้วทำท่าจับหัวใจเหมือนเป็นโรคหัวใจ แต่แม่งไม่ได้เข้ากับหน้ากวนตีนของมัน 

ไม่ได้น่ารักแต่มันน่าถีบ 

“หึ!”  ผมหัวเราะในลำคอนิดหน่อย แล้วหันกลับไปมองทางเดิม 

แต่คนที่ตั้งใจมองหา ไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้ว ผมจึงหันมาในวงสนทนาวงเหล้าของผมต่อ 

“ทำให้เฮียปืนของเรามองหาตาละห้อยแบบนี้กูว่าต้องเด็ด ว่ามั้ยไอ้เพลิง” 

ไอ้เสือมองหน้าผมแล้วมันก็หันไปแท็กทีมกับไอ้ 

เพลิง 

เพื่อนอีกคนของผม ไอ้หมอนี่มันเป็นคนเฉยๆ ง่ายๆ กับทุกอย่าง ยกเว้นอย่างเดียว เรื่องผู้หญิง เห็นว่ามันกำลังจีบเด็กอยู่คนนึง แต่น้องเค้าไม่เล่นด้วยไง 

ตามไปจัดการผู้ชายที่เข้ามายุงกับเด็กมันลับหลังน้องเค้าทุกราย หึๆ 

อย่าให้มันโมโห เพราะยากที่จะห้ามมันได้ อืมจะว่าไปนิสัยข้อนี้เป็นเหมือนกันทั้งกลุ่ม 

คือ จะไม่หยุดจนกว่าจะพอใจ จะใส่จนกว่าจะหมดแรง 

“เด็ดไม่เด็ดไม่รู้ กูรู้แค่เพื่อนกูไม่เคยชายตามองหญิงใดเท่าคนนี้มาก่อน” 

ไอ่นี่ก็ขี้เสือกไม่ต่างกันเท่าไหร่ มันสองคนนี่ขี้เสือกพอๆกัน แต่ไอ้เสือน่าจะหนักสุด 

แต่มีคนนึงที่มันแม่งไม่สนใจห่าไรเลย นั่งเงียบตั้งแต่มาละ  ไอ้ 

‘ฮ่องเต้’ 

มันเป็นคนที่ขรึมที่สุด นิ่งสุด และน่ากลัวสุด มันมีนิสัยเหมือนผมเกือบทุกอย่าง ต่างกันที่ผมจะพูดมากกว่ามันนิดหน่อย มันเหมือนพวกกลัวดอกพิกุลหล่นมาจากปากก็ไม่ปาน 

มันกับผมสนิทกันมาตั้งแต่เด็กเพราะพ่อแม่เป็นเพื่อนกัน ทำให้ผมรู้จักมันดีว่าเป็นคนยังไงและมันก็คงรู้จักผมดีมากกว่าใครด้วยเหมือนกัน 

“เลิกเสือกเรื่องกู แล้วรีบไปตามไอ่เฮียรบมา” 

“เปลี่ยนเรื่องไอ่สัสปืน” เสียงไอ่เสือหมอบด่าผม ผมแค่หันไปมองมันนิดหน่อย แล้วกลับมาสนใจบุหรี่ในมือต่อ มันก็ลุกไปข้างนอกไปสั่งเด็กน่าจะให้ไปตามเอียมามั้ง 

“มีอะไรสำคัญหรอวะ ถึงต้องเรียกมาคุยขนาดนี้”  ผมถามขึ้น เพราะปกติผมไม่ค่อยมาผับเฮียรบ เฮียแกชื่อศึกรบ เป็นเจ้าของผับที่ผมอยู่นั่งกินเหล้าอยู่นี่แหละ แล้วก็เป็นรุ่นพี่ในคณะรู้จักกันมาตั้งแต่ปี 1 

ก็เพราะเฮียแกนั่นแหละที่ผมกับพวกนี้ได้เป็นพี่ว๊ากกัน ไม่ได้อยากเป็นแต่โดนบังคับให้เป็น 

พวกผมจะไปขลุกอยู่ผับไอ้เต้มากกว่า เรียกว่าไปบ่อยเหมือนเป็นบ้านหลังที่สองบางวันก็นอนที่นั่น 

ถ้าเกิดมันหนักจนกลับไม่ไหว   หมายถึงกินเหล้าหนักจนเมา กลับไม่ได้ 

แต่จะเกิดกับผมน้อยหน่อย เพราะผมมันคอเหล็ก เมายาก ถ้าเหล้าไม่แรงจริงผมก็เอาอยู่ 

“ไม่ได้มีอะไรสำคัญหรอก ไอ้เฮียมันไม่มีเพื่อนแดกเหล้า เพื่อนแม่งหนีไปมีเมียหมดไง เหลือมันอยู่คนเดียว แต่กูแอบได้ยินลูกน้องมันมาบอกว่าเฮียแม่งซุ่มเด็ก” 

“เสือกจังเรื่องคนอื่น”  ไม่ใช่เสียงผม แต่เป็นไอ้ฮ่องเต้ที่นั่งเงียบมานานด่าไอ้เพลิง แต่เชื่อสิ มันไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำด่าหรอก 

“ขอบคุณที่ชมครับเพื่อนเต้  เป็นบุญของไอ้เพลิงจริงที่โดนมึงชม” 

อืม ก็ว่าไปอีก... 

“แล้วมึงนี่ไม่ซุ่มหรอวะ กับเด็กร้านกาแฟ..” 

“เหี้ยปืน!! หุบปากมึงไปไอ่สัส” 

ผมพูดไม่ทันจบ มันก็สวนขึ้นมาทันควัน 

ทำไมต้องด่า? ผมผิดอะไร ? หึๆ มันยกแก้วเหล้าขึ้นกรอกปากไปในรวดเดียว สงสัยจี้จุด 

“ทำไมวะ โดนเด็กเทมา ว่างั้น?” 

“เออดิแม่ง พูดแล้วขึ้น เห็นหน้ากูนี่เหมือนเห็นขยะทำท่าเหมือนรังเกียจกูมาก เด็กอะไรนิสัยเสียแต่น่ารักชิบ นี่ถ้าไม่ได้จะเอาทำเมียกูจับโยนทะเลให้ปลาฉลามกินละ” 

“จริงจัง?”   ไอ้ฮ่องเต้เอ่ย แล้วเลิกคิ้วใส่ 

“เสือกนะมึงไอ้เต้” 

“สัส!!” 

ไอ้ฮ่องเต้สบถด่าแล้วก็เลิกสนใจไอ้เพลิงไปในที่สุด มันคงรู้ว่าไอ้เพลิงไม่อยากจะพูดถึงเท่าไหร่ 

ไว้มันโดนเค้าหักอกมาจริงๆก่อน นั่นแหละรู้กัน 

“เฮ้ยพวกมึง เฮียแดกเหล้าข้างล่างให้มาตามไป แม่งก็ไม่บอกแต่แรกให้กูมานั่งตั้งนาน” 

ไอ้เสือที่เข้ามาหลังจากที่ออกไปพูดพร้อมบ่นไปด้วย 

“ทำไมต้องข้างล่างวะ” 

ไอ้เพลิงถาม แต่มันก็ยอมลุกขึ้น รวมถึงพวกผมด้วย ปกติไม่ชอบข้างล่างเพราะไม่ชอบที่ที่เสียงดัง คนเยอะ 

แต่เว้นวันนี้วันนึง ดูเหมือนจะมีอะไรสนุก 

และมันก็จริงเพราะลงมาก็เจออะไรที่น่าสนใจ….... 

 

 

พวกผมเดินมาที่โต๊ะของเฮียรบ และนั่งลงที่โซฟาที่ว่าง  ซึ่งมีไอ้เฮียรบกับรุ่นน้องมันอีกสองคน ผมไม่รู้จักแต่ก็เคยเห็นหน้าผ่านๆ 

“เฮียแม่งจะลงมาแดกด้านล่างก็เสือกไม่บอกก่อนจะมาวะ ให้ขึ้นไปนั่งรอเพื่อ?”    ไอ้เสือมันบ่นขึ้นทันที 

ก็จริง ขึ้นไปนั่งตั้งนาน แต่คนนัดมากลับมานั่งข้างล่าง 

“เออกูขอโทษ ไอ่สัส แค่นี้ทำบ่นนะมึง แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศ ข้องไรเบอร์นั้น" 

“คิดไง อยากเปลี่ยนบรรยากาศวะเฮีย” ไอ้เพลิงถาม แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นกรอกปาก มันแดกเยอะมาก ตั้งแต่มาที่นี่ก็ซัดซะ สงสัยหนัก 

“กูเบื่อ ไม่ได้ไง๊? ไม่ต้องสงสัยมาก แดกๆไปเถอะ” 

เฮียรบตอบ แล้วเริ่มพูดเรื่องแข่งรถที่จะต้องไปแข่งอยู่พัทยา เท่าที่จับความได้ก็มีเท่านี้ เพราะตอนนี้ผมว่าไม่มีอะไรสำคัญมาก 

ผมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มบ้าง และมองไปที่โต๊ะข้างๆ ที่ไม่ห่างจากผมเท่าไหร่ ที่บอกว่าน่าสนใจ ก็เห็นตั้งแต่เดินลงมา 

เธอนั่งอยู่โต๊ะนั้น คนที่ผมมองจากชั้นบน ที่ที่เธอนั่งมันตรงข้ามกับผมพอดี ทำให้เห็นหน้าชัด ผิวขาวๆนั่นทำให้มองเห็นชัดแม้ที่จะมืด 

เธอนั่งโซฟาเดียวกับผู้ชายคนนึง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกัน 

แต่มันทำให้ผมหงุดหงิด ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน 

และเสี้ยววินาทีนึง เธอมองตรงมา ทำให้ผมสบตากับเธอ เหมือนใจมันกระตุกไม่รู้เพราะเหล้าที่ดื่มหรือเพราะคนที่เป็นเจ้าของสายตาตรงหน้า 

เธอยิ้มมุมปากนิดๆ เอียงหัวเล้กน้อยแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นเป็นเชิงทักทาย 

อ่อย? ว่างั้น 

ผมเหยียดยิ้มแล้วยกแก้วเหล้าตอบกลับไป เธอยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มแล้ววางแก้วลง จากนั้นก็ลุกขึ้น ชุดเดรสสั้นๆนั่นก็ทำให้น่ามองดี 

สายตาเธอมันตรงมาที่ผมเหมือนในครั้งแรกเพราะไม่มีใครหลบสายตา ถ้าเป็นปลากัดผมว่าอาจมีท้อง เดาไม่ออกว่าที่มองมานี่ต้องการอะไร เธอเบนสายตาออกจากผมแล้วเดินไปที่ฟลอร์สำหรับคนที่ชอบเต้น มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายเต็มไปหมดที่กำลังเต้นกันอย่างสนุกเหมือนปกติทุกวัน 

แต่วันนี้ไม่ปกติเพราะมีคนนึงที่สามารถหยุดสายตาตัวผู้ให้หันไปมองไปที่เธอคนนั้นได้เป็นจุดเดียวกัน รวมถึงผมด้วย 

ท่าทางเย้ายวนนั่น หุ่นเล็กๆแต่เอ๊กส์ ผู้ชายทุกคนดูเหมือนจะเคลิ้มกันหนัก 

แต่เหมือนเธอจะมองมาที่ผม 

“เชี่ยยย แม่สาวน้อยคนนั้น เอ็กส์แตกไอ่สัส โอ้ยยไอ้เสือจะไม่ทน”  ผมเบนสายตาที่มองเธอหันมาหาไอ้เสือที่พูดขึ้น ไม่รู้ใช้สายตาไหนมองมัน 

แต่ไม่ชอบกับประโยคที่มันพูดมาเท่าไหร่รวมถึงสายตาที่มองเธอของตัวผู้ที่อยู่ในผับนี้ด้วย 

“เหมือนเค้าจะมองมาที่โต๊ะเรานะ แต่มองใครน๊า” ไอ้เพลิงพูดด้วยเสียงกวนตีนแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์สไตล์มัน ก็ไม่แปลก 

แต่มันมองมาที่ผมแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม น่าถีบนะว่ามั้ย 

“ไอ้ปืน คนสวยเค้ามองมึงอะ จะไม่ไปแจมกับเค้าหน่อยหรอ ถ้ามึงไม่สนนี่เสือขอนะ เสือถูกใจม๊ากกมาก” 

“มึงเคลียร์ผู้หญิงที่นั่งขนาบข้างมึงทั้งสองฝั่งให้มันเรียบร้อยก่อนมั้ยละ ไอ้หน้าม่อ” 

ไอ้เพลิงสวนขึ้นมาก่อนที่ผมจะพูดอะไร ทั้งสองข้างของมันมีผู้หญิงนมโตนั่งอยู่ เห็นจนชินตาแล้วล่ะ 

“น้องเค้าชื่อ เรน เพื่อนญาติกูเอง” อยู่ๆเฮียรบก็เอ่ยขึ้น ทำให้ผมหันไปมองหน้ามันทันที ซึ่งทำให้ผมรู้ว่าเฮียมันก็มองที่ผมด้วยสายตาน่าถีบไม่ต่างจากไอ้เพลิงเท่าไหร่ 

เรน  งั้นหรอ? 

ผมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้งแล้ววางลง ก่อนจะมองไปที่คนที่เป็นหัวข้อสนทนาของพวกผม  เธอยังมองมาที่ผม เราสบตากันอีกครั้ง 

ไม่รู้ตัวว่ามองนานแค่ไหน และไม่รู้ตัวเหมือนกันว่ามาหยุดอยู่ข้างเธอตอนไหน 

PEUN-YAI TALK END 

RAIN TALK 

 

พรึ่บ! 

ตัวฉันถูกมือใหญ่ของใครบางคนที่ฉันมองอยู่ระหว่างที่เต้นอยู่กลางฟลอร์ที่มีมนุษย์กลางคืนเมามันกับเสียงเพลงกันมากมาย ดึงเข้าหาโดยที่ยังไม่ทันตั้งตัวทำให้ร่างของฉันเซไปซบอกแกร่งที่กลิ่นตัวหอมมาก ฉันทาบมือลงบนอกเขาแล้วเงยหน้าขึ้นมองเขา เพราะเขาสูงมากไง 

หล่อมาก นี่คือคำแรกที่คิดได้ เมื่อได้มองหน้าเขาในระยะประชิดแบบนี้ จมูกโด่งสวย ดวงตาที่นิ่งสงบนั่นมีเสน่ห์ดึงดูด และริมฝีปากคล้ำที่น่าจะเกิดจากบุหรี่ แต่ทำไมมันถึงดูน่าสัมผัส 

เขาก้มลงมามองที่ฉัน ก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น คือร่างกายเราแนบชิดกันมาก อากาศที่ว่าเบาบางมองไม่เห็นก็ไม่น่าจะผ่านเข้าไปได้ 

เขากระตุกยิ้มมองฉันก่อนจะใช้มืออีกข้างที่ว่างจากการโอบร่างฉันลูบไปที่สะโพกฉันอย่างจาบจ้วง ทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ต้องปรับตัวให้เป็นปกติ ยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนที่ฉันจะใช้มือข้างนึงโอบรอบคอเขาทำให้เราที่แนบชิดกันอยู่แล้วยิ่งชิดกันไปอีก 

ฉันลากนิ้วชี้ของตัวเองไปที่อกแกร่งของเขาไปมาอย่างเย้ายวนนิดๆ 

“อ่อย?” 

เขาก้มหน้าลงมาชิดหูฉัน แล้วกระซิบถาม ลมหายใจเขากระทบที่ข้างแก้มนั่น ทำให้ฉันหายใจติดขัด รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ไหนจะกลิ่นตัวที่หอมปะปนกลับกลิ่นบุหรี่อ่อนๆนั่น กำลังทำให้ฉันเบลอ 

เชี่ยเรน! มึงมาอ่อยเหยื่อเว้ย ไม่ได้มาเป็นเหยื่อ 

“แล้ว...อ่อยได้มั้ย?” 

ฉันดันตัวเขาออกเล็กน้อยเพื่อให้เรามองหน้ากันชัดขึ้น แล้วใช้นิ้วแตะไปที่ริมฝีปากเขาแล้วลากลงมาตามลำคอหนา เขามองตามมือฉันแล้วหันกลับมามองหน้าฉัน 

เราสบตากัน และวินาทีนั้นที่เขาก้มหน้าลงมาก่อนจะประทับริมฝีปากของเขากับริมฝีปากฉันอย่างรวดเร็วและหนักแน่นเต็มไปด้วยอารมณ์ ฉันตกใจและเผลอดันตัวเขาออกตามสัญชาตญาณการถูกบุรุก แต่มันก็ไม่เป็นผลเมื่อเขากระชับอ้อมแขนของเขาให้แน่น แล้วใช้มืออีกข้างจับท้ายทอยของฉันไว้แน่นทำให้ฉันขยับหนีไม่ได้ 

“อื้ออ” 

ฉันส่งเสียงร้องในลำคอเมื่อเขาขบเม้มริมฝีปากล่างของฉันจนเจ็บทำให้ฉันต้องเผยอปากออก และนั่นเป็นโอกาสให้เขาสอดลิ้นร้อนของเขาเข้ามาไล่ต้อนลิ้นเล็กของฉันอย่างดูดดื่มมากขึ้น 

ฉันหยุดขัดขืนแล้วใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบคอแล้วจูบตอบเขาไปอย่างดุเดือดเช่นกัน ก็ในเมื่อตั้งใจมาอ่อยแค่จูบคงไม่เป็นไรหรอก ว่ามั้ยละ? 

เห็นแบบนี้เรื่องจูบเรนก็ไม่ได้เล่นๆนะจ๊ะ 

“อืมม” เขาครางในลำคออย่างพอใจเมื่อฉันเริ่มส่งลิ้นเล็กเข้าไปเล่นกับเขาบ้าง เราจูบกันอย่างดุเดือดร้อนแรง โดยไม่สนใจสายตาคนที่มองมา ก็เพราะมันน่าจะเป็นเรื่องปกติของที่นี่ทำให้ไม่มีใครพูดอะไร 

แต่ถึงพูดได้ แล้วต้องสนมั้ย? ก็ไม่ 

ในขณะที่เราจูบกันอย่างดูดดื่มไม่มีใครยอมใคร เขาก็ใช้มือลูบไล้บีบเคล้นเอวบางของฉันไปด้วย ทำให้ฉันร้อนไปทั่วทั้งร่างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ฉันสอดมือเข้าไปที่ผมของเขาแล้วกำมันเบาๆ แล้วรั้งศรีษะเขาให้ก้มลงมาแนบชิดกับฉันมากกว่าเดิม ลิ้นเล็กของฉันหยอกล้อกับลิ้นหนาของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ เราจูบกันนานมากจนเป็นฉันที่เริ่มหายใจไม่ทัน 

“อึก อื้ออ” 

ฉันประท้วงเขาเมื่อฉันหายใจไม่ทันเหมือนมันจะขาดใจ และใช้มือดันอกเขาเล็กน้อยให้เขารู้ว่าฉันเริ่มไม่ไหวแล้ว เขาดูดเม้มริมฝีปากฉันอีกครั้งก่อนจะถอนจูบออกมาแต่ยังไม่ผละไปไหนหน้าผากเราชิดติดกัน ฉันหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดทันที 

ใครจะคิดว่าเขาจะจูบเก่งขนาดนี้วะ 

“ปืน...” เขาเอ่ยขึ้นหลังจากที่ฉันเงยหน้าสบตาเขาที่กำลังมองฉันอยู่ 

“หือ?” 

“ปืน ชื่อฉัน” 

 

 

ฉันยิ้มเมื่อเขาพูดประโยคเชิงแนะนำตัวเองเสร็จ อ่อยเสร็จไปหนึ่งขั้น 

“ฉันเรนค่ะ” ฉันคล้องแขนที่คอเขาหลวมๆ ยืดตัวไปกระซิบที่หูของเขาเสียงแผ่วก่อนจะกดจูบที่หลังหูเบาๆ ให้เขาสยิวเล่นนิดหน่อย 

ก็เพิ่งรู้ว่าตัวเองแรดแค่ไหนก็วันนี้ละวะ 

ปืนกระชับเอวฉันเข้าหาตัวโน้มหน้าลงซบที่ซอกคอฉัน พลางสูดลมหายใจเข้าหนักๆ เหมือนกำลังทรมานอะไรสักอย่าง แต่มันทำให้ฉันขนลุกเนี่ยสิ ไม่ดี ไม่ดีอย่างแรง 

“เธอกำลังทำให้ฉันทนไม่ไหว” 

หึๆ ผู้ชายหน้าไหนจะทนสู้มารยาอ่อยของผู้หญิงได้ละ โดนแค่นี้ทำไมของขึ้นไวจังวะ ฉันเหล่ตาไปมองที่โต๊ะของฉันที่มีเพื่อนนั่งอยู่ ทั้งๆที่ปืนซบอยู่ที่คอฉันอยู่และเหมือนกำลังเม้มซอกคอฉันไปด้วย 

ไอ้บ้านี่มันจะไวไฟไปไหน เพิ่งเจอกันนะเว้ยเฮ้ย 

แต่ทำไมโต๊ะฉันมันถึงมีเพื่อนของปืน นั่งอยู่ด้วยละวะ ที่รู้ว่าเป็นเพื่อนเขาเพราะตอนจะออกมาเต้นฉันแอบเห็นไง มีเฮียศึกรบ ญาติไออุ่นมันด้วย นี่ย้ายโต๊ะกันเลยหรอ? 

ดูเหมือนทุกคนในโต๊ะจะมองมาที่ฉันกับปืนที่กำลังยืนนัวเนียกันโดยไม่สนใจผู้คนอยู่ พอเห็นว่าฉันมองไปทุกคนก็ยิ้มล้อๆ ทำให้ฉันรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แล้วกลับมาสนใจคนที่กำลังเม้มคอฉันอย่างไม่สนอะไร มือนั่นก็ลูบไปทั่วแผ่นหลังฉัน 

ฉันดันเขาออก เงยหน้ามองเขาที่มีสีหน้าหงุดหงิดเหมือนโดนขัดใจ 

“ฉันว่าเรากลับโต๊ะดีมั้ย ดูเหมือนเพื่อนนายกำลังมองมานะ”  ฉันเอ่ยพลางเอื้อมมือไปลูบแก้มเขาเบาๆ เบนสายตาไปที่โต๊ะให้เขามองตามฉัน 

“เล่นย้ายโต๊ะกันเลยหรอวะ” 

เขาพึมพำในลำคอซึ่งฉันฟังไม่รู้เรื่องเพราะเขาพูดเบามากและเพราะดีเจในผับยังคงบรรเลงเพลงแดนซ์อยู่ด้วย ทำให้ฉันไม่ได้ยิน คงจะพูดถึงเพื่อนเขามั้ง 

“ว่าไงคะ?” 

“อืม” เขาตอบรับแล้วใช้มือเกี่ยวเอวฉันไว้แน่น พาเดินออกมาจากกลางฟลอร์ทันทีและตรงไปที่โต๊ะที่มีทั้งเพื่อนเค้าและเพื่อนฉันนั่งอยู่ด้วย 

แต่ทำไมสภาพเพื่อนฉันแต่ละคนมันดูเหมือนจะไม่ไหวกันแล้ววะ ไออุ่นซบไปที่ไหล่ของเจสสี่ พันเก้าก็นั่งหน้าแดงๆตัวโอนเอนดีที่เมจินั่งข้างๆ ดูได้สุดก็เจสสี่กับเมจิเนี่ยแหละ ไม่สงสัยเพราะสองคนนี้มันคอแข็งพอๆกับฉันนี่แหละ 

“ว๊า เสียดายจัง นึกว่าจะได้ดูหนังสดเฮียปืนกลางผับซะอีก หึๆ” 

เมื่อเดินมาถึงเสียงของผู้ชายหน้าตาน่ารัก ทะเล้นๆ เหมือนจะหน้าม่อซะด้วยเอ่ยแซว เขามองปืนก่อนหันมายิ้มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มแห้งๆตอบกลับไป รู้สึกเลือดมันไหลมารวมอยู่ที่หน้า 

“หึ!” 

ปืนนั่งลงโซฟาที่เหลือว่าง ฉันก็ว่าจะไปนั่งกับเมจิตรงนั้นมันว่างพอดีไง 

หมับ!  พรึ่บ! 

“อ๊ะ” 

ปืนคว้าแขนฉันแล้วดึงรั้งฉันด้วยแรงมากพอสมควร ทำให้ฉันเซไปตามแรงและนั่งแหมะอยู่บนตักเขาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่เขาจะเอาเสื้อแจ๊กเกตไม่รู้ว่าของใคร ให้เดาก็น่าจะของเขามาคลุมที่ขาฉัน เพราะฉันใส่เดรสกระโปรงสั้น ทำให้ตอนนั่งมันเลิกขึ้นด้วยมั้ง เลยทำให้เขาเอามาคลุมให้ ก็ดี๊ 

เขาใช้มือกอดเอวฉันไว้หลวมๆ ฉันก็เอื้อมมือข้างนึงไปคล้องคอเขาไว้เหมือนกัน กลัวตกไง แต่มันกลับทำให้หน้าเขามันแทบจะชิดกับหน้าอกฉันที่โผล่ออกมาจากเสื้อนี่สิ ฉันเลยต้องเกร็งตัวออกมาเล็กน้อย 

เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง และเพื่อใจฉันที่มันเต้นผิดจังหวะนี่จะได้กลับมาเต้นปกติซักที 

“โว้ววว ไม่ธรรมดา มีดึงมานั่งตัก ร้อยวันพันปีไมเคยมีสาวไหนได้นั่ง มันต้องมีอะไรพิเศษแน่ คิดเหมือนเสือมั้ยอะเพลิง ฮะๆ” 

เสียงผู้ชายคนเดิมพูดขึ้นก่อนที่เขาจะหันไปหัวเราะกับผู้ชายอีกคนที่นั่งมองมาที่ฉันกับปืนอีกคน จะว่าไปเพื่อนเขาแม่งหน้าตาดีทุกคนอ่ะ ไม่ใช่หน้าตาดีธรรมดา แต่ดีมากกก 

ที่เขาพูดหมายความว่าไง ก็แค่นั่งตัก ทำไมเขาถึงพูดเหมือนหมอนี่ไม่เคยให้ผู้หญิงมานั่งตักอย่างงั้นแหละ แต่คงไม่น่าใช่เพราะจากที่ดูแล้ว 

หมอนี่มันร้ายกาจไม่เบาเลย เพียงแต่หน้านิ่งๆนั่นทำให้เดาอะไรยากไปหน่อย 

“ถ้าปากมันว่างมาก ก็หาอะไรอุดไว้บ้างหรือจะเอาตีน?” ปืนว่าขึ้น 

“ว่าแต่ทำไมถึงได้มานั่งรวมกันแบบนี้ละคะ?” 

ฉันเบนสายตาไปที่เพื่อนตัวเอง แล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม เมจินั่งหน้านิ่งๆแล้วมองมาที่ฉันเหมือนมีอะไรจะพูดและข่มอารมณ์อยู่ อีนี่มันเริ่มน่ากลัวแล้ว 

เจสสี่ก็แค่มองหน้าฉันเพราะนางกำลังแอ๊ปแมนสุดฤทธิ์ คือความจริงดูก็รู้ว่านางแทบจะกรี๊ดแตกอยู่แล้วที่ต้องมานั่งท่ามกลางผู้ชายหล่อแบบนี้ 

“เฮียเป็นคนบอกให้รวมเองแหละ เห็นรู้จักกันแล้ว ไอ้นี่มันชื่อเสือ ข้างๆนั่นก็ไอ้เพลิง ส่วนไอ้คนที่เงียบๆนั่นชื่อฮ่องเต้ เป็นรุ่นน้องเฮียที่คณะ ส่วนคนที่เธอนั่งตักอยู่เธอก็คงรู้จักแล้วเนอะ” 

เฮียศึกรบตอบคำถามฉันพร้อมส่งรอยยิ้มล้อเลียนมาให้ 

ฉันยิ้มตอบไปเล็กน้อยทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันต่อไปอย่างสนุก ยกเว้นฉันนี่แหละ นี่ถ้าไอ้ริวมันรู้ว่าน้องสาวสุดสวยมาอ่อยผู้ชายแบบนี้ มีเละ แค่คิดก็เสียวสันหลังแล้ว 

“ดื่มอะไร?” เจ้าของตักที่เงียบมานานเอ่ยถามชิดแก้มฉัน ทำให้ฉันต้องหันไปมองเขาเล็กน้อย แต่กลายเป็นว่าฉันเอาแก้มไปไห้เขาหอมเฉยเลย 

ฟอดดดดด 

ฉันผละหน้าออกมาแล้วมองไปยังคนอื่น ดีนะที่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจเราเท่าไหร่ นอกจากเมจิที่มองมาที่ฉันด้วยสายตาแบบเดิม ฉันเริ่มรู้แล้วว่ามันต้องการอะไร 

“ยังดีกว่า   ฉันไปเข้าห้องน้ำแปป” ฉันหันกลับมาหาปืนอีกครั้ง ก่อนจะพูดบอกในสิ่งที่ต้องการ 

“ให้ไปด้วยมั้ย?” เขาถามขึ้นแต่หน้าตาเขาดูเจ้าเล่ห์แปลกๆ แต่คิดหรอว่าฉันจะรู้ไม่ทัน 

“ไม่เป็นไร ฉันไปกับเพื่อนละ เดี๋ยวกลับมานะคะ” 

“อืม อย่านาน” ฉันยิ้มก่อนจะพยักหน้าให้เขาอีกครั้ง 

หลังจากที่เขาตอบรับฉันจึงลุกขึ้นแล้ววางเสื้อแจ๊กเก็ตให้เขา ก่อนจะ หันไปมองเมจิแล้วพยักหน้าเชิงบอกให้มันตามมาก่อนที่มันจะลุกและเดินมาหาฉัน 

“ฝากพวกนี้แปปนะเฮียรบ ไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวมา” 

เมจิหันไปพูดกับเฮียรบอีกครั้งก่อนที่จะเดินนำไป ฉันก็เดินตามไปอย่างรู้งาน 

และก็รู้ว่าเรื่องที่มันจะพูดมันคือเรื่องอะไร 

**?** 

 

ก็เรื่องเกมส์อ่อยเหยื่อที่ฉันกำลังเล่นปั่นอารมณ์ผู้ชายคนนั้นไงละ หึ! 

. 

. 

. 

. 

อัพครบ 

100% 

TO BE CONTINUE​ 

 

 

 

 

 

SOHALL 

: อัพครบละจ้าาา ทุกคนหวังอะไรกันอยู่มั้ยเอ่ย555 

ตอนนี้พวกเค้ายังไม่ได้กัน ตอนหน้าอะไม่แน่ อุ้ยยยยยย 

หนูเรนเอ้ยหนูกำลังเล่นอะไร ไม่รู้หรออิเฮียมันน่ากลัวขนาดไหนนน 

เม้นให้หน่อย อ่านเม้นละมีกำลังใจม้ากกมากก 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว