กลับอีกครั้งค่ะ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอละเป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

ตอนพิเศษ: หนุ่มน้อยแห่งอมรศักดา

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ: หนุ่มน้อยแห่งอมรศักดา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2560 00:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ: หนุ่มน้อยแห่งอมรศักดา
แบบอักษร

ตอนพิเศษ:หนุ่มน้อยแห่งอมรศักดา


ภูวริศถือสูทและกระเป๋าทำงานเดินเข้ามาในบ้านวันนี้เขามีนัดกับลูกค้าทำให้กลับบ้านดึกกว่าทุกวัน สายตาคมยามนี้เหนื่อยล้าเกินกว่าจะหยิบจับอะไรได้เขาอยากอาบน้ำและทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มใจจะขาด

แป้นเดินมารับเสื้อสูทและกระเป๋าของเขาแทนที่จะเป็นเอมอรที่ทำหน้าที่นี้อยู่ทุกวัน

"เอมล่ะพี่แป้น" ภูวริศหันไปมองรอบบ้าน

"น้องเอมพึ่งจะพาคุณๆขึ้นไปอาบน้ำน่ะค่ะ"

ภูวริศพยักหน้าก่อนจะยิ้มออกมาบางๆภาพในหัวเขาตอนนี้คือเอมอรกำลังวุ่นวายกับการไล่จับหนุ่มน้อยทั้งสี่คนให้ไปอาบน้ำ

"คุณภูจะให้ตั้งโต๊ะเลยมั้ยคะ"

"เอมทานรึยัง"

"น้องเอมทานพร้อมคุณๆแล้วค่ะ"

"งั้นก็ไม่ต้องหรอกผมทานมาแล้วพี่แป้นไปพักเถอะเอากระเป๋ามาเดี๋ยวผมถือขึ้นไปเอง"

"ค่ะ" แป้นส่งกระเป๋าและเสื้อสูทกลับคืนไป

ภูวริศเดินขึ้้นข้างบนตรงมายังห้องนอนของลูกๆทันที ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าบ้านมันคับแคบเกินไปสำหรับครอบครัวเขาเพราะตอนนี้เขาปรับห้องภาริตาเป็นห้องนอนลูกทั้งสี่คนและเอาห้องรับแขกมาทำห้องเด็กเล่น

เขาวางแผนจะสร้างบ้านใหม่ในรั้วเดียวกันเพราะคุณแม่อยากให้หลานๆอยู่ใกล้ๆจึงลงทุนซื้อที่ดินเปล่าข้างๆบ้านไว้ให้เรียบร้อย 

แม่เขาทั้งรักทั้งตามใจหลานสุดๆไม่ว่าจะเป็นหลานย่าหรือว่าหลานยายตอนนี้คุณนายกมลาก็บินไปอเมริกาเพราะกำลังเห่อหลานสาวคนแรกของตระกูลแต่เป็นหลานยายคนที่สอง

เพียงแค่ยืนอยู่หน้าประตูภูวริศก็ได้ยินเสียงโวยวายของเอมอรและเสียงหัวเราะคิกคักของลูกๆตัวแสบดังลอดออกมา

ชายหนุ่มยิ้มบางๆความเหนื่อยล้าจากงานจางหายไปเพียงแค่ได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเขามือหนาผลักประตูเข้ามาเงียบๆ

"ภัทร!...มี้บอกให้ช่วยภีมถอดเสื้อไงไปชวนน้องเล่นทำไมครับ" เอมอรหันไปดุลูกชายคนโตแล้วก็หันมาดึงกางเกงออกจากขาของภูมิลูกชายคนที่สาม

"ป่ะป๊ะๆ" ภีร์ลูกชายคนสุดท้องที่ถอดเสื้อผ้าเรียบร้อยกางแขนหาภูวริศทันทีที่เห็นหน้า

ภูวริศรีบวางกระเป๋าแล้วตรงเข้ามาอุ้มภีร์ออกจากเตียงนอนของเด็กเขาฝังจมูกลงบนแก้มนิ่มของลูกอย่างหมันเขี้ยว เอมอรหันมามองเขาก่อนจะยิ้มให้อย่างสดใส

"กลับมาแล้วเหรอคะพี่ภูเหนื่อยมั้ยคะวันนี้"

"ค่ะ..." ภูวริศรับคำพลางก้มลงไปหอมแก้มเมียฟอดใหญ่   "น้องเอมล่ะคะเหนื่อยมั้ย"

"ก็เหนื่อยตอนนี้นั่นแหล่ะค่ะ" เอมอรมองลูกทั้งสี่ที่อยู่ในวัยไล่เลี่ยกันพลางยิ้มบางๆ

ภัทรลูกชายคนโตพึ่งจะหกขวบกำลังอยู่ในวัยซุกซนเล่นสนุกแต่เพราะเขาเป็นพี่เอมอรกับภูวริศจึงเข้มงวดกับเขาเป็นพิเศษเพื่อที่จะดูแลปกป้องน้องๆได้

ภีมลูกชายคนที่สองวัยสี่ขวบที่นิสัยค่อนมาทางเอมอรคือว่านอนสอนง่ายเชื่อฟังในสิ่งที่พ่อกับแม่บอกไม่ค่อยดื้อซนเหมือนเด็กวัยเดียวกัน

ภูมิ-ภีร์ลูกชายฝาแฝดที่จะครบสองขวบในเดือนหน้าสองเด็กแสบที่นิสัยต่างกันคนละขั้วแต่ก็ทำให้แม่อย่างเอมอรปวดหัวสุดๆ

อย่าถามนะว่าสี่คนนี่พอแล้วรึยังเพราะสำหรับภูวริศนั้นมันยังไม่พอเขาอยากจะมีลูกสาวอีกสักคนแม้เอมอรจะไม่อยากมีแล้วก็ตาม   

พอมีลูกหลายคนบ้านที่เคยเงียบเหงามันก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาหลายเท่าทุกคนเติบโตท่ามกลางความรักความเอาใจใส่ของเอมอรที่ทำหน้าที่ดูแลลูกๆแบบเต็มที่ตั้งแต่งงาน

 ทุกลมหายใจเธอมีแต่ลูกๆเท่านั้นเพราะเลี้ยงเองกับมือไม่ได้มีพี่เลี้ยงมาคอยช่วยแต่อย่างใดเธอจึงรู้จักนิสัยใจคอลูกมากที่สุด ส่วนภูวริศเองก็ต้องตั้งหน้าตั้งตาหาเงินสำหรับอนาคตที่ดีของเด็กๆและอยู่ช่วยเธอดูลูกๆในวันหยุดซึ่งส่วนมากก็จะเป็นการทำกิจกรรมนอกบ้านหรือว่าเล่นสนุกกันตามประสาพ่อลูก


หลังจากจับลูกๆอาบน้ำแต่งตัวได้สำเร็จเอมอรก็พาลูกๆเข้านอนส่วนภูวริศก็ขอตัวไปอาบน้ำเช่นกัน

นิทานเรื่องเดิมถูกเปิดอ่านจนนับครั้งไม่ถ้วนแต่เด็กๆก็ยังฟังอย่างตั้งใจเหมือนมันเป็นครั้งแรกสำหรับพวกเขา ภูมิกับภีร์หลับไปแล้วเพราะวันนี้เล่นซนมาทั้งวันส่วนภัทรยังคงฟังเอมอรเล่านิทานอย่างตั้งใจ

"แล้วสัตว์ประหลาดใจร้ายก็ถูกสาปให้กลายเป็นหินตลอดไป" เอมอรปิดหนังสือหันมามองภีมที่หลับไปแล้วส่วนภัทรก็ยังนอนตาแป๋วไม่มีอาการง่วงให้เห็น

"ยังไม่ง่วงเหรอครับ" เอมอรลูบหัวลูกชายคนโต

"ภัทรชอบฟังนิทานครับมี้อ่านต่อได้มั้ยครับ"

"แต่ตอนนี้ก็ดึกแล้วนะครับภัทรต้องนอนได้แล้วนะ" เอมอรยิ้ม

"ครับ" เด็กน้อยยอมหลับตาลงแต่โดยดี

"ฝันดีนะครับคนเก่งของมี้" เอมอรหอมแก้มลูกชายก่อนจะค่อยๆลุกออกจากเตียง


"ลูกหลับหมดแล้วเหรอคะ" ภูวริศถามทันทีที่เห็นเอมอรออกมาจากห้องลูกๆ

"ค่ะ"เอมอรยิ้ม

ภูวริศเดินมาโอบกอดเอมอรเอาไว้แน่น

"เป็นอะไรคะอยู่ก็มากอดเอมแบบนี้"

"พี่ขอบคุณนะคะน้องเอมที่ดูแลลูกๆได้ดีขนาดนี้ ขอบคุณที่เป็นแม่เป็นเมียได้อย่างสมบูรณ์"

"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ"

"อยากสมบูรณ์มากกว่านี้มั้นคะ"

"อะไรคะ?"

"พี่ว่า...ต้องมีลูกสาวอีกสักคน" พูดจบภูวริศก็ช้อนตัวเอมอรขึ้นมาอุ้ม

"พี่ภู..." เอมอรหัวเราะ

"เอมไม่ต้องทำอะไรเลยนะนอนอย่างเดียวเดี๋ยวพี่ทำให้เอง..."

"พี่ภู...ทะลึ่ง!" เอมอรตีแขนสามี

"เจ็บนะคะ" ภูวริศประท้วง

"ถ้าชอบแพ้ท้องแทนเอมก็เอาสิคะ" เอมอรขู่เพราะนึกขึ้นได้ว่าท้องลูกทั้งสามครั้งภูวริศก็แพ้ทั้งสามครั้งโดยเฉพาะท้องแฝดนี่หนักสุดๆทั้งเวียนหัว อยากกินของเปรี้ยวไม่เป็นอันทำงานทำการได้กลิ่นอาหารก็พาลจะอาเจียน

ซึ่งภูวริศเป็นแบบนี้จนกระทั่งเธอคลอดจนเขาหลุดปากมาว่าโครงการปั้มลูกสาวคงต้องพักยาวขึ้นสักหน่อย

"อย่าขู่กันแบบนี้สิคะ" ภูวริศทำหน้าหวาดๆ

"เอมเหนื่อยจัง...ใครจะอาบน้ำให้เอมได้บ้างน๊า..." เอมอรซบไหล่สามีอย่างออดอ้อน

"อาบอย่างเดียวก็พอเน๊อะ!" ภูวริศยิ้มเจื่อน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว