หวางเฟยของข้าเมื่อใดเจ้าจะเข้านอน

ชื่อเรื่อง : หวางเฟยของข้าเมื่อใดเจ้าจะเข้านอน

คำค้น : ฟินชวนบิดผ้าห่มขาด

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

จำนวนตอน : 9

คนเข้าชมเดือนนี้ : 142

คนเข้าชมทั้งหมด : 2,347

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 23

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 พ.ค. 2564 17:47 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 0
× 0
× 0
× 23
แชร์ :
บทนำ

 

เรื่องราววุ่นวายของท่านอ๋องเก้ากับพระชายาตัวน้อยที่นางยังไร้เดียงสาเกินไปต่อการร่วมหอระหว่างสามีภรรยากรรมหนักจึงตกใส่ศีรษะของท่านอ๋องผู้ถูกขนานนามว่าเป็น'บรรพตน้ำแข็ง'ที่อยากเข้าหอแทบตายแต่…จำต้องอดขื่นรอไว้กินหวานจนน้ำแข็งแทบเดือด! 

  

 

…. เขา…’หานหย่งไท่’ …บุรุษวัย26หนาว  

           ท่านอ๋องเก้าแห่งแคว้นตงอี๋หนึ่งในเก้าแคว้นของอาณาจักรต้าเหลียงที่ถือกำเนิดจากพระสนมชั้นไฉ่เหริน ด้วยความริษยาของทั้งไทเฮาและเหล่าพี่น้องต่างมารดา จึงถูกวางแผนสังหารทว่ามิคาดเขากลับดวงแข็งรอดมาได้อย่างหวุดหวิดทว่ากลับต้องกลายเป็นคนไร้ค่าดวงตามืดบอดจากยาพิษ ถึงยังมิถูกปลดจากตำแหน่งอ๋องทว่าฐาณะทางการทหารเขากลับถูกเรียกคืนเอาป้ายตราพยัคฆ์คืนกลับไปพร้อมด้วยทหารกว่าเก้าหมื่นคืนกลับไปให้องค์จักรพรรดิจนสิ้น เลยต้องกลายเป็นเพียงท่านอ๋องที่ไร้อำนาจหมดวาสนา เป็นเพียงเสือกระดาษเก่าๆไร้ค่าจนแม้แต่คู่หมายก็ยังเมินหน้าหนี มิคิดตกแต่งให้  

 

 

 

…นาง…’หลัวเหม่ยเหยา’…สาวน้อยวัย15หนาว  

              นางเป็นหลานสาวของกั๋วกงผู้แสนจะอาภัพ สิ้นบิดามารดานับแต่วัยเพียง5หนาว เหลือกันเพียงสองพี่น้องก็คือนางกับหลัวเหม่ยฉีและตลอด10หนาวที่ผันผ่านนางพยายามอยู่ในที่ในทางของตนเอง ด้วยความเจียมเนื้อเจียมตัว มิคิดเผยอหน้าไปพบผู้คน  

    ชีวิตส่วนใหญ่มีเพียงเรือนครัวกับสำนักโอสถ ทว่าคล้ายกับชาติเก่านางคงไปล่วงเกินเทียนตี้บนสวรรค์มาชาตินี้หลัวเหม่ยเหยาจึงต้องชดใช้มิจบสิ้น เพราะเมื่อนางเข้าวัย15หนาวก็ต้องมาสูญเสียพี่สาวฝาแฝดไปอีกคนจบสิ้นญาติชิดใกล้เพียงหนึ่ง หากแต่เพียงนั้นคล้ายท่านเทพชะตาจะยังมิสาสมใจ สาวน้อยวัยเพิ่งพ้นปักปิ่นกลับถูกบีบบังคับให้สมรสกับบุรุษผู้มีดวงตามืดบอดแทนญาติผู้พี่ ถึงจะมีตำแหน่งพระชายา ทว่าก็เป็นเพียงพระชายา ไร้อำนาจ ทุกวันมีหน้าที่ดูแลชายตาบอดอารมณ์ผันแปร อย่างมิอาจหลบลี้...  

 

# ชื่อตอน
1
หักหลัง
| 9 หน้า
2
ดวงตามืดมน
| 12 หน้า
3
เจรจา
| 13 หน้า
4
จบบทที่1
| 11 หน้า
5
6
7
บทที่3/50%
| 7 หน้า
8
บทที่3/100
| 10 หน้า
9
บทที่4/50
| 10 หน้า
  • 1
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น